ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଏଵମୁକ୍ତା ତଦା ତେନ ସୃଷ୍ଟିଃ ସା କମଲେକ୍ଷଣା । ତସ୍ଯ ହ୍ଯଙ୍କେ ଲଯଂ ପ୍ରାପ୍ତା ସା ଦେଵୀ ପଦ୍ମଲୋଚନା । ତସ୍ମାଦାରଭ୍ଯ କାଲାତ୍ ତୁ ବ୍ରାହ୍ମୀ ସୃଷ୍ଟିର୍ଵ୍ଯଵର୍ଦ୍ଧତ ।। ୮୯.

ଏଭଳି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହାଯିବା ପରେ, କମଳନୟନୀ ସୃଷ୍ଟି ଦେବୀ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଅଂକରେ ବିଲିନ ହେଲେ । ସେଇ ସମୟରୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସୃଷ୍ଟି ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲା ।

ବ୍ରହ୍ମଣୋ ମାନସାଃ ସପ୍ତ ତେଷାମନ୍ଯେ ତପୋଧନାଃ । ତେଷାମନ୍ଯେ ତତସ୍ତ୍ଵନ୍ଯେ ଚତୁର୍ଦ୍ଧା ଭୂତସଂଗ୍ରହଃ । ସସ୍ଥାଣୁଜଙ୍ଗମାନାଂ ଚ ସୃଷ୍ଟିଃ ସର୍ଵତ୍ର ସଂସ୍ଥିତା ।। ୮୯.

ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ସାତି ମନସା ପୁତ୍ର, ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କିଛି ତପସ୍ୟାରେ ଲଗିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆଉ କିଛି, ତାପରେ ଆଉ କିଛି, ଚାରି ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ସଂଗ୍ରହ ହେଲା । ଥିବା ଓ ଚଳିତ ପ୍ରାଣୀର ସୃଷ୍ଟି ସମସ୍ତଠିରେ ବ୍ୟାପି ହୋଇଛି ।

ଯତ୍କିଂଚିଦ୍ ଵାଙ୍ମଯଂ ଲୋକେ ଜଗତ୍ସ୍ଥାଵରଜଙ୍ଗମମ୍ । ତତ୍ସର୍ଵଂ ସ୍ଥାପିତଂ ସୃଷ୍ଟ୍ଯା ଭୂତଂ ଭଵ୍ଯଂ ଚ ସର୍ଵଦା ।। ୮୯.

ଏହି ଜଗତରେ ଯେ କିଛି କଥା ଅଛି, ଥିବା କିମ୍ବା ଚଳିତ, ସେ ସମସ୍ତ ଦେବୀ ସୃଷ୍ଟି ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି — ଗତ, ଭବିଷ୍ୟତ୍ ଓ ସଦା ।

ଶ୍ରୀଵରାହ ଉଵାଚ । ଶ୍ରୃଣୁ ଚାନ୍ଯଂ ଵରାରୋହେ ତସ୍ଯା ଦେଵ୍ଯା ମହାଵିଧିମ୍ । ଯା ସା ତ୍ରିଶକ୍ତିରୁଦ୍ଦିଷ୍ଟା ଶିଵେନ ପରମେଷ୍ଠିନା ।। ୯୦.

ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ: 'ଏବେ ଆଉ ଶୁଣ, ବରାରୋହିଣୀ, ସେଇ ଦେବୀଙ୍କର ବଡ଼ ବିଧି । ଯେଉଁ ଦେବୀକୁ ଶିବ ତିନି ଶକ୍ତି ଭାବରେ କହିଛନ୍ତି ।'

ତତ୍ର ସୃଷ୍ଟିଃ ପୁରା ପ୍ରୋକ୍ତା ଶ୍ଵେତଵର୍ଣା ସ୍ଵରୂପିଣୀ । ଏକାକ୍ଷରେତି ଵିଖ୍ଯାତା ସର୍ଵାକ୍ଷରମଯୀ ଶୁଭା ।। ୯୦.

ସେଠାରେ, ସୃଷ୍ଟି ପୂର୍ବରୁ ଶ୍ୱେତବର୍ଣ୍ଣ ରୂପରେ ବର୍ଣ୍ନିତ ହୋଇଥିଲା । ସେ ଏକ ଅକ୍ଷର ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସମସ୍ତ ଅକ୍ଷର ରେ ଅଛି, ଶୁଭ ।

ଵାଗୀଶେତି ସମାଖ୍ଯାତା କ୍ଵଚିଦ୍ ଦେଵୀ ସରସ୍ଵତୀ । ସୈଵ ଵିଦ୍ଯେଶ୍ଵରୀ ଦେଵୀ ସୈଵ କ୍ଵାପ୍ଯମିତାକ୍ଷରା । ସୈଵ ଜ୍ଞାନଵିଧିଃ କ୍ଵାପି ସୈଵ ଦେଵୀ ଵିଭାଵରୀ ।। ୯୦.

କେଉଁଠି ସେ ଦେବୀକୁ ଵାଗୀଶା ଭାବରେ ଡାକାଯାଏ, କେଉଁଠି ସରସ୍ୱତୀ । ସେ ଜ୍ଞାନର ଦେବୀ, କେଉଁଠି ଅମିତାକ୍ଷରା ଭାବରେ । କେଉଁଠି ଜ୍ଞାନର ବିଧି, ଆଉ କେଉଁଠି ଦେବୀ ବିଭାବରୀ ।

ଯାନି ସୌମ୍ଯାନି ନାମାନି ଯାନି ଜ୍ଞାନୋଦ୍ଭଵାନି ଚ । ତାନି ତସ୍ଯା ଵିଶାଲାକ୍ଷି ଦ୍ରଷ୍ଟଵ୍ଯାନି ଵରାନନେ ।। ୯୦.

ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ମୃଦୁ ନାମ ଅଛି, ଯେଉଁ ଜ୍ଞାନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି, ବଡ଼ ନୟନବତୀ, ବରାନନୀ, ସେଗୁଡିକୁ ତାଙ୍କର ଭାବରେ ଦେଖିବା ଉଚିତ ।

ଯା ଵୈଷ୍ଣଵୀ ଵିଶାଲାକ୍ଷୀ ରକ୍ତଵର୍ଣା ସୁରୂପିଣୀ । ଅପରା ସା ସମାଖ୍ଯାତା ରୌଦ୍ରୀ ଚୈଵ ପରାପରା ।। ୯୦.

ଯେଉଁ ଦେବୀ ବୈଷ୍ଣବୀ, ବଡ଼ ନୟନବତୀ, ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଓ ସୁନ୍ଦର ରୂପରେ, ସେ ଅନ୍ୟ ଭାବରେ ରୌଦ୍ରୀ ଭାବରେ ଡାକାଯାଏ, ପରାପରା ।

ଏତାସ୍ତ୍ରଯୋଽପି ସିଦ୍ଧ୍ଯନ୍ତେ ଯୋ ରୁଦ୍ରଂ ଵେତ୍ତି ତତ୍ତ୍ଵତଃ । ସର୍ଵଗେଯଂ ଵରାରୋହେ ଏକୈଵ ତ୍ରିଵିଧା ସ୍ମୃତା ।। ୯୦.

ଏହି ତିନି ଭି ଲାଭ ହୋଇଥାଏ, ଯେ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ସତ୍ୟରେ ଜାଣିଥାଏ । ବରାରୋହିଣୀ, ସମସ୍ତ ଗୀତ ଏକ ଦେବୀକୁ ଉପଲକ୍ଷ୍ୟ କରି ତିନି ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ ।

ଏଷା ସୃଷ୍ଟିର୍ଵରାରୋହେ କଥିତା ତେ ପୁରାତନୀ । ତଯା ସର୍ଵମିଦଂ ଵ୍ଯାପ୍ତଂ ଜଗତ୍ ସ୍ଥାଵରଜଙ୍ଗମମ୍ ।। ୯୦.

ଏହି ସୃଷ୍ଟି, ବରାରୋହିଣୀ, ପୁରାଣ ଭାବରେ ତୁମକୁ କହିଯାଇଛି । ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ, ଥିବା ଓ ଚଳିତ, ବ୍ୟାପି ହୋଇଛି ।

ଯା ସାଽଽଦୌ ଵର୍ଦ୍ଧିତା ସୃଷ୍ଟିର୍ବ୍ରହ୍ମଣୋଽଵ୍ଯକ୍ତଜନ୍ମନଃ । ତଯା ତୁଲ୍ଯାଂ ସ୍ତୁତିଂ ଚକ୍ରେ ତସ୍ଯା ଦେଵ୍ଯାଃ ପିତାମହଃ ।। ୯୦.

ଯେଉଁ ସୃଷ୍ଟି ଆରମ୍ଭରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଅଦୃଶ୍ୟ ଜନ୍ମରୁ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲା, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ପିତାମହ ଦେବୀଙ୍କୁ ସମାନ ସ୍ତୁତି କରିଥିଲେ ।

ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ । ଜଯସ୍ଵ ସତ୍ଯସଂଭୂତେ ଧ୍ରୁଵେ ଦେଵି ଵରାକ୍ଷରେ । ସର୍ଵଗେ ସର୍ଵଜନନି ସର୍ଵଭୂତମହେଶ୍ଵରି ।। ୯୦.

ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: 'ତୁମେ ବିଜୟୀ ହେଉ, ସତ୍ୟର ଉତ୍ପତ୍ତି, ଧ୍ରୁବ ଦେବୀ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଅକ୍ଷର । ସମସ୍ତଠିରେ ବ୍ୟାପି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ମା, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ମହାଦେବୀ ।'

ସର୍ଵଜ୍ଞେ ତ୍ଵଂ ଵରାରୋହେ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିପ୍ରଦାଯିନୀ । ସିଦ୍ଧିବୁଦ୍ଧିକରୀ ଦେଵି ପ୍ରସୂତିଃ ପରମେଶ୍ଵରି ।। ୯୦.

ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ଅଧିକାରିଣୀ, ବରାରୋହିଣୀ, ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା । ସିଦ୍ଧି ଓ ବୁଦ୍ଧି ଦେବୀ, ସମସ୍ତ ଉତ୍ପତ୍ତିର ମୂଳ, ପରମେଶ୍ୱରୀ ।

ତ୍ଵଂ ସ୍ଵାହା ତ୍ଵଂ ସ୍ଵଧା ଦେଵି ତ୍ଵମୁତ୍ପତ୍ତିର୍ଵରାନନେ । ତ୍ଵମୋଙ୍କାରସ୍ଥିତା ଦେଵି ଵେଦୋତ୍ପତ୍ତିସ୍ତ୍ଵମେଵ ଚ ।। ୯୦.

ତୁମେ ସ୍ୱାହା, ତୁମେ ସ୍ୱଧା, ହେ ଦେବୀ, ତୁମେ ସମସ୍ତର ଉତ୍ପତ୍ତି, ହେ ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ ଥିବା ଦେବୀ। ତୁମେ 'ଓଁ' ଅକ୍ଷରରେ ବସିଛ, ହେ ଦେବୀ, ଏବଂ ବେଦର ଉତ୍ପତ୍ତି ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଅଟୁଟ।

ଦେଵାନାଂ ଦାନଵାନାଂ ଚ ଯକ୍ଷଗନ୍ଧର୍ଵରକ୍ଷସାମ୍ । ପଶୂନାଂ ଵୀରୁଧାଂ ଚାପି ତ୍ଵମୁତ୍ପତ୍ତିର୍ଵରାନନେ ।। ୯୦.

ଦେବତା, ଦାନବ, ଯକ୍ଷ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ରାକ୍ଷସ, ପଶୁ ଓ ଗଛପାତର ଉତ୍ପତ୍ତି ମଧ୍ୟ ହେ ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ ଥିବା ଦେବୀ, ତୁମେ ଅଟୁଟ।

ଵିଦ୍ଯା ଵିଦ୍ଯେଶ୍ଵରୀ ସିଦ୍ଧା ପ୍ରସିଦ୍ଧା ତ୍ଵଂ ସୁରେଶ୍ଵରି । ସର୍ଵଜ୍ଞା ତ୍ଵଂ ଵରାରୋହେ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିପ୍ରଦାଯିନୀ ।। ୯୦.

ତୁମେ ଜ୍ଞାନ, ତୁମେ ଜ୍ଞାନର ନାୟିକା, ସଫଳ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ହେ ଦେବତାଙ୍କର ରାଣୀ। ତୁମେ ସମସ୍ତ କଥା ଜାଣିଛ, ହେ ସୁନ୍ଦର ଦେବୀ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ସଫଳତା ଦେଇଥିବା।

ସର୍ଵଗା ଗତସଂଦେହା ସର୍ଵଶତ୍ରୁନିବର୍ହିଣୀ । ସର୍ଵଵିଦ୍ଯେଶ୍ଵରୀ ଦେଵୀ ନମସ୍ତେ ସ୍ଵସ୍ତିକାରିଣି ।। ୯୦.

ତୁମେ ସମସ୍ତଠାରେ ଅଛ, ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ, ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦୂର କରିଥିବା। ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ଦେବୀ। ହେ ଶୁଭ ଦେଇଥିବା ଦେବୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ।

ଋତୁସ୍ନାତାଂ ସ୍ତ୍ରିଯଂ ଗଚ୍ଛେଦ୍ ଯସ୍ତ୍ଵାଂ ସ୍ତୁତ୍ଵା ଵରାନନେ । ତସ୍ଯାଵଶ୍ଯଂ ଭଵେତ୍ ସୃଷ୍ଟିସ୍ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦାତ୍ ପ୍ରଜେଶ୍ଵରି । ସ୍ଵରୂପା ଵିଜଯା ଭଦ୍ରା ସର୍ଵଶତ୍ରୁପ୍ରମୋହିନି ।। ୯୦.

ଯେଉଁଜଣେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରି, ଋତୁସ୍ନାନ କରିଥିବା ଜନନୀଙ୍କୁ ସମ୍ମିଳନ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କ ପ୍ରଜା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ତୁମର କୃପାରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବ। ଓ ପ୍ରଜାର ରାଣୀ, ସେ ନିଜ ରୂପରେ ଥିବେ, ଜୟୀ, ଶୁଭ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଭ୍ରମିତ କରିବେ।

ଶ୍ରୀଵରାହ ଉଵାଚ । ଯା ମନ୍ଦରଗତା ଦେଵୀ ତପସ୍ତପ୍ତୁଂ ତୁ ଵୈଷ୍ଣଵୀ । ରାଜସୀ ପରମା ଶକ୍ତିଃ କୌମାରଵ୍ରତଧାରିଣୀ ।। ୯୧.

ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ: ଯିଏ ମନ୍ଦାର ପାହାଡ଼କୁ ଯାଇଥିଲେ, ତାପସ୍ୟା କରିବା ପାଇଁ, ସେ ଦେବୀ ଅତିଶୟ ରାଜଶ୍ରୀ, ଏବଂ କୌମାର୍ୟ ବ୍ରତ ଧାରଣ କରିଥିଲେ।

ସୈକାକିନୀ ତପସ୍ତେପେ ଵିଶାଲାଯାଂ ତୁ ଶୋଭନେ । ତସ୍ଯାସ୍ତପନ୍ତ୍ଯାଃ କାଲେନ ମହତା କ୍ଷୁଭିତଂ ମନଃ ।। ୯୧.

ସେ ଏକା ଭାବରେ ବିଶାଳାରେ ତାପସ୍ୟା କରୁଥିଲେ, ଓ ଶୋଭାବନ୍ତି, ତାପସ୍ୟା କରିବା ସମୟରେ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ ତାଙ୍କର ମନ ଭଳି ଉତ୍ତେଜିତ ହେଇଗଲା।

ତସ୍ମାତ୍ କ୍ଷୋଭାତ୍ ସମୁତ୍ତସ୍ଥୁଃ କୁମାର୍ଯଃ ସୌମ୍ଯଲୋଚନାଃ । ନୀଲକୁଞ୍ଚିତକେଶାନ୍ତା ବିମ୍ବୋଷ୍ଠାଯତଲୋଚନାଃ । ନିତମ୍ବରଶନୋଦ୍ଦାମା ନୂପୁରାଢ୍ଯାଃ ସୁଵର୍ଚସଃ ।। ୯୧.

ସେ ଉତ୍ତେଜନାରୁ ମୃଦୁ ଚକ୍ଷୁ ଥିବା କୁମାରୀମାନେ ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ; ତାଙ୍କର କଳା ଏବଂ ଗୁଞ୍ଚିତ କେଶ, ଲାଲ ଓଠ, ଚଉଡ଼ା ଆଖି, ନିତମ୍ବରେ ଶୋଭାମୟ ପୋଶାକ ଓ କମରବନ୍ଧ, ଚଉଡ଼ା ନୂପୁର, ଏବଂ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ରୂପ ଥିଲା।

ଏଵଂଵିଧାଃ ସ୍ତ୍ରିଯୋ ଦେଵ୍ଯା କ୍ଷୋଭିତେ ମନସି ଦ୍ରୁତମ୍ । ଉତ୍ତସ୍ଥୁଃ ଶତସାହସ୍ତ୍ରାଃ କୋଟିଶୋ ଵିଵିଧାନନାଃ ।। ୯୧.

ଦେବୀଙ୍କର ମନ ଅସ୍ଥିର ହେବା ସହିତ, ବିଭିନ୍ନ ମୁହଁ ଥିବା ଲକ୍ଷ-ଲକ୍ଷ ନାରୀମାନେ ତୁରନ୍ତ ଉଠିଆସିଲେ।

ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୁମାର୍ଯଃ ସା ଦେଵୀ ତସ୍ମିନ୍ନେଵ ଗିରୌ ଶୁଭା । ତପସା ନିର୍ମମେ ଦେଵୀ ପୁରଂ ହର୍ମ୍ଯଶତାକୁଲମ୍ ।। ୯୧.

ସେଇ ପାହାଡ଼ରେ ଅନେକ କୁମାରୀମାନେ ଦେଖି, ଶୁଭା ଦେବୀ ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟାରେ ଶତ-ଶତ ଅଟାଳିକା ଥିବା ଏକ ସହର ତିଆରି କଲେ।

ଵିଶାଲରଥ୍ଯଂ ସୌଵର୍ଣପ୍ରାସାଦୈରୁପଶୋଭିତମ୍ । ଅନ୍ତର୍ଜଲାନି ଵେଶ୍ମାନି ମଣିସୋପାନଵନ୍ତି ଚ । ରତ୍ନଜାଲଗଵାକ୍ଷାଣି ଆସନ୍ନୋପଵନାନି ଚ ।। ୯୧.

ସେ ସହରରେ ଚଉଡ଼ା ରାସ୍ତା, ସୁନାର ପାଳେସ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥିଲା; ଗୃହମାନେ ଭିତରେ ଜଳାଶୟ ଓ ମଣିର ସିଢ଼ି, ରତ୍ନର ଜାଲି ଦିଆ ଜାଣାଲା, ଏବଂ ନିକଟରେ ଉପବନ ଥିଲା।

ଅସଂଖ୍ଯାତାନି ହର୍ମ୍ଯାଣି ତଥା କନ୍ଯା ଧରାଧରେ । ପ୍ରାଧାନ୍ଯେନ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି କନ୍ଯାନାମାନି ଶୋଭନେ ।। ୯୧.

ପାହାଡ଼ରେ ଅସଂଖ୍ୟ ଅଟାଳିକା ଓ କନ୍ୟାମାନେ ଥିଲେ। ଶୋଭାବନ୍ତି, ମୁଁ ଏବେ ପ୍ରଧାନ କନ୍ୟାମାନଙ୍କର ନାମ ତୁମକୁ କହିବି।

ଵିଦ୍ଯୁତ୍ପ୍ରଭା ଚନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତିଃ ସୂର୍ଯକାନ୍ତିସ୍ତଥାଽପରା । ଗମ୍ଭୀରା ଚାରୁକେଶୀ ଚ ସୁଜାତା ମୁଞ୍ଜକେଶିନୀ ।। ୯୧.

ବିଦ୍ୟୁତ୍ପ୍ରଭା, ଚନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟକାନ୍ତି, ଗମ୍ଭୀରା, ଚାରୁକେଶୀ, ସୁଜାତା ଓ ମୁଞ୍ଜକେଶିନୀ — ଏହି ସମସ୍ତ କନ୍ୟାମାନେ ଥିଲେ।

ଘୃତାଚୀ ଚୋର୍ଵଶୀ ଚାନ୍ଯା ଶଶିନୀ ଶୀଲମଣ୍ଡିତା । ଚାରୁକନ୍ଯା ଵିଶାଲାକ୍ଷୀ ଧନ୍ଯା ପୀନପଯୋଧରା ।। ୯୧.

ଘୃତାଚୀ, ଉର୍ବଶୀ, ଶଶିନୀ (ଶୀଳରେ ଶୋଭିତ), ଚାରୁକନ୍ୟା, ବିଶାଳାକ୍ଷୀ, ଧନ୍ୟା ଓ ପୀନପୟୋଧରା — ଏମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଥିଲେ।

ଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭା ଗିରିସୁତା ତଥା ସୂର୍ଯପ୍ରଭାଽମୃତା । ସ୍ଵଯଂପ୍ରଭା ଚାରୁମୁଖୀ ଶିଵଦୂତୀ ଵିଭାଵରୀ ।। ୯୧.

ଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭା, ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା, ସୂର୍ଯ୍ୟପ୍ରଭା, ଅମୃତା, ସ୍ୱୟଂପ୍ରଭା, ଚାରୁମୁଖୀ, ଶିବଦୂତୀ ଓ ବିଭାବରୀ — ଏହି ସମସ୍ତ କନ୍ୟାମାନେ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।

ଜଯା ଚ ଵିଜଯା ଚୈଵ ଜଯନ୍ତୀ ଚାପରାଜିତା । ଏତାଶ୍ଚାନ୍ଯାଶ୍ଚ ଶତଶଃ କନ୍ଯାସ୍ତସ୍ମିନ୍ ପୁରୋତ୍ତମେ ।। ୯୧.

ଜୟା, ବିଜୟା, ଜୟନ୍ତୀ, ଅପରାଜିତା ଓ ଅନେକ ଶତ କନ୍ୟାମାନେ ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପୁରରେ ଥିଲେ।