ଲକୁଚାଃ କ୍ଷୁଦ୍ରସା ଵୃକ୍ଷାସ୍ତସ୍ମିନ୍ ଦେଶେ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତାଃ । ତତ୍ଫଲପ୍ରାଶମାନା ହି ତେନ ଜୀଵନ୍ତି ମାନଵାଃ ।। ୮୪.
ସେଠି ଲକୁଚ ଏବଂ ଛୋଟ ଗଛମାନେ ଅଛି । ଏହି ଗଛର ଫଳ ଖାଇ ଲୋକମାନେ ସେଠି ଜୀବନ ଯାପନ କରନ୍ତି ।
ତଥା ତ୍ରିଶ୍ରୃଙ୍ଗେ ଚ ମଣିକାଞ୍ଚନସର୍ଵରତ୍ନଶିଖରାନୁକ୍ରମେଣ ତସ୍ଯ ଚୋତ୍ତରଶ୍ରୃଙ୍ଗାଦ୍ଦକ୍ଷିଣସମୁଦ୍ରାନ୍ତେ ଚୋତ୍ତରକୁରଵଃ । ଵସ୍ତ୍ରାଣ୍ଯାଭରଣାନି ଚ ଵୃକ୍ଷେଷ୍ଵେଵ ଜାଯନ୍ତେ କ୍ଷୀରଵୃକ୍ଷାଃ କ୍ଷୀରାସଵାଃ ସନ୍ତି। ମଣିଭୂମିଃ ସୁଵର୍ଣବାଲୁକା। ତସ୍ମିନ୍ ସ୍ଵର୍ଗଚ୍ଯୁତାଶ୍ଚ ପୁରୁଷା ଵସନ୍ତି ତ୍ରଯୋଦଶଵର୍ଷସହସ୍ତ୍ରାଯୁଷଃ । ତସ୍ଯୈଵ ଦ୍ଵୀପସ୍ଯ ପଶ୍ଚିମେନ ଚତୁର୍ଯୋଜନସହସ୍ତ୍ରମତିକ୍ରମ୍ଯ ଦେଵଲୋକାଚ୍ଚନ୍ଦ୍ରଦ୍ଵୀପୋ ଭଵତି ଯୋଜନସହସ୍ତ୍ରପରିମଣ୍ଡଲଃ । ତସ୍ଯ ମଧ୍ଯେ ଚନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତସୂର୍ଯକାନ୍ତନାମାନୌ ଗିରିଵରୌ। ତଯୋଶ୍ଚ ମଧ୍ଯେ ଚନ୍ଦ୍ରାଵତୀ ନାମ ମହାନଦୀ ଅନେକଵୃକ୍ଷଫଲାନେକନଦୀସମାକୁଲା। ଏତତ୍କୁରୁଵର୍ଷଂ ଚ । ତସ୍ଯୋତ୍ତରପାର୍ଶ୍ଵେ ସମୁଦ୍ରୋର୍ମିମାଲାଢ୍ଯଂ ପଞ୍ଚଯୋଜନସହସ୍ତ୍ରମତିକ୍ରମ୍ଯ ଦେଵଲୋକାତ୍ ସୂର୍ଯଦ୍ଵୀପୋ ଭଵତି ଯୋଜନସହସ୍ତ୍ରପରିମଣ୍ଡଲଃ। ତସ୍ଯ ମଧ୍ଯେ ଗିରିଵରଃ ଶତଯୋଜନଵିସ୍ତୀର୍ଣସ୍ତାଵଦୁଚ୍ଛ୍ରିତଃ। ତସ୍ମାତ୍ସୂର୍ଯାଵର୍ତ୍ତନାମା ନଦୀ ନିର୍ଗତା। ତତ୍ର ଚ ସୂର୍ଯସ୍ଯାଧିଷ୍ଠିତମ୍ ତତ୍ର ସୂର୍ଯଦୈଵତ୍ଯାସ୍ତଦ୍ଵର୍ଣାଶ୍ଚ ପ୍ରଜା ଦଶଵର୍ଷସହସ୍ତ୍ରାଯୁଷଃ। ତସ୍ଯ ଚ ଦ୍ଵୀପସ୍ଯ ପଶ୍ଚିମେନ ଚତୁର୍ଯୋଜନସହସ୍ତ୍ରମତିକ୍ରମ୍ଯ ସମୁଦ୍ରଂ ଦଶଯୋଜନସହସ୍ତ୍ରଂ ପରିମଣ୍ଡଲତ୍ଵେନ ଦ୍ଵୀପୋ ରୁଦ୍ରାକରୋ ନାମ । ତତ୍ର ଚ ଭଦ୍ରାସନଂ ଵାଯୋରନେକରତ୍ନଶୋଭିତମ୍। ତତ୍ର ଵିଗ୍ରହଵାନ୍ ଵାଯୁସ୍ତିଷ୍ଠତି। ତପନୀଯଵର୍ଣାଶ୍ଚ ପ୍ରଜାଃ ପଞ୍ଚଵର୍ଷସହସ୍ତ୍ରାଯୁଷଃ ।। ୮୪.
ତ୍ରିଶୃଙ୍ଗ ପର୍ବତରେ ମଣି, ସୁନା ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ରତ୍ନର ଶିଖର ଅଛି । ଏହାର ଉତ୍ତର ଶିଖରରୁ ଦକ୍ଷିଣ ସମୁଦ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ତରକୁରୁ ଦେଶ ଅଛି । ସେଠି ଗଛରେ ପୋଷାକ ଏବଂ ଗହଣା ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ । କ୍ଷୀର ଗଛ ଏବଂ କ୍ଷୀର ମଦ ମିଳିଥାଏ । ଭୂମି ମଣି ଏବଂ ସୁନା ଚାଲିରେ ଢକା । ସେଠି ସ୍ୱର୍ଗରୁ ତଳିଆ ଲୋକମାନେ ଥାନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଆୟୁଷ୍ୟ ତେର ହଜାର ବର୍ଷ । ଏହି ଦ୍ୱୀପର ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ, ଚାରି ହଜାର ଯୋଜନ ଦୂରରେ, ଦେବଲୋକର ଚନ୍ଦ୍ରଦ୍ୱୀପ ଅଛି, ଏହା ଏକ ହଜାର ଯୋଜନ ବ୍ୟାପି ଗୋଳାକାର । ଏହାର ମଧ୍ୟରେ ଦୁଇଟି ବଡ଼ ପର୍ବତ — ଚନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତ ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟକାନ୍ତ — ଅଛି । ଏହାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚନ୍ଦ୍ରାବତୀ ନାମକ ବଡ଼ ନଦୀ ବହିଯାଉଛି, ଅନେକ ଫଳ ଗଛ ଏବଂ ନଦୀ ଦ୍ୱାରା ଘିରି ରହିଛି । ଏହି ଉତ୍ତରକୁରୁ ଦେଶ । ଏହାର ଉତ୍ତର ପାର୍ଶ୍ୱରେ, ସମୁଦ୍ରରୁ ପାଞ୍ଚ ହଜାର ଯୋଜନ ଦୂରରେ, ଦେବଲୋକର ସୂର୍ଯ୍ୟଦ୍ୱୀପ ଅଛି, ଏହା ଏକ ହଜାର ଯୋଜନ ବ୍ୟାପି ଗୋଳାକାର । ଏହାର ମଧ୍ୟରେ ଏକ ବଡ଼ ପର୍ବତ ଅଛି, ଶତ ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ ଏବଂ ଏତେ ଉଚ୍ଚ । ସେଠିଠୁ ସୂର୍ଯ୍ୟାବର୍ତ୍ତ ନଦୀ ବହିଯାଉଛି । ସେଠି ସୂର୍ଯ୍ୟ ପୂଜା ହୁଏ, ଲୋକମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ରଙ୍ଗର, ତାଙ୍କର ଆୟୁଷ୍ୟ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ । ଏହି ଦ୍ୱୀପର ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ, ଚାରି ହଜାର ଯୋଜନ ଦୂରରେ, ଦଶ ହଜାର ଯୋଜନ ବ୍ୟାପି ଗୋଳାକାର ରୁଦ୍ରାକର ଦ୍ୱୀପ ଅଛି । ସେଠି ବାୟୁର ଶୁଭାସନ ଅନେକ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ । ସେଠି ବାୟୁ ଦେବତା ଦେହଧାରଣ କରି ବସିଥାନ୍ତି । ସେଠି ଲୋକମାନେ ସୁନା ରଙ୍ଗର, ତାଙ୍କର ଆୟୁଷ୍ୟ ପାଞ୍ଚ ହଜାର ବର୍ଷ ।
ଗୌରୀ କୁମୁଦ୍ଵତୀ ଚୈଵ ସନ୍ଧ୍ଯା ରାତ୍ରିର୍ମନୋଜଵା ଖ୍ଯାତିଶ୍ଚ ପୁଣ୍ଡରୀକା ଚ ଗଙ୍ଗା ସପ୍ତଵିଧାଃ ସ୍ମୃତାଃ। ଗୌରୀ ସୈଵ ପୁଷ୍ପଵହା କୁମୁଦ୍ଵତୀ ତାମ୍ରଵତୀ ରୋଧସଂଧ୍ଯା ସୁଖାଵହା ଚ ମନୋଜଵା ଚ କ୍ଷିପ୍ରୋଦା ଚ ଖ୍ଯାତିଃ ସୈଵ ଗୋବହୁଲା ପୁଣ୍ଡରୀକା ଚିତ୍ରଵେଗା ଶେଷାଃ କ୍ଷୁଦ୍ରନଦ୍ଯଃ।। କ୍ରୌଞ୍ଚଦ୍ଵୀପୋ ଘୃତୋଦେନାଵୃତଃ। ଘୃତୋଦା ଶାଲ୍ମଲେନେତି।। ୮୭.
ରୁଦ୍ର ଉଵାଚ । ତ୍ରିଷୁ ଶିଷ୍ଟେଷୁ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଦ୍ଵୀପେଷୁ ମନୁଜାନ୍ଯୁତ । ଶାଲ୍ମଲଂ ପଞ୍ଚମଂ ଵର୍ଷଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯେ ତନ୍ନିବୋଧତ । କ୍ରୌଞ୍ଚଦ୍ଵୀପସ୍ଯ ଵିସ୍ତାରାଚ୍ଛାଲ୍ମଲୋ ଦ୍ଵିଗୁଣୋ ମତଃ ।। ୮୮.
ରୁଦ୍ର କହିଲେ — ଏବେ ମୁଁ ଅବଶିଷ୍ଟ ତିନିଟି ଦ୍ୱୀପ ଓ ସେଠାରେ ବସୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିବି। ପଞ୍ଚମ ଦ୍ୱୀପ ଶାଲ୍ମଳ ବିଷୟରେ ଶୁଣ। ଏହି ଶାଲ୍ମଳ କ୍ରଉଞ୍ଚଦ୍ୱୀପର ଦୁଇଗୁଣା ବଡ଼ ମନାଯାଏ।
ଶ୍ରୀଵରାହ ଉଵାଚ । ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଗତୋ ରୁଦ୍ରଃ କ୍ଷଣାଦଦୃଶ୍ଯମୂର୍ତିମାନ୍ । ତେ ଚ ସର୍ଵେ ଗତା ଦେଵା ଋଷଯଶ୍ଚ ଯଥାଗତମ୍ ।। ୮୮.
ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ: ଏଭଳି କହି rudra ଚଳିଗଲେ ଏବଂ କିଛି ଖ୍ଷଣ ମଧ୍ୟରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଇଗଲେ; ସେଠାରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଓ ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ଯେପରି ଆସିଥିଲେ, ସେପରି ଚଳିଗଲେ।
ଧରଣ୍ଯୁଵାଚ । ପରମାତ୍ମା ଶିଵଃ ପୁଣ୍ଯ ଇତି କେଚିଦ୍ ଭଵଂ ଵିଦୁଃ । ଅପରେ ହରିମୀଶାନମିତି କେଚିଚ୍ଚତୁର୍ମୁଖମ୍ ।। ୮୯.
ଧରଣୀ କହିଲେ: କିଛି ଲୋକ ଶିବଙ୍କୁ ପରମାତ୍ମା ଓ ପବିତ୍ର ବୋଲି ଜାଣନ୍ତି; ଅନ୍ୟମାନେ ଭବଙ୍କୁ ହରି, ଈଶାନ କିମ୍ବା ଚତୁର୍ମୁଖ ବୋଲି ମନେ କରନ୍ତି।
ଏତେଷାଂ କତମୋ ଦେଵଃ ପରଃ କୋ ଵାଽଥଵାଽପରଃ । ଏତଦ୍ଦେଵ ମମାଚକ୍ଷ୍ଵ ପରଂ କୌତୂହଲଂ ଵିଭୋ ।। ୮୯.
ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେଉଁଠି ଦେବତା ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ଏବଂ କିଏ ଅଧୀନ? ମୋର ଏହି ଅତି ଉତ୍ସୁକତା ଦୂର କର, ପ୍ରଭୁ, ଦୟାକରି ଏହା କହ।
ଶ୍ରୀଵରାହ ଉଵାଚ । ପରୋ ନାରାଯଣୋ ଦେଵସ୍ତସ୍ମାଜ୍ଜାତଶ୍ଚତୁର୍ମୁଖଃ । ତସ୍ମାଦ୍ ରୁଦ୍ରୋଽଭଵଦ୍ ଦେଵି ସ ଚ ସର୍ଵଜ୍ଞତାଂ ଗତଃ ।। ୮୯.
ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ: ନାରାୟଣ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବତା; ତାଙ୍କଠାରୁ ଚତୁର୍ମୁଖ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ତାଙ୍କଠାରୁ ରୁଦ୍ର ହେଲେ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନ ଅଧିଗ୍ରହଣ କଲେ।
ତସ୍ଯାଶ୍ଚର୍ଯାଣ୍ଯନେକାନି ଵିଵିଧାନି ଵରାନନେ । ଶ୍ରୃଣୁ ସର୍ଵାଣି ଚାର୍ଵଙ୍ଗି କଥ୍ଯମାନଂ ମଯାଽନଘେ ।। ୮୯.
ହେ ସୁନ୍ଦରମୁଖୀ, ମୋ ମଧୁର କଥା ଶୁଣ; ମୁଁ ତୁମକୁ ତାଙ୍କର ଅନେକ ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ଚମତ୍କାର କଥା କହିବି, ହେ ପାପହୀନେ।
କୈଲାସଶିଖରେ ରମ୍ଯେ ନାନାଧାତୁଵିଚିତ୍ରିତେ । ଵସତ୍ଯନୁଦିନଂ ଦେଵଃ ଶୂଲପାଣିସ୍ତ୍ରିଲୋଚନଃ ।। ୮୯.
କୈଳାସ ପର୍ବତର ଶିଖରରେ, ଯେଉଁଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ଧାତୁ ରହିଛି, ସେଠି ତ୍ରିନୟନ ଓ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ଦେବତା ପ୍ରତିଦିନ ବାସ କରନ୍ତି।
ସୈକସ୍ମିନ୍ ଦିଵସେ ଦେଵଃ ସର୍ଵଭୂତନମସ୍କୃତଃ । ଗଣୈଃ ପରିଵୃତୋ ଗୌର୍ଯା ମହାନାସୀତ୍ ପିନାକଧୃକ୍ ।। ୮୯.
ଏକ ଦିନ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ପୂଜିତ, ପିନାକ ଧାରୀ ମହାଦେବ, ତାଙ୍କର ଗଣମାନେ ଓ ଗୌରୀଙ୍କ ସହିତ ବସିଥିଲେ।
ତତ୍ର ସିଂହମୁଖାଃ କେଚିଦ୍ ଗଣା ନର୍ଦନ୍ତି ସିଂହଵତ୍ । ଅପରେ ହସ୍ତିଵକ୍ତ୍ରାଶ୍ଚ ହଯଵକ୍ତ୍ରାସ୍ତଥାପରେ ।। ୮୯.
ସେଠାରେ କିଛି ଗଣମାନେ ସିଂହମୁଖ ଥିଲେ ଏବଂ ସିଂହ ପରି ଡାକୁଥିଲେ; ଅନ୍ୟମାନେ ହାତୀମୁଖ ଓ କିଛି ଘୋଡ଼ାମୁଖ ଥିଲେ।
ଅପରେ ଶିଂଶୁମାରାସ୍ଯା ଅପରେ ସୂକରାନନାଃ । ଅପରେଽଶ୍ଵାମୁଖା ରୌଦ୍ରା ଖରାସ୍ଯାଜାନନାସ୍ତଥା । ଛାଗମତ୍ସ୍ଯାନନାଃ କ୍ରୂରା ହ୍ଯନନ୍ତାଃ ଶସ୍ତ୍ରପାଣଯଃ ।। ୮୯.
ଅନ୍ୟମାନେ ଶିଂଶୁମାର ମୁହଁ, କିଛି ସୂକର ମୁହଁ, କିଛି ଘୋଡ଼ାମୁଖ ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ଖର ମୁହଁ, ଅଜା ମୁହଁ, ଛାଗ ଓ ମାଛ ମୁହଁ ଥିଲେ; ସେମାନେ ଅସଂଖ୍ୟ ଓ କ୍ରୂର, ହାତରେ ଅସ୍ତ୍ର ଧରିଥିଲେ।
କେଚିଦ୍ ଗାଯନ୍ତି ନୃତ୍ଯନ୍ତି ଧାଵନ୍ତି ସ୍ଫୋଟଯନ୍ତି ଚ । ହସନ୍ତି କିଲକିଲାଯନ୍ତି ଗର୍ଜନ୍ତି ଚ ମହାବଲାଃ ।। ୮୯.
କିଛି ଗାଇଥିଲେ, କିଛି ନାଚୁଥିଲେ, କିଛି ଦୌଡ଼ୁଥିଲେ, କିଛି ଚିତ୍କାର କରୁଥିଲେ; କିଛି ହସୁଥିଲେ, କିଛି ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଅବାଜ କରୁଥିଲେ, ଏବଂ କିଛି ବଳଶାଳୀ ଗର୍ଜନ କରୁଥିଲେ।
କେଚିଲ୍ଲୋଷ୍ଟାଂସ୍ତୁ ସଂଗୃହ୍ଯ ଯୁଯୁଧୁର୍ଗଣନାଯକାଃ । ଅପରେ ମଲ୍ଲଯୁଦ୍ଧେନ ଯୁଯୁଧୁର୍ବଲଦର୍ପିତାଃ । ଏଵଂ ଗଣସହସ୍ତ୍ରେଣ ଵୃତୋ ଦେଵୋ ମହେଶ୍ଵରଃ ।। ୮୯.
କିଛି ଗଣନାୟକ ମାଟି ଚୁଆଁ ଧରି ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିଲେ; ଅନ୍ୟମାନେ ଶକ୍ତିର ଗର୍ବରେ ମଲ୍ଲଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିଲେ; ଏଭଳି ହଜାର ଗଣମାନେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଥିଲେ।
ଯାଵଦାସ୍ତେ ସ୍ଵଯଂ ଦେଵ୍ଯା କ୍ରୀଡନ୍ ଦେଵଵରଃ ସ୍ଵଯମ୍ । ତାଵଦ୍ ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ଵଯଂ ଦେଵୈରୁପାଯାତ୍ ସହ ସତ୍ଵରଃ ।। ୮୯.
ଯେତେବେଳେ ଦେବତା ନିଜେ ଦେବୀ ସହିତ ଖେଳୁଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ବ୍ରହ୍ମା ଦେବତାମାନେ ସହିତ ତ୍ୱରାନ୍ବିତ ହୋଇ ଆସିଲେ।
ତମାଗତମଥୋ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପୂଜଯିତ୍ଵା ଵିଧାନତଃ । ଉଵାଚ ପରମୋ ଦେଵୋ ରୁଦ୍ରୋ ବ୍ରହ୍ମାଣମଵ୍ଯମ୍ ।। ୮୯.
ତାଙ୍କୁ ଆସିଥିବା ଦେଖି, ଯଥାବିଧି ଆଦର କରି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବତା ରୁଦ୍ର ଅବିନାଶୀ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କହିଲେ।
କିମାଗମନକୃତ୍ଯଂ ତେ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ବ୍ରୂହି ମମାଚିରମ୍ । କିଂ ଚ ଦେଵାସ୍ତ୍ଵରାଯୁକ୍ତା ଆଗତା ମମ ସନ୍ନିଧୌ ।। ୮୯.
ସେ କହିଲେ: ବ୍ରହ୍ମା, ତୁମେ କାହିଁକି ଆସିଛ? ଦୟାକରି ଶୀଘ୍ର କହ। ଦେବତାମାନେ ଏତେ ତ୍ୱରାନ୍ବିତ ହୋଇ ମୋର ସାମ୍ନାକୁ କାହିଁକି ଆସିଛନ୍ତି?
ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ । ଅସ୍ତ୍ଯନ୍ଧକୋ ମହାଦୈତ୍ଯସ୍ତେନ ସର୍ଵେ ଦିଵୌକସଃ । ଅର୍ଦିତା ମତ୍ସମୀପଂ ତୁ ବୁଦ୍ଧ୍ଵା ମାଂ ଶରଣୈଷିଣଃ ।। ୮୯.
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ଏକ ମହାଦାନବ ଅଛି, ତାଙ୍କ ନାମ ଅନ୍ଧକ; ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଉଛି; ଏହା ଜାଣି ସେମାନେ ମୋ ପାଖକୁ ଶରଣ ନେବାକୁ ଆସିଛନ୍ତି।
ତତଶ୍ଚୈତେ ମଯା ସର୍ଵେ ପ୍ରୋକ୍ତା ଦେଵା ଭଵଂ ପ୍ରତି । ଗଚ୍ଛାମ ଇତି ଦେଵେଶ ତତସ୍ତ୍ଵେତେ ସମାଗତାଃ ।। ୮୯.
ତେଣୁ ମୁଁ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ କହିଲି, 'ଚଳ, ଆମେ ଦେବତାଙ୍କ ମାନ୍ୟତା ଦେବାକୁ ଯିବା', ଏହିପରି ସମସ୍ତେ ଏଠାକୁ ଆସିଛନ୍ତି।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ସ୍ଵଯଂ ବ୍ରହ୍ମା ଵୀକ୍ଷାଂ ଚକ୍ରେ ପିନାକିନମ୍ । ନାରାଯଣଂ ଚ ମନସା ସସ୍ମାର ପରମେଶ୍ଵରମ୍ । ତତୋ ନାରାଯଣୋ ଦେଵୋ ଦ୍ଵାଭ୍ଯାଂ ମଧ୍ଯେ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତଃ ।। ୮୯.
ଏଭଳି କହି, ବ୍ରହ୍ମା ନିଜେ ପିନାକଧାରୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ମନରେ ପରମେଶ୍ୱର ନାରାୟଣଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲେ; ତାପରେ ଦେବତା ନାରାୟଣ ଦୁଇଝଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦଢ଼ି ହେଲେ।
ତତସ୍ତ୍ଵେକୀଗତାସ୍ତେ ତୁ ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁମହେଶ୍ଵରାଃ । ପରସ୍ପରଂ ସୂକ୍ଷ୍ମଦୃଷ୍ଟ୍ଯା ଵୀକ୍ଷାଂ ଚକ୍ରୁର୍ମୁଦାଯୁତାଃ ।। ୮୯.
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ମହେଶ୍ୱର, ଏକଠା ହୋଇ, ପ୍ରେମରେ ପରସ୍ପରକୁ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖିଲେ।
ତତସ୍ତେଷାଂ ତ୍ରିଧା ଦୃଷ୍ଟିର୍ଭୂତ୍ଵୈକା ସମଜାଯତ । ତସ୍ଯାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଯାଂ ସମୁତ୍ପନ୍ନା କୁମାରୀ ଦିଵ୍ଯରୂପିଣୀ ।। ୮୯.
ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ତିନିଭାଗ ହୋଇ, ଏକ ଦୃଷ୍ଟି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ସେଇ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଏକ ଦିବ୍ୟ ରୂପବାନ୍ କନ୍ୟା ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ନୀଲୋତ୍ପଲଦଲଶ୍ଯାମା ନୀଲକୁଞ୍ଚିତମୂର୍ଦ୍ଧଜା । ସୁନାସା ସୁଲଲାଟାନ୍ତା ସୁଵକ୍ତ୍ରା ସୁପ୍ରତିଷ୍ଠିତା ।। ୮୯.
ସେ କନ୍ୟା ନୀଳ କମଳ ପତ୍ର ଭଳି ଶ୍ୟାମ, ନୀଳ ଗୁଞ୍ଚିତ କେଶ, ସୁନାସିକା, ସୁନ୍ଦର କପାଳ, ମଧୁର ମୁହଁ ଓ ଭଲ ଗଠିତ ଦେହ ଥିଲେ।
ରୁଦ୍ର ଉଵାଚ । ଇଯଂ ଭୂପଦ୍ମଵ୍ଯଵସ୍ଥା କଥିତା। ଇଦାନୀଂ ଭାରତଂ ନଵଭେଦଂ ଶ୍ରୃଣୁତ। ତଦ୍ଯଥା। ଇନ୍ଦ୍ରଃ କସେରୁଃ ତାମ୍ରଵର୍ଣୋ ଗଭସ୍ତିଃ ନାଗଦ୍ଵୀପଃ ସୌମ୍ଯଃ ଗନ୍ଧର୍ଵଃ ଵାରୁଣଃ ଭାତରଂ ଚେତି। ସାଗରସଂଵୃତମେକୈକଂ ଯୋଜନସହସ୍ତ୍ରପ୍ରମାଣମ୍। ତତ୍ର ଚ ସପ୍ତ କୁଲପର୍ଵତା ଭଵନ୍ତି। ତଦ୍ଯଥା। ମହେନ୍ଦ୍ରୋ ମଲଯଃ ସହ୍ଯଃ ଶୁକ୍ତିମାନ୍ନୃକ୍ଷପର୍ଵତଃ। ଵିନ୍ଧ୍ଯଶ୍ଚ ପାରିଯାତ୍ରଶ୍ଚ ଇତ୍ଯେତେ କୁଲପର୍ଵତାଃ। ଅନ୍ଯେ ଚ ମନ୍ଦରଶାରଦର୍ଦୁରକୋଲାହଲସୁରମୈନାକଵୈଦ୍ଯୁତଵାରନ୍ଧମପାଣ୍ଡୁରତୁଙ୍ଗପ୍ରସ୍ଥକୃଷ୍ଣଗିରିଜଯନ୍ତରୈଵତଋଷ୍ଯମୂକଗୋମନ୍ତଚିତ୍ରକୂଟଶ୍ରୀଚକୋରକୂଟଶୈଲକୃତସ୍ଥଲ ଇତ୍ଯେତେ କ୍ଷୁଦ୍ରପର୍ଵତାଃ। ଶେଷାଃ କ୍ଷୁଦ୍ରତରାଃ। ତେଷାମାର୍ଯା ମ୍ଲେଚ୍ଛା ଜନପଦା ଵସନ୍ତି। ପିବନ୍ତି ଚୈତାସୁ ନଦୀଷୁ ପାନୀଯମ୍। ତଦ୍ଯଥା ଗଙ୍ଗା ସିନ୍ଧୁ ସରସ୍ଵତୀ ଶତଦ୍ରୁ ଵିତସ୍ତା ଵିପାଶା ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗା ସରଯୂ ଯମୁନା ଇରାଵତୀ ଦେଵିକା କୁହୂ ଗୋମତୀ ଧୂତପାପା ବାହୁଦା ଦୃଷଦ୍ଵତୀ କୌଶିକୀ ନିସ୍ଵରା ଗଣ୍ଡକୀ ଚକ୍ଷୁଷ୍ମତୀ ଲୋହିତା ଇତ୍ଯେତା ହିମଵତ୍ପାଦନିର୍ଗତାଃ
ରୁଦ୍ର କହିଲେ: ପୃଥିବୀର ପଦ୍ମ ଆକୃତି ବିବରଣା ଦିଆଯାଇଛି। ଏବେ ଭାରତ ଦ୍ୱୀପର ନବ ଭାଗ ବିଷୟରେ ଶୁଣ। ସେଗୁଡିକ ହେଉଛି: ଇନ୍ଦ୍ର, କସେରୁ, ତାମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ, ଗଭସ୍ତି, ନାଗଦ୍ୱୀପ, ସୌମ୍ୟ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ବାରୁଣ, ଭାତର। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦ୍ୱୀପ ସାଗରରେ ଘିରା ଏବଂ ହଜାର ଯୋଜନ ଆକୃତିର। ସେଠି ସାତଟି କୁଳ ପାହାଡ ଅଛି: ମହେନ୍ଦ୍ର, ମଲୟ, ସାହ୍ୟ, ଶୁକ୍ତିମାନ, ଋକ୍ଷ, ବିନ୍ଧ୍ୟ, ପାରିୟାତ୍ର। ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ଷୁଦ୍ର ପାହାଡ ହେଉଛି: ମନ୍ଦର, ଶାରଦ, ଦର୍ଦୁର, କୋଳାହଳ, ସୁରମ, ମୈନାକ, ବୈଦ୍ୟୁତ, ବାରନ୍ଧମ, ପାଣ୍ଡୁର, ତୁଙ୍ଗପ୍ରସ୍ଥ, କୃଷ୍ଣଗିରି, ଜୟନ୍ତ, ରୈବତ, ଋଷ୍ୟମୂକ, ଗୋମନ୍ତ, ଚିତ୍ରକୁଟ, ଶ୍ରୀଚକୋର, କୁଟ, ଶୈଳ, କୃତସ୍ଥଳ। ଅନ୍ୟ କ୍ଷୁଦ୍ରତର ପାହାଡ ଉପରେ ଆର୍ୟ ଓ ମ୍ଲେଚ୍ଛ ଜନପଦର ଲୋକ ରହନ୍ତି। ସେମାନେ ଏହି ଦ୍ୱୀପର ନଦୀଗୁଡିକର ଜଳ ପିଉନ୍ତି। ଏହାର ନଦୀଗୁଡିକ ହେଉଛି: ଗଙ୍ଗା, ସିନ୍ଧୁ, ସରସ୍ୱତୀ, ଶତଦ୍ରୁ, ବିତସ୍ତା, ବିପାଶା, ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗା, ସରୟୂ, ଯମୁନା, ଇରାବତୀ, ଦେବିକା, କୁହୂ, ଗୋମତୀ, ଧୂତପାପା, ବାହୁଦା, ଦୃଷଦ୍ୱତୀ, କୌଶିକୀ, ନିସ୍ୱରା, ଗଣ୍ଡକୀ, ଚକ୍ଷୁଷ୍ମତୀ, ଲୋହିତା—ଏହି ନଦୀଗୁଡିକ ହିମବତ୍ ପାଦରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।
ଶୋଣା ଜ୍ଯୋତୀରଥା ନର୍ମଦା ସୁରସା ମନ୍ଦାକିନୀ ଦଶାର୍ଣା ଚିତ୍ରକୂଟା ତମସା ପିପ୍ପଲା କରତୋଯା ପିଶାଚିକା ଚିତ୍ରୋତ୍ପଲା ଵିଶାଲା ଵଞ୍ଜୁଲା ବାଲୁକା ଵାହିନୀ ଶୁକ୍ତିମତୀ ଵିରଜା ପଙ୍କିନୀ ରିରୀ କୁହୂ ଇତ୍ଯେତା ଋକ୍ଷପ୍ରସୂତାଃ। ମଣିଜାଲା ଶୁଭା ତାପୀ ପଯୋଷ୍ଣୀଂ ଶୀଘ୍ରୋଦା ଵେଷ୍ଣା ପାଶା ଵୈତରଣୀ ଵେଦୀ ପାଲୀ କୁମୁଦ୍ଵତୀ ତୋଯା ଦୁର୍ଗା ଅନ୍ତ୍ଯା ଗିରା ଏତା ଵିନ୍ଧ୍ଯପାଦୋଦ୍ଭଵାଃ। ଗୋଦାଵରୀ ଭୀମରଥୀ କୃଷ୍ଣା ଵେଣା ଵଞ୍ଜୁଲା ତୁଙ୍ଗଭଦ୍ରା ସୁପ୍ରଯୋଗା ଵାହ୍ଯା କାଵେରୀ ଇତ୍ଯେତାଃ ସହ୍ଯପାଦୋଦ୍ଭଵାଃ
ଶୋଣା, ଜ୍ୟୋତୀରଥା, ନର୍ମଦା, ସୁରସା, ମନ୍ଦାକିନୀ, ଦଶାର୍ଣା, ଚିତ୍ରକୁଟା, ତମସା, ପିପ୍ପଳା, କରତୋୟା, ପିଶାଚିକା, ଚିତ୍ରୋତ୍ପଳା, ବିଶାଳା, ବଞ୍ଜୁଳା, ବାଳୁକା, ବାହିନୀ, ଶୁକ୍ତିମତୀ, ବିରଜା, ପଙ୍କିନୀ, ରିରି, କୁହୂ—ଏହି ନଦୀଗୁଡିକ ଋକ୍ଷ ପାହାଡରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ। ମଣିଜାଳା, ଶୁଭା, ତାପୀ, ପୟୋଷ୍ଣୀ, ଶୀଘ୍ରୋଦା, ବେଷ୍ଣା, ପାଶା, ବୈତରଣୀ, ବେଦୀ, ପାଳୀ, କୁମୁଦ୍ବତୀ, ତୋୟା, ଦୁର୍ଗା, ଅନ୍ତ୍ୟା, ଗିରା—ଏହି ନଦୀଗୁଡିକ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପାହାଡରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ। ଗୋଦାବରୀ, ଭୀମରଥୀ, କୃଷ୍ଣା, ବେଣା, ବଞ୍ଜୁଳା, ତୁଙ୍ଗଭଦ୍ରା, ସୁପ୍ରୟୋଗା, ବାହ୍ୟା, କାବେରୀ—ଏହି ନଦୀଗୁଡିକ ସାହ୍ୟ ପାହାଡରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।
ଶତମାଲା ତାମ୍ରପର୍ଣୀ ପୁଷ୍ପାଵତୀ ଉତ୍ପଲାଵତୀ ଇତ୍ଯେତା ମଲଯଜାଃ। ତ୍ରିଯାମା ଋଷିକୁଲ୍ଯା ଇକ୍ଷୁଲା ତ୍ରିଵିଦା ଲାଙ୍ଗୂଲିନୀ ଵଂଶଵରା ମହେନ୍ଦ୍ରତନଯାଃ। ଋଷିକା ଲୂସତୀ ମନ୍ଦଗାମିନୀ ପଲାଶିନୀ ଇତ୍ଯେତାଃ ଶୁକ୍ତିମତ୍ପ୍ରଭଵାଃ। ଏତାଃ ପ୍ରାଧାନ୍ଯେନ କୁଲପର୍ଵତନଦ୍ଯଃ। ଶେଷାଃ କ୍ଷୁଦ୍ରନଦ୍ଯଃ। ଏଷ ଜମ୍ବୂଦ୍ଵୀପୋ ଯୋଜନଲକ୍ଷପ୍ରମାଣତଃ। ଅଧ୍ଯାଯଃ ୮୬ ଅତଃ ପରଂ ଶାକଦ୍ଵୀପଂ ନିବୋଧତ। ଜମ୍ବୂଦ୍ଵୀପସ୍ଯ ଵିସ୍ତାରାଦ୍ ଦ୍ଵିଗୁଣପରିଣାହାଲ୍ଲଵଣୋଦକଶ୍ଚ ଜମ୍ବୂଦ୍ଵୀପସମସ୍ତେନ ଦ୍ଵିଗୁଣାଵୃତଃ। ତତ୍ର ଚ ପୁଣ୍ଯା ଜନପଦାଶ୍ଚିରାନ୍ମ୍ରିଯନ୍ତେ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷଜରାଵ୍ଯାଧିରହିତଶ୍ଚ ଦେଶୋଽଯମ୍। ସପ୍ତୈଵ କୁଲପର୍ଵତାସ୍ତାଵତ୍ ତିଷ୍ଠନ୍ତି ତସ୍ଯ ଚୋଭଯତୋ ଲଵଣକ୍ଷୀରୋଦଧୀ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତୌ। ତତ୍ର ଚ ପ୍ରାଗାଯତଃ ଶୈଲେନ୍ଦ୍ର ଉଦଯୋ ନାମ ପର୍ଵତଃ। ତସ୍ଯାପରେଣ ଜଲଧାରୋ ନାମ ଗିରିଃ। ସୈଵ ଚନ୍ଦ୍ରେତି କୀର୍ତ୍ତିତଃ। ତସ୍ଯ ଚ ଜଲମିନ୍ଦ୍ରୋ ଗୃହୀତ୍ଵା ଵର୍ଷତି। ତସ୍ଯ ପାରେ ରୈଵତକୋ ନାମ ଗିରିଃ। ସୈଵ ନାରଦୋ ଵର୍ଣ୍ଯତେ ତସ୍ମିଂଶ୍ଚ ନାରଦପର୍ଵତାଦୁତ୍ପନ୍ନୋ ତସ୍ଯ ଚାପରେଣ ଶ୍ଯାମୋ ନାମ ଗିରିଃ। ତସ୍ମିଂଶ୍ଚ ପ୍ରଜାଃ ଶ୍ଯାମତ୍ଵମାପନ୍ନାଃ ସୈଵ ଦୁନ୍ଦୁଭିର୍ଵର୍ଣ୍ଯତେ। ତସ୍ମିନ୍ ସିଦ୍ଧା ଇତି କୀର୍ତିତାଃ ପ୍ରଜାନେକଵିଧାଃ କ୍ରୀଡନ୍ତସ୍ତସ୍ଯାପରେ ରଜତୋ ନାମ ଗିରିଃ ସୈଵ ଶାକୋଚ୍ଯତେ। ତସ୍ଯାପରେଣାମ୍ବିକେଯଃ ସ ଚ ଵିଭ୍ରାଜସୋ ଭଣ୍ଯତେ। ସ ଏଵ କେସରୀତ୍ଯୁଚ୍ଯତେ। ତତଶ୍ଚ ଵାଯୁଃ ପ୍ରଵର୍ତ୍ତତେ। ଗିରିନାମାନ୍ଯେଵ ଵର୍ଷାଣି ତଦ୍ଯଥା। ଉଦଯସୁକୁମାରୋ ଜଲଧାରକ୍ଷେମକମହାଦ୍ରୁମେତି ପ୍ରଧାନାନି ଦ୍ଵିତୀଯପର୍ଵତନାମଭିରପି ଵକ୍ତଵ୍ଯାନି। ତସ୍ଯ ଚ ମଧ୍ଯେ ଶାକଵୃକ୍ଷସ୍ତତ୍ର ଚ ସପ୍ତମହାନଦ୍ଯୋ ଦ୍ଵିନାମ୍ନ୍ଯଃ। ତଦ୍ଯଥା ସୁକୁମାରୀ କୁମାରୀ ନନ୍ଦା ଵେଣିକା ଧେନୁଃ ଇକ୍ଷୁମତୀ ଗଭସ୍ତି ଇତ୍ଯେତା ନଦ୍ଯଃ
ଶତମାଳା, ତାମ୍ରପର୍ଣୀ, ପୁଷ୍ପାବତୀ, ଉତ୍ପଳାବତୀ—ଏହି ନଦୀଗୁଡିକ ମଲୟ ପାହାଡରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ। ତ୍ରିୟାମା, ଋଷିକୁଳ୍ୟା, ଇକ୍ଷୁଳା, ତ୍ରିବିଦା, ଲାଙ୍ଗୂଲିନୀ, ବଂଶବରା—ଏହି ମହେନ୍ଦ୍ର ପାହାଡର ନଦୀ। ଋଷିକା, ଲୂସତୀ, ମନ୍ଦଗାମିନୀ, ପଳାଶିନୀ—ଏହି ଶୁକ୍ତିମାନ ପାହାଡରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ। ଏହି ନଦୀଗୁଡିକ କୁଳ ପାହାଡର ମୁଖ୍ୟ ନଦୀ; ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ଷୁଦ୍ର ନଦୀ। ଏହି ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପ ଏକ ଲକ୍ଷ ଯୋଜନ ଆକୃତିର। ଅଧ୍ୟାୟ ୮୬ ଏପରେ ଶାକଦ୍ୱୀପ ବିଷୟରେ ଶୁଣ। ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପର ଆକୃତି ଦୁଇ ଗୁଣା ଏବଂ ଲବଣ ଜଳରେ ଘିରା। ଏହି ଦ୍ୱୀପ ସମସ୍ତ ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପକୁ ଦୁଇ ଗୁଣା ଘିରିଛି। ସେଠି ପୁଣ୍ୟ ଜନପଦର ଲୋକ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଏବଂ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା, ରୋଗ ନାହିଁ। ସାତଟି କୁଳ ପାହାଡ ଅଛି, ଦୁଇପଟେ ଲବଣ ଓ କ୍ଷୀର ସାଗର ଅଛି। ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଶୈଳେନ୍ଦ୍ର ପାହାଡ, ଉଦୟ ପର୍ବତ। ତା'ପରେ ଜଳଧାରା, ଚନ୍ଦ୍ର ପାହାଡ। ଏହାର ଜଳ ଇନ୍ଦ୍ର ନେଇ ବର୍ଷା କରେ। ତା'ପରେ ରୈବତକ, ନାରଦ ପାହାଡ। ଏହି ନାରଦ ପାହାଡରୁ ଅନେକ ବିଭିନ୍ନ ଲୋକ ଉତ୍ପନ୍ନ, ସିଦ୍ଧ ନାମରେ ଖେଳନ୍ତି। ତା'ପରେ ଶ୍ୟାମ, ଦୁନ୍ଦୁଭି ପାହାଡ, ସେଠି ଲୋକ ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ। ତା'ପରେ ରଜତ, ଶାକ ପାହାଡ। ତା'ପରେ ଅମ୍ବିକେୟ, ବିଭ୍ରାଜସ, କେସରୀ ପାହାଡ। ତା'ପରେ ବାୟୁ ବହେ। ପାହାଡର ନାମ ହେଉଛି ଭାଗର ନାମ: ଉଦୟ, ସୁକୁମାର, ଜଳଧାରା, କ୍ଷେମ, ମହାଦ୍ରୁମ—ଏହି ମୁଖ୍ୟ, ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ୱିତୀୟ ପାହାଡ ନାମରେ। ମଧ୍ୟରେ ଶାକ ବୃକ୍ଷ ଅଛି, ସାତଟି ମହାନଦୀ ଦୁଇ ନାମରେ: ସୁକୁମାରୀ, କୁମାରୀ, ନନ୍ଦା, ବେଣିକା, ଧେନୁ, ଇକ୍ଷୁମତୀ, ଗଭସ୍ତି।
ଅଥ ତୃତୀଯଂ କୁଶଦ୍ଵୀପଂ ଶ୍ରୃଣୁତ। କୁଶଦ୍ଵୀପେନ କ୍ଷୀରୋଦଃ ପରିଵୃତଃ ଶାକଦ୍ଵୀପସ୍ଯ ଵିସ୍ତାରାଦ୍ ଦ୍ଵିଗୁଣେନ। ତତ୍ରାପି ସପ୍ତ କୁଲପର୍ଵତାଃ। ସର୍ଵେ ଚ ଦ୍ଵିନାମାନଃ। ତଦ୍ ଯଥା --- କୁମୁଦଵିଦ୍ରୁମେତି ଚ ସୋଚ୍ଯତେ। ଉନ୍ନତୋ ହେମପର୍ଵତଃ ସୈଵ। ବଲାହକୋ ଦ୍ଯୁତିମାନ୍ ସୈଵ। ତଥା ଦ୍ରୋଣଃ ସୈଵ ପୁଷ୍ପଵାନ୍। କଙ୍କଶ୍ଚ ପର୍ଵତଃ ସୈଵ କୁଶେଶଯଃ। ତଥା ଷଷ୍ଠୋ ମହିଷନାମା ସ ଏଵ ହରିରିତ୍ଯୁଚ୍ଯତେ। ତତ୍ରାଗ୍ନିର୍ଵସତି। ସପ୍ତମସ୍ତୁ କକୁଦ୍ମାନ୍ ନାମ ସୈଵ ମନ୍ଦରଃ କୀର୍ତ୍ଯତେ। ଇତ୍ଯେତେ ପର୍ଵତାଃ କୁଶଦ୍ଵୀପେ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତାଃ ଏତେଷାଂ ଵର୍ଷଭେଦୋ ଭଵତି ଦ୍ଵିନାମସଂଜ୍ଞଃ। କୁମୁଦସ୍ଯ ଶ୍ଵେତମୁଦ୍ଭିଦଂ ତଦେଵ କୀର୍ତ୍ଯତେ। ଉନ୍ନତସ୍ଯ ଲୋହିତଂ ଵେଣୁମଣ୍ଡଲଂ ତଦେଵ ଭଵତି। ବଲାହକସ୍ଯ ଜୀମୂତଂ ତଦେଵ ରଥାକାର ଇତି।ଦ୍ରୋଣସ୍ଯ ହରିତଂ ତଦେଵ ବଲାଧନଂ ଭଵତି। କଙ୍କସ୍ଯାପି କକୁଦ୍ମାନ୍ ନାମ। ଵୃତ୍ତିମତ୍ ତଦେଵ ମାନସଂ ମହିଷସ୍ଯ ପ୍ରଭାକରମ୍। କକୁଦ୍ମତଃ କପିଲଂ ତଦେଵ ସଂଖ୍ଯାତଂ ନାମ। ଇତ୍ଯେତାନି ଵର୍ଷାଣି। ତତ୍ର ଦ୍ଵିନାମ୍ନ୍ଯୋ ନଦ୍ଯଃ। ପ୍ରତପା ପ୍ରଵେଶା ସୈଵୋଚ୍ଯତେ। ଦ୍ଵିତୀଯା ଶିଵା ଯଶୋଦା ସା ଚ ଭଵତି। ତୃତୀଯା ପିତ୍ରା ନାମ ସୈଵ କୃଷ୍ଣା ଭଣ୍ଯତେ। ଚତୁର୍ଥୀ ହ୍ରାଦିନୀ ନାମ ସୈଵ ଚନ୍ଦ୍ରା ନିଗଦ୍ଯତେ। ଵିଦ୍ଯୁତା ଚ ପଞ୍ଚମୀ ଶୁକ୍ଲା ସୈଵ। ଵର୍ଣା ଷଷ୍ଠୀ ସୈଵ ଵିଭାଵରୀ। ମହତୀ ସପ୍ତମୀ ସୈଵ ଧୃତିଃ। ଏତାଃ ପ୍ରଧାନାଃ ଶେଷାଃ କ୍ଷୁଦନଦ୍ଯଃ। ଇତ୍ଯେଷ କୁଶଦ୍ଵୀପସ୍ଯ ସଂନିଵେଶଃ। ଶାକଦ୍ଵୀପୋ ଦ୍ଵିଗୁଣଃ ସଂନିଵିଷ୍ଟଶ୍ଚ କଥିତଃ। ତସ୍ଯ ଚ ମଧ୍ଯେ ମହାକୁଶସ୍ତମ୍ବଃ। ଏଷ ଚ କୁଶଦ୍ଵୀପୋ ଦଧିମଣ୍ଡୋଦେନାଵୃତଃ କ୍ଷୀରୋଦଦ୍ଵିଗୁଣେନ
ଏବେ ତୃତୀୟ କୁଶଦ୍ୱୀପ ବିଷୟରେ ଶୁଣ। କୁଶଦ୍ୱୀପ କ୍ଷୀର ସାଗରରେ ଘିରା, ଶାକଦ୍ୱୀପର ଆକୃତି ଦୁଇ ଗୁଣା। ସେଠି ମଧ୍ୟ ସାତଟି କୁଳ ପାହାଡ ଅଛି, ପ୍ରତ୍ୟେକର ଦୁଇ ନାମ: କୁମୁଦ, ବିଦ୍ରୁମ, ଉନ୍ନତ, ହେମପର୍ବତ, ବଳାହକ, ଦ୍ୟୁତିମାନ, ଦ୍ରୋଣ, ପୁଷ୍ପବାନ, କଙ୍କ, କୁଶେଶୟ, ମହିଷ, ହରି, କକୁଦ୍ମାନ, ମନ୍ଦର। ଏହି ପାହାଡଗୁଡିକ କୁଶଦ୍ୱୀପରେ ଅଛି। ପ୍ରତ୍ୟେକର ଦୁଇ ଭାଗ: କୁମୁଦର ଭାଗ ଶ୍ୱେତ, ଉନ୍ନତର ଭାଗ ଲୋହିତ, ବଳାହକର ଭାଗ ଜୀମୂତ, ଦ୍ରୋଣର ଭାଗ ହରିତ, କଙ୍କର ଭାଗ କକୁଦ୍ମାନ, ମହିଷର ଭାଗ ପ୍ରଭାକର, କକୁଦ୍ମାନର ଭାଗ କପିଳ। ଏହି ଭାଗଗୁଡିକ। ଦୁଇ ନାମରେ ନଦୀ: ପ୍ରତାପା, ପ୍ରବେଶା; ଶିବା, ଯଶୋଦା; ପିତ୍ରା, କୃଷ୍ଣା; ହ୍ରାଦିନୀ, ଚନ୍ଦ୍ରା; ବିଦ୍ୟୁତା, ଶୁକ୍ଳା; ବର୍ଣା, ବିଭାବରୀ; ମହତୀ, ଧୃତି। ଏହି ମୁଖ୍ୟ ନଦୀ; ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ଷୁଦ୍ର ନଦୀ। ଏହି କୁଶଦ୍ୱୀପର ବ୍ୟବସ୍ଥା। ଶାକଦ୍ୱୀପ ଦୁଇ ଗୁଣା ଆକୃତିର ଏବଂ ବିବରଣା ଦିଆଯାଇଛି। ମଧ୍ୟରେ ମହାକୁଶ ଗଛ ଅଛି। କୁଶଦ୍ୱୀପ ଦଧି ସାଗରରେ ଘିରା, କ୍ଷୀର ସାଗରର ଦୁଇ ଗୁଣା।
ରୁଦ୍ର ଉଵାଚ । ଅଥ କ୍ରୌଞ୍ଚଂ ଭଵତି ଚତୁର୍ଥଂ କୁଶଦ୍ଵୀପାଦ୍ ଦ୍ଵିଗୁଣମାନତଃ ସମୁଦ୍ରଃ କ୍ରୌଞ୍ଚେନ ଦ୍ଵିଗୁଣେନାଵୃତଃ। ତସ୍ମିଂଶ୍ଚ ସପ୍ତୈଵ ପ୍ରଧାନପର୍ଵତାଃ। ପ୍ରଥମଃ କୌଞ୍ଚୋ ଵିଦ୍ଯୁଲ୍ଲତୋ ରୈଵତୋ ମାନସଃ ସୈଵ ପାଵକଃ। ତଥୈଵାନ୍ଧକାରଃ ସୈଵାଚ୍ଛୋଦକଃ। ଦେଵାଵୃତ୍ତୋ ସ ଚ ସୁରାପୋ ଭଣ୍ଯତେ। ତତୋ ଦେଵିଷ୍ଠଃ ସ ଏଵ କାଞ୍ଚନଶ୍ରୃଙ୍ଗୋ ଭଵତି। ଦେଵନନ୍ଦାତ୍ପରୋ ଗୋଵିନ୍ଦଃ, ଦ୍ଵିଵିନ୍ଦ ଇତି। ତତଃ ପୁଣ୍ଡରୀକଃ ସୈଵ ତୋଷାଶଯଃ। ଏତେ ସପ୍ତ ରତ୍ନମଯାଃ ପର୍ଵତାଃ କ୍ରୀଞ୍ଚଦ୍ଵୀପେ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତାଃ। ସର୍ଵେ ଚ ପରସ୍ପରେଣୋଚ୍ଛ୍ରଯାଃ। ତତ୍ର ଵର୍ଷାଣି ତଥା କ୍ରୌଞ୍ଚସ୍ଯ କୁଶଲୋ ଦେଶଃ ସୈଵ ମାଧଵଃ ସ୍ମୃତଃ ଵାମନସ୍ଯ ମନୋଽନୁଗଃ ସୈଵ ସଂଵର୍ତକସ୍ତତୋଷ୍ଣଵାନ୍ ସୋମପ୍ରକାଶଃ। ତତଃ ପାଵକଃ ସୈଵ ସୁଦର୍ଶନଃ। ତଥା ଚାନ୍ଧକାରଃ ସୈଵ ସଂମୋହଃ। ତତୋ ମୁନିଦେଶଃ ସ ଚ ପ୍ରକାଶଃ। ତତୋ ଦୁନ୍ଦୁଭିଃ ସୈଵାନର୍ଥ ଉଚ୍ଯତେ। ତତ୍ରାପି ସପ୍ତୈଵ ନଦ୍ଯଃ।। ୮୭.
ରୁଦ୍ର କହିଲେ — ଏବେ ଚତୁର୍ଥ ଦ୍ୱୀପ କ୍ରଉଞ୍ଚ ଆସିଲା, ଏହା କୁଶଦ୍ୱୀପର ଦୁଇଗୁଣା ବଡ଼। ଏହି କ୍ରଉଞ୍ଚ ଦ୍ୱୀପକୁ ଦୁଇଗୁଣା ମାପର ସମୁଦ୍ର ଘେରିଛି। ଏଠାରେ ସାତଟି ପ୍ରମୁଖ ପାହାଡ଼ ଅଛି — କ୍ରଉଞ୍ଚ, ବିଦ୍ୟୁଲ୍ଲତା, ରୈବତ, ମାନସ, ପାବକ, ଅନ୍ଧକାର ଏବଂ ଅଚ୍ଛୋଦକ। ଏହି ପାହାଡ଼ଗୁଡ଼ିକ ରତ୍ନମୟ ଓ ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ପୂର୍ବପରି ଅଧିକ ଉଚ୍ଚ। ଏଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ଦେଶ ଅଛି — କ୍ରଉଞ୍ଚର ଦେଶ କୁଶଳ, ମାଧବ; ବାମନଙ୍କ ଦେଶ ମନୋଅନୁଗ, ସଂବର୍ତ୍ତକ, ତୋଷ୍ଣବାନ, ସୋମପ୍ରକାଶ; ପାବକର ଦେଶ ସୁଦର୍ଶନ; ଅନ୍ଧକାରର ସଂମୋହ; ମୁନିଦେଶ ପ୍ରକାଶ; ଦୁନ୍ଦୁଭିର ଦେଶ ଅନର୍ଥ। ଏଠାରେ ସାତଟି ନଦୀ ଅଛି।
ଗୌରୀ, କୁମୁଦ୍ବତୀ, ସନ୍ଧ୍ୟା, ରାତ୍ରି, ମନୋଜବା, ଖ୍ୟାତି ଏବଂ ପୁଣ୍ଡରୀକା — ଏହି ସାତଟି ନଦୀ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଗୌରୀକୁ ପୁଷ୍ପବହା ଭି କୁହାଯାଏ; କୁମୁଦ୍ବତୀକୁ ତାମ୍ରବତୀ; ସନ୍ଧ୍ୟାକୁ ସୁଖାବହା; ମନୋଜବାକୁ କ୍ଷିପ୍ରୋଦା; ଖ୍ୟାତିକୁ ଗୋବହୁଳା; ପୁଣ୍ଡରୀକାକୁ ଚିତ୍ରବେଗା ଭି କୁହାଯାଏ। ଅନ୍ୟ ନଦୀଗୁଡ଼ିକ ଛୋଟ। କ୍ରଉଞ୍ଚଦ୍ୱୀପ ଘୃତର ସମୁଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଛି, ଯାହାକୁ ଶାଲ୍ମଳ କୁହାଯାଏ।
ଘୃତସମୁଦ୍ରମାଵୃତ୍ଯ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିସ୍ତଦ୍ଵିସ୍ତାରୋ ଦ୍ଵିଗୁଣସ୍ତତ୍ର ଚ ସପ୍ତ ପର୍ଵତାଃ ପ୍ରଧାନାସ୍ତାଵନ୍ତି ଵର୍ଷାଣି ତାଵତ୍ଯୋ ନଦ୍ଯଃ। ତତ୍ର ଚ ପର୍ଵତାଃ। ସୁମହାନ୍ ପୀତଃଶାତକୌମ୍ଭାତ୍ ସାର୍ଵଗୁଣସୌଵର୍ଣରୋହିତସୁମନସକୁଶଲ ----- ଜାମ୍ବୂନଦଵୈଦ୍ଯୁତା ଇତ୍ଯେତେ କୁଲପର୍ଵତା ଵର୍ଷାଣି ଚେତି। ଅଥ ଷଷ୍ଠଂ ଗୋମେଦଂ କଥ୍ଯତେ। ଶାଲ୍ମଲଂ ଯଥା ସୁରୋଦେନାଵୃତଂ ତଦ୍ଵତ୍ ସୁରୋଦୋଽପି ତଦ୍ଵିଗୁଣେନ ଗୋମେଦେନାଵୃତଃ। ତତ୍ର ଚ ପ୍ରଧାନପର୍ଵତୌ ଦ୍ଵାଵେଵ। ଏକସ୍ଯ ତାଵତ୍ତାଵସରଃ। ଅପରଶ୍ଚ କୁମୁଦ ଇତି। ସମୁଦ୍ରଶ୍ଚେକ୍ଷୁରସସ୍ତଦ୍ଦ୍ଵିଗୁଣେନ ପୁଷ୍କରେଣାଵୃତଃ। ତତ୍ର ଚ ପୁଷ୍କରାଖ୍ଯେ ମାନସୋ ନାମ ପର୍ଵତଃ। ତଦପି ଦ୍ଵିଧା ଛିନ୍ନଂ ଵର୍ଷଂ ତତ୍ପ୍ରମାଣେନ ଚ। ସ୍ଵାଦୋଦକେନାଵୃତମ୍। ତତଶ୍ଚ କଟାହମ୍। ଏତତ୍ ପୃଥିଵ୍ଯାଃ ପ୍ରମାଣମ୍। ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡସ୍ଯ ଚ ସକଟାହଵିସ୍ତାରପ୍ରମାଣମ୍। ଏଵଂଵିଧାନାମଣ୍ଡାନାଂ ପରିସଂଖ୍ଯା ନ ଵିଦ୍ଯତେ। ଏତାନି କଲ୍ପେ କଲ୍ପେ ଭଗଵାନ୍ ନାରାଯଣଃ କ୍ରୋଡରୂପୀ ରସାତଲାନ୍ତଃପ୍ରଵିଷ୍ଟାନି ଦଂଷ୍ଟ୍ରୈକୈନୋଦ୍ଧୃତ୍ଯ ସ୍ଥିତୌ ସ୍ଥାପଯତି। ଏଷ ଵଃ କଥିତୋ ମାର୍ଗୋ ଭୂମେରାଯାମଵିସ୍ତରଃ । ସ୍ଵସ୍ତି ଵୋଽସ୍ତୁ ଗମିଷ୍ଯାମି କୈଲାସଂ ନିଲଯଂ ଦ୍ଵିଜାଃ ।। ୮୮.
ଘୃତର ସମୁଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ଏହି ଦ୍ୱୀପ ଘେରାଯାଇଛି, ଏହାର ଆକାର ପୂର୍ବପରି ଦୁଇଗୁଣା। ଏଠାରେ ସାତଟି ପ୍ରମୁଖ ପାହାଡ଼, ସେତେ ଦେଶ ଓ ସେତେ ନଦୀ ଅଛି। ପାହାଡ଼ଗୁଡ଼ିକ — ସୁମହାନ, ପୀତ, ଶାତକୌମ୍ଭ, ସାର୍ବଗୁଣସୌବର୍ଣ୍ଣ, ରୋହିତ, ସୁମନସ, କୁଶଳ, ଜାମ୍ବୁନଦ, ବୈଦ୍ୟୁତ — ଏହିମାନେ କୁଳପାହାଡ଼ ଓ ଦେଶ। ପରେ ଛଅଟିଏ ଗୋମେଦ ଦ୍ୱୀପ ବିବର୍ଣ୍ଣନା ହେଉଛି। ଯେପରି ଶାଲ୍ମଳ ସୁରୋଦା ସମୁଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଛି, ସେପରି ସୁରୋଦା ମଧ୍ୟ ଗୋମେଦ ସମୁଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦୁଇଗୁଣା ମାପରେ ଘେରାଯାଇଛି। ଏଠାରେ ଦୁଇଟି ପ୍ରମୁଖ ପାହାଡ଼ — ଏକ ତାବସର, ଅନ୍ୟଟି କୁମୁଦ। ଚେନିରସର ସମୁଦ୍ର ଦୁଇଗୁଣା ପୁଷ୍କର ସମୁଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଛି। ଏଠାରେ ପୁଷ୍କର ନାମକ ଦେଶରେ ମାନସ ପାହାଡ଼ ଅଛି, ଯାହା ଦୁଇଭାଗ ହୋଇଛି। ଏହି ଦ୍ୱୀପ ମିଠା ପାଣିରେ ଘେରାଯାଇଛି। ତାପରେ କଟାହ ସୀମା। ଏହା ହେଉଛି ପୃଥିବୀର ମାପ, ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ସୀମା ଏଠିପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ। ଏପରି ବିଶ୍ୱ ଗଣନା ନାହିଁ। ପ୍ରତ୍ୟେକ କଳ୍ପରେ ଭଗବାନ ନାରାୟଣ କ୍ରୋଡ ଆକାର ଧରି ରସାତଳକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକ ଦାଁତରେ ଉଠାଇ ରଖନ୍ତି। ଏଭଳି ଭୂମିର ପଥ ଓ ବିସ୍ତାର କୁହାଯାଇଛି। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମଙ୍ଗଳ ହେଉ, ମୁଁ ଏବେ କୈଳାସ ଗମନ କରିବି, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ।