କୋଟିପତ୍ରପ୍ରକଲିତଂ ତରୁଣାଦିତ୍ଯଵର୍ଚସମ୍ । ନିତ୍ଯଂ ଵ୍ଯାକୋଶମଧୁରଂ ଚଲତ୍ଵାଦତିମଣ୍ଡଲମ୍ ।। ୭୯.
ଏହି ପଦ୍ମର ଅଗଣିତ ପତ୍ର ତରୁଣ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଭାରେ ଚମକେ, ସଦା ମଧୁର ଭାବେ ଖିଲିଥାଏ, ହଳେ ହଳେ ଘୂରୁଥିବା ଏହା ଏକ ଦୂତିମାନ୍ଦଳ ଭଳି ଦେଖାଯାଏ।
ଚାରୁକେସରଜାଲାଢ୍ଯଂ ମତ୍ତଭ୍ରମରନାଦିତମ୍ । ତସ୍ମିନ୍ ମଧ୍ଯେ ଭଗଵତୀ ସାକ୍ଷାତ୍ ଶ୍ରୀର୍ନିତ୍ଯମେଵ ହି । ଲକ୍ଷ୍ମୀସ୍ତୁ ତଂ ତଦାଵାସଂ ମୂର୍ତ୍ତିମନ୍ତଂ ନ ସଂଶଯଃ ।। ୭୯.
ସୁନ୍ଦର କେଶର ଗୁଛରେ ଭରିଥିବା, ମଦମସ୍ତ ମଧୁମକ୍ଷିକାମାନଙ୍କ ଗୁଞ୍ଜନରେ ମୁଖରିତ ଏହି ପଦ୍ମର ମଧ୍ୟରେ ନିଜେ ଭଗବତୀ ଶ୍ରୀ ସଦା ବସିଛନ୍ତି; ନିଶ୍ଚୟ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଏଠି ଦେହରେ ବସିବା କରନ୍ତି।
ସରସସ୍ତସ୍ଯ ତୀରେ ତୁ ତସ୍ମିନ୍ ସିଦ୍ଧନିଷେଵିତମ୍ । ସଦା ପୁଷ୍ପଫଲଂ ରମ୍ଯଂ ତତ୍ର ବିଲ୍ଵଵନଂ ମହତ୍ ।। ୭୯.
ସେହି ହ୍ରଦର କୂଳରେ, ସଦା ସିଦ୍ଧମାନେ ସେବନ କରୁଥିବା, ଏକ ବଡ଼ ଓ ଶୋଭାମୟ ବିଳ୍ବ ଉଦ୍ୟାନ ଅଛି, ଯାହା ସଦା ପୁଷ୍ପ ଓ ଫଳରେ ଭରିଥାଏ।
ଶତଯୋଜନଵିସ୍ତୀର୍ଣଂ ଦ୍ଵିଯୋଜନଶତାଯତମ୍ । ଅର୍ଦ୍ଧକ୍ରୋଶୋଚ୍ଚଶିଖରୈର୍ମହାଵୃକ୍ଷୈଃ ସମନ୍ତତଃ । ଶାଖାସହସ୍ତ୍ରକଲିତୈର୍ମହାସ୍କନ୍ଧୈଃ ସମାକୁଲମ୍ ।। ୭୯.
ଏହି ବିଳ୍ବବନ ଏକ ଶତ ଯୋଜନ ପ୍ରସ୍ତ ଓ ଦୁଇ ଶତ ଯୋଜନ ଲମ୍ବରେ ବିସ୍ତୃତ, ଅର୍ଧ କ୍ରୋଶ ଉଚ୍ଚ ଶିଖର ଥିବା ବଡ଼ ବଡ଼ ଗଛରେ ଚାରିପାଖରେ ଘେରାଯାଇଛି, ହଜାର ଶାଖା ଓ ମଜବୁତ ତଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ଭରିଯାଇଛି।
ଫଲୈଃ ସହସ୍ତ୍ରସଙ୍କାଶୈଃ ହରିତୈଃ ପାଣ୍ଡୁରୈସ୍ତଥା । ଅମୃତସ୍ଵାଦୁସଦୃଶୈର୍ଭେରୀମାତ୍ରୈଃ ସୁଗନ୍ଧିଭିଃ ।। ୭୯.
ଏଠାର ଫଳ ହଜାର ଗଣନାର ସମାନ, କେହି ହରିତ, କେହି ହଳଦିଆ, ସୁଗନ୍ଧିତ ଓ ଅମୃତ ସ୍ବାଦ ସମାନ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଫଳ ଢୋଲ ପରି ଠୁଲ।
ଶୀର୍ଯଦ୍ଭିଶ୍ଚ ପତଦ୍ଭିଶ୍ଚ କୀର୍ଣଭୂମିଵନାନ୍ତରମ୍ । ନାମ୍ନା ତଚ୍ଛ୍ରୀଵନଂ ନାମ ସର୍ଵଲୋକେଷୁ ଵିଶ୍ରୁତମ୍ ।। ୭୯.
ଝରିପଡୁଥିବା ଓ ପଡିଯାଇଥିବା ଫଳ ଦ୍ୱାରା ଭୂମି ଓ ଉଦ୍ୟାନ ଭିତର ଭରିଯାଇଛି; ଏହି ସ୍ଥାନ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ 'ଶ୍ରୀବନ' ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଦେଵାଦିଭିଃ ସମାକୀର୍ଣମଷ୍ଟାଭିଃ କକୁଭିଃ ଶୁଭମ୍ । ବିଲ୍ଵାଶିଭିଶ୍ଚ ମୁନିଭିଃ ସେଵିତଂ ପୁଣ୍ଯକାରିଭିଃ । ତତ୍ର ଶ୍ରୀଃ ସଂସ୍ଥିତା ନିତ୍ଯଂ ସିଦ୍ଧସଙ୍ଘନିଷେଵିତା ।। ୭୯.
ଏହି ବନ ଆଠ ଦିଗରୁ ଦେବ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ଣ୍ଣ, ବିଳ୍ବ ଖାଇଥିବା ମୁନି ଓ ପୁଣ୍ୟ କରୁଥିବା ମହାପୁରୁଷମାନେ ସେବନ କରନ୍ତି; ଏଠି ଶ୍ରୀ ସଦା ବସିଛନ୍ତି, ସିଦ୍ଧମାନଙ୍କ ଦଳ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ।
ଏକୈକସ୍ଯାଚଲେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ମଣିଶୈଲସ୍ଯ ଚାନ୍ତରମ୍ । ଶତଯୋଜନଵିସ୍ତୀର୍ଣଂ ଦ୍ଵିଯୋଜନଶତାଯତମ୍ ।। ୭୯.
ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାହାଡ଼ରାଜ ଓ ମଣିଶିଳା ପର୍ବତ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଶତ ଯୋଜନ ପ୍ରସ୍ତ ଓ ଦୁଇ ଶତ ଯୋଜନ ଲମ୍ବ ଅଞ୍ଚଳ ଅଛି।
ଵିମଲଂ ପଙ୍କଜଵନଂ ସିଦ୍ଧଚାରଣସେଵିତମ୍ । ପୁଷ୍ପଂ ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯା ଧୃତଂ ଭାତି ନିତ୍ଯଂ ପ୍ରଜ୍ଵଲତୀଵ ହ ।। ୭୯.
ସେଠାରେ ଏକ ପବିତ୍ର ପଦ୍ମବନ ଅଛି, ଯାହାକୁ ସିଦ୍ଧ ଓ ଚାରଣମାନେ ସେବନ କରନ୍ତି; ଏଠି ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଧରିଥିବା ଏକ ପୁଷ୍ପ ସଦା ଦୀପ୍ତିମାନ ଭାବେ ଚମକେ।
ଅର୍ଦ୍ଧକ୍ରୋଶଂ ଚ ଶିଖରୈର୍ମହାସ୍କନ୍ଧୈଃ ସମାଵୃତମ୍ । ପ୍ରଫୁଲ୍ଲଶାଖାଶିଖରଂ ପିଞ୍ଜରଂ ଭାତି ତଦ୍ଵନମ୍ ।। ୭୯.
ଅର୍ଧ କ୍ରୋଶ ଉଚ୍ଚ ଶିଖର ଓ ମଜବୁତ ତଣ୍ଡ ଥିବା ବଡ଼ ଗଛରେ ଘେରାଯାଇଥିବା, ଖିଲିଥିବା ଶାଖା ଶିଖରର ସୁନାଳି ରଙ୍ଗରେ ଏହି ବନ ଚମକୁଛି।
ଦ୍ଵିବାହୁପରିଣାହୈସ୍ତୈସ୍ତ୍ରିହସ୍ତାଯାମଵିସ୍ତୃତୈଃ । ମନଃଶିଲାଚୂର୍ଣନିଭୈଃ ପାଣ୍ଡୁକେସରଶାଲିଭିଃ ।। ୭୯.
ଏଠାର ଗଛର ତଣ୍ଡ ଦୁଇ ହାତ ଚଉଡ଼ା, ଶାଖା ତିନି ହସ୍ତ ଲମ୍ବ ଓ ପ୍ରସ୍ତ, ତାହାର ହଳଦିଆ କେଶର ମନଶିଳା ଚୁର୍ଣ୍ଣ ପରି ଦେଖାଯାଏ।
ପୁଷ୍ପୈର୍ମନୋହରୈର୍ଵ୍ଯାପ୍ତଂ ଵ୍ଯାକୋଶୈର୍ଗନ୍ଧଶୋଭିଭିଃ । ଵିରାଜତି ଵନଂ ସର୍ଵଂ ମତ୍ତଭ୍ରମରନାଦିତମ୍ ।। ୭୯.
ମନୋହର ପୁଷ୍ପ ଓ ଖିଲିଥିବା ସୁଗନ୍ଧିତ ମାଳା ଦ୍ୱାରା ସମଗ୍ର ବନ ଚମକୁଛି, ମଦମସ୍ତ ମଧୁମକ୍ଷିକାମାନଙ୍କ ଗୁଞ୍ଜନରେ ମୁଖରିତ।
ତଦ୍ଵନଂ ଦାନଵୈର୍ଦୈତ୍ଯୈର୍ଗନ୍ଧର୍ଵୈର୍ଯକ୍ଷରାକ୍ଷସୈଃ । କିନ୍ନରୈରପ୍ସରୋଭିଶ୍ଚ ମହାଭୋଗୈଶ୍ଚ ସେଵିତମ୍ ।। ୭୯.
ଏହି ବନକୁ ଦାନବ, ଦୈତ୍ୟ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ, କିନ୍ନର, ଅପ୍ସରା ଓ ବଡ଼ ସର୍ପମାନେ ସେବନ କରନ୍ତି।
ତତ୍ରାଶ୍ରମୋ ଭଗଵତଃ କଶ୍ଯପସ୍ଯ ପ୍ରଜାପତେଃ । ସିଦ୍ଧସାଧୁଗଣାକୀର୍ଣଂ ନାନାଶ୍ରମସମାକୁଲମ୍ ।। ୭୯.
ସେଠାରେ ପ୍ରଜାପତି କଶ୍ୟପଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ଅଛି, ଯାହା ସିଦ୍ଧ ଓ ସାଧୁମାନଙ୍କ ଦଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଆଶ୍ରମ ଦ୍ୱାରା ଭରିଯାଇଛି।
ମହାନୀଲସ୍ଯ ମଧ୍ଯେ ତୁ କୁମ୍ଭସ୍ଯ ଚ ଗିରେସ୍ତଥା । ମଧ୍ଯେ ସୁଖା ନଦୀ ନାମ ତସ୍ଯାସ୍ତୀରେ ମହଦ୍ଵନମ୍ ।। ୭୯.
ବଡ଼ ନୀଳ ପର୍ବତ ଓ କୁମ୍ଭ ପର୍ବତ ମଧ୍ୟରେ ସୁଖା ନାମକ ଏକ ନଦୀ ଅଛି; ଏହି ନଦୀର କୂଳରେ ବିଶାଳ ଜଙ୍ଗଲ ଅଛି।
ପଞ୍ଚାଶଦ୍ଯୋଜନାଯାମଂ ତ୍ରିଂଶଦ୍ଯୋଜନମଣ୍ଡଲମ୍ । ରମ୍ଯଂ ତାଲଵନଂ ଶ୍ରୀମତ୍ କ୍ରୋଶାର୍ଦ୍ଧୋଚ୍ଛ୍ରିତପାଦପମ୍ ।। ୭୯.
ଏଠାରେ ପ୍ରସ୍ତାର ପଚାଶ ଯୋଜନ ଓ ପ୍ରସ୍ଥ ତିରିଶି ଯୋଜନ ହେଉଥିବା ଏକ ଶୋଭାବନ୍ତ ତାଳ ଜଙ୍ଗଲ ଅଛି, ଯାହାର ଗଛମାନେ ଅର୍ଧ କ୍ରୋଶ ଉଚ୍ଚତାରେ ବଢ଼ିଛନ୍ତି।
ମହାବଲୈର୍ମହାସାରୈଃ ସ୍ଥିରୈରଵିଚଲୈଃ ଶୁଭୈଃ । ମହଦଞ୍ଜନସଂସ୍ଥାନୈଃ ପରିଵୃତ୍ତୈର୍ମହାଫଲୈଃ ।। ୭୯.
ଏହି ତାଳ ଜଙ୍ଗଲ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମଜବୁତ ଓ ଅଡ଼ିଗା ଗଛମାନେ ସହିତ ପୂର୍ଣ୍ଣ; ଏହି ଗଛମାନେ ମୋଟା ତଳ ଦଣ୍ଡ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି, ମୋଡ଼ା ଓ ବଡ଼ ્ଫଳ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ମୃଷ୍ଟଗନ୍ଧଗୁଣୋପେତୈରୁପେତଂ ସିଦ୍ଧସେଵିତମ୍ । ଐରାଵତସ୍ଯ କରିଣସ୍ତତ୍ରୈଵ ସମୁଦାହୃତମ୍ ।। ୭୯.
ଏହି ଜଙ୍ଗଲ ଉତ୍ତମ ସୁଗନ୍ଧ ଓ ଗୁଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସିଦ୍ଧମନ୍ଦଳ ଏଠାରେ ବାସ କରନ୍ତି; ଏଠି ଏଇରାବତ ନାମକ ହାତୀ ବାସ କରେ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଐରାଵତସ୍ଯ ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ଦେଵଶୈଲସ୍ଯ ଚାନ୍ତରେ । ସହସ୍ତ୍ରଯୋଜନାଯାମା ଶତଯୋଜନଵିସ୍ତୃତା ।। ୭୯.
ଏଇରାବତ, ରୁଦ୍ର ଓ ଦେବଶୈଳ ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଭୂମି ଅଛି, ଯାହା ହଜାର ଯୋଜନ ଲମ୍ବା ଓ ଶତ ଯୋଜନ ପ୍ରସ୍ତ ଅଟେ।
ସର୍ଵା ହ୍ଯେକଶିଲା ଭୂମିର୍ଵୃକ୍ଷଵୀରୁଧଵର୍ଜିତା । ଆପ୍ଲୁତା ପାଦମାତ୍ରେଣ ସଲିଲେନ ସମନ୍ତତଃ ।। ୭୯.
ସମସ୍ତ ଭୂମି ଏକ ପଥରର ତଳା, ଗଛ ଓ ଝାଡ଼ ନାହିଁ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପାଉଁ ଗହିରି ପାଣି ରହିଛି।
ଇତ୍ଯେତାଭ୍ଯନ୍ତରଦ୍ରୋଣ୍ଯୋ ନାନାକାରାଃ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତାଃ । ମେରୋଃ ପାର୍ଶ୍ଵେନ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ରା ଯଥାଵଦନୁପୂର୍ଵଶଃ ।। ୭୯.
ମେରୁ ପାହାଡ଼ ପାଖରେ ଥିବା ବିଭିନ୍ନ ଅନ୍ତର୍ଦ୍ରୋଣୀଗୁଡିକୁ ଠିକ୍ ଅନୁକ୍ରମରେ ଏପରି ବିବରଣା କରାଯାଇଛି, ବ୍ରାହ୍ମଣମଣିଷ୍ଠ।
ରୁଦ୍ର ଉଵାଚ । ଅଥ ଦକ୍ଷିଣଦିଗ୍ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତାଃ ପର୍ଵତଦ୍ରୋଣ୍ଯଃ ସିଦ୍ଧାଚରିତାଃ କୀର୍ତ୍ଯନ୍ତେ । ଶିଶିରପତଙ୍ଗଯୋର୍ମଧ୍ଯେ ଶୁକ୍ଲଭୂମିସ୍ତ୍ରିଯା ମୁକ୍ତଲତାଗଲିତପାଦପମ୍ । ଇକ୍ଷୁକ୍ଷେପେ ଚ ଶିଖରେ ପାଦପୈରୁପଶୋଭିତମ୍ । ଉଦୁମ୍ବରଵନଂ ରମ୍ଯଂ ପକ୍ଷିସଙ୍ଘନିଷେଵିତମ୍ ।। ୮୦.
ରୁଦ୍ର କହିଲେ: ଏବେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଥିବା ପାହାଡ଼ ଗାଳି ଯେଉଁଠାରେ ସିଦ୍ଧମଣିଷ୍ଠ ରହନ୍ତି, ସେଗୁଡିକୁ ବିବରଣା କରାଯାଉଛି। ଶିଶିର ଓ ପତଙ୍ଗ ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟରେ ଧଳା ଭୂମି ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଲତା ପତ୍ର ଛାଡ଼ି ଦେଇଛି ଓ ଗଛ କମ୍। ଇକ୍ଷୁକ୍ଷେପ ପାହାଡ଼ର ଶିଖରରେ ଗଛରେ ଶୋଭିତ, ଏଠାରେ ଉଦୁମ୍ବର ଜଙ୍ଗଲ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ପକ୍ଷୀମାନେ ଦଳେ ଦଳେ ଆସନ୍ତି।
ଫଲିତଂ ତଦ୍ ଵନଂ ଭାତି ମହାକୂର୍ମୋପମୈଃ ଫଲୈଃ ୮୦.
ସେ ଜଙ୍ଗଲ ଉତ୍କଳିତ ଫଳରେ ଦୀପିତ ହେଉଛି, ଯେଉଁ ଫଳଗୁଡ଼ିକ ଦେଖିବାକୁ ବଡ଼ କୁମ୍ଭୀର ପରି ଲାଗେ।
ସୁମୁଲସ୍ଯାଚଲେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵସୁଧାରସ୍ଯ ଚାନ୍ତରେ ତ୍ରିଂଶଦ୍ଯୋଜନଵିସ୍ତୀର୍ଣେ ପଞ୍ଚାଶଦ୍ଯୋଜନାଯତେ
ସୁମୁଳ ପ୍ରସ୍ତର ଓ ବସୁଧାରା ପ୍ରସ୍ତର ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଭୂମି ଅଛି, ଯାହା ତିରିଶ ଯୋଜନ ପ୍ରସ୍ତ ଏବଂ ପଞ୍ଚାଶ ଯୋଜନ ଲମ୍ବା।
ତତ୍ର ଚାଦିତ୍ଯସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ମହଦାଯତନମ୍ । ସମାସେ ମାସେ ଚ ଭଗଵାନଵତରତି ସୂର୍ଯଃ ପ୍ରଜାପତିଃ । କାଲଜନକଂ ଦେଵାଦଯୋ ନମସ୍ଯନ୍ତି । ତଥା ଚ ପଞ୍ଚକୂଟସ୍ଯ କୈଲାସସ୍ଯ ଚାନ୍ତରେ ସହସ୍ତ୍ରଯୋଜନାଯାମଂ ଵିସ୍ତୀର୍ଣଂ ଶତଯୋଜନଂ ହଂସପାଣ୍ଡୁରଂ କ୍ଷୁଦ୍ରସତ୍ତ୍ଵୈରନାଧୃଷ୍ଯଂ ସ୍ଵର୍ଗସୋପାନମିଵ ଭୂମଣ୍ଡଲମ୍
ତତ୍ର ପ୍ରସନ୍ନସ୍ଵାଦୁସଲିଲା ବହୂଦକା ନଦ୍ଯୋ ଵହନ୍ତି । ତତ୍ରାଶ୍ରମୋ ଭଗଵତଃ କର୍ଦମସ୍ଯ ପ୍ରଜାପତେଃ । ନାନାମୁନିଜନାକୀର୍ଣସ୍ତଚ୍ଚ ଶତଯୋଜନମେକଂ ପରିମଣ୍ଡଲଂ ଵନଂ ଚ । ତଥା ଚ ତାମ୍ରାଭସ୍ଯ ଶୈଲସ୍ଯ ପତଙ୍ଗସ୍ଯ ଚାନ୍ତରେ ଶତଯୋଜନଵିସ୍ତୀର୍ଣଂ ଦ୍ଵିଗୁଣାଯତଂ ବାଲାର୍କସଦୃଶରାଜୀଵପୁଣ़୍ରୀକୈଃ ସମନ୍ତତଃ ସହସ୍ତ୍ରପତ୍ରୈରଵିରଲୈରଲଂକୃତଂ ମହତ୍ ସରୋଽନେକସିଦ୍ଧଗନ୍ଧର୍ଵାଧ୍ଯୁଷିତମ୍ । ।। ୮୦.
ସେଠାରେ ଅନେକ ନଦୀ ଚଳିଛି, ଯେଉଁ ଜଳ ସ୍ପଷ୍ଟ ଏବଂ ମିଠା। ଏଠାରେ ପ୍ରଜାପତି କର୍ଦ୍ଦମଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ଅଛି, ଯେଉଁଠି ବିଭିନ୍ନ ମୁନିମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ଏହି ଜଙ୍ଗଲଟି ଏକ ଶତ ଯୋଜନ ଚଉଁରା ଏବଂ ଏକଦମ ଗୋଲାକାର। ଏହିପରି ତାମ୍ରାଭ ପ୍ରସ୍ତର ଓ ପତଙ୍ଗ ପ୍ରସ୍ତର ମଧ୍ୟରେ ଏକ ବଡ଼ ଝିଅ ଅଛି, ଯାହା ଶତ ଯୋଜନ ପ୍ରସ୍ତ ଏବଂ ଦୁଇ ଗୁଣା ଲମ୍ବା। ସେଠାରେ ଚାରିପାଖରେ ଅନେକ ରାଜୀବ ଫୁଲ ଅଛି, ଯେଉଁଠି ତରୁଣ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୀପିତ ହେଉଥିବା ଅନେକ ପତ୍ର ଲାଗିଛି। ଏହି ବଡ଼ ଝିଅ ଅନେକ ସିଦ୍ଧ ଏବଂ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ବସିଥିବା ସ୍ଥାନ।
ତସ୍ଯ ଚ ମଧ୍ଯେ ମହାଶିଖରଃ ଶତଯୋଜନାଯାମସ୍ତ୍ରିଂଶଦ୍ଯୋଜନଵିସ୍ତୀର୍ଣୋଽନେକଧାତୁରତ୍ନଭୂଷିତସ୍ତସ୍ଯ ଚୋପରି ମହତୀ ରଥ୍ଯା ରତ୍ନପ୍ରାକାରତୋରଣା । ତସ୍ଯାଂ ମହଦ୍ ଵିଦ୍ଯାଧରପୁରମ୍ । ତତ୍ର ପୁଲୋମନାମା ଵିଦ୍ଯାଧରରାଜଃ ଶତସହସ୍ତ୍ରପରୀଵାରଃ । ତଥା ଚ ଵିଖାଖାଚଲେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଶ୍ଵେତସ୍ଯ ଚାନ୍ତରେ ସରଃ । ତସ୍ଯ ଚ ପୂର୍ଵତୀରେ ମହଦାମ୍ରଵନଂ କନକସଂକାଶୈଃ ଫଲୈରତିସୁଗନ୍ଧିଭିର୍ମହାକୁମ୍ଭମାତ୍ରୈଃ ସର୍ଵତଶ୍ଚିତମ୍ । ଦେଵଗନ୍ଧର୍ଵାଦଯଶ୍ଚ ତତ୍ର ନିଵସନ୍ତି
ସେଠି ଝିଅର ମଧ୍ୟରେ ଏକ ବଡ଼ ପାହାଡ଼ ଉଠିଛି, ଯାହା ଶତ ଯୋଜନ ଲମ୍ବା ଏବଂ ତିରିଶ ଯୋଜନ ପ୍ରସ୍ତ। ଏହି ପାହାଡ଼ ଅନେକ ଧାତୁ ଓ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ। ତା'ଉପରେ ଏକ ବଡ଼ ରାସ୍ତା ଅଛି, ଯେଉଁଠି ରତ୍ନର ଦ୍ୱାର ଓ ତୋରଣା ଅଛି। ଏଠାରେ ବଡ଼ ବିଦ୍ୟାଧର ପୁର ଅଛି, ଯେଉଁଠି ବିଦ୍ୟାଧର ରାଜା ପୁଲୋମା ଶତ ହଜାର ସାଥୀ ସହ ବସିଛନ୍ତି। ଏହିପରି ବିଖାଖା ପ୍ରସ୍ତର ଓ ଶ୍ୱେତ ପ୍ରସ୍ତର ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଝିଅ ଅଛି। ଏହାର ପୂର୍ବ କୂଳରେ ଏକ ବଡ଼ ଆମ୍ବ ଜଙ୍ଗଲ ଅଛି, ଯେଉଁଠି ସବୁଠାରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରଙ୍ଗର ଏବଂ ବଡ଼ କୁମ୍ଭ ପରି ଫଳ ଲାଗିଛି, ଯାହା ଅତି ସୁଗନ୍ଧିତ। ଦେବତା ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ସେଠି ବସିଛନ୍ତି।
ବିଲ୍ଵସ୍ଥଲୀ ନାମ । ତତ୍ର ଫଲାନି ଵିଦ୍ରୁମସଂକାଶାନି ତୈଶ୍ଚ ପତଦ୍ଭିଃ ସ୍ଥଲମୃତ୍ତିକା କ୍ଲିନ୍ନା । ତାଂ ଚ ସ୍ଥଲୀଂ ସୁଗୁହ୍ଯକାଦଯଃ ସେଵନ୍ତେ ବିଲ୍ଵଫଲାଶିନଃ । ତଥା ଚ ଵସୁଧାରରତ୍ନଧାରଯୋରନ୍ତରେ ତ୍ରିଂଶଦ୍ଯୋଜନଵିସ୍ତୀର୍ଣଂ ଶତଯୋଜନମାଯତଂ ସୁଗନ୍ଧିକିଂଶୁକଵନଂ ସଦାକୁସୁମଂ ଯସ୍ଯ ଗନ୍ଧେନ ଵାସ୍ଯତେ ଯୋଜନଶତମ୍ । ତତ୍ର ସିଦ୍ଧାଧ୍ଯୁଷିତଂ ଜଲୋପେତଂ ଚ
ଏହି ସ୍ଥାନଟିକୁ ବିଲ୍ବସ୍ଥଳୀ ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ । ସେଠାରେ ବିଲ୍ବ ଫଳଗୁଡିକ କୋରାଲ ଭଳି ଦେଖାଯାଏ, ଏବଂ ଏହି ଫଳଗୁଡିକ ପଡିଲେ ମାଟି କ୍ଲିନ୍ନ ହୋଇଯାଏ । ଏହି ସ୍ଥଳୀକୁ ଗୁପ୍ତ ଜୀବଗୁଡିକ, ଯେମାନେ ବିଲ୍ବ ଫଳ ଖାନ୍ତି, ସେବନ କରନ୍ତି । ଏହିପରି, ବସୁଧାରା ଓ ରତ୍ନଧାରା ମଧ୍ୟରେ ଏକ ସୁଗନ୍ଧିତ କିମ୍ଶୁକ ଜଙ୍ଗଲ ଅଛି, ସେଠା ତିରିଶ ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା ଓ ଶତ ଯୋଜନ ଲମ୍ବା, ଯାହା ସଦା ଫୁଲେ ରହିଥାଏ । ଏହାର ସୁଗନ୍ଧ ଶତ ଯୋଜନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସାରିତ ହୁଏ । ସେଠାରେ ଶିଦ୍ଧ ପୁରୁଷମାନେ ବସିଥାନ୍ତି ଏବଂ ପାଣି ମିଳେ ।
ସେଠାରେ ଆଦିତ୍ୟ ଦେବଙ୍କର ଏକ ବଡ଼ ଆଶ୍ରମ ଅଛି । ପ୍ରତି ମାସରେ ପ୍ରଜାପତି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭଗବାନ ଏଠାକୁ ଅବତରଣ କରନ୍ତି । ଦେବତାମାନେ ଏହି କାଳ ଉତ୍ପାଦକ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି । ଏହିପରି, ପଞ୍ଚକୂଟ ଓ କୈଳାସ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଭୂମି ଅଛି, ଯାହା ହଜାର ଯୋଜନ ଲମ୍ବା ଓ ଶତ ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା, ହଂସ ପାଣ୍ଡୁର ଭଳି ଧଳା, କ୍ଷୁଦ୍ର ପ୍ରାଣୀମାନେ ଏଠାକୁ ପହଞ୍ଚିପାରିନାହାନ୍ତି, ଏହା ଶ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବା ପଥ ଭଳି ଦେଖାଯାଏ ।
ଅଥ ପଶ୍ଚିମଦିଗ୍ଭାଗେ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତା ଗିରିଦ୍ରୋଣ୍ଯଃ କୀର୍ତ୍ଯନ୍ତେ । ସୁପାର୍ଶ୍ଵଶିଖିଶୈଲଯୋର୍ମଧ୍ଯେ ସମନ୍ତାଦ୍ ଯୋଜନଶତମେକଂ ଭୌମଶିଲାତଲଂ ନିତ୍ଯତପ୍ତଂ ଦୁଃସ୍ପର୍ଶମ୍ । ତସ୍ଯ ମଧ୍ଯେ ତ୍ରିଂଶଦ୍ଯୋଜନଵିସ୍ତୀର୍ଣଂ ମଣ୍ଡଲଂ ଵହ୍ନିସ୍ଥାନମ୍ । ସ ଚ ସର୍ଵକାଲମନିନ୍ଧନୋ ଭଗଵାନ୍ ଲୋକକ୍ଷଯକାରୀ ସଂଵର୍ତକୋ ଜ୍ଵଲତେ । ଅନ୍ତରେ ଚ ଶୈଲଵରଯୋଃ କୁମୁଦାଞ୍ଜନଯୋଃ ଶତଯୋଜନଵିସ୍ତୀର୍ଣାମାତୁଲୁଙ୍ଗସ୍ଥଲୀ ସର୍ଵସତ୍ତ୍ଵାନାମଗମ୍ଯା । ପୀତଵର୍ଣୈଃ ଫଲୈରାଵୃତା ସତୀ ସା ସ୍ଥଲୀ ଶୋଭତେ । ତତ୍ର ଚ ପୁଣ୍ଯୋ ହ୍ରଦଃ ସିଦ୍ଧୈରୁପେତଃ। ବୃହସ୍ପତେସ୍ତଦ୍ଵନମ୍।। ତଥା ଚ ଶୈଲଯୋଃ ପିଞ୍ଜରଗୌରଯୋରନ୍ତରେଣ ସରୋଦ୍ରୋଣୀ ହ୍ଯନେକଶତଯୋଜନାଯତା ମହଦ୍ଭିଶ୍ଚ ଷଟ୍ପଦୋଦ୍ଘୁଷ୍ଟୈଃ କୁମୁଦୈରୁପଶୋଭିତା
ଏବେ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଥିବା ପାହାଡ଼ ଉପତ୍ୟକା ବିବରଣା ଦିଆଯାଉଛି । ସୁପାର୍ଶ୍ୱ ଓ ଶିଖି ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟରେ, ଏକ ଯୋଜନ ଶତ ଚଉଡ଼ା ଭୂମି ଅଛି, ଯାହା ପଥର ରେ ଢ଼କି ଅଟେ, ସଦା ତାପିତ ଏବଂ ସ୍ପର୍ଶ କରିବାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟଦାୟକ । ଏହାର ମଧ୍ୟରେ ତିରିଶ ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା ଏକ ମଣ୍ଡଳ ଅଛି, ଯାହା ଅଗ୍ନିର ଆସନ । ଏଠାରେ ଭଗବାନ ସମ୍ବର୍ତ୍ତକ ଅଗ୍ନି, ଯେଉଁଠାରେ କୌଣସି ଇନ୍ଧନ ନାହିଁ, ସଦା ଦହିଯାଏ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ନଶ୍ଟ କରେ । କୁମୁଦ ଓ ଅଞ୍ଜନ ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଶତ ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା ଆତୁଲୁଙ୍ଗସ୍ଥଳୀ ଅଛି, ଯାହା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପାଇଁ ଅଗମ୍ୟ, ପୀତ ଫଳରେ ଢ଼କି ଅଟେ । ସେଠାରେ ଏକ ପବିତ୍ର ହ୍ରଦ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଶିଦ୍ଧମାନେ ବସନ୍ତି, ଏବଂ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କର ଜଙ୍ଗଲ ଅଛି । ଏହିପରି, ପିଞ୍ଜର ଓ ଗୌର ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ବଡ଼ ଉପତ୍ୟକା ଅଛି, ଅନେକ ଶତ ଯୋଜନ ଲମ୍ବା, କୁମୁଦ ଫୁଲ ଓ ଷଟ୍ପଦ ମଧୁମକୁର ରବିରେ ଶୋଭିତ ।
ତତ୍ର ଚ ଭଗଵତୋ ଵିଷ୍ଣୋଃ ପରମେଶ୍ଵରସ୍ଯାଯତନମ୍ । ତଥା ଚ ଶୁକ୍ଲପାଣ୍ଡୁରଯୋରପି ମହାଗିର୍ଯୋରନ୍ତରେ ତ୍ରିଂଶଦ୍ଯୋଜନଵିସ୍ତୀର୍ଣୋ ନଵତ୍ଯାଯତ ଏକଃ ଶିଲୋଦ୍ଦେଶୋଵୃକ୍ଷଵିଵର୍ଜିତଃ । ତତ୍ର ନିଷ୍ପଙ୍କା ଦୀର୍ଘିକା ସଵୃକ୍ଷା ଚ ସ୍ଥଲପଦ୍ମିନୀ ଅନେକଜାତୀଯୈଶ୍ଚ ପଦ୍ମୈଃ ଶୋଭିତା । ତସ୍ଯାଶ୍ଚ ମଧ୍ଯେ ପଞ୍ଚଯୋଜନପ୍ରମାଣୋ ମହାନ୍ଯଗ୍ରୋଧଵୃକ୍ଷଃ । ତସ୍ମିଂଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖରୋମାପତିର୍ନୀଲଵାସାଶ୍ଚ ଦେଵୋ ନିଵସତି ଯକ୍ଷାଦିଭିରୀଡ୍ଯମାନଃ । ସହସ୍ତ୍ରଶିଖରସ୍ଯ ଗିରେଃ କୁମୁଦସ୍ଯ ଚାନ୍ତରେ ପଞ୍ଚାଶଦ୍ଯୋଜନାଯାମଂ ଵିଂଶଦ୍ଯୋଜନଵିସ୍ତୃତମିକ୍ଷୁକ୍ଷେପୋଚ୍ଚଶିଖରମନେକପକ୍ଷିସେଵିତମ୍ । ଅନେକଵୃକ୍ଷଫଲୈର୍ମଧୁରସ୍ତ୍ରଵୈରୁପଶୋଭିତମ୍ । ତତ୍ର ଚେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ମହାନାଶ୍ରମୋ ଦିଵ୍ଯାଭିପ୍ରାଯନିର୍ମିତଃ । ତଥା ଚ ଶଙ୍ଖକୂଟଋଷଭଯୋର୍ମଧ୍ଯେ ପୁରୁଷସ୍ଥଲୀରମ୍ଯାଽନେକଗୁଣାନେକଯୋଜନାଯତା ବିଲ୍ଵପ୍ରମାଣୈଃ କଙ୍କୋଲକୈଃ ସୁଗନ୍ଧିଭିରୁପେତା । ତତ୍ର ପୁରୁଷକରସୋନ୍ମତ୍ତା ନାଗାଦ୍ଯାଃ ପ୍ରତିଵସନ୍ତି
ସେଠାରେ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପରମ ଆଶ୍ରମ ଅଛି । ଏହିପରି, ଶୁକ୍ଳ ଓ ପାଣ୍ଡୁର ଦୁଇ ବଡ଼ ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଶିଳା ଅଞ୍ଚଳ ଅଛି, ତିରିଶ ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା ଓ ନବ୍ବେ ଯୋଜନ ଲମ୍ବା, ଯେଉଁଠାରେ କୌଣସି ଗଛ ନାହିଁ । ସେଠାରେ ଏକ ନିର୍ମଳ ଦୀର୍ଘିକା ଅଛି, ଗଛ ଓ ଭୂମି ପଦ୍ମ ଦ୍ୱାରା ଅନେକ ପଦ୍ମରେ ଶୋଭିତ । ଏହାର ମଧ୍ୟରେ ପାଞ୍ଚ ଯୋଜନ ଆକାରର ଏକ ବଡ଼ ବଟଗଛ ଅଛି । ସେଠାରେ ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ମାପତି, ନୀଳବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା ଦେବତା, ଯକ୍ଷ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପୂଜା କରିଥିବା, ବସିଥାନ୍ତି । ସହସ୍ରଶିଖର ଓ କୁମୁଦ ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟରେ ପଞ୍ଚାଶ ଯୋଜନ ଲମ୍ବା ଓ ବିଶ ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା ଏକ ଉଚ୍ଚ ପାହାଡ଼ ଅଛି, ଅନେକ ପକ୍ଷୀ ଏଠାରେ ବସନ୍ତି, ଅନେକ ଫଳ ଓ ମଧୁର ରସ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ । ସେଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ବଡ଼ ଆଶ୍ରମ ଅଛି, ଦିବ୍ୟ ଇଚ୍ଛାରେ ତିଆରି । ଏହିପରି, ଶଂଖକୂଟ ଓ ଋଷଭ ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟରେ ପୁରୁଷସ୍ଥଳୀ ନାମକ ରମ୍ୟ ଭୂମି ଅଛି, ଅନେକ ଗୁଣ ଓ ଅନେକ ଯୋଜନ ଲମ୍ବା, ବିଲ୍ବ ଆକାରର ସୁଗନ୍ଧିତ କଙ୍କୋଳକ ଫଳ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ । ସେଠାରେ ପୁରୁଷକରସର ମଦ ହୋଇଥିବା ହାତୀ ଓ ଅନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀମାନେ ବସନ୍ତି ।