ଵରାହପୁରାଣମ୍

ମହାତପା ଉଵାଚ । ସୃଜତା ବ୍ରହ୍ମଣା ସୃଷ୍ଟିଂ ମରୀଚିଃ ସୂତିକାରଣମ୍ । ପ୍ରଥମଂ ମନସା ଧ୍ଯାତସ୍ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରସ୍ତୁ କଶ୍ଯପଃ ।। ୨୪.

ମହାତପା କହିଲେ: ବ୍ରହ୍ମା ଯେତେବେଳେ ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିଲେ, ମରୀଚି ସୃଷ୍ଟିର କାରଣ ଥିଲେ; ପ୍ରଥମେ ମନରେ ଧ୍ୟାନ କରି, ତାଙ୍କର ପୁଅ କଶ୍ୟପ ହେଲେ।

ତସ୍ଯ ଦାକ୍ଷାଯଣୀ ଭାର୍ଯା କଦ୍ରୂର୍ନାମ ଶୁଚିସ୍ମିତା । ମାରୀଚୋ ଜନଯାମାସ ତସ୍ଯାଂ ପୁତ୍ରାନ୍ ମହାବଲାନ୍ ।। ୨୪.

ତାଙ୍କର ଜୀବନସଙ୍ଗୀ ଦକ୍ଷର କନ୍ୟା କଦ୍ରୁ, ଯିଏ ଶୁଭ୍ର ହାସିର ମାଲିକା; ମରୀଚି ତାଙ୍କୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅମାନେ ଦେଲେ।

ଅନନ୍ତଂ ଵାସୁକିଂ ଚୈଵ କମ୍ବଲଂ ଚ ମହାବଲମ୍ । କର୍କୋଟକଂ ଚ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ପଦ୍ମଂ ଚାନ୍ଯଂ ସରୀସୃପମ୍ ।। ୨୪.

ଅନନ୍ତ, ବାସୁକି, ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କମ୍ବଳ, କର୍କୋଟକ, ରାଜା, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଏକ ସର୍ପ ପଦ୍ମ ନାମରେ,

ମହାପଦ୍ମଂ ତଥା ଶଙ୍ଖଂ କୁଲିକଂ ଚାପରାଜିତମ୍ । ଏତେ କଶ୍ଯପଦାଯାଦାଃ ପ୍ରଧାନାଃ ପରିକୀର୍ତ୍ତିତାଃ ।। ୨୪.

ମହାପଦ୍ମ, ଶଂଖ, ଏବଂ ଅଜୟ କୁଳିକ; ଏହିମାନେ କଶ୍ୟପଙ୍କର ପ୍ରମୁଖ ସନ୍ତାନ ଭାବେ ଉଲ୍ଲେଖିତ।

ଏତେଷାଂ ତୁ ପ୍ରସୂତ୍ଯା ତୁ ଇଦମାପୂରିତଂ ଜଗତ୍ । କୁଟିଲା ହୀନକର୍ମାଣସ୍ତୀକ୍ଷ୍ଣାସ୍ଯୋତ୍ଥଵିଷୋଲ୍ବଣାଃ । ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସଂଦଶ୍ଯ ମନୁଜାନ୍ କୁର୍ଯୁର୍ଭସ୍ମ କ୍ଷଣାଦ୍ ଧ୍ରୁଵମ୍ ।। ୨୪.

ସେମାନଙ୍କର ଜନ୍ମରେ ଏହି ବିଶ୍ୱ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇଗଲା; ବାଙ୍କା, ମନ୍ଦ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦାନ୍ତ ଓ ବିଷ ଭରା ମୁହଁ, ମନୁଷ୍ୟମାନେକୁ ଦେଖି ଦଂଶନ କରି, କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ ତାଙ୍କୁ ଭସ୍ମ କରିଦେଇଥିଲେ।

ଶବ୍ଦଗାମୀ ଯଥା ସ୍ପର୍ଶଂ ମନୁଷ୍ଯାଣାଂ ନରାଧିପ । ଅହନ୍ଯହନି ଜାଯେତ କ୍ଷଯଃ ପରମଦାରୁଣଃ ।। ୨୪.

ରାଜା, ଯେପରି ସ୍ପର୍ଶ ପରେ ଶବ୍ଦ ଆସେ, ସେପରି ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିଦିନ ଭୟଙ୍କର ନାଶ ହେବାକୁ ଥିଲା।

ଆତ୍ମନସ୍ତୁ କ୍ଷଯଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପ୍ରଜାଃ ସର୍ଵାଃ ସମନ୍ତତଃ । ଜଗ୍ମୁଃ ଶରଣ୍ଯଂ ଶରଣଂ ପରଂ ତୁ ପରମେଶ୍ଵରମ୍ ।। ୨୪.

ନିଜ ନାଶ ଦେଖି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଚାରିପାଖରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଶ୍ରୟ, ପରମ ଭଗବାନଙ୍କଠାରେ ଶରଣ ନେଲେ।

ଇମମେଵାର୍ଥମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ପ୍ରଜାଃ ସର୍ଵା ମହୀପତେ । ଊଚୁଃ କମଲଜଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ପୁରାଣଂ ବ୍ରହ୍ମସଂଜ୍ଞିତମ୍ ।। ୨୪.

ଏହି କାରଣରେ, ରାଜା, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ମନ୍ଦାର ଫୁଲରୁ ଜନ୍ମିତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ, ପୁରାତନ ଓ ବ୍ରହ୍ମା ନାମରେ ପରିଚିତ, ସମ୍ବୋଧନ କଲେ।

ଦେଵା ଊଚୁଃ । ଦେଵଦେଵେଶ ଲୋକାନାଂ ପ୍ରସୂତି ପରମେଶ୍ଵର । ତ୍ରାହି ନସ୍ତୀକ୍ଷ୍ଣଦଂଷ୍ଟ୍ରାଣାଂ ଭୁଜଂଗାନାଂ ମହାତ୍ମନାମ୍ ।। ୨୪.

ଦେବତାମାନେ କହିଲେ: ଦେବତାମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ, ବିଶ୍ୱର ଉତ୍ପତ୍ତିକାରୀ, ପରମେଶ୍ୱର, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦାନ୍ତ ଥିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନାଗମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।

ଅହନ୍ଯହନି ଯେ ଦେଵ ପଶ୍ଯେଯୁରୁରଗା ଦୃଶା । ମନୁଷ୍ଯପଶୁରୂପଂ ଵା ତତ୍ସର୍ଵଂ ଭସ୍ମସାଦ୍ ଭଵେତ୍ ।। ୨୪.

ଦେବତା, ପ୍ରତିଦିନ ଯେତେବେଳେ ନାଗମାନେ ମନୁଷ୍ୟ କିମ୍ବା ପଶୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ସବୁକୁ ଭସ୍ମ କରିଦେଇଥିଲେ।

ତ୍ଵଯା ସୃଷ୍ଟିଃ କୃତା ଦେଵ ନୀଯତେ ସା ଭୁଜଂଗାମୈଃ । ଏତଜ୍ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତୁ ଦୁର୍ଵୃତ୍ତଂ ତତ୍କୁରୁଷ୍ଵ ମହାମତେ ।। ୨୪.

ଦେବତା, ଆପଣ ଏହି ବିଶ୍ୱ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଏହା ନାଗମାନେ ଦ୍ୱାରା ନଶ୍ଟ ହେଉଛି; ଏହି ଦୁଷ୍ଟତା ଜାଣି, ଆପଣ ଯାହା ଉଚିତ ତାହା କରନ୍ତୁ, ବଡ଼ ମନ ଥିବା ଭଗବନ।

ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ । ଅହଂ ରକ୍ଷାଂ ଵିଧାସ୍ଯାମି ଭଵତୀନାଂ ନ ସଂଶଯଃ । ଵ୍ରଜଧ୍ଵଂ ସ୍ଵାନି ଧିଷ୍ଣ୍ଯାନି ପ୍ରଜା ମାଭୂତ୍ ସସାଧ୍ଵସା ।। ୨୪.

ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ତୁମମାନେ ପାଇଁ ରକ୍ଷା କରିବି; ଏବେ ତୁମେ ନିଜ ନିଜ ଘରକୁ ଯାଅ, ପ୍ରାଣୀମାନେ, ଭୟ କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ।

ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ପ୍ରଜାସ୍ତେନ ବ୍ରହ୍ମଣାଽଵ୍ଯକ୍ତମୂର୍ତ୍ତିନା । ଆଜଗ୍ମୁଃ ପରମପ୍ରୀତ୍ଯା ନତ୍ଵା ଚୈଵ ସ୍ଵଯଂଭୁଵେ ।। ୨୪.

ଏପରି କହି ବ୍ରହ୍ମା, ଅଦୃଶ୍ୟ ରୂପରେ, ପ୍ରାଣୀମାନେକୁ ପଠାଇଦେଲେ; ସେମାନେ ସ୍ୱୟଂଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଅତି ଆନନ୍ଦରେ ଚାଲିଗଲେ।

ଆଗତାସୁ ପ୍ରଜାସ୍ଵାଦ୍ଯସ୍ତାନାହୂଯ ଭୁଜଂଗମାନ୍ । ଶଶାପ ପରମକ୍ରୁଦ୍ଧୋ ଵାସୁକିପ୍ରମୁଖାଂସ୍ତଦା ।। ୨୪.

ପ୍ରାଣୀମାନେ ଚାଲିଗଲା ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ନାଗମାନେକୁ ଡାକିଲେ, ଏବଂ ବାସୁକି ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମୁଖ୍ୟ ଥିବା ସମୟରେ ଅତି କ୍ରୁଧ୍ଧ ହୋଇ ଶାପ ଦେଲେ।

ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ । ଯତୋ ମତ୍ପ୍ରଭଵାନ୍ ନିତ୍ଯଂ କ୍ଷଯଂ ନଯତ ମାନୁଷାନ୍ । ଭଵାନ୍ତରେ ଅଥାନ୍ଯସ୍ମିନ୍ ମାତୁଃ ଶାପାତ୍ ସୁଦାରୁଣାତ୍ । ଭଵିତାଽତିକ୍ଷଯଂ ଘୋରଂ ନୂନଂ ସ୍ଵାଯଂଭୁଵେଽନ୍ତରେ ।। ୨୪.

ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ତୁମେ ମୋଠାରୁ ଜନ୍ମିତ ହୋଇ, ସଦା ମନୁଷ୍ୟମାନେକୁ ନାଶ କରୁଛ; ଅନ୍ୟ ଯୁଗରେ, ତୁମ ମାଁଙ୍କର ଭୟଙ୍କର ଶାପ ଦ୍ୱାରା, ସ୍ୱୟଂଭୁବ ମନ୍ବନ୍ତରରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ବଡ଼ ନାଶ ହେବ।

ଏଵମୁକ୍ତାସ୍ତୁ ଵେପନ୍ତୋ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଭୁଜଗୋତ୍ତମାଃ । ନିପତ୍ଯ ପାଦଯୋସ୍ତସ୍ଯ ଇଦମୂଚୁର୍ଵଚସ୍ତଦା ।। ୨୪.

ଏପରି କହିବା ପରେ, ଭୟରେ କାଞ୍ଚିଉଥିବା ସର୍ପମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଚରଣ ଉପରେ ପଡିଗଲେ ଏବଂ ଏହିପରି କଥା କହିଲେ।

ନାଗା ଊଚୁଃ । ଭଗଵନ୍ କୁଟିଲା ଜାତିରସ୍ମାକଂ ଭଵତା କୃତା । ଵିଷୋଲ୍ବଣତ୍ଵଂ କ୍ରୂରତ୍ଵଂ ଦୃକ୍ଶସ୍ତ୍ରତ୍ଵଂ ଚ ନସ୍ତ୍ଵଯା । ସଂପାଦିତଂ ତ୍ଵଯା ଦେଵ ଇଦାନୀଂ ଶମଯାଚ୍ଯୁତ ।। ୨୪.

ନାଗମାନେ କହିଲେ — ଭଗବନ୍, ଆମର ଜାତିକୁ ଆପଣ ବାଙ୍କା କରିଛନ୍ତି; ଆମକୁ ତୀବ୍ର ବିଷ, କ୍ରୂରତା ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇଛନ୍ତି। ଦେବ, ଏହା ଆପଣ କରିଛନ୍ତି — ଏବେ ଅଚ୍ୟୁତ, ଦୟାକରି ଏହାକୁ ଶାନ୍ତ କରନ୍ତୁ।

ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ । ଯଦି ନାମ ମଯା ସୃଷ୍ଟା ଭଵନ୍ତଃ କୁଟିଲାଶଯାଃ । ତତଃ କିଂ ମନୁଜାନ୍ ନିତ୍ଯଂ ଭକ୍ଷଯଧ୍ଵଂ ଗତଵ୍ଯଥାଃ ।। ୨୪.

ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ — ଯଦି ମୁଁ ଆପଣମାନେକୁ ବାଙ୍କା ମନଭାବରେ ସୃଷ୍ଟି କରିଛି, ତେବେ କାହିଁକି ଭୟ ଛାଡି, ସଦା ମନୁଷ୍ୟମାନେକୁ ଖାଇ ନେବେ ନାହିଁ?

ନାଗା ଊଚୁଃ । ମର୍ଯାଦାଂ କୁରୁ ଦେଵେଶ ସ୍ଥାନଂ ଚୈଵ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ । ମନୁଷ୍ଯାଣାଂ ତଥାଽସ୍ମାକଂ ସମଯଂ ଚ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ । ନାଗାନାଂ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦେଵୋ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍ ।। ୨୪.

ନାଗମାନେ କହିଲେ — ଦେବେଶ, ଦୟାକରି ଆମ ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ସୀମା ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରନ୍ତୁ, ଅଲଗା ଅଲଗା ଥାନ ଦିଅନ୍ତୁ, ଏବଂ ଦୁଇପକ୍ଷ ପାଇଁ ନିଜ-ନିଜ ନିୟମ ରଖନ୍ତୁ। ନାଗମାନେର କଥା ଶୁଣି, ଦେବ କହିଲେ—

ଅହଂ କରୋମି ଵୋ ନାଗାଃ ସମଯଂ ମନୁଜୈଃ ସହ । ତଦେକମନସଃ ସର୍ଵେ ଶ୍ରୃଣୁଧ୍ଵଂ ମମ ଶାସନମ୍ ।। ୨୪.

ମୁଁ ନାଗମାନେ ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଚୁକ୍ତି କରିବି; ଏହିପରି, ସମସ୍ତେ ଏକମନରେ ମୋ ଆଜ୍ଞା ଶୁଣନ୍ତୁ।

ପାତାଲଂ ଵିତଲଂ ଚୈଵ ହର୍ମ୍ଯାଖ୍ଯଂ ଚ ତୃତୀଯକମ୍ । ଦତ୍ତଂ ଚୈଵ ସଦା ରମ୍ଯଂ ଗୃହଂ ତତ୍ର ଗମିଷ୍ଯଥ ।। ୨୪.

ପାତାଳ, ଭିତଳ ଏବଂ ତୃତୀୟ, ହର୍ମ୍ୟ ନାମକ ସ୍ଥାନ — ଏହି ମନୋହର ଗୃହ ତୁମମାନେ ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଛି; ତୁମେ ସେଠାକୁ ଯିବା।

ତତ୍ର ଭୋଗାନ୍ ବହୁଵିଧାନ୍ ଭୁଞ୍ଜାନା ମମ ଶାସନାତ୍ । ତିଷ୍ଠଧ୍ଵଂ ସପ୍ତମଂ ଯାଵଦ୍ ରାତ୍ର୍ଯନ୍ତଂ ତୁ ପୁନଃ ପୁନଃ ।। ୨୪.

ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ, ସେଠି ଅନେକ ପ୍ରକାର ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କର; ସପ୍ତମ ରାତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୁନିପୁନି ସେଠି ରୁହନ୍ତୁ।

ତତୋ ଵୈଵସ୍ଵତସ୍ଯାଦୌ କାଶ୍ଯପେଯା ଭଵିଷ୍ଯଥ । ଦାଯାଦାଃ ସର୍ଵଦେଵାନାଂ ସୁପର୍ଣସ୍ଯ ଚ ଧୀମତଃ ।। ୨୪.

ତାପରେ, ବୈବସ୍ବତ ଯୁଗ ଆରମ୍ଭରେ, କାଶ୍ୟପ ଉତ୍ତରସ୍ଥ ତୁମମାନେ ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ଏବଂ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ସୁପର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ହେବେ।

ତଦା ପ୍ରସୂତିର୍ଵଃ ସର୍ଵା ଭୋକ୍ଷ୍ଯତେ ଚିତ୍ରଭାନୁନା । ଭଵତାଂ ନୈଵ ଦୋଷୋଽଯଂ ଭଵିଷ୍ଯତି ନ ସଂଶଯଃ ।। ୨୪.

ସେ ସମୟରେ, ତୁମମାନେର ସମସ୍ତ ସନ୍ତାନ ଚିତ୍ରଭାନୁ ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ଷିତ ହେବେ; ଏହି ଉପରେ ତୁମମାନେର କୌଣସି ଦୋଷ ନାହିଁ — ଏହା ନିଶ୍ଚିତ।

ଯେ ଵୈ କ୍ରୂରା ଭୋଗିନୋ ଦୁର୍ଵିନୀତା - ସ୍ତେଷାମନ୍ତୋ ଭଵିତା ନାନ୍ଯଥୈତତ୍ । କାଲପ୍ରାପ୍ତଂ ଭକ୍ଷଯଧ୍ଵଂ ଦଶଧ୍ଵଂ ତଥାଽପକାରେ ଚ କୃତେ ମନୁଷ୍ଯମ୍ ।। ୨୪.

ଯେଉଁ ସର୍ପମାନେ କ୍ରୂର ଏବଂ ଅନଶିକ୍ଷିତ, ସେମାନଙ୍କର ଶେଷ ନିଶ୍ଚିତ; ଏହା ଅନ୍ୟଥା ହେବ ନାହିଁ। ସମୟ ଆସିଲେ ଦଶନ୍ତୁ, ଭକ୍ଷିନ୍ତୁ, ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟାୟ ହେଲେ ତାହାକୁ ମଧ୍ୟ।

ମନ୍ତ୍ରୌଷଧୈର୍ଗାରୁଡମଣ୍ଡଲୈଶ୍ଚ ବଦ୍ଧୈର୍ଦୃଷ୍ଟୈର୍ମାନଵା ଯେ ଚରନ୍ତି । ତେଷାଂ ଭୀତୈର୍ଵର୍ତ୍ତିତଵ୍ଯଂ ନ ଚାନ୍ଯ- ଚ୍ଚିନ୍ତ୍ଯଂ କାର୍ଯଂ ଚାନ୍ଯଥା ଵୋ ଵିନାଶଃ ।। ୨୪.

ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମନ୍ତ୍ର, ଔଷଧି ଏବଂ ଗରୁଡ ମଣ୍ଡଳ ଦ୍ୱାରା ସୁରକ୍ଷିତ, ବା ବନ୍ଧା ଏବଂ ଦୃଶ୍ୟମାନ, ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଭୟରେ ଚାଲିବା; ଅନ୍ୟଥା କିଛି ଚିନ୍ତା କରିବା ନାହିଁ, ନାହିଁ କିଛି କାମ କରିବା; ଅନ୍ୟଥା ତୁମମାନେର ନାଶ ହେବ।

ଇତୀରିତେ ବ୍ରହ୍ମଣା ତେ ଭୁଜଙ୍ଗା ଜଗ୍ମୁଃ ସ୍ଥାନଂ କ୍ଷ୍ମାତଲାଖ୍ଯଂ ହି ସର୍ଵେ । ତସ୍ଥୁର୍ଭୋଗାନ୍ ଭୁଞ୍ଜମାନାଃ ସମଗ୍ରାନ୍ ରସାତଲେ ଲୀଲଯା ସଂସ୍ଥିତାସ୍ତେ ।। ୨୪.

ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ସର୍ପମାନେ ଭୂମି ତଳ ନାମକ ସ୍ଥାନକୁ ଗଲେ; ସେମାନେ ରସାତଳରେ ଆନନ୍ଦରେ ସମସ୍ତ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି ଖେଳିବାରେ ବସି ରହିଲେ।

ଏଵଂ ଶାପଂ ତୁ ତେ ଲବ୍ଧ୍ଵା ପ୍ରସାଦଂ ଚ ଚତୁର୍ମୁଖାତ୍ । ତସ୍ଥୁଃ ପାତାଲନିଲଯେ ମୁଦିତେନାନ୍ତରାତ୍ମନା ।। ୨୪.

ଏପରି ଚାରିମୁଖା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶାପ ଏବଂ କୃପା ପାଇ ନାଗମାନେ ମନରେ ଆନନ୍ଦ ଭରି ପାତାଳ ନିବାସରେ ବସି ରହିଲେ।

ଏତତ୍ ସର୍ଵଂ ଚ ପଞ୍ଚମ୍ଯାଂ ତେଷାଂ ଜାତଂ ମହାତ୍ମନାମ୍ । ଅତସ୍ତ୍ଵିଯଂ ତିଥିର୍ଧନ୍ଯା ସର୍ଵପାପହରା ଶୁଭା ।। ୨୪.

ଏହି ସମସ୍ତ ଘଟଣା ମହାତ୍ମା ନାଗମାନେ ପାଇଁ ପଞ୍ଚମୀ ତିଥିରେ ଘଟିଥିଲା; ଏହି ତିଥି ଅତି ଶୁଭ, ଧନ୍ୟ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଦୂର କରେ।