ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଯଶସ୍ଵୀ କୀର୍ତ୍ତିମାନ୍ଭୂତ୍ଵା ଵନ୍ଦ୍ଯତେ ପ୍ରେତ୍ଯ ଚେହ ଚ

ଯଶସ୍ବୀ ଓ କୀର୍ତ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ, ସେ ଏଠି ଓ ପରଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହେବ।

ମଂଗଲ୍ଯଂ ଚ ଶିଵଂ ଚୈଵ ଧର୍ମକାମାର୍ଥସାଧକମ୍

ଏହା ମଙ୍ଗଳ ଓ ଶିବ ଦେଇଥାଏ, ଧର୍ମ, କାମ ଓ ଅର୍ଥ ପୂରଣ କରେ।

ଧନ୍ଯଂ ଯଶସ୍ଯଂ ପାପଘ୍ନଂ ସ୍ଵସ୍ତିକୃଚ୍ଛାନ୍ତିକାରକମ୍

ଏହା ଧନ୍ୟ, କୀର୍ତ୍ତିଦାୟକ, ପାପ ନାଶ କରେ, ଶୁଭ ଓ ଶାନ୍ତି ଆଣେ।

କୀର୍ତଯିତ୍ଵା ଵ୍ରଜେତ୍ସ୍ଵର୍ଗଂ କଲ୍ଯମୁତ୍ଥାଯ ମାନଵଃ ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଭଗଵାନ୍ଦେଵଃ ପରମେଷ୍ଠୀ ପ୍ରଜାପତିଃ ।। 217.

ଏହାକୁ କୀର୍ତ୍ତନ କରି, ମଣିଷ ଶୁଭ ଲାଭ କରି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଏ। ଏପରି କହି, ପରମେଶ୍ୱର, ପ୍ରଜାପତି ଭଗବାନ ଚୁପ ହେଲେ।

ସନତ୍କୁମାରଂ ସନ୍ଦିଶ୍ଯ ଵିରରାମ ମହାଯଶାଃ

ସନତ୍କୁମାରଙ୍କୁ ଆଦେଶ ଦେଇ, ମହାୟଶସ୍ବୀ ଶାନ୍ତ ହେଲେ।

ଵରାହଭୂମିସଂଵାଦଂ ସାରମୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ ସତ୍ତମାଃ

ବରାହ ଓ ଭୂମିଙ୍କ ସଂବାଦର ସାର ନେଇ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ—

ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ ସ ଯାତି ପରମାଂ ଗତିମ୍

ଯିଏ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ, ସେ ପରମ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ପ୍ରଯାଗେ ବ୍ରହ୍ମତୀର୍ଥେ ଚ ତୀର୍ଥେ ଚାମରକଣ୍ଟକେ

ପ୍ରୟାଗ, ବ୍ରହ୍ମତୀର୍ଥ ଓ ଅମରକଣ୍ଟକ ତୀର୍ଥରେ,

କପିଲାଂ ଦ୍ଵିଜମୁଖ୍ଯାଯ ସମ୍ଯଗ୍ଦତ୍ତ୍ଵା ତୁ ଯତ୍ଫଲମ୍

ଏକ ପ୍ରମୁଖ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଠିକ୍ ଭାବରେ କପିଳା ଗାଈ ଦାନ କଲେ ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ,

ଶ୍ରୁତ୍ଵାଽସ୍ଯୈଵ ଦଶାଧ୍ଯାଯଂ ଶୁଚିର୍ଭୂତ୍ଵା ସମାହିତଃ

ଏହି ଦଶ ଅଧ୍ୟାୟକୁ ଶୁଦ୍ଧ ମନ ଓ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଶୁଣିଲେ,

ଯଃ ପୁନଃ ସତତଂ ଶୃଣ୍ଵନ୍ନୈରନ୍ତର୍ଯେଣ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍

ଯେଉଁଠି ଜଣେ ବୁଝିବା ସହିତ ନିରନ୍ତର ଏହାକୁ ଶୁଣନ୍ତି,

ସର୍ଵଯଜ୍ଞେଷୁ ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ସର୍ଵଦାନେଷୁ ଯତ୍ଫଲମ୍

ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞରେ ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ଓ ସମସ୍ତ ଦାନରେ ଯେତେ ଫଳ ମିଳେ,

ତତ୍ପ୍ରାପ୍ନୋତି ନ ସନ୍ଦେହୋ ଵରାହଵଚନଂ ଯଥା

ସେ ସବୁ ଲାଭ କରନ୍ତି, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ, ଯେପରି ବରାହଙ୍କ କଥା ଅଟୁଟ।

ଅପୁତ୍ରସ୍ଯ ଭଵେତ୍ପୁତ୍ରଃ ସପୌତ୍ରସ୍ଯ ସୁପୌତ୍ରକଃ 217.

ଯାହାଙ୍କର ପୁଅ ନାହିଁ, ସେଠାରେ ପୁଅ ହେବେ; ଯାହାଙ୍କର ପଉତି ଅଛି, ସେଠାରେ ପ୍ରପଉତି ହେବେ।

ତସ୍ଯ ନାରାଯଣୋ ଦେଵଃ ସନ୍ତୁଷ୍ଟଃ ସ୍ଯାଦ୍ଧି ସର୍ଵଦା

ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଭଗବାନ ନାରାୟଣ ସଦା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ରହିବେ।

ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ପୂଜଯେଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରଂ ଯଥା ଵିଷ୍ଣୁଂ ସନାତନମ୍

ଏହା ଶୁଣି ଯେପରି ନିତ୍ୟ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ, ସେପରି ଶାସ୍ତ୍ରକୁ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ଯଥାଶକ୍ତି ନୃପୋ ଗ୍ରାମୈଃ ପୂଜଯେଚ୍ଚ ଵସୁନ୍ଧରେ

ରାଜା ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଗ୍ରାମ ଦେଇ ପୃଥିବୀକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ଵିଷ୍ଣୁସାଯୁଜ୍ଯମାପ୍ନୁଯାତ୍

ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସାନିଧ୍ୟ ପାଇଥାଏ।

ଅଥ ପୁରାଣପଠନାଦିଵିଷଯାନୁକ୍ରମଣିକାଧ୍ଯାଯଃ ଵୀରେଶ୍ଵରେଣ ସହ ମାଧଵଭଦ୍ରନାମ୍ନା କାଶ୍ଯାଂ ଵରାହକଥିତଂ ଲିଖିତଂ ପୁରାଣମ୍

ଏବେ ପୁରାଣ ପଢ଼ିବା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିଷୟର କ୍ରମ ଉପରେ ଅଧ୍ୟାୟ: କାଶୀରେ ବରାହଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିରେଶ୍ୱର ଓ ମାଧବଭଦ୍ର ନାମକ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ସହିତ କହିଥିବା ଏହି ପୁରାଣ ଲେଖାଯାଇଛି।

ଵରାହସ୍ଯ ପୁରାଣସ୍ଯ ଵୃତ୍ତାନ୍ତାନ୍ପ୍ରବ୍ରଵୀମ୍ଯହମ୍

ମୁଁ ବରାହ ପୁରାଣର କଥାବଳୀ କହିବି।

ଆଦିସୃଷ୍ଟିସ୍ତତଃ ପ୍ରୋକ୍ତା ଚରିତଂ ଦୁର୍ଜନସ୍ଯ ଚ

ପ୍ରଥମେ ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭ ଓ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।

ଆଦିଵୃତ୍ତାନ୍ତକଥନେ ସରମାଖ୍ଯାନମେଵ ଚ

ଆଦି ଘଟଣାର କଥାବଳୀ ଓ ସରମାଙ୍କ କଥା ମଧ୍ୟ ଅଛି।

ଅଶ୍ଵିନୋରପି ଚୋତ୍ପତ୍ତି ଗୌର୍ଯୁତ୍ପତ୍ତିସ୍ତଥୈଵ ଚ

ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ଗୌରୀଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି ମଧ୍ୟ କହାଯାଇଛି।

ସ୍କନ୍ଦୋତ୍ପତ୍ତିଶ୍ଚ ଭାନୋଶ୍ଚ ଉତ୍ପତ୍ତିଃ ସମୁଦାହୃତା

ସ୍କନ୍ଦ ଓ ଭାନୁଙ୍କ ଜନ୍ମ ମଧ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣିତ।

ଧନଦସ୍ଯ ତଥୋତ୍ପତ୍ତିଃ ପରାପରଵିନିର୍ଣଯଃ

ଧନଦଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ଉଚ୍ଚ ଓ ନିମ୍ନର ବିଚାର ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଅଛି।

ସୋମୋତ୍ପତ୍ତିରହସ୍ଯଂ ଚ କ୍ଷିତେଶ୍ଚାପି ସମାସତଃ

ସୋମର ଉତ୍ପତ୍ତିର ଗୁପ୍ତ କଥା ଏବଂ ପୃଥିବୀର ଉତ୍ପତ୍ତି ସଂକ୍ଷେପରେ କୁହାଯାଇଛି।

ତତଃ ସତ୍ଯତପୋପାଖ୍ଯା ମତ୍ସ୍ଯଦ୍ଵାଦଶିକା ତଥା

ତାପରେ ସତ୍ୟତପ ନାମକ କଥା ଏବଂ ମତ୍ସ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତ ବିଷୟରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି।

ନୃସିଂହଦ୍ଵାଦଶୀ ଚାପି ଵାମନଦ୍ଵାଦଶୀ ତଥା 218.

ନରସିଂହଙ୍କ ଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତ ଏବଂ ବାମନଙ୍କ ଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତ ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଇଛି।

କୃଷ୍ଣଦ୍ଵାଦଶିକା ଚାପି ବୁଦ୍ଧଦ୍ଵାଦଶିକା ତଥା

କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତ ଏବଂ ବୁଦ୍ଧଙ୍କ ଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି।