ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ ବର୍ଣ୍ନିତ ହେଉଛି—ମନୁଷ୍ୟ ନିଜର ଉତ୍ତମ କାମ, ବ୍ରତ, ଉପବାସ, ଯଜ୍ଞ, ହୋମ, ଦାନ ଓ ସୁସ୍ଵାଦୁ ଭୋଜନ ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁଠି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳ ପାଇପାରିବେ, ସେଉଁଠି ଏକ ଅଦ୍ୱିତୀୟ କ୍ଷେତ୍ର ଅଛି। ଏଠିରେ ଯେଉଁଠି ଲୋକେ ଏହି ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ଛଅ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବାସ କରି, ତାପରେ ପୃଥିବୀରେ ଫେରିଆସନ୍ତି। ଏଠିରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ଶୂଦ୍ର କିମ୍ବା ମହିଳା ମଧ୍ୟ, ଯଦି ସମ୍ମିଳିତ ହୋଇ ଏହି କ୍ଷେତ୍ରରେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋର ସେବକ ଭାବରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହ ସଦା ଏକତ୍ୱରେ ରହନ୍ତି। ପୃଥିବୀରେ ପର୍ବତର ନାଥ ଠାରୁ ଉତ୍ତମ କ୍ଷେତ୍ର ଆଉ କେହି ନାହିଁ। ଏଠିରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାକାରୀ, ଗୁରୁ ହତ୍ୟାକାରୀ, ଗାଏ ହତ୍ୟାକାରୀ, ବିଭିନ୍ନ ପାପରେ ଦୂଷିତ ଲୋକ ମଧ୍ୟ ପୂଣ୍ୟ ପାଇପାରିବେ, କାରଣ ଏଠିରେ ଅନେକ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଅଛି, ଦେବତାମାନେ ଏଠିରେ ବସିଥାନ୍ତି। ପ୍ରତି କ୍ରୋଶରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ ଆକୃତି ଅପସାରି ଯାଏ। ଏଠିରେ ଯିଏ ଶୁଚି, ନିୟମିତ, ସତ୍ୟବାଦୀ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ଅଛି, ସେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଯାଇ ଉପବାସରେ ଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ନିଜ ମନକୁ ଶାନ୍ତ କରି, ଭୃଗୁ ଭଳି ଅନୁଷ୍ଠାନ କରି, ଇଚ୍ଛା ଓ କ୍ରୋଧ ରହିତ ହୋଇ, ଭୃଗୁ ମୂଳରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ ଉତ୍ତମ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରିଥିଲେ, ଏକ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟମିତ ରଖି ସ୍ନାନ କରିବାରେ, ଗୋରକ୍ଷକ ନାମକ ଏକ ତୀର୍ଥ ଅଛି, ଯେଉଁଠି ବୃଷଭ ପଦଚିହ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ। ସେଉଁଠି ଗୌରୀ ଶିଖରକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଯେଉଁଠି ସିଦ୍ଧ ଲୋକମାନେ ଯାଆନ୍ତି। ଏଠିରେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଦେବୀ, ଜଗତର ମାତା, ସମସ୍ତ ଜୀବର ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ସଦା ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅଛନ୍ତି। ସେ ଶୀଘ୍ର ଭୂମିରେ, ଭାଗ୍ମତୀ ନଦୀର ତୀରରେ ଅବତରଣ କରିବାକୁ ଯାଉଛନ୍ତି। ଯିଏ ଉମାଙ୍କର ଷଣ୍ଡାକାର ତଳାବରେ ସ୍ନାନ କରି, ପଞ୍ଚନଦ ତୀର୍ଥକୁ ପହଞ୍ଚି, ମହାର୍ଷିମାନେ ପୂଜିତ, ସଫଳ ମନ ଦ୍ୱାରା ନକୁଲୋହେନା ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ କରେ, ତାହାର ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଅନ୍ୟ ଏକ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଅଛି, ଯେଉଁଠି ସିଦ୍ଧମାନେ ଯାଆନ୍ତି। ଏଠିରେ ଯଦି କୌଣସି ପୁରୁଷ ଏକ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ନାନ କରିଥାଏ, ଶିଖରରେ ବସିଥିବା ଦେବୀକୁ ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଜଣାଯିବା ଉଚିତ। ଏଠିରେ ବ୍ରହ୍ମୋଦୟ ନାମକ ତୀର୍ଥ ଅଛି, ଯାହା ପାପ ନାଶକ। ଏଠିରେ ସ୍ନାନ କଲେ ମୃତ୍ୟୁ ଲୋକକୁ ଦେଖିବେ ନାହିଁ, କଷ୍ଟରେ ପଡ଼ିବେ ନାହିଁ। ସ୍ନାନ କରିବା ପରେ ଲୋକ ଶୋଭାମୟ ଓ ତେଜସ୍ୱୀ ହୋଇଯାନ୍ତି। ସାନ୍ଧ୍ୟା ପୂଜା କରିବା ପରେ ଦ୍ୱିଜ ଲୋକ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଯାନ୍ତି। ଏଠିରେ ଯଦି ଶୁଚି ଦ୍ୱିଜ ଏକ ଦିନ ଓ ଏକ ରାତି ରୁଦ୍ର ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରି ରହିଥାଏ, ତାହାର ସମସ୍ତ ବଂଶ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ଧର୍ମିକ ହୋଇଯାଏ। ଯେଉଁଠି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ ଭାଗ୍ମତୀ ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିମ୍ନ ଜନ୍ମ ପାଇବେ ନାହିଁ, ସମୃଦ୍ଧ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି। ଏଠିରେ ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକ ନିର୍ଦିଷ୍ଟ ବିଧିରେ ଇଚ୍ଛା ଓ କ୍ରୋଧ ରହିତ ହୋଇ ଯିବା ଉଚିତ। ଏଠିରେ ସ୍ନାନ କରିବାର ପୁଣ୍ୟ ଦଶଗୁଣା; ଏହା କ୍ଷେତ୍ରରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏଠିରେ ଦାନ ଦେବାର ଫଳ ଅବିନାଶୀ; ଦାତା ବଡ଼ ପୁଣ୍ୟ ପାଇଥାଏ। ଏଠିରେ ଅତିଶୟ ପୁଣ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ର ଅଛି, ଅନ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ର ଏପରି ନାହିଁ, ଏହି କ୍ଷେତ୍ର ଅପୂର୍ବ। ଯେଉଁଠି ମୁଁ ମୃଗ ଆକୃତିରେ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭ୍ରମଣ କରିଥିଲି, ସେଉଁଠି ପ୍ରତି ତୀର୍ଥ ପବିତ୍ର ହୋଇଗଲା, ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଗଲା। ଏହି କ୍ଷେତ୍ର ପୃଥିବୀରେ ଗୋକର୍ଣ୍ଣେଶ୍ୱର ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବ। ଏଠି ଦେବମାନେ ଦେଖିପାରିବେ ନାହିଁ, ସେ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ। ଏପରି ଭାବରେ ଜାଲେଶ୍ୱରର ମହିମା ବର୍ଣ୍ନନା ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା। ଏବେ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି ଗୋକର୍ଣ୍ଣ, ଶୃଙ୍ଗେଶ୍ୱର ଓ ଅନ୍ୟ ତୀର୍ଥର ମହିମା। ମୃଗ ଆକୃତି ଦେବତା ତ୍ରୟମ୍ବକ ନାମକ ସ୍ଥାନ ଛାଡି ଚାଲିଗଲେ, ଏଠିରେ ଏକ ନୂତନ ଉତ୍କଳ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି।