ଏଠାରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ସ୍ଥାନରେ ମହାନ୍ୟ ରାଜସୂୟ ଓ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ସମାନ ଫଳ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏଠିର ମୂଳ ତୀର୍ଥକୁ ନିଜେ ରୁଦ୍ର ଦେବ ଅଧିଷ୍ଠାନ କରନ୍ତି। ସେ ହଜାର ହଜାର ସର୍ପ ଦ୍ୱାରା ବେଷ୍ଟିତ ହୋଇ ସଦା ମୋର ଦ୍ୱାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅଛନ୍ତି। ପ୍ରଥମେ ସେଉଁଠି ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ୍, ତାପରେ ମୋତେ ନମସ୍କାର କରିବା ଉପଯୁକ୍ତ। ଯେଉଁଠି ଯେଉଁଜଣେ ଅତି ଭକ୍ତିରେ ମୋତେ ସଦା ପୂଜା କରନ୍ତି, ମୋର ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଗନ୍ଧ, ମାଳା ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପର୍ବତ ଉପରେ ମୋତେ ଦୀପ ଦାନ କରନ୍ତି, ସଙ୍ଗୀତ, ବାଦ୍ୟ, ନୃତ୍ୟ, ସ୍ତୋତ୍ର କିମ୍ବା ଜାଗରଣ ଦ୍ୱାରା ମୋର ସେବା କରନ୍ତି, ଦହି, ଦୁଧ, ମଧ, ଘୃତ କିମ୍ବା ସାଧାରଣ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଭୋଜନ ଦାନ କରନ୍ତି, ବ୍ରତ, ଉପବାସ, ଯଜ୍ଞ, ହୋମ କିମ୍ବା ଉତ୍ତମ ଖାଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମୋର ଆରାଧନା କରନ୍ତି—ସେମାନେ ଛଅ ହଜାର ବର୍ଷ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବାସ କରି, ପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ଶୂଦ୍ର କିମ୍ବା ଜନାନୀ ଯେଉଁଠି ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ମୋର ପାର୍ଷଦ ଭାବେ ଦେବମାନଙ୍କ ସହ ସଦା ଏକତ୍ର ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି। ଏହି ପୃଥିବୀରେ ମହାପର୍ବତେଶ୍ୱର ଠାରୁ ବଡ଼ କ୍ଷେତ୍ର କେହି ନାହିଁ। ଏଠି ଯେଉଁଠି ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନ୍ତା, ଗୁରୁହନ୍ତା, ଗାଁ ହନ୍ତା କିମ୍ବା ସମସ୍ତ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ଲୋକ ମଧ୍ୟ ଆସନ୍ତି, ସେଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଅଛି, ଦେବତାମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ବିରାଜିତ। ପ୍ରତ୍ୟେକ କ୍ରୋଶରେ ଦେବମାନେ ତାଙ୍କ ନିଜ ରୂପ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି। ଏଠି ଯେଉଁ ଶୁଚି, ସଂଯମୀ, ସତ୍ୟବାଦୀ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟଜୟୀ ବ୍ୟକ୍ତି ନିରାହାରେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଯାଇ ପବିତ୍ର ଅଭ୍ୟଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ଭୃଗୁଙ୍କ ପରି ଦେହ ଭୂମିରେ ପତିତ କରି, କାମ-କ୍ରୋଧ ରହିତ ହୋଇ, ଭୃଗୁ ମୂଳରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିଜ ହସ୍ତରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ପରମ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି—ଏଠି ଯେଉଁଠି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ସଂଯମ ସହ ସ୍ନାନ କରାଯାଏ, ଗୋରକ୍ଷକ ନାମକ ସ୍ଥାନ ଅଛି, ଯେଉଁଠି ବୃଷଭର ପଦଚିହ୍ନ ଅଛି। ସେଠାରୁ ଗୌରୀ ଶିଖରକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍, ଯେଉଁଠି ଅନେକ ସିଦ୍ଧପୁରୁଷମାନେ ଆସନ୍ତି। ସେଠି ଜଗତ୍ଜନନୀ ଶୁଭଦାୟିନୀ ଦେବୀ ସମସ୍ତ ଜୀବଙ୍କ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଉପସ୍ଥିତ। ସେ ଶୀଘ୍ର ଭୂମିକୁ, ବାଗ୍ମତୀ ନଦୀ ତଟକୁ, ଅବତରଣ କରିବେ। ଯେଉଁଠି ଉମାଙ୍କ ଅଂକାକାର ସରୋବରରେ ଯେଉଁଜଣେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ପରେ ପଞ୍ଚନଦ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚି, ମହାମୁନିମାନେ ପୂଜିତ, ଶୁଦ୍ଧ ଚିତ୍ତରେ ନକୁଳୋହେନା ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହାର ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଅନ୍ୟ ଏକ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଅଛି, ଯେଉଁଠି ସିଦ୍ଧପୁରୁଷମାନେ ଆସନ୍ତି। ଏଠି ଯେଉଁଜଣେ ପ୍ରତିଦିନ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ଶିଖରରେ ବିରାଜିତ ଦେବୀ ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଅଛନ୍ତି। ସେଠି ବ୍ରହ୍ମୋଦୟ ନାମକ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଅଛି, ଯାହା ପାପ ନାଶକ। ସେଠି ସ୍ନାନ କରିଲେ ମୃତ୍ୟୁ ଲୋକ ଦେଖିବେ ନାହିଁ, ଦୁଃଖକୁ ଓ ଅପମୂଳ୍ୟତାକୁ ଅନୁଭବ କରିବେ ନାହିଁ। ସେଠି ସ୍ନାନ କରିଲେ ଦେହ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଓ ଚର୍ମ ଶୁଭ ହୁଏ। ସେଠି ସନ୍ଧ୍ୟା ଅର୍ଚ୍ଚନା କଲେ, ଦ୍ୱିଜ ମାନ୍ୟ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ଯଦି ଶୁଦ୍ଧ ଦ୍ୱିଜ ଏଠି ଏକ ଦିନ ଏବଂ ଏକ ରାତି ରୁଦ୍ରସ୍ତୋତ୍ର ପାଠ କରି ରହନ୍ତି, ତାଙ୍କ ସମଗ୍ର ବଂଶ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉଦ୍ଧାର ହୋଇ ପୁଣ୍ୟଶୀଳ ହୁଏ। ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁଠି ମନୁଷ୍ୟ ବାଗ୍ମତୀ ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ସେ କେବେ ନିମ୍ନ ଜନ୍ମ ନେଇନାହାନ୍ତି, ସେ ସଦା ଧନୀ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି।