ମୁଁ କିଛି କ୍ଷଣ ଧ୍ୟାନରେ ବ୍ୟସ୍ତ ହେଲି, ତାପରେ ସେଉଁଠି ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିପାରିଲି। ପରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ସ୍ୱାମୀମାନେ ସେଇ ଉଚ୍ଚ ପର୍ବତଶିଖରକୁ ଆରୋହଣ କଲେ। ସେଠାରେ ମୃଗମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଏମିତି ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁଠି ସେ ମୃଗମାନଙ୍କର ରକ୍ଷକ ସ୍ୱରୂପେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲେ। ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ, ଆଖି, ଦାନ୍ତ ଓ ପିଠରେ ଧଳା ଚିହ୍ନ ସହିତ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ। ସେଁଠି ବିମ୍ବା ଫଳପରି ଠୋଠ, ତାମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ ଜିହ୍ୱା ଓ ମୁଁହ, ଦାନ୍ତ ମାନେ କୁଞ୍ଚିତ ମୂଳିକା ଭଳି ଅଳଙ୍କୃତ ଥିଲେ। ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଶିଖରରୁ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ପଳାଇଗଲେ। ବଜ୍ରଧାରୀ ଦେବେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଥମେ ସେଇ ଶିଖାର ଶିରାକୁ ଧରିଲେ, ଏବଂ କେଶବ ମଧ୍ୟ ସେଇ ମହାତ୍ମାଙ୍କର ମୂଳକୁ ଧରିଲେ। ଶିଖାର ଶିରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ହାତରେ, ମଧ୍ୟଭାଗ ମୋ ହାତରେ ଥିଲା। ଏଭଳି ତିନି ଭାଗରେ ଆମେ ମୃଗନାଥଙ୍କ ଶରୀରକୁ ବିଭକ୍ତ କଲୁ। ତାପରେ ସେ ଆକାଶରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ ଏବଂ ଆମକୁ ଉପଦେଶ ଦେଲେ— "ମୋ ଶରୀରକୁ ତୁମେ ଶାପ ଦେଇଛ, ଏବେ ମୁଁ ଏଠାରୁ ବିଦାୟ ନେଉଛି। ଯଦି ମୁଁ ଏଠି ଶରୀର ସହିତ ରହିଥାନ୍ତି, ତେବେ ଏଠି ଏହି ଶାନ୍ତ ପ୍ରକୃତିର ଅରଣ୍ୟରେ ମୋ ଶିଂଗ ରହିଥାନ୍ତା। ଏଠି ନିଶ୍ଚୟ ଭାବରେ ବଡ଼ ଶ୍ରୀବୃଦ୍ଧି ହେବ। ପୃଥିବୀରେ ଯେତେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଓ ସମସ୍ତ ସରୋବର ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଛାଡ଼ି, ମୁଁ ହିମବତ୍ ପର୍ବତର ଶୁଭ୍ର ପାଦପଦ୍ମ ସମୀପକୁ ଯିବି। ଏଠି ଚତୁର୍ମୁଖ ଦେହ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ମୁଣ୍ଡ ସହିତ, ଭୟାନକ ନାଗସରୋବର ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଜଳରେ ବସିବି। ଏଠି ଯେତେବେଳେ ବୃଷ୍ଣିବଂଶର କୃଷ୍ଣଚକ୍ରଧାରୀ ଏଠି ପର୍ବତକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିବେ, ସେତେବେଳେ ଏହି ଅଞ୍ଚଳ ଅନ୍ୟଜାତିମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେବେ। ସେଠି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ନିର୍ମିତ ଅନେକ ଅଞ୍ଚଳ ରହିବ। ରାଜାମାନେ ଶିବଲିଙ୍ଗର ପୂଜା ସ୍ଥାପନ କରିବେ। ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାଜାମାନେ ନ୍ୟାୟରେ ନିବିସିତ ହେବେ। ସେଠି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ନିତ୍ୟ ମୋ ପୂଜା କରିବେ। ଶିବପୁରକୁ ଯାଇ, ସେମାନେ ମୋତେ ଦେଖିବେ, ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ ଦହିଯିବ। ମୋ ଏହି କ୍ଷେତ୍ର ଚୌଦ ଯୋଜନ ପରିମାଣର ବିଶ୍ୱେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବା ଉଚିତ। ଏଠିର ପାଣି ଭାଗୀରଥୀ ନଦୀଠାରୁ ଶତଗୁଣ ପବିତ୍ର ମନାଯାଏ। ଯେମାନେ ଏଠି ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ମୋ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ପୁରୁହୂତଙ୍କ ସ୍ଥଳରେ ଶରଣ ନେଇଥିବା ଲୋକମାନେ ଏଠି ବସିବେ। ଋଷି, ଅପ୍ସରା ଓ ଯକ୍ଷମାନେ ମଧ୍ୟ ମୋ ମାୟାରେ ମୁହଁ ହରାଇଛନ୍ତି। ଏହି ସ୍ଥାନ ତପସ୍ୟାରେ ନିଷ୍ଠ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ସିଦ୍ଧିକ୍ଷେତ୍ର ହୋଇଯାଇଛି। ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ମାନେ କହନ୍ତି ଏହି କ୍ଷେତ୍ର କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରକୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରେ। ଏଠାରୁ ଗଙ୍ଗା ଆଦି ସମସ୍ତ ପ୍ରମୁଖ ନଦୀ ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ। ଏଠିର ସମସ୍ତ ସ୍ରୋତ ତଥା ଉଚ୍ଚ ପାହାଡ଼ ଶିଳାମାନେ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର। ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ଶୈଳେଶ୍ୱର ବୋଲି ଜଣାଯାଏ, ଯେଉଁଠି ମୋ ଦେହ ସ୍ଥାପିତ। ତୀବ୍ର ବେଗର ଭାଗୀରଥୀ ନଦୀ ମନୁଷ୍ୟର ପାପ ଦହିଦେଉଛି। ଏଠି ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କିମ୍ବା ଅବଗାହନ କଲେ, ସେଉଁଠି ସପ୍ତ ପୂର୍ବଜ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉଦ୍ଧାର ହୁଏ। ଏଠି ସ୍ନାନ କରି ଯେମାନେ ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାନ୍ତି ଏବଂ ପୁନଃଜନ୍ମ ନାହିଁ। ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ସେମାନେ ମୋତେ ଶରଣ ନେଲେ, ସଂସାର ସମୁଦ୍ରରୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ।