ଏହି ଗାଥାରେ, ଏକ ମହାପୁରୁଷ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଦେଖି କମ୍ପିତ ହେଇ ତୁରନ୍ତ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେ ଶୀଘ୍ର ଭାବେ ଦେବଗଣଙ୍କୁ ଆଗ୍ରହ ପୂର୍ବକ ପାଦ୍ୟ, ଆଚମନ, ଓ ଆସନ ଦେଇ ସ୍ୱାଗତ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ, ରୁଦ୍ର, ମାରୁତ ଓ ଅଶ୍ୱିନୀ ଦେବତାମାନେ, ବିଶ୍ୱାବସୁ, ହାହା, ହୂହୂ, ନାରଦ ଓ ତୁମ୍ବୁରୁ, ଭୟଙ୍କର ନାଗରାଜ ବାସୁକି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନାଗମାନେ, ଯକ୍ଷ, ବିଦ୍ୟାଧର, ଗ୍ରହ, ସାଗର ଓ ପାହାଡ଼ ଦେବତାମାନେ ସମେତ ଆସିଥିଲେ। ସମସ୍ତେ ଆନନ୍ଦରେ ଏହି ମୁନିକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ—“ପଶୁପତି ଦେବ ସଦା ତୁମେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ, ମୁନି। ତୁମର ଗତି ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ଅବାଧିତ ହେଉ, ନିର୍ମଳ ମୁନି। ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ ରୋଗମୁକ୍ତ, ଅମର ଓ ସୁଖୀ ରୁହିବେ।” ଦେବତାମାନଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ନନ୍ଦୀ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ—“ମୋତେ ଆପଣମାନେ ଯାହା ଆଜ୍ଞା କରିବେ, ମୁଁ ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବି। ଆପଣମାନଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ମୁଁ ସଦା ନିୟୁକ୍ତ ହେବି, ଆପଣମାନେ ମୋତେ ଆଜ୍ଞା କରନ୍ତୁ।” ଏହା ଶୁଣି ଶକ୍ର କହିଲେ—“ମୁନି, ଆମେ ସମସ୍ତେ ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତାଙ୍କୁ, ଦେବଗଣଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ ଲୋକ ଶର୍ବକୁ ଦେଖିବାକୁ ଚାହୁଁ। ଏହି ଅଚଳ, ଭୟଙ୍କର, ଶୁଭ ଦେବତା ଶର୍ବଙ୍କ ସ୍ଥାନ କୁ ତୁମେ ଶୀଘ୍ର କହ।" ନନ୍ଦୀ ପଶୁପତିଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି ଶକ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ—“ହେ ଦେବଗଣର ମୁଖ୍ୟ, ମୁଁ ଏହି ମୁଞ୍ଜବଟ ପାହାଡ଼ରେ ଅଚଳ ଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିଲି; ସେ ଖୁସି ହୋଇ ଏଠାରୁ ଯାଇଥିଲେ, କିଏଁଁ ସେ କେଉଁଠି ଗଲେ ମୁଁ ଜାଣିନି, ଏହି ଭୟ ମୋର ଅଛି। ଏହି ଭଗବାନଙ୍କୁ ଖୋଜିବାକୁ ଆମେ ଦୃଢ଼ତାର ସହିତ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଉଚିତ।" ଏହିପରି ମହାପୁରାଣର ‘ନନ୍ଦିକେଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ’ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା। ଏବେ ଗୋକର୍ଣ୍ଣେଶ୍ୱର ଓ ଜାଲେଶ୍ୱରଙ୍କ ମହିମା କଥା ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି। ଶକ୍ର ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ସମସ୍ତେ ଏଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ସମସ୍ତେ ପାହାଡ଼ ପଥର ମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଉଠିଲେ। ତାପରେ ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ, ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକ, ନାଗ ଲୋକ ଭିତରେ ଏହି ଦେବତାଙ୍କ ସ୍ଥାନ ଖୋଜିଲେ। ଖୋଜି ଖୋଜି ଥକି ଏବଂ ବହୁତ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ, କିନ୍ତୁ ଏହି ସ୍ଥାନ ପୁନି ମିଳିଲା ନାହିଁ। ଦେବତାମାନେ ପହାଡ଼ ଓ ଜଙ୍ଗଲ ମାନେ ମଧ୍ୟ ଖୋଜିଲେ। ଏହି ବିସ୍ତୃତ ଉଦ୍ୟାନ ଓ ଆନନ୍ଦ ଉପବନ ମାନେ ମଧ୍ୟ ଖୋଜିଲେ, କିନ୍ତୁ କୋଉଁଠି ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ପ୍ରତି ଚିହ୍ନ ମିଳିଲା ନାହିଁ। ଦେବଗଣ ଶିବଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ନାହିଁ, ତେଣୁ ତାଙ୍କର ହୃଦୟରେ ଭୟ ପ୍ରବେଶ କଲା। ସମସ୍ତ ଅମର ଦେବତାମାନେ ଏକଠା ହୋଇ ମୋର ନିକଟରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଲେ। ମୁଁ ଏକ ମାତ୍ର ଉପାୟ ଦେଖିଲି—ଶତ୍ରୁତାର ଭୂଷଣ ଧରି ଧ୍ୟାନ କରିବା। ଆମେ ସମସ୍ତେ ତିନି ଲୋକ ଖୋଜିଛୁ, କିନ୍ତୁ ଭୂମିର ଶ୍ଲେଷ୍ମାଟକ ଉଦ୍ୟାନ ଅଞ୍ଚଳ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ ଅଞ୍ଚଳ ଖୋଜିଛୁ। ଚଳ, ଆମେ ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ଯାଉ, ଦେବଗଣଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏହି କଥା ହୋଇ ଥିବା ସମୟରେ, ସମସ୍ତେ ଶୀଘ୍ର ଉଡ଼ୁଥିବା ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଏଠାରେ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସେଠାରେ, ସମସ୍ତେ ଦେବତାମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ରମ୍ୟ ଓ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଦେଖିଲେ—ଉପବନ, ଆଶ୍ରମ ଅଞ୍ଚଳ, ପାହାଡ଼ ଗୁହାରେ ଅନେକ ରମ୍ୟ ସ୍ଥାନ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି ସମସ୍ତେ ପାହାଡ଼ ଗୁହା ଓ ଜଙ୍ଗଲ ଜାଟିରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଏହି ଜଙ୍ଗଲ ଅଞ୍ଚଳକୁ ଯାଇ, ଦେବତାମାନେ ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ଦେଖା ଦେଲେ। ପାହାଡ଼ ନଦୀର ଚଉଡ଼ିଆ ଚାଲ ଉପରେ, ହଁସ, ଚମ୍ପା ଓ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଚମକୁଥିଲେ। କିଛି ଚାଲ ଏଠା ଉଠା ମୁକୁଳ ମାଣିକ ର ପରି ଚମକୁଥିଲା। ସେଠାରେ, ମୋତେ ଦେଖି, ସମସ୍ତ ବିଦ୍ୱାନ ଦେବତାମାନେ ମୋତେ ଉତ୍ସାହିତ କରିଲେ।