ଏହି ସମୟରେ, ଭଗବାନ ଉମାପତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ତାଙ୍କର ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଅନେକ ଦିବ୍ୟ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ । ସେ କହିଲେ, “ଏହି ଦେହରେ ତୁମେ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଓ ମୃତ୍ୟୁରୁ ମୁକ୍ତ ହେବ । ମୋର ସମସ୍ତ ଗଣମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ପ୍ରଥମ ହେବ । ତୁମେ ଅଷ୍ଟସିଦ୍ଧି ଓ ସାର୍ବଭୌମ ଶକ୍ତି ଲାଭ କରିଛ । ଏହି ଦିନରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁଠି ଦିବ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ, ସେଠାରେ ତୁମର ପ୍ରମୁଖ୍ୟତା ରହିବ । ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ତୁମକୁ ପୂଜିବେ । ତୁମେ ସଦା ବରଦାନ ଦେବା ଓ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ପୋଷଣ କରିବାର ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରିବ । ଯେଉଁଠି ତୁମକୁ ଘୃଣା କରିବେ, ସେମାନେ ମୋତେ ଘୃଣା କରିବେ; ଯେଉଁଠି ତୁମକୁ ଅନୁସରଣ କରିବେ, ସେମାନେ ମୋତେ ଅନୁସରଣ କରିବେ । ଏହିପରି, ହେ ଗଣନାୟକ, ତୁମେ ସଦା ଦକ୍ଷିଣ ଦ୍ୱାରରେ ରହିବାକୁ ଥିବ । ଏଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ତୁମେ ସମସ୍ତ ସମୟରେ ଦ୍ୱାରପାଳ ହେବ । ବଜ୍ର, ଦଣ୍ଡ, ଚକ୍ର କିମ୍ବା ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା କୌଣସି ଦେବତା, ଦାନବ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ କିମ୍ବା ନାଗ ତୁମକୁ ହାନି କରିପାରିବେ ନାହିଁ । ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେବ, ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେବି; ତୁମେ କ୍ରୁଧ୍ଧ ହେଲେ, ମୁଁ କ୍ରୁଧ୍ଧ ହେବି । ଏପରି ଭାବରେ, ଭଗବାନ ଉମାନାଥ ତାଙ୍କୁ ଦେଉଥିବା ସମସ୍ତ ବର ଦେଇ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କଲେ । ଭଗବାନ କହିଲେ, “ହେ ପ୍ରିୟ, ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏଠାରେ ଆସିଛନ୍ତି, ମାରୁତ ଗଣ ସହିତ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଏଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି । ମୁଁ ତୁମକୁ ଯେଉଁ ବର ଦେଇଛି, ସେ ସମସ୍ତ ନିଶ୍ଚିତ ହେଉ । ନାରାୟଣଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମାରୁତ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଯକ୍ଷ, ବିଦ୍ୟାଧର, ସିଦ୍ଧ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ନାଗମାନେ ତୁମର ଏହି ବିଶେଷ ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ଦେଖି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଇର୍ଷ୍ୟା କରୁଛନ୍ତି । ଯେଉଁମାନେ ବର ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ସଦା ଏଠାରେ ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ ଆସନ୍ତି । ସେମାନେ ଆସିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ମାନବମାନେ ମୋତେ ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ । କିନ୍ତୁ ଆଜି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ମୋ ଦ୍ୱାରା ତୁମ ସହ ଅଛନ୍ତି । ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ, ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କ ମନୋଭାବ ଜାଣେ ।” ଏହିପରି ଭାବରେ, ଗୋକର୍ଣ୍ଣେଶ୍ୱରଙ୍କ ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା କରୁଥିବା ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା । ପୁଣି ଗୋକର୍ଣ୍ଣ ମହିମା ଓ ନନ୍ଦୀକେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବରଦାନ ଦିଆଯିବା ଘଟଣା ଆରମ୍ଭ ହେଲା । ସେଠାରେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲେ । ସେ ଚାରିଟି ହାତ, ତିନିଟି ଆଖି ଓ ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କର ହାତରେ ତ୍ରିଶୂଳ, ଗଦା, ଦଣ୍ଡ ଓ ପିଣାକ ଧନୁଷ୍ୟ ଥିଲା, ଏବଂ ମୁଞ୍ଜା ଘାସର କମରବନ୍ଧ ଧାରଣ କରିଥିଲେ । ସେ ଏକ ପଦକୁ ଉଠାଇ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଭାବେ ଦଣ୍ଡ ଧରି ଦଉଜାତିକୁ ଡାକୁଥିଲେ । ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ସମସ୍ତ ଆକାଶଚାରୀ ଦେବଗଣ ଭୟଭୀତ ହେଲେ । ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ଏବଂ ଶୁଣି, ହଜାର ଆଖି ବିଶିଷ୍ଟ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତା କହିଲେ, “ଏହି ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ଠାରୁ ବର ପାଇଛି, ଏହିଠି ଏତେ ତେଜସ୍ୱୀ ଓ ପ୍ରଭାଶାଳୀ ହୋଇଛି । ସେଉଁଠିଏଁ ଏହି ଶକ୍ତିରେ ଯେଉଁଠିଏଁ ଚଳନ କରିବ, ଏହି ପ୍ରଭୁ ସମସ୍ତେ ଆମ ସହିତ ରହିବେ ।” ଏଭଳି କଥା କହି ସେମାନେ ମୋ ସହିତ ରହିଲେ । ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ବିଷ୍ଣୁ, ମହାଦେବ, ଏହି ତିନି ଲୋକର ଅଧିପତି ସେଠି ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ । ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ । ସେ ନନ୍ଦୀ ଯେଉଁଠାରେ ରହିଛନ୍ତି, ସେଠାକୁ ଗଲେ, ଦେବତା ସମାନ ଉଦ୍ଧତ ଉତ୍ସାହରେ । ଏହି ଦିନ ମୋ ଜୀବନ ସଫଳ ହେଲା, ମୋର ଉଦ୍ୟମ ଫଳଦାୟକ ହେଲା, କାରଣ ମୁଁ ହରିଙ୍କୁ ଦେଖିପାରିଛି, ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଅଧିପତି, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଗୁରୁ । ଏବଂ ହର, ପାପ ନାଶକ, ସେ ମୋପ୍ରତି ଶାନ୍ତ ଓ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ । ଏହା ମୋ ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କୃପା; ଏବେ ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ପବିତ୍ର ହେଲି । ସେ ମୋ ପାଇଁ ଯାହା କହିଲେ, ସେ ସତ୍ୟ ଓ ମଙ୍ଗଳକାରୀ; ଅନ୍ୟଥା କିଛି ନୁହେଁ ।