ଏହିପରି ଭାବେ, ମହାନ ଋଷି ନିଜ ହୃଦୟରୁ ଏହି ଇଚ୍ଛା ପ୍ରକାଶ କଲେ—“ସମସ୍ତ ଜୀବମାନଙ୍କର ହୃଦୟରେ ବିରାଜିତ ଯିଏ, ସେଇ ଭଗବାନଙ୍କ ପ୍ରତି ମୋର ଅଟୁଟ ଭକ୍ତି ହେଉ।” ସେ ଅନେକ କୋଟି ରୁଦ୍ର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ଉପାସନା କରିଥିଲେ। ଏହିପରେ, ଭଗବାନ ମୃଦୁ ହସରେ ତାଙ୍କୁ ଦୟାଳୁ ଶବ୍ଦରେ କହିଲେ— “ଶୁଭ ମନସ୍କରେ ଯେପରି ତୁମେ ଭକ୍ତିସହିତ ମୋର ଉପାସନା କରିଛ, ମୁଁ ତାହାରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ। ହେ ବାଳକ, ମୋର ପାଦପଦ୍ମର ଉପାସନା କରୁଥିବା ଭକ୍ତଙ୍କୁ କେବେ ମୁଁ ତ୍ୟାଗ କରେନି। ହେ ମହାମୁନି, ତୁମେ ଏକହଜାର ବର୍ଷ ଧରି ଭୟଙ୍କର ତପସ୍ୟା କରିଛ। ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଚମତ୍କାର ଓ କଠିନ କାର୍ଯ୍ୟ। ଏବେ ଦେବତାମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ, ତୁମକୁ ଦର୍ଶନ କରିବାକୁ ଆସିବେ। ସେ ଦେବତା ଦିବ୍ୟ ତେଜୋମୟ ଶରୀର ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ଦେବୀୟ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ। ସେ ମୋ ଆକାର ଧାରଣ କଲେ, ମୋର ଶକ୍ତିରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତିନିଟି ଚକ୍ଷୁ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏଇ ଶରୀରରେ ତୁମେ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଓ ମୃତ୍ୟୁ ରୁ ମୁକ୍ତ ହେବ। ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ମୋର ଗଣମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ ହେବ। ତୁମେ ଅଷ୍ଟ ଏଶ୍ୱର୍ୟ ଓ ସାର୍ବଭୌମତ୍ୱ ଲାଭ କରିଛ, ହେ ତପସ୍ବୀ। ଏହି ଦିନଠାରୁ, ସମସ୍ତ ଦେବୀୟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ତୁମେ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରମୁଖ ହେବ। ସମସ୍ତ ଜୀବ ତୁମକୁ ଉପାସନା କରିବେ। ତୁମେ ନିତ୍ୟ ବରଦାତା ଓ ସଂସାରର ପାଳକ ରହିବ। ଯିଏ ତୁମକୁ ଦ୍ୱେଷ କରେ, ସେ ମୋତେ ଦ୍ୱେଷ କରେ; ଯିଏ ତୁମକୁ ଅନୁସରଣ କରେ, ସେ ମୋତେ ଅନୁସରଣ କରେ। ତୁମେ ସଦା ଦକ୍ଷିଣ ଦ୍ୱାରରେ ରହିବାକୁ ପଡିବ, ହେ ଗଣନାୟକ। ଏହି ଦିନଠାରୁ ତୁମେ ସମୟ ସମୟରେ ଦ୍ୱାରପାଳ ଭାବେ ରହିବ। ବଜ୍ର, ଦଣ୍ଡ, ଚକ୍ର, ଅଗ୍ନି—ଏଠି କିଛି ଦ୍ୱାରା, ଦେବତା, ଦାନବ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ୟକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ, ନାଗମାନେ ତୁମକୁ ହାନି କରିପାରିବେନି। ତୁମେ ଖୁସି ହେଲେ, ମୁଁ ଖୁସି; ତୁମେ କ୍ରୁଧିତ ହେଲେ, ମୁଁ କ୍ରୁଧିତ। ଏପରି ବରଦାନ ଦେଇ, ଉମାପତି ଭଗବାନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ। ସମସ୍ତ ଦେବତା, ମାରୁତଗଣ ସହିତ, ଏଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି। ମୁଁ ଯେଉଁ ବର ଘୋଷଣା କରିଛି, ହେ ପ୍ରିୟ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ହେଉ। ନାରାୟଣଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ମାରୁତଗଣ ଏଠି ଅଛନ୍ତି। ୟକ୍ଷ, ବିଦ୍ୟାଧର, ସିଦ୍ଧ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ନାଗମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠି ଅଛନ୍ତି। ତୁମର ଏହି ବିଶେଷ ଶ୍ରେୟସ୍ ପ୍ରାପ୍ତି ଦେଖି ସେମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଇର୍ଷ୍ୟା ଅନୁଭବ କରୁଛନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ବର ପ୍ରାପ୍ତି ଅଭିଲାଷା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସଦା ଏଠି ଆସି ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି। ସେମାନେ ଏଠାକୁ ଆସିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମାନବମାନେ ମୋତେ ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଏଇ ଦିନ ତ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ତୁମ ସାଙ୍ଗରେ ଅଛନ୍ତି, ମୋ ଦ୍ୱାରା। ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେମାନଙ୍କର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ମୁଁ ଜାଣିଛି। ଏପରି ଭାବେ, ଭାରାହ ପୁରାଣରେ ଗୋକର୍ଣ୍ଣେଶ୍ୱରଙ୍କ ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା ଓ ଏହି ଅଧ୍ୟାୟର ସମାପ୍ତି ହେଲା। ପୁନର୍ବାର ଗୋକର୍ଣ୍ଣର ମହତ୍ତ୍ୱ ଓ ନନ୍ଦିକେଶ୍ୱରଙ୍କ ବରଦାନ କଥା ଆସିଲା। ଏହି ସମୟରେ, ପ୍ରଜାପତି ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଇଗଲେ। ଚାରିଟି ହାତ, ତିନିଟି ଚକ୍ଷୁ, ଦିବ୍ୟ ଶରୀର ଧାରଣ କରି ସେଉଁଠାରେ ଦଣ୍ଡ, ଗଦା, ତ୍ରିଶୂଳ, ପିଣାକ ଧାରଣ କରି, ମୁଞ୍ଜ ଗାସର କଟିବନ୍ଧ ପିନ୍ଧି, ପାଦ ଉଠାଇ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଭାବରେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଡାକୁଥିଲେ। ସେଠାରେ ଥିବା ଦେବଗଣ ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ଭୟଭୀତ ହେଲେ। ଏହି କଥା ଶୁଣି, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସମସ୍ତ ଦେବଲୋକବାସୀ କହିଲେ—“ଏହି ଜଣେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଛନ୍ତି, ଯିଏ ଉମାଙ୍କ ପ୍ରିୟ।