ପୃଥିବୀ ଦେବୀ ଭଗବାନ୍ଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲେ, “ହେ ପ୍ରଭୁ, ସେମାନେ କିଏ, ଯେଉଁମାନେ ଏହି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ଅଛନ୍ତି?” ଏହାପରେ ଶ୍ରୀ ବରାହ ଦେବ କହିଲେ, “ପୃଥିବୀ, ମୁଁ ତୁମେଠାରେ ଏକ ଗୁପ୍ତ ଉପାୟ କହିବି, ଯାହା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ନିମିତ୍ତ ଅଟୁଟ। ଯେଉଁମାନେ ବଡ଼ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ପୁଣ୍ୟରେ ଶୂନ୍ୟ, ସେମାନେ ତଥା ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦୁଷ୍କର୍ମ କରୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହି ଉପାୟ ଅନୁସରଣ କରିବା ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରିପାରିବେ। ଏହି ଉପାୟ କ’ଣ? ଏହା ହେଉଛି ଶ୍ରୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ଅପ୍ରକାଶ ଏବଂ ବହୁରୂପୀ ଶକ୍ତି। ପୃଥିବୀ ଦେବୀ, ଯେଉଁମାନେ ପାପରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆସକ୍ତ, ସେମାନେ ଏହି ଉପାୟ ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଉପାୟ ବିନା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ମାର୍ଗ ନାହିଁ। ଯେପରି ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷ ଓ କୃଷ୍ଣ ପକ୍ଷ ଦୁଇଟି ଉପବାସ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପାଳନ କରିବା ଦରକାର, ସେପରି ଡ୍ୱାଦଶୀ ଉପବାସ ସଦା ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଉତ୍ସାହରେ ପାଳନ କରିବା ଦରକାର। ମନ, ଭାଷା ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଯେ କୌଣସି କର୍ମ କରାଯାଏ, ଏହି ଉପବାସ ଏହାକୁ ପୁନଃପୁନଃ ଏହି ଜଗତରେ ପ୍ରାଚୀନ ପାପକୁ ଦହିଦିଏ। ଯଦି ମନୁଷ୍ୟ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ତେବେ ମୁଁ ହାତ ଉଠାଇ ଏହି ଉପଦେଶ କହୁଛି—ସବୁ ଶୁଣ। କୌଣସି ମନୁଷ୍ୟ ଶଙ୍ଖରେ ପାଣି ପିଉନାହିଁ, ମାଛ କିମ୍ବା ବରାହ ମାରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କରିଛନ୍ତି, ମଦ୍ୟ ପାନ କରିଛନ୍ତି, ଚୋରି କରିଛନ୍ତି କିମ୍ବା ଗୁରୁଙ୍କର ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ସମ୍ପୃକ୍ତ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ କୌଣସି ପାପ କରିନାହିଁ? ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଆତ୍ମନାଶୀ ସବୁ ପାପ କରିଥାନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଶୁକ୍ଳ ଏକାଦଶୀ ଉପବାସ ପାଳନ କରିପାରିନାହିଁ, ସେମାନେ ଏକ ମାତ୍ର ଭୋଜନ ଏବଂ ଦାନ ସହିତ ଡ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତ ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଉପବାସ ପାଳନ କରିନାହିଁ, ସେମାନେ ବଡ଼ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ହୋଇ, କୌଣସି ଭଲ ଗତି ଲାଭ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ଏକ ଡ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୁଣ୍ୟଦାୟି; ଏହାକୁ ପ୍ରବୋଧିନୀ ଭାବରେ ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଦିନରେ ଯେ କୌଣସି କର୍ମ କରାଯାଏ, ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ମହାନ ଏବଂ ଅବିନାଶୀ ହୋଇଥାଏ। ଏହି ଦିନରେ କରାଯାଏଥିବା କର୍ମ ଦଶ ଲକ୍ଷ ଗୁଣା ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ ଏବଂ କେଶବଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଯେପରି ପ୍ରବୋଧିନୀ ପବିତ୍ର, ସେପରି ହରିଙ୍କର ଶୟନ ରାତି ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର। ହରିଙ୍କର ଶୟନ, ଜାଗରଣ କିମ୍ବା ଦିଗବଦଳ—ସବୁ ହରିଙ୍କୁ ସମ୍ପୃକ୍ତ। ଏହିପରି, ଡ୍ୱାଦଶୀ ଉପବାସ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଉତ୍ସାହରେ ପାଳନ କରିବା ଦରକାର। କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଯୁକ୍ତ ଏକାଦଶୀ ଯେତେବେଳେ ପଡ଼େ, ଏହି ଦିନରେ କରାଯାଏଥିବା କୌଣସି କର୍ମ ଅନନ୍ତ ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ। ଏହି ଦିନରେ ସ୍ନାନ କରି, ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଉଚ୍ଚତମ ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକମାନେ ଜଳ ଭରା କଳସ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ତାହାର ଉପରେ ମତ୍ସ୍ୟ ରୂପେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ। ପଞ୍ଚାମୃତରେ ସ୍ନାନ କରାଇ, କେସରରେ ଅଙ୍ଗ ଲେପନ କରି, ଅନୁସାରୀ ଭକ୍ତ ନିଜେ ଲୋଟସ ଫୁଲରେ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ରାମ, କୃଷ୍ଣ, ବୁଦ୍ଧ, କଲ୍କିନ—ଏହି ଅବତାରମାନେ ଫୁଲ, ଧୂପ, ଦୀପ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ଭୋଗରେ ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି। ରାତିରେ, ଦେବତାଙ୍କର ଜାଗରଣ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ, ଫୁଲ, ଧୂପ, ଭୋଗ ଏବଂ ଶୁଭ ଫଳ ଦେଇ। ଏବଂ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଅଳଙ୍କାର, ବସ୍ତ୍ର ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଶ୍ରୀ ବିଷ୍ଣୁ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆଦି, ରୂପ ଏବଂ ଆଦି ଅନାଦି। ଯଦି ମୋତେ ହଜାର ମୁହଁ ଥାନ୍ତା, ତଥାପି ମୁଁ ତାହାକୁ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଭାବରେ କହୁଛି; ଏହି ଉପଦେଶ ଶୁଣ।