ଏକ ସମୟର କଥା, ଯେଉଁବେଳେ କୌଣସି ମନୁଷ୍ୟ ଗହନ ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ହୋଇ, ନିଜ ଶରୀରରେ ବସିଥିବା ସୋମକୁ ଅନୁଭବ କରେ, ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ସେ ଏହି ସୋମକୁ ନିଜ ଲାଳାଟରେ ଉଦିତ ଦେଖେ, ସେତେବେଳେ ସେ ନିଜର ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ। ମନ, କାର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା ବାଣୀ ଦ୍ୱାରା ସେ କିଛି ଅଶୁଚିତା କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହି ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ସେ ସେସବୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ। ବାଣୀ ଓ ମନ ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିବା ପାପ ମୁଚିଯାଏ। ଏହିପରି ଅବସ୍ଥାରେ ସେ ନିଜ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍କର୍ମକୁ ନଶ୍ୱ କରିଦିଏ। ଯେଉଁଠାରେ ଅକ୍ଷୟ ତତ୍ତ୍ୱରେ ଧ୍ୟାନ କରାଯାଏ, ସେଠାରେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ନିଶ୍ଚିତ। ଯେତେବେଳେ ଶିତଳ ଚନ୍ଦ୍ରମା ନିଜ ମୃଦୁ ଆକୃତିରେ ପୃଥିବୀକୁ ପରିକ୍ରମା କରେ, ସେତେବେଳେ ଚନ୍ଦ୍ରମା ସେଇ ଶରତ୍କାଳର ପରି ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ। ମୁନି, ଯେତେବେଳେ କୌଣସି ମନୁଷ୍ୟ ନିଜ କଟିସ୍ଥଳରେ ଏହି ପବିତ୍ର ଚନ୍ଦ୍ରମାକୁ ଦେଖେ ଓ ସେଇ ଅମ୍ଳାନ ଚନ୍ଦ୍ରମାକୁ ନମ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଧ୍ୟାନ କରେ, ଏବଂ ଏଠାରେ ଅଷ୍ଟଶତାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ, ସେଉଁଥିରେ ଏହି ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ନିର୍ମଳ ଚନ୍ଦ୍ରମା ନିଜ ତେଜରେ ଚମକୁଥିବା ଦେଖାଯାଏ। ଏହି ଅବସ୍ଥାରେ ବାମନ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଜଳରୁ ଉଦ୍ଭବ ଭୂ ବରାହଙ୍କୁ ଦେଖିଥିଲେ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଦୁଧ ପାନ କରି ନିଜ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରିଥାଏ। ଏପରି ଭାବରେ, ସଂସାର ଚକ୍ରରେ ପାପ ନାଶ ପାଇଁ ଯେଉଁ ଉପାୟ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି, ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ତାହାର ଶେଷ ହେଲା। ଏହା ପରେ, ପୁନଃ ପାପ ନାଶ ଉପାୟର ବର୍ଣ୍ଣନା ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ଧର୍ମରାଜଙ୍କର ମଙ୍ଗଳମୟ କଥାଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଣି, ମହାମୁନି ନାରଦ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ହେ ଧର୍ମରାଜ, ଆପଣଙ୍କର ବୀର୍ୟ ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କ ସମାନ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଆପଣ ଯାହା କହିଛନ୍ତି, ତାହା ମୋତେ ଶୁଣାଇଛନ୍ତି। ତିନି ଜନସ୍ତର ଯଥା ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ଓ ବୈଶ୍ୟ ସମାନଭାବେ ଯଜ୍ଞରେ ଅଂଶ ନେଇଥାନ୍ତି। ଆପଣ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀପ୍ରତି ନିର୍ବିକାର, ଏହିପରି ଉପକାରୀ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଶବ୍ଦ ଶୂଦ୍ରମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ କହିଯାଉ, ଚାରି ଶ୍ରେଣୀ ପାଇଁ ଯାହା ଉଚିତ, ମୁଁ କହିବି। ଯାହା ଧର୍ମସମ୍ମତ ଓ ଉପକାରକ, ସେହିପରି କାର୍ଯ୍ୟ ସଦା ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ପାପ ନାଶକ ଉପାୟକୁ ମୁଁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରୁଛି, ଆପଣ ଶୁଣନ୍ତୁ।” “ଯେଉଁମାନେ ଏହି କଥାକୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି। ସେମାନେ ଜନ୍ମରୁ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କରିଥିବା ପାପ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ନଶ୍ୱ କରିଦିଅନ୍ତି। ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥସ୍ନାନର ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରି, ସେମାନେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି। ଦୁଷ୍କର୍ମରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଦୋଷ ତୁରନ୍ତ ଦହିଯାଏ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଯିଏ ନମ୍ରତା ସହିତ ଏହି କଥାଗୁଡ଼ିକୁ ଗ୍ରହଣ କରେ, ସେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ। ଏବଂ ଯିଏ ପବିତ୍ର ହୃଦୟରେ ପୂଜା କରେ, ସେମାନେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି। ଏହି ପୂଜା ଦ୍ୱାରା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦୟାଳୁ ହୁଏ ଓ ଅଶୁଭ ଦୂରିଯାଏ। ତୁମ ଦହି ଓ ଦୁଧ ଉଡୁମ୍ବର କାଠର ପାତ୍ରରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ଅରୁନ୍ଧତୀ, ବୁଧ ଓ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ମହାମୁନିମାନେ, ଯିଏ ଏକାଗ୍ର ମନ ଓ ଯୁଗଳ ହସ୍ତ ଯୋଗେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି। ଯିଏ ଦ୍ୱିଜକୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି ସେବା କରେ, ଏବଂ ଯିଏ ଶୁଦ୍ଧ ହୃଦୟରେ ସଂକ୍ରାନ୍ତି ଓ ବିଶେଷ ଯୋଗରେ ଦୁଧ ଦାନ କରେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ପାପମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି। ଦର୍ଭା ଘାସକୁ ପୂର୍ବଦିଗକୁ ମୁହଁ କରାଇ, ବୃଷଭକୁ ବସାଇ, ପ୍ରବାହିତ ନଦୀ ଡାହାଣ ହାତରେ ଏବଂ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ଡାହାଣ ଘୂର୍ଣ୍ଣିତ ଶଂଖରେ ଜଳ ଧରି, ଏଭଳି କରିଲେ ଜନ୍ମସଂଜାତ ପାପ ତୁରନ୍ତ ନଶ୍ୱ ହୁଏ। ସ୍ନାନ ପରେ, କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି କଳା ତିଳ ମିଶାଇ ସାତ ମୁଠି ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏପରି ଭାବେ, ଏହି ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ଉପାୟ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିଲେ, ପାପ ନାଶ ଓ ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ ନିଶ୍ଚିତ।