ସ୍ୱର୍ଗ ହେଉଛି ଶୁଭ କର୍ମର ଫଳ ଲାଭ; ଅପରାଧ ଓ ପାପରୁ ନରକ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ଏହି ଉପରେ ନାରଦ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ଏହି ଜଗତରେ କି ଉତ୍ତମ କର୍ମ କମିଯିବା କିମ୍ବା ପାପ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନଶ୍ଟ ହେବା Sambhabana ଅଛି କି?” ମନ, କାର୍ଯ୍ୟ, ତପସ୍ୟା କିମ୍ବା ଆଚରଣ ଦ୍ୱାରା ଏହା ହୋଇପାରେ କି? ଏହା ଉପରେ ଯମଦେବ କହିଲେ, “ମୁଁ ସଦା ତୁମକୁ ପାପ ଓ ଦୋଷ ନଶ୍ଟ ହେବାର ସଠିକ ଉପାୟ କହିବି। ପ୍ରଥମେ, ସେହି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ମୁଁ ମୋ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଶୁଭାଶୀଷ ଦେଉଛି, ଯିଏ ପାପ ଓ ପୁଣ୍ୟ ଦୁଇଟିର କାରଣ, ଏବଂ ଯିଏ ସମସ୍ତ ଚଳାଚଳ ଓ ଅଚଳ ତିନି ଲୋକର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା। ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ସମଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖନ୍ତି, ଆତ୍ମନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଓ ଶାନ୍ତ ମନ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ସେ ତତ୍ତ୍ୱ, ପୁରୁଷ ଓ ପ୍ରକୃତିର ସତ୍ୟ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ। ସେ ଅବିନାଶୀ ଓ ବିନାଶୀ, ଗୁଣ ଓ ନିର୍ଗୁଣର ଜ୍ଞାନୀ। ସେ ନିଜ ଶରୀର ଓ ପର ଶରୀରରେ, ସଦା ସୁଖ ଓ ଦୁଃଖରେ ଏକ ଭାବେ ରହନ୍ତି। ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପ୍ରତି ଅହିଂସା ପାଳନ କରନ୍ତି, କାମ ଓ କ୍ରୋଧ ରହିତ ଅଟୁଟ ନିର୍ଲୋଭ ଚିତ୍ତରେ ଅବିରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରନ୍ତି। ପ୍ରାଣାୟାମ ଓ ନିୟମ ଦ୍ୱାରା ଜୀବନ ଶକ୍ତିକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛିତ ବସ୍ତୁପ୍ରତି କୌଣସି ଲୋଭ ନଥାଏ। ସେ ବିଶ୍ୱାସୀ, କ୍ରୋଧ ଜୟ କରିଛନ୍ତି, ଅନ୍ୟଙ୍କର ଧନରେ ଆସକ୍ତି ନାହିଁ। ଗୁରୁସେବାରେ ନିଷ୍ଠା ଓ ଅହିଂସାରେ ସଦା ଲିନ। ସେ ସଦା ପ୍ରଶଂସିତ କର୍ମ କରିବେ, ଅପ୍ରଶଂସିତ କର୍ମ ତ୍ୟାଗ କରିବେ। ପବିତ୍ର ମନ ନେଇ ତୀର୍ଥକୁ ଯିବେ। ଉଠି ଏକ ଭକ୍ତିଶୀଳ ମନେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିବେ। ନାରଦ କହିଲେ, “ତୁମେ ଯାହା କହିଲେ ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଚିତ ଏବଂ ଉପଯୁକ୍ତ। ତୁମେ ବିଭିନ୍ନ ଉଦାହରଣ ଓ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ତଥ୍ୟର ସତ୍ୟ ଅର୍ଥକୁ ଉତ୍ତମ ଭାବେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଛ। ହେ ଯୋଗବିଦ୍ୟା ଜ୍ଞାନୀ, ଏହାଠାରୁ ଆଉ ସହଜ ଉପାୟ ଅଛି କି? କାରଣ, ପୂର୍ବରୁ କହିଥିବା ଯୋଗଧର୍ମର ଉପାୟ ଅତି କଠିନ। ତଥା, ଏକ ଏମିତି ଉପାୟ ଅଛି, ଯାହା ସହଜ ଓ ସମସ୍ତ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ। ଯାହା ସ୍ବୟଂ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ, ଅତିରିକ୍ତ ଜଟିଳ ନୁହେଁ। ବିଭିନ୍ନ ଅଶୁଭ କର୍ମ ଯେଉଁଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ସେଗୁଡିକ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉପାୟ କ’ଣ?” ଏହି ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତରରେ ଯମଦେବ କହିଲେ, “ମୁଁ ସ୍ୱୟଂଭୂଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ଏହି ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତନ କରିବି। ସମସ୍ତ ଜଗତର ମଙ୍ଗଳ ଓ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ନାଶ ପାଇଁ ଏହା କହିବି। ମୁକ୍ତି ଲାଭ କଲେ ମନୁଷ୍ୟ ବିଶ୍ୱାସୀ ହେବା ଉଚିତ। ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେଇ, ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ଫଳ ଭୋଗ କରିଥାଏ। ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ଶିଶୁମାର ନାମକ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରେ, ଏବଂ ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ ନିଜ ଦେହରେ ବସିଥିବା ସୋମକୁ ଅନୁଭବ କରେ, ତାହା ଲାଲାଟରେ ଉଦୟ ହେବା ଦେଖିଲେ ସେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ। ମନ, କାର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା ବାଣୀ ଦ୍ୱାରା କୃତ ଯେଉଁ କୌଣସି ଦୁଷିତି ଅଛି, ସେଥିରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଏପରେ ସେ ନିଜ ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ କରେ। ଯେଉଁ ଅବିନାଶୀ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରେ, ସେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ। ଯେତେବେଳେ ଶିତଳ ଚନ୍ଦ୍ରମାଣି ଦିଗବଳୟ ଦେଖାଏ, ସେତେବେଳେ ଚନ୍ଦ୍ର ଶରତ୍କାଳରେ ପରି ଶୁଭ୍ର ଓ ପବିତ୍ର ହୁଏ। ହେ ମୁନି, ଯେତେବେଳେ ମନୁଷ୍ୟ ଜଂଘାରେ ବସିଥିବା ପବିତ୍ର ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଦେଖିଥାଏ, ଏବଂ ନିରମଳ କାର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଶିତଳ ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ଏଠିରେ ଏଠି ସଂଖ୍ୟା ମନ୍ତ୍ର ପଠନ କରେ, ସେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ।