ଏହି ଦିବ୍ୟ ସଭାରେ, ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନେ ଚାରିପାଖରେ ବସିଛନ୍ତି, ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣେ ନିଜେ ନିଜେ କରିଥିବା କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ଅନୁଭବ କରୁଛନ୍ତି । ଏହି କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ନିଜ ପୂର୍ବ ଆଚରଣରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଓ ସଂଚିତ ହୋଇଥାଏ । ବାୟୁ ଦ୍ୱାରା ଗଢ଼ା ଏହି ଚେତନା ଜଗତ ଜୀବନରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ବ୍ୟସ୍ଥିତ ଅଛି । ଯେତେବେଳେ ଦୁଃଖ ଏବଂ କଷ୍ଟ ଆସିଥାଏ, ମନୁଷ୍ୟ ନିଜେ ନିଜକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ଉଚିତ୍ । ଆପଣଙ୍କର ନିଜ ପୂର୍ବ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଆତ୍ମୀୟ ବା ସମ୍ବନ୍ଧୀ ଓ ସେମାନଙ୍କର ଦୁଃଖ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ । ଏହି ଜଗତର ଶବ୍ଦ, ଅସତ୍ୟ ଭାବେ ଚାଳିତ ହୋଇ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନିଜ ନିଜ ମାର୍ଗରେ ଭ୍ରମଣ କରାଏ । ଯେପରି ବ୍ୟକ୍ତିର ଅଶୁଭ କ୍ରମେ କ୍ଷୟ ହୁଏ, ଏହି ଜନ୍ମରେ ଦେହଧାରୀ ଜୀବ ଅନେକ ଦୋଷ ଅର୍ଜନ କରିଥାଏ । ପୂର୍ବ ଦେହର ଅନୁଭବ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ବୁଦ୍ଧି ଶୁଭ ଓ ଅଶୁଭ ଦିଗକୁ ଝୁକିଯାଏ; ଯେତେବେଳେ ଦୁଃଖ କ୍ଷୟ ହୁଏ, ସେ ନିଜ ପାପ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ପୁଣ୍ୟ କର୍ମ କରେ । ମାନବ ଶୁଭ ଓ ଅଶୁଭ ଫଳ ଅନୁଭବ କରି, କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅକାର୍ଯ୍ୟ କରେ । ଶୁଭ ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତି ହେଉଛି ସ୍ୱର୍ଗର ଲକ୍ଷଣ, ଓ ପାପ ଦ୍ୱାରା ନରକ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ । ଏହି ସମୟରେ ନାରଦ ପଚାରିଲେ: “ଏହି ଜଗତରେ କି ଉପାୟ ଅଛି ଯାହାଦ୍ୱାରା ପୁଣ୍ୟ କ୍ଷୟ ହେବ କିମ୍ବା ପାପ ନଶ୍ୱ ହେବ? କି ମନ, କି କାର୍ଯ୍ୟ, କି ତପସ୍ୟା, କିମ୍ବା ଆଚରଣ ଦ୍ୱାରା?” ତାହା ପ୍ରତିଉତ୍ତରରେ ଯମ କହିଲେ: “ମୁଁ ସଦା ନିୟମିତ ଭାବେ ପାପ ଓ ଦୋଷର ନାଶ କିପରି ହୁଏ, ତାହା ସଠିକ୍ ଭାବେ କହିବି । ପ୍ରଥମେ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଶିର ନମାଏ, ଯିଏ ପାପ ଓ ପୁଣ୍ୟ ଦୁହିଁର କାରଣ, ଏବଂ ଯିଏ ସମସ୍ତ ଚରାଚର ତିନି ଲୋକକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି । ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ସମ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖନ୍ତି, ନିଜ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଦମିତ, ଶାନ୍ତ ଚିତ୍ତ ଓ ତତ୍ତ୍ୱ, ପୁରୁଷ ଓ ପ୍ରକୃତିର ନିଜର ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଜାଣନ୍ତି । ସେ ଅବିନାଶୀ ଓ ବିନାଶୀ ଦୁହିଁର ଗୁଣ ଓ ନିର୍ଗୁଣ ଲକ୍ଷଣକୁ ଜାଣନ୍ତି, ନିଜ ଦେହ ଓ ଅନ୍ୟର ଦେହରେ ସଦା ସୁଖ ଦୁଃଖ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି । ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀପ୍ରତି ଅହିଂସକ, ରାଗ ଓ କାମନା ରହିତ, ପ୍ରାଣାୟାମ ଓ ଅଧୋ ନିଗ୍ରହ ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତି । ସେ ସବୁଠି ଅକାମୀ, ଇଚ୍ଛିତ ବସ୍ତୁ ପ୍ରତି ଲୋଭ ରହିତ, ଶ୍ରଦ୍ଧାବାନ୍, କ୍ରୋଧ ଜୟୀ, ଅନ୍ୟର ଧନରେ ଅସ୍ପୃହ, ଗୁରୁସେବାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ସଦା ଅହିଂସାରେ ଲିନ । ସେ ସଦା ଶ୍ରୁତିକୁ ଗ୍ରହଣ କରି, ଅଶ୍ରୁତିକୁ ତ୍ୟାଗ କରି, ଶୁଦ୍ଧ ଆନ୍ତଃକରଣ ସହିତ ତୀର୍ଥକୁ ଯାଉଛନ୍ତି । ପ୍ରଭାତରେ ଉଠି ଭକ୍ତିସହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରନ୍ତି ।” ନାରଦ କହିଲେ: “ଆପଣ ଯାହା କହିଛନ୍ତି, ଏହା ଏକଦମ ଉଚିତ୍ ଓ ଯଥାର୍ଥ । ବିଭିନ୍ନ ଉପାୟ ଓ ତର୍କ ଦ୍ୱାରା ଆପଣ ସତ୍ୟର ଅର୍ଥକୁ ସଠିକ୍ ଭାବେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଛନ୍ତି । ହେ ଯୋଗବିଦ୍, ଏହାଠାରୁ ଅଧିକ ସହଜ ଉପାୟ କିଛି ଅଛି କି? କାରଣ, ଏହି ଯୋଗଧର୍ମ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ । କିନ୍ତୁ, ଏକ ଏମିତି ଉପାୟ ଅଛି, ଯାହା ସହଜ ଓ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଆନନ୍ଦଦାୟକ । ଏମିତି କିଛି, ଯାହା ସ୍ୱୟଂ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ, ଅତ୍ୟଧିକ ଜଟିଳ ନୁହେଁ । ଏବଂ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଅଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ଯେଉଁଠୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଦୂର କରିବାର ଉପାୟ କ’ଣ?” ଯମ କହିଲେ: “ଏହି ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଦେବା ପୂର୍ବରୁ, ମୁଁ ସ୍ୱୟଂଭୂଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ଚିନ୍ତନ କରିବି । ଏହା ଜଗତର କଳ୍ୟାଣ ଓ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ନାଶ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ । ଯେତେବେଳେ ମୁକ୍ତି ଲାଭ ହୁଏ, ମନୁଷ୍ୟ ଶ୍ରଦ୍ଧାବାନ୍ ହେବା ଉଚିତ୍ । ସେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ନିଜ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ଫଳ ଉପଭୋଗ କରେ । କିନ୍ତୁ, ଯେ ମଣିଷ ଶିଶୁମାର, ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ନାଥଙ୍କର ମୂର୍ତ୍ତି ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରାଏ...” (ଏଠାରେ ଗ୍ରନ୍ଥ ଅଗ୍ରଗତି ପାଏ।