ଏକ ସମୟର କଥା, ଏକ ରାଜା ଏବଂ ତାଙ୍କର ମହାରାଣୀ ଏକ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ। ରାଜା ମହାରାଣୀଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଲୋହା, ଟିନ୍, ତାମ୍ବା, ଚାନ୍ଦି ଏବଂ ସୁନା—ମୁଁ ଏଠାରେ ସୁନା ଦେଖୁଛି, କିନ୍ତୁ ଲୋହା ନୁହେଁ।” ଏପରି ଭାବରେ ରାଜାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ମହାରାଣୀ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଭାବରେ କହିଲେ, “ରାଜା, ଆପଣ ଯେଉଁପରି ଚାହାଁନ୍ତି, ଯାଆନ୍ତୁ; ମୁଁ ପଛୁ କରି ଆସିବି।” ତାପରେ ଦୁଇଜଣେ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ଖୋଜି ଯାଇଲେ। ରାଜା ମହାରାଣୀଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଏହି ମୋର ଶୁଭ କ୍ଷେତ୍ର, ଆପଣ ଏଠାରେ ବସନ୍ତୁ।” ରାଜା କହିଲେ, “ମୁଁ କଟିବି, ଆପଣ ଏଠାରେ ସଫା କରନ୍ତୁ।” ଏପରି କହିବା ପରେ, ମହାରାଣୀ ଦେଖିଲେ ଏଠାରେ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଏକ ସୁନାର ଗଛ ଏବଂ ଏକ ସୁନାର ଝାଡ଼ ରହିଛି। ମହାରାଣୀ ଚିନ୍ତା କରି କହିଲେ, “ଏଠାରେ କିପରି କ୍ଷେତ୍ର କରିବି, ଯାହା ହୃଦୟର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଇଥାଏ? ଏଠାରେ କାମ କଲେ ମଧ୍ୟ, କିପରି ଫଳଦାୟକ ହେବ?” ରାଜା କହିଲେ, “ଯିଏ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କୁ ସ୍ନେହ କରେ, ଶୁଭ ଏବଂ ମୃଦୁ ଶବ୍ଦ କହେ, ସେଇ ଫଳ ପାଏ।” ଏଠାରେ ପାଣିର କୂଳ ନିକଟରେ ଏକ ନିବାସ ଅଛି, ଏଠାରେ କେହି ଯନ୍ତ୍ରଣା ପାଉନାହିଁ। ଆକାଶ ମଧ୍ୟରେ ତୀବ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦା ତାପମାନ ଦେଉଛି। ତୀବ୍ର ଏବଂ କଷ୍ଟଦାୟକ ତାପ ବଢ଼ିଯାଏ; ଋତୁ ବହୁତ ଦୁର୍ଲଭ ହୋଇଯାଇଛି। ଏଠାରେ ତାଙ୍କର ତାମ୍ବା ଭଳି ମୃଦୁ ପାଦ ତାପରେ ଦଗ୍ଧ ହେଉଛି। ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ପାଦ ଅଗ୍ନିର ପରି ଜ୍ୱଳି ବହୁତ ତାପ ଦେଉଛି। ମହାରାଣୀ କହିଲେ, “ମୁଁ ତିବ୍ର ତାପରେ ତିବ୍ର ପିଡ଼ାରେ ପାଣି ପିବାକୁ ଚାହୁଁଛି, ରାଜା।” ଏପରି କହି ଦେବୀ ତିବ୍ର ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଅସ୍ତିର ହୋଇ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ। ତାଙ୍କ ପଡ଼ିଯିବା ସମୟରେ, ତାଙ୍କ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ କ୍ରୋଧରେ ଦେଖିଲେ। ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆକାଶ ଛାଡ଼ି ଭୂମିରେ ତଳକୁ ଆସିଗଲେ। ରାଜା ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଆପଣ ତାଙ୍କର ସ୍ଥାନ ଛାଡ଼ି ଏଠାରେ କାହିଁକି ଆସିଛନ୍ତି?” ରାଜାଙ୍କ ଏହି ପ୍ରଶ୍ନରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଶାନ୍ତିରେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ରାଜା, ଆପଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ ମୁଁ ଏଠାରେ ତଳକୁ ଆସିଛି। ଭୂମି କିମ୍ବା ଦ୍ୱିକୁଳରେ ଏପରି ଦୃଶ୍ୟ କେଉଁଠି ମିଳିନାହିଁ। ଆପଣଙ୍କ ଶୌର୍ୟ ଏବଂ ଶକ୍ତି ନିଶ୍ଚୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ପ୍ରଶଂସାର ଯୋଗ୍ୟ।” ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏହିବେଳେ ମହାରାଣୀ ସମ୍ପର୍କରେ କହିଲେ, “ସେ ଯୋଗ୍ୟ, ପବିତ୍ର ଏବଂ ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାରୀ। ତୁମେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଶଚୀ ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ସେ ତୁମେ ପାଇଁ। ଯେଉଁଠୁ ସେ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ସେ ଯୋଗ୍ୟ, ସୁନ୍ଦର ଏବଂ ଉତ୍ତମ ଶାସନ କରେ। ତୁମେ ଏହି ପ୍ରିୟ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଚାହିଁଥିବା କାମ କର, ଯେପରି ତୁମ ମନରେ ଅଛି।” ଏହି ସମୟରେ, ଦିବ୍ୟ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ଚପଲ ଏବଂ ଛତା ଦିଆଯାଇଲା, ଯାହା ମହାପୁଣ୍ୟର ସୁଖ ଉପଭୋଗ ପାଇଁ। ଏପରି କହି, ପ୍ରଭୁ ଏଠାରେ ଏହି କାମ କରିଲେ। ପରେ ଶୁଭ ଚିହ୍ନିତ ଦେବୀ ପାଣିରେ ଶିତଳତା ଅନୁଭବ କଲେ। ଦେବୀ ଏହି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି, ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ପ୍ରଶ୍ନରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଭରିଗଲା। ଦେବୀ ରାଜାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ମୋର ଏହି ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ କଥା କହ, ରାଜା; ଏହି ଦେବତା, ମହାଦେବୀ, ନାମରେ ବିବସ୍ୱାନ୍। ତୁମ ପ୍ରତି କୃପାରେ ସେ ଆକାଶ ଛାଡ଼ି ଏଠାରେ ଆସିଛନ୍ତି। ମୁଁ ତାଙ୍କ ପାଇଁ କିପରି ସୁଖ କରିପାରିବି, ସେ କଣ ଚାହୁଁଛନ୍ତି?” ତାପରେ ଦେବୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ପାଇଁ କଣ କରିବି?