ଏକ ସମୟରେ, ମହାଧର୍ମଶୀଳ ଋଷିଙ୍କୁ ଯମଦେବ କହିଲେ, "ଶୁଣ, ଶୁଭ ଓ ଅଶୁଭ କର୍ମର ଫଳ କେମିତି ମିଳେ, ଏହି ଗୁପ୍ତ ଉପଦେଶ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି। ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱର୍ଗ ଓ କୀର୍ତି ଲଭ୍ୟ, ଧର୍ମଦ୍ୱାରା ଜ୍ଞାନ, ବୁଦ୍ଧି, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ, ସୌନ୍ଦର୍ୟ, ଶ୍ରୀ ଓ ଧନ ଲଭ୍ୟ। ମହାମୁନି, ମୌନ ଅନୁଷ୍ଠାନ କଲେ ବୁଦ୍ଧି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ଅହିଂସା ଦ୍ୱାରା ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ସୌନ୍ଦର୍ୟ ମିଳେ, ଦୀକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଜନ୍ମ ଲଭ୍ୟ। ଦୁଧ ଖାଇଥିବା ଲୋକେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାନ୍ତି, ଜନ୍ମ ଦ୍ୱାରା ଧନ ମିଳେ। ଯେମାନେ ନିୟମ ଓ ବ୍ରତ ରେ ଅଟୁଟ ରହନ୍ତି କିମ୍ବା କୁଶ ଉପରେ ଶୋଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ଓ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଦାତା ଓ ଦାନ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ସମସ୍ତେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ରସ ରୁ ନିବୃତି ଦ୍ୱାରା ଶୁଭ ଫଳ ମିଳେ, ଗନ୍ଧ ଓ ମାଳା ତ୍ୟାଗ କଲେ ଦେହ ଦୀପ୍ତି ଶାଳୀ ହୁଏ। ଛତା ଦାନ କଲେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗୃହ ମିଳେ, ଜୁତା କିମ୍ବା ରଥ ଦାନ କଲେ ଓ ଏହିପରି ଫଳ ମିଳେ। ପାଣି ଦାନ କଲେ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ତୃପ୍ତି ଲଭ୍ୟ। ଯେ ଦ୍ୱିଜାତିଙ୍କୁ ଫଳ ଓ ଫୁଲର ଗନ୍ଧ ଥିବା ଗଛ ସ୍ପର୍ଶ କରାନ୍ତି, ବାସ୍ତ୍ର, ଖାଦ୍ୟ, ପାଣି କିମ୍ବା ରସ ଦାନ କଲେ, ସେମାନେ ସେହି ଫଳ ଭୋଗ କରନ୍ତି। ଦ୍ୱିଜାତିଙ୍କୁ ଦାନ କରି, ବ୍ୟକ୍ତି ସୁନ୍ଦର ହୁଏ ଓ କିଛି ରୋଗ କେବେ ହୁଏ ନାହିଁ। ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗୃହ ପାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ମହିଳା, ହାତୀ ଓ ଘୋଡା ଥାଏ। ହାତୀ କିମ୍ବା ବୃଷଭ ଦାନ କଲେ, ସେଉଁଠି ସ୍ୱର୍ଗରେ ଅନନ୍ତ ସୁଖ ଭୋଗ କରେ। ମଧୁ ଦାନ କଲେ ବିଭିନ୍ନ ରସର ତୃପ୍ତି ମିଳେ, ଦୀପ ଦାନ କଲେ ଦେହ ଦୀପ୍ତି ଲଭେ। କ୍ଷୀରପାୟସ ଦାନ କଲେ ଦେହ ପୋଷଣ ଓ ଘୃତାନ୍ନ ଦାନ କଲେ ସହଜତା ଓ ସାନ୍ତ୍ୱନା ମିଳେ। ରଥ ଦାନ କଲେ ଦିବ୍ୟ ବିମାନ ଓ ପଳଙ୍କ ମିଳେ। ଭୟ ଦାନ କଲେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ। ଏପରି ଧର୍ମ ମହିମା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁପ୍ତ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।" ଏହାପରେ, ଦେବୀୟ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ଏକ ପତିବ୍ରତା ନାରୀ ଆସିଲେ। ତାଙ୍କ ସହିତ ତପସ୍ୟାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତାଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ବନ୍ଧୁବର୍ଗ ଥିଲେ। ସେଠାରେ ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଖାଗଲା, ଯିଏ ଦୁଃଖିତ ଓ ଦୀପ୍ତିହୀନ ମୁହଁରେ ଚିନ୍ତିତ ଅବସ୍ଥାରେ ଥିଲେ। ତାଙ୍କୁ ଏପରି ଦେଖି, ତପସ୍ବୀ ମହାତ୍ମା ଧର୍ମରାଜଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ହେ ଧର୍ମ, ତୁମେ ଏପରି କାହିଁକି ଦୁଃଖିତ ଓ ନିରାଶା ଚିହ୍ନ ଧରିଛ? ତୁମେ ଅନ୍ୟ ଏକ ଗୋପାଳ ଦେବତା ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ, କିନ୍ତୁ ଏପରି ଦୀର୍ଘ ନିଶ୍ୱାସ କିଏ ପାଇଁ?" ତେବେ ଯମଦେବ କହିଲେ, "ମହାମୁନି, ମୋ ଦୃଷ୍ଟିରେ ପଡ଼ିଛି ଯେ, ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଭିକ୍ଷାଟନ ଜୀବନରେ ନିଷ୍ଠାବାନ, ଅତିଥିସେବାରେ ଆନନ୍ଦିତ, ସଦା ନିୟମିତ ଓ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ, ସେମାନେ କେବେ ମୋ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତି ନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋ ଶକ୍ତିରେ ନାହାନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ ଦେହ ଦେବୀୟ ଗନ୍ଧ, ମାଳା ଓ ଅଲଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ।" ଏଥିରେ ଏକ ପ୍ରଶ୍ନ ହେଲା, "ମୃତ୍ୟୁ କାହା ପାଇଁ ଏଠାରେ ଦଁଡାଇଛ? କିଏ ମୃତ୍ୟୁ? ଏହା କିପରି ଆସେ?" ତେବେ ଉତ୍ତର ମିଳିଲା, "ତୁମେ ସବୁବେଳେ ଲୋଭରେ ଆସକ୍ତ, ଅଧର୍ମି ଓ ପାପୀମାନେକୁ ହତ୍ୟା କର, କିନ୍ତୁ ମହାତ୍ମାମାନେକୁ ମୁଁ ଶାସନ କରିପାରେ ନାହିଁ, କିମ୍ବା ଉପକୃତ କରିପାରେ ନାହିଁ।" ଏହି ଅନ୍ତର୍ଗତ ଆଲୋଚନା ମଧ୍ୟରେ, ଏକ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ ନାରୀ ଆସିଲେ, ଯାଙ୍କର ଆଗମନ ସହିତ ବଡ଼ ବଜା ଓ ଶୁଭ ଧ୍ୱନି ହେଉଥିଲା।