ସେଠାରେ, ମହାନ ଏବଂ ତେଜୋମୟ ଋଷି ନାରଦ, ସମସ୍ତ ଋଷିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ରାଜା, ତାଙ୍କୁ ଏପରି ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ସାମ୍ନାସାମ୍ନି ଦେଖି, ଅତି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ତେଜସ୍ୱୀ ଏବଂ ପ୍ରଭାଶାଳୀ ସୂର୍ଯ୍ୟପୁତ୍ର ଏକଥା କହିଲେ—ସେ ଜଣେ ସମସ୍ତ କାଳକୁ ଜାଣିଥିବା, ସମସ୍ତ ଧର୍ମର ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ସବୁକିଛି ଦେଖିପାରିବା ଶକ୍ତି ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି। ରାଜା ନମ୍ରତାର ସହିତ କହିଲେ, “ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କ ଆଗମନରେ ଆମେ ପବିତ୍ର ଓ ଶୁଦ୍ଧ ହେଇଗଲୁ। ଆପଣଙ୍କ ମନରେ ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ଅଛି, ଯେଉଁ କାରଣରେ ଆପଣ ଏଠାକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ଏହା ତିନି ଲୋକରେ ଦୁର୍ଲଭ ଓ ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହେଉଥିବା କିଛି ଯଦି ଅଛି, ଦୟାକରି ଆମକୁ କହନ୍ତୁ।” ଧର୍ମର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଧର୍ମ ଜ୍ଞାନୀ ନାରଦ ଉତ୍ତର ଦେଲେ—“ସତ୍ୟ, ତପସ୍ୟା, ଧୈର୍ୟ୍ୟ ଓ ପ୍ରଭୃତି ଦ୍ୱାରା ନିଶ୍ଚୟ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଆପଣ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କେହି ନାହାନ୍ତି ଯିଏ ଭାବନାର ଗୁରୁତ୍ୱ ବୁଝନ୍ତି ଓ କୃତଜ୍ଞତା ଦେଖାନ୍ତି। କେମିତି ଉପବାସ ଓ ନିୟମର ମାଧ୍ୟମରେ ଅମୃତତ୍ୱ ଲାଭ କରାଯାଏ? କେମିତି ଅପୂର୍ବ ସଂପଦ, କୀର୍ତ୍ତି ଓ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳ ମିଳେ? କେଉଁ କାରଣରେ ଲୋକମାନେ ଅତି ପାପୀ ଏବଂ ନିନ୍ଦିତ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି?” ଏହି ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତରରେ ଯମ କହିଲେ, “ଏଠାରେ ବହୁତ ବନ୍ଧନ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ, ହେ ତପୋଧନ। ଏହି ସମସ୍ତ କଥାକୁ ମୁଁ ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି, ହେ ଋଷିଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଯିଏ ଅଗ୍ନିକୁ ଦାନ କରେ, ଯିଏ କନ୍ୟା ଦାନ କରେ, ଯିଏ ଭୂମି ଦାନ କରେ, ସେମାନେ କେବେ ନରକକୁ ଯାନ୍ତିନାହିଁ। ପତିବ୍ରତା ନାରୀମାନେ ଓ ସତ୍ୟବାଦୀମାନେ ମଧ୍ୟ ନରକକୁ ଯାନ୍ତିନାହିଁ। ଅହିଂସକ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠିକୁ ଯାନ୍ତିନାହିଁ। ଯିଏ ନିଜ ଭାର୍ଯ୍ୟା ପ୍ରତି ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରେ ଓ ଅନ୍ୟର ଭାର୍ଯ୍ୟାରୁ ଦୂରେ ରହେ, ସେମାନେ ସେଇ ପାପୀ ଅନ୍ଧକାର ନରକକୁ ଯାନ୍ତିନାହିଁ। ଜ୍ଞାନୀ, ଦ୍ୱିଜ, ଏବଂ ଉତ୍ତମ ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞମାନେ, ଦାନଶୀଳ ଓ ସମସ୍ତ ଜୀବର କଳ୍ୟାଣକାମୀ ମଣିଷମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠିକୁ ଯାନ୍ତିନାହିଁ। ତିଲ, ଗାଈ, ସୁନା ଓ ଅମର ଭୂମି ଦାନ କରିଥିବାମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଥିବା ଯଜ୍ଞ କିମ୍ବା ଦୀର୍ଘ ଯଜ୍ଞ କରିଥିବାମାନେ, ଗୁରୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କରିଥିବା, ନିୟମିତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିଥିବା ଓ ମୌନ ଦ୍ୱାରା ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ଥିବାମାନେ—ସେମାନେ ମୋତେ ଦେଖନ୍ତିନାହିଁ, ନିଜ ଆତ୍ମାରେ ଲୀନ ଥାନ୍ତି। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଅମୃତତ୍ୱକୁ ଲାଭ କରନ୍ତି, ଏହାର କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ସେମାନେ ସେଇ ଭୟଙ୍କର ସ୍ଥାନକୁ ଯାନ୍ତିନାହିଁ, ଯେଉଁଠାରେ ପାପୀମାନେ ଯାନ୍ତି।” ନାରଦ ପୁନି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “କେଉଁ ମହା କାର୍ଯ୍ୟ କରିଲେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସମ୍ମାନ ମିଳେ? ଏହା କି ରୂପ, ଧନ, ଧାନ୍ୟ, ଦୀର୍ଘାୟୁ କିମ୍ବା ଉଚ୍ଚ କୁଳ ଦ୍ୱାରା ମିଳେ?” ଏହାର ଉତ୍ତରରେ ଯମ କହିଲେ, “ଶୁଭ ଓ ଅଶୁଭ ଫଳର ଦେଖା କିମ୍ବା ପ୍ରଶ୍ନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ସଂକ୍ଷିପ୍ତରେ କହିବି, କେଉଁ ଉପାୟରେ ମଣିଷମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଫଳକୁ ଲାଭ କରନ୍ତି। ଏହି ଗୁପ୍ତ ଉପଦେଶ ଶୁଣ, ହେ ଋଷିଶ୍ରେଷ୍ଠ। ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱର୍ଗ ଲାଭ ହୁଏ, ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା କୀର୍ତ୍ତି ମିଳେ। ଜ୍ଞାନ, ବୁଦ୍ଧି, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ, ରୂପ, ଭାଗ୍ୟ ଏବଂ ଧନ ମଧ୍ୟ ଧର୍ମର ଫଳ। ମୌନ ଦ୍ୱାରା ବିଶେଷ ଜ୍ଞାନ ଲାଭ ହୁଏ। ଅହିଂସା ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୂପ, ଦୀକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ଉଚ୍ଚ କୁଳ ଲାଭ ହୁଏ। ଯେଉଁମାନେ କେବଳ ଦୁଧ ଖାଇ ଜୀବନ ଯାପନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାନ୍ତି; ଜନ୍ମ ଦ୍ୱାରା ଧନ ମିଳେ। ନିୟମ ଓ ତପସ୍ୟାରେ ଅଟୁଟ ଥିବା କିମ୍ବା କୁଶ ଉପରେ ଶୋଇଥିବାମାନେ, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା କିମ୍ବା ଦାନ କରୁଥିବା ମଣିଷମାନେ, ହେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାନ୍ତି।