ସେଠାରେ ଲୋକମାନେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଆନନ୍ଦ ଓ ଭୋଗରେ ମଗ୍ନ ଥିଲେ, ହଜାର ହଜାର ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରୁଥିଲେ। ସେଠି ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଖାଦ୍ୟ ଓ ଭୋଜନର ଅଧିକ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁଥିଲା। ଏହି ସ୍ଥାନରେ ସେ ଅନେକ ଶୁଭ ନୟନ ଥିବା ମହିଳାମାନେକୁ ଦେଖିଲେ। ଅନ୍ୟ ଏକ ସ୍ଥାନରେ, ଉଦ୍ୟାନ ଓ ଶୁଭ ଗୃହମାନେ ମଧ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଲେ। ତାଳେ ତାନ୍ତୁର ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିବା ନିପୁଣ କଳାକୃତି ଓ ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମଣିମାଣିକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ବସ୍ତ୍ର ଦେଖିଲେ। ଏଭଳି ଅନେକ କର୍ମର ମହାଫଳ ଦେଖି, ସେ ସମସ୍ତ ଫଳାଫଳକୁ ଦୃଷ୍ଟିଗତ କଲେ। ଏହିପରି ଘଟଣାବଳୀ ବର୍ଣ୍ଣନା କରି, ଶ୍ରୀମଦ୍ ବରାହ ପୁରାଣର ଦୁଇଶ ଛଅଟିଏ ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ ହେଲା, ଯାହାକୁ "ସଂସାର ଚକ୍ରରେ ଶୁଭ କର୍ମର ଶୁଭ ଫଳ ଉଦୟ" ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଏବେ ଆଉ ଏକ ଖାସ ବୃତ୍ତାନ୍ତ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି—ଏହା ହେଉଛି ସଂସାରୀ ପୁରୁଷଙ୍କର ମୋହର କଥା, ଯାହା ନାରଦ ଋଷି, ଯେଉଁଠି କିଛି ମନ୍ଥନ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି, ସେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି। ନାରଦଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବା ପରେ, ସେ ମହାପୁରୁଷଙ୍କର ପୂର୍ବ କର୍ମଗୁଡିକୁ ଉଲ୍ଲେଖ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, କିପରି ରାଜା ଜନକ ଦିବ୍ୟ ସୁଖ ପାଇଥିଲେ, ତାହା ବି ଉପସ୍ଥାପିତ ହେଲା। ସେଠି, ତେଜୋମୟ ଓ ମହାନ ଋଷି ନାରଦ, ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ, ବସିଥିଲେ। ରାଜା ତାଙ୍କୁ ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ଆସିଥିବା ଦେଖି, ସ୍ୱୟଂ ନିଜେ ଆଗକୁ ଯାଇ ସ୍ବାଗତ କଲେ। ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ତେଜସ୍ୱୀ ଓ ପ୍ରଭାଶାଳୀ ପୁତ୍ର ତାଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ। ସେ, ସମସ୍ତ କାଳ ଓ ସମସ୍ତ ଧର୍ମକୁ ଜାଣିଥିବା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜ୍ଞାନୀ ଥିଲେ। ରାଜା କହିଲେ, "ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖି ଆମେ ପବିତ୍ର ଓ ଶୁଭ୍ର ହେଲୁ। ଆପଣଙ୍କର ମନରେ ଯେଉଁ କାମନା ଅଛି, ଯାହା ତିନି ଲୋକରେ ଦୁର୍ଲଭ ଓ ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ତାହା ଦୟାକରି କୁହନ୍ତୁ।" ଏପରେ ଧର୍ମର ଏହି ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା ଶୁଣି, ଧର୍ମ ଜ୍ଞାନୀ ନାରଦ କହିଲେ, "ସତ୍ୟ, ତପ, ଧୈର୍ୟ ଓ ସାହସ ଦ୍ୱାରା ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ, ମହାଫଳ ମିଳେ। ଆପଣ ଭଳି ଅନ୍ୟ କେହି ନାହାନ୍ତି, ଯିଏ ଭାବନାକୁ ବୁଝନ୍ତି ଓ କୃତଜ୍ଞ ଅଟୁଟ ରହନ୍ତି।" ନାରଦ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ବ୍ରତ ଓ ନିୟମ ଦ୍ୱାରା କିପରି ଅମରତ୍ୱ ଲାଭ କରାଯାଏ? କିପରି ଅପୂର୍ବ ଭାଗ୍ୟ, କୀର୍ତ୍ତି ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳ ମିଳେ? କିପରି ଲୋକମାନେ ଅତି ପାପୀ, ନିନ୍ଦିତ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି?" ଏପରେ ଯମ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ସେଠି, ଅନେକ ବନ୍ଧନ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ, ହେ ତପସ୍ବୀ। ମୁଁ ଏହି ସମସ୍ତ କଥା ତୁମକୁ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି। ଯିଏ ଅଗ୍ନିକୁ ଦାନ କରେ, ଯିଏ କନ୍ୟା ଦାନ କରେ, ଯିଏ ଭୂମି ଦାନ କରେ, ସେମାନେ କେବେ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି ନାହିଁ। ସତୀ ନାରୀମାନେ ଓ ସତ୍ୟ କଥା କହୁଥିବା ମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଠି ଯାନ୍ତି ନାହିଁ। ଅହିଂସକ ଓ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ନରକ ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ। ଯିଏ ନିଜ ଜନନୀକୁ ଭଜନ୍ତି, ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତି, ଓ ପରସ୍ତ୍ରୀରୁ ଦୂରେ ରହନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଅନ୍ଧକାରମୟ ପାପୀ ସ୍ଥାନକୁ ଯାନ୍ତି ନାହିଁ। ଜ୍ଞାନୀ, ଦ୍ୱିଜ, ଓ ଉତ୍ତମ ଶାସ୍ତ୍ର ଅଭ୍ୟାସୀମାନେ, ଦାନଶୀଳ ଓ ସର୍ବଜନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳକାମୀ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହାରୁ ମୁକ୍ତ। ତିଳ, ଗାଈ, ସୁନା, ଓ ଚିରଞ୍ଜୀବୀ ଭୂମି ଦାନକାରୀମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି, ଦୀର୍ଘ କାଳ ଯଜ୍ଞରେ ଲିନ ରହନ୍ତି, ଗୁରୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କରନ୍ତି, ସଂଯମ ଓ ମୌନ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଜ ସ୍ୱରୂପରେ ଲିନ ଥାଇ ମୋତେ ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଅମରତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ସେମାନେ କେବେ ଏହି ଭୟଙ୍କର ସ୍ଥାନକୁ ଯାନ୍ତି ନାହିଁ, ଯେଉଁଠି ପାପୀମାନେ ପଡ଼ନ୍ତି।" ନାରଦ ପୁନି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "କେଉଁ ମହା କର୍ମ କଲେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସମ୍ମାନ ମିଳେ? ଏହା କି ରୂପ, ଧନ, ଧାନ୍ୟ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ, କିମ୍ବା ଉଚ୍ଚ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ?