ଏକ ସଉଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଆତ୍ମା ତାଙ୍କର ପୂର୍ବଜନ୍ମର ଶୁଭ କର୍ମର ଫଳରେ ଏମିତି ଏକ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଅନେକ ସୁନ୍ଦରୀ ମହିଳାମାନେ ଅଛନ୍ତି। ତାଙ୍କୁ ଆମ ପକ୍ଷକୁ ଆଣିବାକୁ କୁହାଯାଇଲା, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ବକ ପୂଜା କରିବା ପ୍ରସ୍ତାବ ହେଲା। ସେଠାରେ ହଜାର-ହଜାର ଦୁଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ର ରହିଛି। ଏହାପରେ ତାଙ୍କୁ ସେଉଁଠାକୁ ନେଇଯିବାକୁ କୁହାଯାଇଲା, ଯେଉଁଠାରେ ଲୋକମାନେ ଦ୍ୱେଷରୁ ମୁକ୍ତ। ଏଠି, ଏକ ମହାତପସ୍ବୀ ଅନେକ ସୁନ୍ଦରୀ ମହିଳାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି କଥା ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହିଥିବା ଅନ୍ୟ ଏକ ଉପଦେଶ। ସେମାନେ ଅମୃତ ଧରି ଭୂମିରେ ଚାଲିଥାନ୍ତି। ଏହି ଦୁଧ ସମସ୍ତ ଶୁଦ୍ଧ ଶୁଦ୍ଧତମ ଏବଂ ପୋଷିତମାନଙ୍କ ପୋଷଣ। ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏବଂ ମହେଶ୍ୱର ଏହି ଦୁଧରେ ପ୍ରସନ୍ନ। ଏକମାତ୍ର ଦୁଧ ଦାନ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ତେର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ରହନ୍ତି। ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ପାନ କରିଲେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ। ଗାଈର ଦେହର ଦାନ୍ତରେ ମାରୁତମାନେ, ଜିଭରେ ସରସ୍ୱତୀ, ଗାଈର ସମସ୍ତ ସନ୍ଧିରେ ସାଧ୍ୟମାନେ, ଚକ୍ଷୁରେ ଚନ୍ଦ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟ ବିରାଜିଥାନ୍ତି। ନିମ୍ନଶ୍ୱାସରେ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ନଦୀ, ଝାରଣାବାହିରେ ଜାହ୍ନବୀ ନଦୀ ଅଛନ୍ତି। ଚର୍ମର ରୋମକୁପରେ ଋଷିମାନେ, ଗୋମୟରେ ପଦ୍ମଧାରୀ ଦେବୀ ବିରାଜିଥାନ୍ତି। ଗାଈଁଠାରେ ସାହସ, ଧୃତି, ଶାନ୍ତି, ପୋଷଣ ଏବଂ ବୃଦ୍ଧି ଥାଏ। ଯେଉଁଠାରେ ଗାଈଁ ଅଛି, ସେଠାରେ ଜ୍ଞାନ, ଶାନ୍ତି, ବୁଦ୍ଧି ଏବଂ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ସମୃଦ୍ଧି ମିଳେ। ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏବଂ ଦେବତାମାନଙ୍କ ନାୟକ ଯେଉଁଠାରେ ଗାଈଁ ଅଛି, ସେଉଁଠାରେ ଅଛନ୍ତି। ଏହି ପ୍ରିୟ ଗାଈଁମାନେ ସମସ୍ତ ରୂପରେ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ବିରାଜିଥାନ୍ତି। ସେଠାରେ ନିୟମିତ ଏବଂ ସୁରକ୍ଷିତ ନାରୀ-ପୁରୁଷମାନେ ଅଛନ୍ତି। ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଭୋଗରେ ମନ ଲଗାନ୍ତି, ହଜାର-ହଜାର ଭୋଗର ଆନନ୍ଦ ଉଠାନ୍ତି। ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ଏବଂ ଭୋଜନର ସମୃଦ୍ଧି ଦେଖାଯାଏ। ସେଠାରେ ଅନେକ ଶୁଭ ନେତ୍ରବତୀ ମହିଳାମାନେ ଦେଖାଯିଅଛନ୍ତି। ଅନ୍ୟଏଠି, ଉଦ୍ୟାନ ଏବଂ ଶୁଭ ଗୃହମାନେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଲୋକମାନେ ଥିଲେ। ତନ୍ତୁରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଶିଳ୍ପ କଳା, ଉତ୍ତମ ମଣିମାଳା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ—ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଅଦ୍ଭୁତ ଲାଗିଲା। ଏପରି ଶୁଭ କର୍ମର ମହାଫଳ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଦେଖିବା ପରେ, ଏହି ବର୍ଣ୍ଣନାରେ ଭାଗବତ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଭାଗ—'ସଂସାର ଚକ୍ରରେ ଶୁଭ କର୍ମର ଉତ୍ପାଦିତ ଫଳ' ବିଷୟରେ ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା। ଏବେ, ଏହାପରେ ଆସୁଛି ସଂସାରୀ ପୁରୁଷଙ୍କ ମୋହବିକଳ୍ପ ଉପଖ୍ୟାନ; ଏହି ଅନ୍ୟ ଏକ କଥା, ହେ ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ନାରଦ ମୁନିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯିଏ ବିବାଦର ପ୍ରେମୀ। ସେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ସେଇ ମହାତ୍ମାଙ୍କର ପୂର୍ବଜନ୍ମର କର୍ମ ଉପଖ୍ୟାନ ଦିଆଯାଇଲା। ଏହିପରି କିପରି ରାଜା ଜନକ ଦିବ୍ୟ ଭୋଗ ଲାଭ କରିଥିଲେ, ତାହା ଉଲ୍ଲେଖ ହେଲା। ସେଠାରେ, ମହାପ୍ରଭା ଏବଂ ତପୋଧନ ନାରଦ, ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଥମ, ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ରାଜା ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଅଗ୍ରେ ଦ୍ରୁତ ଆସିବା ଦେଖିଲେ। ଏହି ସୂର୍ୟପୁତ୍ର ଦୀପ୍ତିମାନ ଏବଂ ପ୍ରଭାଶାଳୀ ଥିଲେ। ସେ, ସମସ୍ତ କଥା ଜାଣିଥିବା, ସମୟର ଜ୍ଞାନୀ, ଧର୍ମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିଦ୍ୱାନ୍, କହିଲେ: "ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖି ଆମେ ପବିତ୍ର ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ ହେଲୁ। ଆପଣଙ୍କ ମନରେ ଯେ କୌଣସି କାମ, କିଏ କରିଛି, କିମ୍ବା କି ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଏହି ତିନି ଲୋକରେ ଯାହା ଦୁର୍ଲଭ, ତାହା ଆପଣଙ୍କୁ ନିବେଦନ କରନ୍ତୁ।" ଏହି ଧର୍ମମୟ ବାଣୀ ଶୁଣି, ଧର୍ମଜ୍ଞ ନାରଦ କହିଲେ, "ସତ୍ୟ, ତପସ୍ୟା, କ୍ଷମା ଓ ସାହସ ଦ୍ୱାରା କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଆପଣ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କେହି ଭାବନା ବୁଝିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, କିମ୍ବା କୃତଜ୍ଞତା ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି ନାହିଁ।