ଏହିପରି, ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଯାନରେ, ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ସହଚର ଓ ପରିଚାରକମାନେ ସହିତ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ନିବାସକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଏଠାରେ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ ସ୍ୱାଗତ କରନ୍ତି। ସେ, ନିଜ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ଯେଉଁଠି କେହି ଥାଉନ୍ତି, ସେଠି ସଦା ସଫଳ ଓ ସମୃଦ୍ଧିଶାଳୀ ରହନ୍ତି। କେବଳ ଏକ କନ୍ୟା ଦାନ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, କିମ୍ବା କେବଳ ଏକ ବଳିଦାନ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ନୁହଁ, ଏହି ଧୃଢ଼ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତିଶୀଳ ଲୋକ ହଜାର ଓ ଦଶହଜାର ବର୍ଷ ଯାଏଁ ସେଠି ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି। ସେ ଜୀବମାନେ ପ୍ରତି କରୁଣାଶୀଳ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ପୂଜା କରାଯିବା ଉଚିତ। ପରେ, ସେ ପୁନି ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି। ଯିଏ ପୁନଃପୁନଃ ଦାନ କରିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯିବା ଉଚିତ। ସେ ନିଜ ହାତରେ ଏହାକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରନ୍ତି, ଯାହା ମୃଦୁ ଓ ଶୀତଳ। ଚାରିଟି ମହାପଦ୍ମ ସେଠି ସଦା ବିଦ୍ୟମାନ ରହନ୍ତି। ସେ ଅନେକ ସୁନ୍ଦର ନାରୀମାନେ ଥିବା ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ଆମ ପାଖକୁ ଯାଉନ୍ତୁ; ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତୁ। ସେଠି ହଜାର ହଜାର ପାତ୍ର ଗୋଧୁଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଛି। ପରେ ସେ ଏମିତି ଏକ ସ୍ଥାନକୁ ଯାଆନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ଲୋକମାନେ ଇର୍ଷ୍ୟା ରହିତ। ଏହି ମହାତପସ୍ବୀଙ୍କୁ ଅନେକ ସୁନ୍ଦର ନାରୀମାନେ ସେବା କରନ୍ତି। ଏହା ହେଉଛି ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତଙ୍କ ଅନ୍ୟ ଏକ କଥନ। ସେମାନେ ଅମୃତ ବୋଝି ଭୂମିରେ ଚଳାଚଳ କରନ୍ତି। ଏହା ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବାଧିକ ପବିତ୍ର, ଓ ପୋଷିତମାନଙ୍କର ପୋଷକ। ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ମହେଶ୍ୱର ଦୁଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ। କେବଳ ଏକ ବଳିଦାନ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ତେର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ରହନ୍ତି। ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ପାନ କରିଲେ, ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ। ଗୋର ଦାନ୍ତରେ ମାରୁତମାନେ ବାସ କରନ୍ତି, ଓ ଜିହ୍ୱାରେ ସରସ୍ୱତୀ। ସମସ୍ତ ସନ୍ଧିରେ ସାଧ୍ୟମାନେ ବାସ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦୁଇ ଚକ୍ଷୁରେ। ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ଜଳ ନିମ୍ନଶ୍ୱାସରେ ବିଦ୍ୟମାନ, ଓ ଜହ୍ନବୀ ନଦୀ ପ୍ରବାହରେ। ଋଷିମାନେ ଚର୍ମର ରୋମକୁପରେ ବସିଛନ୍ତି, ଏବଂ ପଦ୍ମଧାରୀ ଗୋମୟରେ। ସାହସ, ଦୃଢ଼ତା, ଶାନ୍ତି, ପୋଷଣ ଓ ବୃଦ୍ଧି ସେଠି ଅଛି। ଯେଉଁଠି ଗୋମାନେ ଅଛନ୍ତି, ସେଠି ଜ୍ଞାନ, ଶାନ୍ତି, ବୁଦ୍ଧି ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସମୃଦ୍ଧି ମିଳେ। ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱରେ ଯେଉଁଠି ଗୋମାନେ ଅଛନ୍ତି, ସେଠି ଦେବମାନେ ଓ ଦେବତାଧିପତି ମଧ୍ୟ ବସିଛନ୍ତି। ସମସ୍ତ ରୂପରେ, ଏହି ପ୍ରିୟ ଗୋମାନେ ଇଚ୍ଛାମତେ ବିଦ୍ୟମାନ ଅଛନ୍ତି। ସେଠି ନାରୀ-ପୁରୁଷ, ଶିଷ୍ଟ ଓ ସୁରକ୍ଷିତ ଅବସ୍ଥାରେ ଅଛନ୍ତି। ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଭୋଗରେ ଆନନ୍ଦିତ, ହଜାର ହଜାର ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି। ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ଓ ଭୋଜନର ପ୍ରଚୁରତା ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ। ସେଠି ସେ ଅନେକ ଶୁଭ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ନାରୀମାନେ ଦେଖିଲେ। ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ଉଦ୍ୟାନ ଓ ଶୁଭ ଗୃହମାନେ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲେ। ଏଠି ତନ୍ତୁ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମଣିମାଳା ଦ୍ୱାରା ସୁଶୋଭିତ କୌଶଳ ଦେଖିଲେ। ଏପରି ଭାବେ, ସମସ୍ତ କର୍ମର ଏହି ମହାଫଳ ଦେଖି ନିଅ, ବରାହ ପୁରାଣର ଏହି ଶ୍ରୀମୟ ଅଧ୍ୟାୟର ନାମ ହେଉଛି—"ସଂସାରରେ ଶୁଭ କର୍ମର ମଙ୍ଗଳମୟ ଫଳଉଦୟ"। ଏବେ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି ଏକ ନୂତନ କଥା—ସଂସାରୀ ପୁରୁଷଙ୍କର ମୋହର ଉପାଖ୍ୟାନ। ଏହା ଅନ୍ୟ ଏକ, ହେ ମହାଭାଗ, ନାରଦ ମୁନିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କଥିତ। ସେ ଯେତେବେଳେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, ସେଇ ମହାପୁରୁଷଙ୍କର ପୂର୍ବ କର୍ମ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଗଲା। ଏବଂ କିପରି ରାଜା ଜନକ ଦିବ୍ୟ ଭୋଗ ଲାଭ କଲେ—ଏହି କଥା ଆରମ୍ଭ ହେଲା।