ଏକ ସମୟର କଥା, ଯେଉଁ ମହାପୁରୁଷ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଗାଁ ଓ ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ ତାଙ୍କ ଜୀବନ ଦେଇଥିଲେ, ସେ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଦେବତା ହୋଇ ଏକ କଳ୍ପ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବାସ କରିଥିଲେ। ସେ ମହାତ୍ମା ସଦା ଦାନରେ ନିରତ ଥିଲେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜୀବର ପ୍ରତି ଦୟାଶୀଳ ଥିଲେ। ମୁଁ ଏହି ମହାପୁରୁଷ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇଛି—ତାଙ୍କୁ ପୂଜା ଦିଅ। ସେ ପିତୃଲୋକ ଛାଡି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉତ୍କଳନ୍ତୁ, ଶଂଖ ଓ ଢୋଳ ଶବ୍ଦରେ ବିଜୟ ସହିତ ଉତ୍କଳନ୍ତୁ। ସେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରର ଦୁର୍ଲଭ ଲୋକକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବେ, ଯେଉଁଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଶତ-ଶତ ଗୁଣ ସହିତ ତାଙ୍କୁ ଅପେକ୍ଷା କରିଛନ୍ତି। ତାଙ୍କର ପୁଣ୍ୟ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଥାଏ, ସେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆନନ୍ଦ କରିବେ। ଯେଉଁ ମହାପୁରୁଷ ଜଣେ ରତ୍ନ ଭୂଷିତ ବାଂଶୀ ଦେଇଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଶୋଭିତ, ସେ ନିର୍ୟତନ ଦେବତାଙ୍କର ଲୋକକୁ ଯାଉନ୍ତୁ। ସେ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ ଏକତ୍ର କରି ଦ୍ୱିଜ ଜନଙ୍କୁ ଉପକୃତ କରିଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରୁଦ୍ରର ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଲୋକ ଏକ ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିବ। ସେ ଦ୍ୱିଜଙ୍କୁ ମଧ ଓ ଚିନି ଦେଇଥିଲେ, ଏବଂ ସୁନ୍ଦର, ଦୁଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଭୂଷିତ ଏକ ଯୁବତୀ ଗାଁ ଦେଇଥିଲେ। ମୁଁ ତାଙ୍କ ପୁଣ୍ୟର ଲେଖା ଦେଖିଛି—ତିନି କୋଟି ବର୍ଷ ସ୍ୱର୍ଗରେ ରହିବେ। ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦାନକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ଦେବତାମାନେ ଘୋଷଣା କରନ୍ତୁ। ସେଠାରେ ଏହି ମହାତ୍ମା ଯେକୌଣସି ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବେ। ସେ ତାଙ୍କ ପୂର୍ବପୁରୁଷଙ୍କ ସହିତ, ଯେଉଁମାନେ ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିଛନ୍ତି, ଏକାସାଥି ଉତ୍କଳନ୍ତୁ। ଏହି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ମହାପୁରୁଷ ସମସ୍ତ ଜୀବର ମଙ୍ଗଳ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଉନ୍ମୁଖ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ମହାନ କାମନା କରନ୍ତି। ଦ୍ୱିଜଙ୍କୁ ଭୂମି ଦେଇଥିବା ଦାନୀ ଏବେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଉନ୍ତୁ। ସେ ଅନେକ ଭୋଗ ଓ ଇଚ୍ଛାର ସମ୍ମାନ ପାଇଥିବା, ମନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ। ଏଭଳି ଭଲ ଓ ମନ୍ଦ କର୍ମର ଫଳର ବର୍ଣ୍ଣନା ଅନ୍ତ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ବରାହ ପୁରାଣର ଦିବ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ରର ଦୁଇଶ ଅଧ୍ୟାୟ ଅନ୍ତ। ଏବେ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି ନିତ୍ୟ କର୍ମର ଫଳ ଉଦୟର ବର୍ଣ୍ଣନା—ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତଙ୍କ ଉପଦେଶ ମୁଁ ଶୁଣିଛି। ଏହି ମହାପୁରୁଷ ଯେଉଁଠି ଅତିଥିମାନେ ଆସିଲେ ସ୍ୱାଗତ କରନ୍ତି, ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜୀବର ପ୍ରତି ଦୟାଶୀଳ ଅଛନ୍ତି—ତାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କର, ମୁକ୍ତ କର, ଏହି ଧର୍ମର ନିର୍ଣ୍ଣୟ। ଯେଉଁ ଦୁଷ୍ଟ ପାପରେ ବିକୃତ, ସେ ମୋ ସମ୍ପର୍କରେ ରହିବେ। ଏହି ଭଲ ପୁରୁଷ ପାଇଁ ଦିବ୍ୟ ଆସନ ଦିଅ, ଅନ୍ୟ ଯାନ ଦିଅ, ତାଙ୍କ ମନର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କର। ଏହା ସବୁ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ଭାବରେ ଧର୍ମର ଆଜ୍ଞାରେ ଦିଅ। ଏହି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ମହାପୁରୁଷ ତାଙ୍କ ପରିବାର ସହିତ ଦେଖିବେ ଓ ଉପଭୋଗ କରିବେ। ତାଙ୍କ ସହିତ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଯାନରେ, ସେ ତାଙ୍କ ପରିବାର ଓ ସେବକମାନେ ସହିତ ଦେବତାମାନେ ସମ୍ମାନ କରିଥିବା ଦେବଲୋକକୁ ଯାଉନ୍ତୁ। ସେ ନିଜ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପାଇଁ ସଫଳ ହୋଇ, ଯେଉଁଠି ଯିବେ, ସେଠି ସଦା ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଛିବେ। ଏକ ଅକଳ୍ପ ଦାନ କିମ୍ବା ଏକ ଯଜ୍ଞ କରିଥିବା ନୁହେଁ, ଏହି ପରିଧାନୀ ସେଠି ହଜାର ଓ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆନନ୍ଦ କରିବେ। ସେ ଜୀବମାନେ ପ୍ରତି ଦୟାଶୀଳ, ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କର। ପରେ ସେ ମନୁଷ୍ୟ ଲୋକରେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିବେ, ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହେବେ। ଯେଉଁ ଦାନୀ ପୁନପୁନ ଦାନ କରିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କର। ସେ ନିଜ ହାତରେ ଶୀତଳ ଓ ମୃଦୁ ଭାବରେ ସ୍ପର୍ଶ କରନ୍ତି। ଚାରିଟି ବଡ଼ ଶ୍ରୀପଦ୍ମ ସେଠି ସଦା ରହିବ।