ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଯେତେବେଳେ ପାପୀ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର କର୍ମ ଶେଷ ହୋଇଯାଏ ଏବଂ ସେମାନେ ପୁନର୍ବାର ମାନବ ଜନ୍ମ ଲାଭ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଗର୍ଭରେ ଥିବାବେଳେ ବା ଶିଶୁ ଅବସ୍ଥାରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି। ଗଛରୁ ପଡି, ଅସ୍ତ୍ର, ବାତାସ କିମ୍ବା ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଦୁଃଖଦ ଭାଗ୍ୟ ଭୋଗନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ମାତା, ପିତା, ବନ୍ଧୁ, ଆତ୍ମୀୟ ବା ଜନ୍ମସାଙ୍ଗୀଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିଥିବା ପାପର ଫଳ ଭୋଗିବାକୁ ପଡେ। ସେମାନେ ଜୀବହତ୍ୟାର ଦୁଃଖ ଭୋଗନ୍ତି, ଯେପରି ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି। ମୂଳ କାଟିବା, ବିଷ ଦେବା, ଅଗ୍ନି ଦେଇ ଜଳାଇବା, ଅପବାଦ ଲଗେଇବା, ଝଗଡ଼ା କରିବା, ଭ୍ରମ ଦେଇ ଦୋଷ ଲଗେଇବା, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେବା, ଭୟଙ୍କର ଆଚରଣ କରିବା—ଏମିତି ପାପୀମାନେ ନରକରେ ପକାଯାନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କର କର୍ମ ଶେଷ ହେଲେ ଏବଂ ପୁନଃ ମାନବ ଜନ୍ମ ମିଳିଲେ, ସେମାନେ କନ୍ନ, ନାକ କାଟିବା ଦୁଃଖ ଭୋଗନ୍ତି। ଦେହିକ ଓ ମାନସିକ ଯନ୍ତ୍ରଣା ପୁନିପୁନି ଭୋଗନ୍ତି। ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସବୁଠାରୁ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଭୟଙ୍କର ଗ୍ରନ୍ଥି ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ହୁଅନ୍ତି। ଯେଉଁମାନଙ୍କର ଏକ ପକ୍ଷ ଅସ୍ଥିର, ଏକ ଆଖି ନାସ୍ତି, ନଖ ବିକୃତ, ରୋଗରେ ଅତିଶୟ ପୀଡ଼ିତ, ମାଂସ ଝଡ଼ିଯିବା କୁଷ୍ଠରୋଗୀ, ସ୍ଫୁଟ କୁଷ୍ଠରୋଗୀ—ଏମିତି ଦୁଃଖ ତାଙ୍କର କର୍ମ ଅନୁସାରେ ମିଳେ। ଗର୍ଭପୀଡ଼ା, ଆଖିର ଯନ୍ତ୍ରଣା, ଶ୍ୱାସକଷ୍ଟ, ହୃଦୟବେଦନା, ଗୁହ୍ୟାଙ୍ଗ ପୀଡ଼ା—ଏପରି ଅନେକ ଭୟଙ୍କର ଓ କଠିନ ରୋଗରେ ଏମିତି ପାପୀମାନେ ପୀଡ଼ିତ ହୁଅନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ମିଥ୍ୟା କଥା କହନ୍ତି, ସେମାନେ ଯମଦୂତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିୟମିତ ଭାବରେ ଶାସ୍ତି ଭୋଗନ୍ତି। ତାଙ୍କର ମଧ୍ୟରେ ଚାରି ପ୍ରକାରର ମିଥ୍ୟା ଭାଷା ଅଛି—ଗୁପ୍ତ କିମ୍ବା ଗୁପ୍ତ ନୁହେଁ, ଅପବାଦ ଦେଇ, ନିନ୍ଦା କରି, ଯାହା ସ୍ନେହ ନଷ୍ଟ କରେ, କଠୋର କଥା, ଅଚରଣିୟ ଭାଷା, ଅନେକ ରୂପରେ ଅର୍ଥହୀନ ଓ ଅସୁର ଭାଷା। ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଗୁଣ ଶୁଣିବାକୁ ସହିପାରନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନେ ନିମ୍ନ ପ୍ରାଣୀ, କୀଟ, ପକ୍ଷୀ ଆଦି ଭାବରେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। ସେଠାରେ, ପାପୀମାନେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ନରକରେ ପକାଯାନ୍ତି। ସେମାନେ ଅପମାନିତ, ଅଗ୍ରହୀତ, ମନ ହରାଇଦେଇଥିବା, ଖ୍ୟାତିହୀନ ହୁଅନ୍ତି। ସେମାନେ ବନ୍ଧୁମାନେ ଛାଡ଼ିଦେଇଥାନ୍ତି, ନିଜ ଆତ୍ମୀୟମାନେ ତ୍ୟାଗ କରିଥାନ୍ତି। ଅନ୍ୟମାନେ କରିଥିବା ପାପ ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ପଡ଼େ। ଏହିଭଳି ମିଥ୍ୟା କଥା କହିବାର ଦୁଃଖର ପରମ୍ପରା। ସେମାନେ ଚୋରି କରନ୍ତି, ବଳପୂର୍ବକ ଅନ୍ୟର ଜିନିଷ ଦଳିନିଅନ୍ତି। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଇଥିବା, ଦୁଃଖୀ ଓ ଗ୍ରାମ ଠକ୍କାରିମାନେ ଏମିତି କରନ୍ତି। ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟରେ, ଯେଉଁମାନେ ଚୋରି କରନ୍ତି ଓ ଜଗତକୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଇଥିବା, ଯେଉଁମାନେ ଜନ୍ତୁମାନେ ବିଷୟରେ ମିଥ୍ୟା ଅଭିଯୋଗ କରନ୍ତି, ନ୍ୟାୟ ମାମଲାରେ କ୍ଷତି କରନ୍ତି, ଅମାନତ ଦୁର୍ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି, ଭ୍ରମ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି—ସେମାନେ ପୁନିପୁନି ଭୟଙ୍କର ନରକରେ ପକାଯାନ୍ତି। ତାଙ୍କର କର୍ମ ଶେଷ ହେଲେ, ସେମାନେ ପୁନର୍ବାର ମାନବ ଜନ୍ମ ଲାଭ କରନ୍ତି। ଯେଉଁ ଦେଶରେ ଚୋରଙ୍କ ଭୟ, ଭୁକାର ଭୟ, ରାଜାଙ୍କ ଭୟ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ଓ ସହରରେ ଲୋଭ ବ୍ୟାପିଛି, ସେଠାରେ ଏମିତି ପାପୀମାନେ ଅନେକ ଦୁଃଖରେ ପୀଡ଼ିତ ହୁଅନ୍ତି, ଗର୍ଭବାସର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗନ୍ତି। ସେମାନେ ଶିରା ଦ୍ୱାରା ଦେହ ଖୋଲିଯିବା, ବିକୃତ ଦେହ, ବା ବାତରୋଗ ଦ୍ୱାରା ପୀଡ଼ିତ ହେଇ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି।