ଏହି ପବିତ୍ର ବରାହ ପୁରାଣରେ କହାଯାଇଛି—ଏକ ଅଶୁଭ କର୍ମର ଫଳ ଭୋଗ କରି, ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ପରେ, ଏକ ପାପୀ ପୁଣି ମାନବ ଜନ୍ମ ଲାଭ କରେ। କିନ୍ତୁ ସେ ଶିଶୁ ଅବସ୍ଥାକୁ ପହଁଚିବା ପୂର୍ବରୁ, ତାଙ୍କର ପୂର୍ବ କର୍ମର ଅବଶିଷ୍ଟ ଫଳ ଶେଷ ହେଲେ, ସେ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରିଥାଏ। ଏହି ପ୍ରକାର ଜନ୍ମ ଓ ମୃତ୍ୟୁର ଚକ୍ରରେ, ପାପ ଓ ପୁଣ୍ୟ, ଦୁଇଟି ମିଶିଥାଏ। ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟା ଆଦିକାଳରୁ ନିଜର ନିୟମିତ ଗତିରେ ଚାଲିଆସୁଛି, ଏହା ସ୍ୱୟଂଭୂଙ୍କ ନିୟମାନୁସାରେ ଘଟେ। ଏଠାରେ ଦୁଃଖଦ ନରକ ଦଣ୍ଡର ଫଳ ବିବରଣ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହୁଏ। ପରେ, ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାପ ସମୂହର ବିବରଣ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି। ସେ କହନ୍ତି—ଯେଉଁମାନେ ଧର୍ମ ଓ ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ଅନ୍ଧକାରର ପଥରେ ଚାଲନ୍ତି, ରାଜା ଓ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ନିନ୍ଦିତ। ଯେଉଁମାନେ ହିଂସାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି, କ୍ରୂର, ଅପବାଦୀ, ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ କାମକୁ ବିଘ୍ନ କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଆଗୁନ୍ ଲଗାନ୍ତି, କିମ୍ବା କସାଇ ହେଉଛନ୍ତି—ସେମାନେ ଯେତେବେଳେ ପୂର୍ବ କର୍ମ ଶେଷ ହୁଏ ଓ ପୁଣି ମାନବ ଜନ୍ମ ଲାଭ କରନ୍ତି, ତେବେ ଗର୍ଭରେ ବା ଶିଶୁ ଅବସ୍ଥାରେ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରିଥାନ୍ତି। ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଦୁଃଖଦ ହୁଏ—ଗଛରୁ ପଡ଼ି, ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ବାୟୁ ବା ଅଗ୍ନିରେ ଦଗ୍ଧ ହୋଇ, କିମ୍ବା ମାତା, ପିତା, ବନ୍ଧୁ, ଆତ୍ମୀୟ ଓ ନିଜ ଜନଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିଥିବାର ଦୁଃଖଦ ଫଳ ଭୋଗ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ଏହି ପ୍ରକାର ଜୀବନ ହରାଇଥାନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ମୂଳ କାଟନ୍ତି, ବିଷ ଦେଉଛନ୍ତି, ଅଗ୍ନି ଲଗାନ୍ତି, ଅପବାଦ କରନ୍ତି, ବିବାଦ କରନ୍ତି, ମିଥ୍ୟା ଅଭିଯୋଗ କରନ୍ତି, ଦୁଃଖ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଏମିତି କ୍ରୂର ଲୋକମାନେ ନରକରେ ରନ୍ଧାଯାନ୍ତି। ତାଙ୍କର ପୂର୍ବ କର୍ମ ଶେଷ ହେଲେ ଏବଂ ସେମାନେ ପୁଣି ମାନବ ଜନ୍ମ ଲାଭ କରିଥିଲେ, ତେବେ ସେମାନେ କାନ ବା ନାକ କଟାଯିବା, ଶରୀର ଓ ମନର ଦୁଃଖ ଅନୁଭବ କରିବା ପରି ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରନ୍ତି। ସବୁଠାରୁ ଅଧମ ଲୋକମାନେ ଭୟଙ୍କର ପେଟର ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ପାପୀମାନେ ଅଙ୍ଗଭଙ୍ଗ, ଏକ ଚକ୍ଷୁ, ବିକୃତ ନଖ, ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନିଅନ୍ତି। ମାଂସ ଝରିଯିବା ଟ୍ୟୁବରକୁଲୋସିସ, ସ୍ଵେତ କୁଷ୍ଠ ଓ ଅନ୍ୟ ରୋଗରେ ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ହୁଏ। ଗର୍ଭବେଦନା, ଚକ୍ଷୁବେଦନା, ଦମ, ହୃଦ୍ବେଦନା, ଗୁପ୍ତାଙ୍ଗରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଏବଂ ଅନେକ ଭୟଙ୍କର ରୋଗରେ ତାଙ୍କୁ ଭୋଗିବାକୁ ପଡ଼େ। ଯେଉଁମାନେ ମିଥ୍ୟା କଥା କହନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଯମଦୂତମାନେ ନିୟମିତ ଭାବରେ ଦଣ୍ଡିତ କରନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚାରି ପ୍ରକାରର ମିଥ୍ୟା କଥା ଅଛି—ଗୁପ୍ତ କିମ୍ବା ଗୁପ୍ତ ନୁହେଁ, ଅପବାଦ ଓ ନିନ୍ଦା, ପ୍ରେମ ନଷ୍ଟ କରୁଥିବା ବା ଅଶିଷ୍ଟ ଭାଷା, ଭଙ୍ଗା ଆଚରଣ, ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଧ୍ୱନି, ଅନେକ ପ୍ରକାର ଅର୍ଥହୀନ କଥା। ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଗୁଣ ଶୁଣି ପାରିବେ ନାହିଁ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦୁଃଖ ଦିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ନିମ୍ନଜନ୍ତୁ, କୀଟ, ପକ୍ଷୀ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନିଅନ୍ତି। ସେଠାରେ, ଏହି ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ଭୟଙ୍କର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ଅଗ୍ରହୀତ, ଅଜ୍ଞାତ, ମନସିକ ଶକ୍ତି ହରାଇ, କୌଣସି ସମ୍ମାନ ନଥିବା ସ୍ଥିତିରେ ରହନ୍ତି। ମିତ୍ରମାନେ ଛାଡ଼ିଦିଅନ୍ତି, ନିଜ ପରିବାର ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପାପ ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ପଡ଼ିଯାଏ। ଏହି ହେଉଛି ମିଥ୍ୟା କଥା କହିବାର ଦୁଃଖର ଏକ ପରମ୍ପରା। ସେମାନେ ଚୋରି କରନ୍ତି, ଜୋରକରି ବସ୍ତୁ ଦଖଲ କରନ୍ତି, ଏହିପରି ପାପ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲିପ୍ତ ରହନ୍ତି। ଏହିପରି ଅନେକ ପାପ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ଭୟଙ୍କର ଓ ଦୀର୍ଘଦିନ ଯନ୍ତ୍ରଣା ହୁଏ। ଏହି ସବୁ ଶ୍ରୀବରାହ ପୁରାଣର ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତଙ୍କ ମୁଖରୁ ଉଚ୍ଚାରିତ ଧର୍ମ ଉପଦେଶ।