ମନୁଷ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ନିମ୍ନ, ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟର ଜମି ଚୋରି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଭୟଙ୍କର ପୀଡ଼ା ଭୋଗ କରନ୍ତି। ଏମିତି ଅପରାଧୀ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବନ୍ଧି ରହି, ମୋର ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ସେଠାରେ ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ଭୁଖରେ ଏବଂ ବନ୍ଧି ରହି, ଦୁଃଖରେ ଦିନ କାଟନ୍ତି। ସାତ ଜନ୍ମ ଓ ଏକ ଜନ୍ମ ଯାଏଁ ସେମାନେ ଏହି ଭୟଙ୍କର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରି, ପଚାଯାନ୍ତି। ଏହା ପରେ, ସେମାନେ ଦୁଷ୍ଟ ଆତ୍ମା ଭାବେ ମୁର୍ଗି ଓ ମଳ ଖାଇଥିବା ପଶୁର ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। ଏହିପରି ହଜାର ଜନ୍ମ ଓ କର୍ମ ପରେ, ସେମାନେ ପୁଣି ମନୁଷ୍ୟ ଜନ୍ମ ପାଆନ୍ତି। ଏବଂ ଏହିଭଳି ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି ଭୋଗିବା ପରେ, ସେମାନେ ସେଇ ଅଞ୍ଚଳରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ, ଅବଶେଷରେ ବନ୍ଦର ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି। ଯେଉଁ ଜନ୍ମ ହେଉ, ସେଠି ସେମାନେ ଅନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ ହୋଇଯାନ୍ତି। ପୁଣି ମନୁଷ୍ୟ ଜନ୍ମ ମିଳିଲେ, ସେମାନେ ଏକ ଶିକାରୀ ଭାବେ ଉପଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଅବଶିଷ୍ଟ ଖାଦ୍ୟ ଦିଅନ୍ତି, ଅନ୍ୟାୟ ଓ ପାପମୟ ଆଚରଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଯେଉଁ ଜନାନୀ ଖରାପ ଚରିତ୍ର ଓ ଭଙ୍ଗ ଚରିତ୍ର ଧାରଣ କରି, ପତିକୁ ଠକାନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରଥମେ କୁକୁରୀ ଓ ପରେ ଦୁଃଖିତ ଶୂକରୀ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି। ସେମାନେ ଏହି ଦୁଃଖରେ ସୁଖ ପାଆନ୍ତିନାହିଁ। ଖାଦ୍ୟ, ଖାଇବା ବସ୍ତୁ ଓ ପାନୀୟ ସେମାନେ ପାଆନ୍ତିନାହିଁ। ଏହିପରି ଦୁଷ୍ଟମନ୍ଥିରେ ଯେଉଁମାନେ ମୋ ପାଖରେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କର। ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପାପ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ଦୁଷ୍ଟଙ୍କୁ ଆଗରେ ଚୋର ଭାବେ ଜନ୍ମ ଦିଅ। ପରେ ସେମାନେ ଅନେକ ପାପ କରି, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, କୁକୁର, ବନ୍ଦର କିମ୍ବା ବକ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି। ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ପରେ, ସେମାନେ ପୁଣି ମନୁଷ୍ୟ ଜନ୍ମ ପାଆନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ବାଳ୍ୟାବସ୍ଥାକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିପାରିନାହିଁ, କାରଣ ସେମାନଙ୍କର କର୍ମ ଶେଷ ହୋଇଯାଏ। ପ୍ରାଣୀ ଧ୍ଵଂସରେ ଦୁଇଟି—ପାପ ଓ ପୁଣ୍ୟ—ଅଛି। ଏହିପରି ଆଦିଠାରୁ କର୍ମର ଫଳ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୂଳ ସ୍ୱୟଂଭୁଙ୍କ ଆଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ଫଳିଥାଏ। ଏହିପରି ନରକୀୟ କର୍ମର ଫଳ ଓ ସଂସାର ଚକ୍ରରେ ଯାହା ଘଟେ, ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ ଦ୍ୱିଶତ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ ହେଲା। ଏବେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାପମାନେ କଥା କୁହାଯାଉଛି। ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ ଏହି ପାପମାନେ ବିବରଣ କଲେ—ଯେଉଁମାନେ ଧର୍ମ ଓ ସଂଯମ ନଥିବା, ଅନ୍ଧକାର ପଥରେ ଚଲନ୍ତି, ରାଜାକୁ ଓ ଗୁରୁକୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିନ୍ଦିତ। ଯେଉଁମାନେ ହିଂସାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି, କ୍ରୂର, ନିନ୍ଦକ ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ଜଙ୍ଗଲରେ ଆଗ ଲଗାନ୍ତି କିମ୍ବା ମାଂସ ବ୍ୟବସାୟୀ, ସେମାନଙ୍କର କର୍ମ ଶେଷ ହେଲେ ମନୁଷ୍ୟ ଜନ୍ମ ପାଇ, ଗର୍ଭରେ ମୃତ୍ୟୁ ବା ଶିଶୁ ଅବସ୍ଥାରେ ମୃତ୍ୟୁ ଭୋଗ କରନ୍ତି। ଗଛରୁ ପଡି, ଅସ୍ତ୍ର, ପବନ କିମ୍ବା ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ। ସେମାନେ ମା, ବାପା, ବନ୍ଧୁ, ଆତ୍ମୀୟ ଓ ନିକଟଜନଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିଥିବା ଦୁଃଖମୟ ଫଳ ଭୋଗ କରନ୍ତି। ଏହିପରି ମୃତ୍ୟୁ ଭୋଗ କରନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ମୂଳ କାଟନ୍ତି, ବିଷ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଅଗ୍ନି ଲଗାନ୍ତି, ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି, ଝଗଡ଼ା କରନ୍ତି, ମିଥ୍ୟା ଅଭିଯୋଗ କରନ୍ତି, ଦୁଃଖ ଦେଉଥିବା ଏବଂ କ୍ରୂର ଚରିତ୍ର ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନରକରେ ପଚାଯାନ୍ତି। ପରେ, କର୍ମ ଶେଷ ହେଲେ, ପୁଣି ମନୁଷ୍ୟ ଜନ୍ମ ମିଳିଲେ, ସେମାନେ କାନ ଓ ନାକ କଟାଯିବା ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରନ୍ତି। ଏହିପରି ଭୟଙ୍କର ପାପର ଫଳ ଏବଂ ଏହାର ପରିଣାମ ସଂସାର ଚକ୍ରରେ ଏଭଳି ଘଟିଥାଏ।