ମଣିଷ ଜନ୍ମରେ, କୌଣସି ଜୀବ ପୂର୍ବ ଜନ୍ମର କର୍ମଫଳ ଅନୁସାରେ ଶୂଦ୍ର ହେବାର ସମ୍ଭାବନା ପାଏ; ଯଦି ସେ ଏହି ଦଶାରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ରହେ, ସେଠି ରହିଯାଏ। ଏହି ଅବସ୍ଥାରୁ, ଯଦି କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ବୈଶ୍ୟ ହୁଏ, ସେ ଅଗ୍ରଗତି କରି କ୍ଷତ୍ରିୟ ହୁଏ, ଏବଂ ଏହିପରେ ଅବଶେଷରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହେବାକୁ ସମ୍ଭବ। ଯଦି ମନ ଭଳି ଶିକ୍ଷିତ ନୁହେଁ, ସେ ନିଜେ ନିଜକୁ କ୍ଷତି କରେ। ପୂର୍ବ କର୍ମ ଅନୁସାରେ ମଣିଷ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ ଏବଂ ସେହି କର୍ମ ଅନୁସାରେ ତାଙ୍କୁ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ। ଯେଉଁମାନେ ମଦ୍ୟପାନ କରନ୍ତି, କଳା ଦାନ୍ତ ଥାଏ, ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ପ୍ରସାର କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଗତିରେ ପଡନ୍ତି। ଯିଏ ସୁନା ଚୋରି କରେ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାକାରୀ ସମାନ ପାପୀ। ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନଙ୍କର କର୍ମ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଥାଏ, ସେମାନେ ତାହାର ଫଳ ଭୋଗ କରିଥାନ୍ତି; ଏହି ଦୁଃଖର ଗୃହଗୁଡିକୁ ଛାଡି ଯିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ପୃଷ୍ଠ ଏହି କର୍ମରେ ଆବୃତ ହୋଇଯାଏ, ଏବଂ ନଦୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଯାନ୍ତି। ଏହା ସମୟରେ ବିପୁଳ କ୍ରନ୍ଦନ ଏବଂ ହା-ହା ଧ୍ୱନି, ଅସ୍ପଷ୍ଟତାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଏ। ଲୋହା ଦଣ୍ଡ ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମାର ଲାଗିଥାଏ। କ୍ଲାନ୍ତ ଓ ମୂଢ଼ ମନ ନେଇ ଶ୍ରମିକ ଏବଂ ଦୂତମାନେ ଘୁଞ୍ଚିଯାନ୍ତି। ସେଇ ସମୟରେ, ଏହି ଦୂତମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତଙ୍କୁ ସୂଚନା ଦେବା ଉଚିତ। ଏଭଳି ଭୟଙ୍କର ସଂସାର ଯାତନାର ବର୍ଣ୍ଣନା, ଶ୍ରୀବରାହ ପୁରାଣର ଦୁଇଶ ଅଧ୍ୟାୟର ଅନ୍ତର୍ଗତ। ଏହି ବେଳେ, ରାକ୍ଷସମାନେ ଏବଂ ଦୂତମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ପରସ୍ପରରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରୁଥିଲେ। ଦୂତମାନେ କହିଲେ: “ପ୍ରଭୁ, ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ଆଉ ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ କାମ କରିବା।” ଅନ୍ୟମାନେ, ଧର୍ମଶୀଳ ଜନ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ କରିପାରିବେ। ତା’ପରେ, କ୍ରୋଧରେ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଚକ୍ଷୁ ହୋଇ, ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ ନିକଟରେ ଏକ ଦେହହୀନ ପୁରୁଷକୁ ଦେଖିଲେ। କ୍ରୋଧରେ ଉଦ୍ବିଗ୍ନ ହୋଇ, ସେ ଜ୍ଞାନୀ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ ବାହାରିଲେ। ଭୟଙ୍କର ପ୍ରାଣୀମାନେ, ବିଭିନ୍ନ ଆକୃତି ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ଆଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ, ତାଙ୍କ ସହ ଥିଲେ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ ସମସ୍ତ ଜଗତର କ୍ଷେମ ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ। ତା’ପରେ, ବିଭିନ୍ନ ଆକୃତିର ମାଂସ ଭୋକ୍ତା ରାକ୍ଷସମାନେ, ବନ୍ଧା ଗୋହିର ଚର୍ମର କବଚ ପିନ୍ଧି, ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି, ପୁନି ଆନନ୍ଦରେ କହିଲେ: “ପ୍ରଭୁ, ଶୀଘ୍ର ଆମକୁ ଆଦେଶ ଦିଅନ୍ତୁ!” ତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ କହିଲେ: “ହୋ, ହୋ! ବୀର ମଣ୍ଡେହକମାନେ, ମୋ ଇଚ୍ଛାର ରକ୍ଷକ!” “ଏମିତି, ସେମାନେ ମାରି ଏବଂ ବନ୍ଧି, ପୁନି ପୂର୍ବବତ ଫେରିଆସ। ଯେଉଁମାନେ ମୋ ଇଚ୍ଛା ପ୍ରତିକୂଳ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେଇ ଦୁଷ୍ଟମାନେଙ୍କୁ ନିହତ କର।“ ତା’ପରେ ରାକ୍ଷସମାନେ କହିଲେ: “ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଏହି ଶତ-ଶତ ସେବକ ଭିତରୁ ସେବକ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରାଯିବା ଉଚିତ। ଏହିମାନେ ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିନାଶ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ। ଯେପରି ଏହିମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛନ୍ତି, ସମସ୍ତେ ଧର୍ମ ଚିନ୍ତା କରୁଛନ୍ତି। ଆପଣ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ଭ୍ରମ ଦେଇବେନି। ଆମକୁ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତୁ, ହେ ଶୂର, ଆପଣଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେବକମାନେ।“ ଏପରି କହି, ତା’ପରେ ଭୟଙ୍କର ରୋଗମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଇଚ୍ଛାମତେ ଆକୃତି ଧାରଣ କରିପାରନ୍ତି, କେହି ହାତୀ, କେହି ଘୋଡ଼ା, କେହି ରଥ ସହିତ, କେହି ହରିଣ, ଶିଆଳ, ମହିଷ, ବାଘ, ଏବଂ ଛାଗ ସହିତ, ଏମିତି ବିଭିନ୍ନ ଯାନ ଏବଂ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି, ଢୋଳ, ତୁରୀ ଏବଂ ସେନାର ରବେ ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ, ଏକ ଗଭୀର ଅନ୍ଧକାର ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ପୃଥିବୀ ଚମକୁଥିଲା, କାରଣ ବିଛିନ୍ନ ମୁଣ୍ଡମାନେ କଣ୍ଠା ଲଗାଇ ରହିଥିଲେ। ଏହିପରି ଭୟଙ୍କର ଯାତନା ଓ ଯୁଦ୍ଧର ଚିତ୍ରଣ ପୁରାଣରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ।