ମାଆ, ବାପା, ପୁଅ, ଝିଅ, ଓ ପ୍ରିୟଜନମାନେ—ସେମାନେ ସବୁ ବେଳେ ଦୁଃଖରେ କାନ୍ଦନ୍ତି, ଏବଂ ଆକୁଳ ହୋଇ ଆବାରେ ଆବାରେ ଡାକି ଉଠନ୍ତି: "ହାୟ, ମୋତେ ବଞ୍ଚାଅ, ବଞ୍ଚାଅ, ଓ ପୁଅ!" ପାପୀ ଜୀବ ଏଭଳି ଦୟନୀୟ ଭାବରେ ଚିତ୍କାର କରେ। ତାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ ନାହିଁ, ତାଙ୍କ ଦେହ ଉପରେ ମୁଠି, କୋଡ଼ା, ଏବଂ ସାପ ଦ୍ୱାରା ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦିଆଯାଏ। ଏହିପରି ଭାବେ ତାଙ୍କର କର୍ମ ଏକ ପରେ ଏକ ଫଳ ଦିଏ, ଏବଂ ସେ ଏହାର ଦୁଃଖ ଅନୁଭବ କରିଥାଏ। ଚାରିଟି ମୂଳ ପାପ ଅଛି, ଏହା ସହିତ ଆଚରଣ ଦ୍ୱାରା ପଞ୍ଚମଟି ଯୋଗ ହୁଏ। ଏହି ସମସ୍ତ ପ୍ରାରମ୍ଭରେ, ଜୀବ ଅନ୍ୟ ଗୁଣର ପଥକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥାଏ। ତାପରେ, ସେ ଜଡ଼ ଜନ୍ତୁ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। ଏହି ଭୋଗ ଚକ୍ରରେ, ସେ ସାଠି ହଜାର ବର୍ଷ ଓ ସାଠି ଶତାବ୍ଦୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରେ। ପରେ, କର୍ମ ଶେଷ ହେଲେ, ସେ ପୁଣି ଏକ ସ୍ଵେଦଜ (ଘମରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ) ପ୍ରାଣୀ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। ଏହା ପରେ, ସେ ପୁଣି ସମସ୍ତ ପକ୍ଷୀ ଯୋନି ମାଧ୍ୟମରେ ଗତି କରିଥାଏ। ଏହି ଚକ୍ରରେ, ମନୁଷ୍ୟ ଯୋନିରେ ଶୂଦ୍ର ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ; ଯଦି ସେ ଏହାରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ରହେ, ତେବେ ଏହି ଅବସ୍ଥାରେ ରହିଯାଏ। ଏହିଠାରୁ, ସେ ବୈଶ୍ୟ ହୁଏ, ପରେ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଏବଂ ଶେଷରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହୁଏ। ଯଦି ମନ ଅନିୟନ୍ତ୍ରିତ ଓ ଅଶୁଦ୍ଧ ଥାଏ, ସେ ନିଜକୁ ନିଜେ କ୍ଷତି କରେ। ପୂର୍ବଜନ୍ମର କର୍ମ ଅନୁଯାୟୀ ଏହି ଜନ୍ମ ଓ ତାର ଦୁଃଖ ଫଳିଥାଏ। ଯିଏ ମଦ୍ୟପାନ କରେ, ଦାନ୍ତ କଳା, ଦେହରୁ ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ଆସେ, କିମ୍ବା ଦୁଷ୍କର୍ମ କରେ, ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ଫଳ ଭୋଗନ୍ତି। ସୁନା ଚୋରି କରିଥିବା ମଣିଷ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନ୍ତା ସମାନ ପାପୀ। ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେହି କର୍ମ ରହିଥାଏ, ସେଉଁଠି ସେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗେ। ଏପରି ଯନ୍ତ୍ରଣା ଏତେ ଭୟଙ୍କର ଯେ, ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ପୃଷ୍ଠ ଏବଂ ନଦୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦୁଃଖରେ ଆବୃତ ହୋଇଯାଏ। ଏଠାରେ ଏକ ବିଶାଳ ଚିତ୍କାର ଉଠେ, "ହା-ହା" ର ଧ୍ୱନି ଓ ଅସ୍ପଷ୍ଟତା ରହିଥାଏ। ଲୋହାର ଛଡ଼ ଓ ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ରରେ ପ୍ରହାର ହୁଏ। ଏହି ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେବାରେ ଯମଦୂତ ଓ ତାଙ୍କ ସହାୟକମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ଳାନ୍ତ ଓ ମୁହଁ ହରାଇଯାନ୍ତି। ଏପରି ସମୟରେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଘଟଣା ବିବରଣୀ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତଙ୍କୁ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଏଭଳି ଭୟଙ୍କର ନରକ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଓ ସଂସାର ଚକ୍ରର ବର୍ଣ୍ଣନା ଦେଇ, ଶ୍ରୀବରାହ ପୁରାଣର ଦୁଇଶେ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଏହି ବିଷୟ ଉପସଂହାର ହେଉଛି। ଏବେ, ରାକ୍ଷସମାନେ ଓ ଦୂତମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ସେମାନେ ସବୁଏ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ପରସ୍ପର ସହିତ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରୁଥିଲେ। ଯମଦୂତମାନେ କହିଲେ: "ଓ ପ୍ରଭୁ, ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ଆଉ ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ କାମ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ।" ଅନ୍ୟମାନେ, ଧର୍ମଶୀଳ ଜନ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାଅନୁଯାୟୀ କରିପାରିବେ। ଏହି ସମୟରେ, କେତେକ ଦୂତ ରକ୍ତ ଭରା ଚକ୍ଷୁ ନେଇ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ। ସେମାନେ ନିକଟରେ ଏକ ଅନାକାର ମଣିଷକୁ ଦେଖିଲେ। ଏହି କ୍ରୋଧରେ, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ। ଭୟଙ୍କର ଦୂତମାନେ ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଓ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭୂଷଣ ପିନ୍ଧିଥିଲେ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ ସମସ୍ତ ଜଗତର ମଙ୍ଗଳ ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ। ତାପରେ ସେଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ଓ ମାଂସ ଭକ୍ଷଣ କରୁଥିବା ରାକ୍ଷସମାନେ ଆସିଲେ। ସେମାନେ ଗୋହିର ଚର୍ମର କବଚ ପିନ୍ଧି, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ପୁଣି ଆନନ୍ଦରେ କହିଲେ: "ପ୍ରଭୁ, ଶୀଘ୍ର ଆମକୁ ଆଦେଶ ଦିଅ।" ସେମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ କହିଲେ: "ହଁ, ମୋର ପ୍ରିୟ ମଣ୍ଡେହକ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ, ତୁମେ ମୋ ଇଚ୍ଛାର ପାଳନ କର।" ସେ କହିଲେ: "ଏହି ପାପୀମାନେ ଯେଉଁମାନେ ମୋ ଇଚ୍ଛାବିରୋଧରେ କର୍ମ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମାରିବା ଓ ବାନ୍ଧିବା ପରେ, ପୁଣି ପୂର୍ବବତ୍ ଫେରିଯିଅ।" ତାପରେ ରାକ୍ଷସମାନେ କହିଲେ: "ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ହଜାର ହଜାର ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନେ ସେବକ ଭାବେ ଚିହ୍ନଟ। ଏହିମାନେ ନିଜେ ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିନାଶ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ।" ଏଭଳି ଭୟଙ୍କର ଦୃଶ୍ୟ ଓ ନ୍ୟାୟ ଚକ୍ର ଅନ୍ତର୍ଗତ ଘଟଣା ଏଠିରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ।