ଏଠାରେ, ଏକ ଭୟାନକ ଦୃଶ୍ୟ ଆଙ୍କିତ ହେଉଛି—କେହି କେହି କଟାଯାଉଛନ୍ତି, କେହି ପୁଡ଼ିଯାଉଛନ୍ତି, ଆଉ କେହି ନାନା ପ୍ରକାର ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ହତ୍ୟା ହେଉଛନ୍ତି। ଏହି ଅସିତାଳବନ ଦ୍ୱାରରେ ବଡ଼ ବଡ଼ ରଥୀ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଦଢ଼ ହୋଇ ଦଉଡ଼ି ରହିଛନ୍ତି। ସେମାନେ ଦୁଷ୍ଟ କର୍ମ କରିଥିବା, ଧର୍ମର ସେତୁ ଭଙ୍ଗ କରିଥିବା ଅପରାଧୀମାନେଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଡାକି କହୁଛନ୍ତି—"ହେ ପାପୀ, ତୁମେ ଧର୍ମର ସେତୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଇଛ, ତୁମେ ଦୁଷ୍ଟ ଆଚରଣ କରିଛ!" ସେଠି ଲୋକମାନେ ନିତ୍ୟ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ପୀଡ଼ିତ ହେଇ ବଡ଼ ଦୁଃଖରେ ଜନ୍ମ ନେଉଛନ୍ତି। ଏଠାରେ ଲୋହା ଠୁଣ୍ଡିର ପକ୍ଷୀ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୂର ବାଘ ରହିଛି। ଅନେକ କ୍ରୋଧିତ ଏବଂ ହିଂସ୍ର ପ୍ରାଣୀମାନେ ଏଠି ଲୋକମାନେଙ୍କୁ ଖାଉଛନ୍ତି। ଏହି ଅସିତାଳବନ ମଧ୍ୟରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ବହୁତ ଯନ୍ତ୍ରଣା ରହିଛି—କେହି ତଳୂଆ କଟିଯାଉଛନ୍ତି, କେହି ତୀକ୍ଷ୍ଣ କାଠିରେ ଝୁଲି ରହିଛନ୍ତି। ଏଠି ପୋଖରୀ, ଜଳାଶୟ, ହ୍ରଦ ଓ ନଦୀ ରହିଛି—ଏସବୁ ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ମାଂସ, କୀଟ ଓ ମଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ଏହି ମଧ୍ୟରେ ହଜାର ହଜାର ପାପୀ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରୁଛନ୍ତି। ଅସିତାଳବନ ଉପରେ ଅସ୍ଥି ଓ ପଥରର ବର୍ଷା ପଡ଼ୁଛି, ରକ୍ତର ମେଘ ଛାଇଯାଉଛି। ଏଠି ଲୋକମାନେ ଦୌଡ଼ୁଛନ୍ତି, ପହଞ୍ଚୁଛନ୍ତି, ଚିତ୍କାର କରୁଛନ୍ତି—"ହାୟ, ମୁଁ ମରିଗଲି!" ସେମାନଙ୍କର କାନ୍ଦଣି ଏବଂ ଶୋକର ଧ୍ୱନି ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଆବୃତ କରି ରହିଛି। କେହି ମୋଟା ଦୂର୍ଧର୍ଷ ଦୌରୀରେ ବାନ୍ଧାଯାଇଛନ୍ତି, କେହି ଅନ୍ୟ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଉପାୟରେ ଅଟକାଯାଇଛନ୍ତି। କିଛି ଯନ୍ତ୍ରଣା ମୁଁ ଦେଖିଥିଲି, ଯାହାକୁ ମନେ ପକାଇଲେ ମଣିଷ କମ୍ପିଉଠିବ। ଏହିପରି ବିବରଣୀ ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣର ଏକ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହୁଏ—"ସଂସାରର ଯନ୍ତ୍ରଣାର ରୂପବର୍ଣ୍ଣନା"। ପୁନଃ, ନରକର ଯନ୍ତ୍ରଣାର ଆଉ ଏକ ବିବରଣୀ ଆସିଛି—ଏଠି ଉତ୍ତାପ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ତାପ, ମହାରୌରବ ଓ ରୌରବ ନରକ ଅଛି। ଏଠି ଏକ ନରକ ଅଛି ଯାହାକୁ ଅନ୍ଧକାର କୁହାଯାଏ, ଆଉ ଏଠିଠାରୁ ଅଧିକ ଅନ୍ଧକାର ଅନ୍ୟ ଏକ ନରକ ଅଛି। ପ୍ରଥମଟିରେ ଏକ ଅନ୍ଧକାର, ଦ୍ୱିତୀୟରେ ଦୁଇଗୁଣ ଅନ୍ଧକାର କୁହାଯାଏ। ପଞ୍ଚମ ନରକରେ ପଞ୍ଚପ୍ରକାର ଯନ୍ତ୍ରଣା, ଷଷ୍ଠରେ ଷଟ୍ପ୍ରକାର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଅଛି। ଏଠି, ଏକ ଦିନ ଓ ଏକ ରାତି ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରେତାତ୍ମାମାନେ ସେହି ସହରକୁ ଯାଉଛନ୍ତି। ଏଠି କେବଳ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଅଛି, ସୁଖ କିଛି ନାହିଁ—ଯନ୍ତ୍ରଣା ଉପରେ ଆଉ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଯୋଗ ହୁଏ। ଏଠି ମୃତମାନେ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଯମଦୂତମାନେ ଏଠି ଦୁର୍ଲଭ। ଏଠି କୌଣସି ସୁଖ ନାହିଁ, କିଛି ଅଛିବି ନାହିଁ। ଭୂମି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଏବଂ ଗରମ ଲୋହା କାଁଟିରେ ଢାକା। ଏଠି ଭୟଙ୍କର ଭୂକ ଓ ତୀବ୍ର ତୃଷ୍ଣା ରହିଛି। କେବେ ଜଳ ପିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ, ରାକ୍ଷସମାନେ ତାଙ୍କୁ ଏକ ହ୍ରଦକୁ ନେଇଯାନ୍ତି। ସେ ଜଳ ପିବାକୁ ଦୌଡ଼ିଯାଉଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ରାକ୍ଷସମାନେ ପକା ମାଂସ ନେଇ ଆସନ୍ତି। ସେହି ହ୍ରଦରେ ଅନେକ ମାଛ ସବୁକିଛି ଖାଇଯାଉଛି। ସେମାନେ ଅଧିକ ନିକଟକୁ ଯିବା ସାଥିରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରିବା ପାଇଁ ପଡ଼ିଯାନ୍ତି। ବସିବା, ଚାଲିବା କିମ୍ବା ଦୌଡ଼ିବା—ସବୁଠାରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ପଡ଼ୁଛି। ଏଠି ମଳର ଗଡ଼ା ଓ ଭୟଙ୍କର କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକ ରହିଛି। ରାକ୍ଷସମାନେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ନଖରେ ଦୁଷ୍ଟମାନେଙ୍କୁ ବିଭାଜିତ କରନ୍ତି। ଏଠି ତଳୂଆ ଗଛର ଜଙ୍ଗଲ ଓ ତୀକ୍ଷ୍ଣ କାଠିର ଜଙ୍ଗଲ ଅଛି। ଏଠି ମାନେ ଜଳିଯାନ୍ତି, କଟାଯାନ୍ତି, ଛିଦ୍ର ହୁଅନ୍ତି, ଭାଙ୍ଗିଯାନ୍ତି। ଏଠି କଳା ଓ ଦାଗ ଦେଖାଯିବା ଶୁଆ କୁକୁର ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୂର ଓ ଭୟଙ୍କର। ଏଠି ଖରା କାଁଟିର ସିମୁଲ ଗଛ ରହିଛି, ଯାହା ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତିଙ୍କୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଇଥାଏ। ଏହି ଭୟଙ୍କର ଯନ୍ତ୍ରଣା ସବୁ ଦୁଷ୍ଟ ମନ୍ତିଙ୍କ ପାଇଁ ଅଟୁଟ ଅଛି।