ତଳେ, ସେଠାରେ ପୁଣି, କିଛି ପାପୀ ଲୋକ ଅତି ସତର୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖୁଛନ୍ତି। ସେମାନେ ଚିତ୍କାର କରି କହୁଛନ୍ତି, "ହେ ପ୍ରଭୁ, ରକ୍ଷା କର, ମୁକ୍ତି ଦିଅ!" ଏହି ଭାବରେ ସେମାନେ ଏକ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରନ୍ତି। କିଛି ଲୋକ ପଥର ଓ ଧୂଳିର ବର୍ଷାରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇ ପଳାଇଯାଆନ୍ତି, ଏବଂ ପୁଣି ସେଠାରେ ଦୂତମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ଭାବେ ପିଟି ଦେଉଛନ୍ତି। ଏହି ସଂକଟ ମଧ୍ୟରେ, କେବଳ ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ ଘଡ଼ା ଦିଆଯାଏ, ପୁଣି ଶୀତଳ ଜଳ ମିଳେ; କେବେ କେବେ ପାନୀୟ ଜଳ ଆକାରରେ ଗରମ ଜଳ ଦିଆଯାଏ। କିଛି ଦୁଃଖିତ ଲୋକ ଦୁଃଖରେ ପୀଡିତ ହୋଇ ପରସ୍ପରଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ଛାଡ଼ି ପଡିଯାଆନ୍ତି। ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ, ବିଶେଷ ଭାବରେ ସୁସ୍ୱାଦୁ ଓ ଖାଇବାଯୋଗ୍ୟ ବସ୍ତୁ, ଦହି, ଦୁଧ, ରସ, ଚାଉଳ ଏବଂ ମିଠା ପାଖାଳ, ମଧ, ମଦ ଓ ଚମେଲି ଚାଉଳର ପାନୀୟ, ଗାଈର ଦୁଧର ପାନୀୟ ଓ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ରଖିବା ପାଇଁ ପାତ୍ର, ମାଳା, ଧୂପ, ଓ ନାନା ପ୍ରକାର ଗନ୍ଧ ଦିଆଯାଏ। ସମସ୍ତ ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଆକର୍ଷକ ଓ ସୁନ୍ଦର ନାରୀମାନେ ଥାନ୍ତି; କେଉଁସି ଫଳ ପାତ୍ରରେ ରଖାଯାଏ, ଆଉ କେଉଁସି ହାତରେ ପାତ୍ର ଧରିଥାନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଦାନ କରିବାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତି, ସେମାନେ ହଜାର-ହଜାର ଲୋକଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଏହି ସମୟରେ ସେମାନେ ଦକ୍ଷ ନାରୀମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ରଖନ୍ତି। ଦୂତମାନେ କଠୋର ଭାଷାରେ କଥା କହି, ହସି ହସି ହତ୍ୟା କରନ୍ତି। ପାପମୟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନେଇ, ସେମାନେ କେବେ ମୁକ୍ତିପାଇଁ କୌଣସି ଉପାୟ ରଖନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ସଦା କଞ୍ଜୁସ ରହନ୍ତି। ଲଜ୍ଜାହୀନ ଗୃହଣୀମାନେ ଦିଆଯାନ୍ତି, ଯାହା ମନରେ ଇଚ୍ଛା କଲେ ମିଳିଯାଏ। ପାନୀୟ ଜଳ, ଜଳାଣା କାଠ, ଏବଂ ସହଜରେ ମିଳୁଥିବା ଯେଉଁଖାଦ୍ୟ ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ଦିଆଯାଏ। ଅତି ଦରିଦ୍ର ପରିବାରରେ ଜନ୍ମିଥିବା, କୁକର୍ମ କରିଥିବା ଲୋକମାନେ ଏଠାରେ ଦେଖାଯାନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ନୀତିମାନ ଓ ସଠିକ୍ ରହନ୍ତି, ସେମାନେ ଚାରିବର୍ଣ୍ଣର ମଧ୍ୟରେ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣର ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି। ଏଠାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କର ସାଥୀମାନେ ସହିତ କିଛି ସମୟ ବିଶ୍ରାମ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ଅନେକ ସୁନ୍ଦର ନାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମୃଦ୍ଧି ସହିତ, ଏକାଗ୍ର ମନେ ବସିଥାନ୍ତି। ଏଭଳି ଭାବରେ, ମହିମାମୟ ବରାହ ପୁରାଣର ଦିବ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ରରେ, "ସଂସାର ଚକ୍ରର ଯନ୍ତ୍ରଣା ରୂପ ବର୍ଣ୍ଣନା" ନାମକ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହୁଏ। ପୁଣି, ସଂସାର ଚକ୍ରର ଯନ୍ତ୍ରଣା ରୂପର ବର୍ଣ୍ଣନା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ: ସେଠାରେ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ମାୟାମୟ କାଂଟାରେ ଢାକି ଯାଇଛି। କିଛି ଲୋକଙ୍କ ଚରଣ, ହାତ, ମୁଣ୍ଡ ଓ ଗଳା କଟିଯାଇଛି। ଯେଉଁମାନେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ଦାନଶୀଳ ଓ ଦେଖିବାକୁ ସୁନ୍ଦର, ସେମାନେ ନିଜ ଘରର ଭଳି ଏଠାରେ ରହନ୍ତି। ସେମାନେ ସଦା ଶୀତଳ ଜଳ ଓ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ ଅନ୍ୟମାନେ ଆଗରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହନ୍ତି। ଉତ୍ତମ ପୂଜା କରି, ସେମାନେ ଅନ୍ୟ ଲୋକଙ୍କୁ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତି। ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକରେ, ଗଛ ଓ ଲୋକମାନେ ଦେଖାଯାନ୍ତି। ସେଠିକୁ ଯିବା ପରେ, ଦୂତମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ଭାବେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି। ପରେ, କିଛି ଲୋକ ଭୟଙ୍କର କୁକୁରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପାଦ ଠାରୁ ମୁଣ୍ଡ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଖାଇ ଦିଆଯାନ୍ତି। ଆଉ କିଛି ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିଶାଳ ଆକୃତିର, ଭୟଙ୍କର ଦାନ୍ତ ଓ ଭୀଷଣ ରୂପରେ ଦେଖାଯାନ୍ତି। ଏହା ସତ୍ତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ, ବିଭିନ୍ନ ଖାଦ୍ୟ ଓ ଲାଇଭା ଦିଆଯାଏ। ତେବେ, ଏକ ଅଗ୍ନିରେ ଉତ୍ତାପିତ ଲୋହାର କଣ୍ଟକରେ ତିଆରି ଏକ ଭୟଙ୍କର ନାରୀ ଦେଖାଯାଏ, ସେ ଭୟଭୀତ ପୁରୁଷଟିକୁ ଧାଡ଼ି ପଛୁଆଁ କରୁଛି। ଧାଡ଼ି ଯିବା ସମୟରେ ସେ କହୁଛି, "ତୁମର ମାମୀ, ମାମାଙ୍କ ଜଣାଣୀ, ବାପାଙ୍କ ଭଉଣୀ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ଜଣାଣୀମାନେ—ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିଛ।" "କାହିଁକି ପଳାଉଛ, ନିର୍ଲଜ୍ଜ ଏବଂ ନିଜ ପାପରେ ଦୁଃଖିତ ଏହି ପୁରୁଷ?"—ଏଭଳି ଅଭିଯୋଗ ସେ କରୁଛି। ଏଭଳି ଭୟାନକ ଏବଂ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟରେ, ସଂସାର ଚକ୍ରର ଯନ୍ତ୍ରଣା, ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଭୋଗିତ ଫଳ ଏହି ପ୍ରକାର ଦେଖାଯାଏ।