ଉଦ୍ଦାଳକ ଋଷିଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭକ୍ତିଭାବରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଜଣାଇ କହିଲେ, “ଏ ଚତୁର୍ପଦ ଉପରେ ଉଭୟ ଦେବତା, ପିତୃପୁରୋହିତର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତା, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଆପଣ କାଳର ଜ୍ଞାତା, କର୍ମର ଜ୍ଞାତା, ସତ୍ୟବାଦୀ, ନିଶ୍ଚଳ ଉପବାସରେ ଅଟୁଟ। ଆପଣ ଭୂତ, ଭବିଷ୍ୟତ୍, ବର୍ତ୍ତମାନ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର କର୍ମ କରାଇଥିବା ନାୟକ। ଦଣ୍ଡଧାରୀ, ଚେହେରା ଭଙ୍ଗିଥିବା, ପାଶଧାରୀ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। କଳାବର୍ଣ୍ଣ, ଅସାଧାରଣ ଓ ତେଲ ଆକାରରେ ଥିବା ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଦେବତା ଓ ପିତୃମାନଙ୍କ ହୋମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଏକ ଚକ୍ଷୁ ବା ଅନେକ ଚକ୍ଷୁ ଆକାରରେ ଥିବା କାଳ, ମୃତ୍ୟୁ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। କେବେ ଶିଶୁ, କେବେ ବୃଦ୍ଧ, କେବେ ଭୟଙ୍କର ଆକାରରେ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଦେବତା, ଆପଣ ସାକ୍ଷାତ୍ ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି; ଆପଣ ବିନା କିଛି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏନାହିଁ। ସମସ୍ତ ପାଠ ମଧ୍ୟରେ ଆପଣଙ୍କର ପାଠ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ଆପଣ ବିନା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦେଖାଯାଉନାହିଁ। ଯେଉଁ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ପତି ପ୍ରତି ନିଷ୍ଠାବାନ, ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ଉପବାସ ଅଟୁଟ ରହିଥାଏ। ଏହି ପ୍ରକାରେ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ମଧ୍ୟରେ ଆପଣ ଧର୍ମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧାରକ। ଏହି ଭକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଶ୍ଳୋକ ଶୁଣି ବୈଶମ୍ପାୟନ କହିଲେ—ଧର୍ମ ଉଦ୍ଦାଳକଙ୍କ ପୁତ୍ରପ୍ରତି ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ। ଯମ କହିଲେ, “ସତ୍ୟ କହ; ମୁଁ କଣ କରିବି?” ତାଙ୍କୁ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚୟନ କରିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେଲେ। ଋଷିପୁତ୍ର କହିଲେ, “ଯଦି ଆପଣ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବାକୁ ସମର୍ଥ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଭଲରେ ନିରତ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କର ଲୋକକୁ ସାକ୍ଷାତ୍ ଦେଖିବାକୁ ଚାହେଁ। ଦୟାକରି ମୋତେ ସମସ୍ତ ଦେଖାନ୍ତୁ, ଯଦି ଆପଣ ମୋ ପ୍ରତି ଆଶୀର୍ବାଦଦାତା। ଏହା ଖୋଲି ଦେଖାନ୍ତୁ, ଦୟାଳୁ, ଯେଉଁ ଜଗତର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପାଳକ।” ଏପରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯମ ଦ୍ୱାରପାଳକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଲେ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତାଙ୍କ ଦୂତକୁ ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସତ୍ୟ ଦେଖାଇବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କଲେ। ମୁଁ ତାଙ୍କ ଦୂତ ଦ୍ୱାରା ଶୀଘ୍ର ନିୟୁତ୍ ହୋଇ ସମସ୍ତ ଦେଖିଲି। ମୋତେ ଦେଖି ତିନି ଉଠିବା ସହ ଭାବନା କଲେ। ମୋ ସହ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରି, ନବଲ ମନେ ତାଙ୍କ ନିଜ ଦୂତମାନେଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଲେ। ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ କହିଲେ, “ତାଙ୍କ ନିଷ୍ଠାବାନ, ଅଜୟ, ସଦା ଉପବାସରେ ଅଟୁଟ। ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ମୋ ଆଦେଶରେ ପିତୃଲୋକକୁ ଯିବେ। ତାଙ୍କୁ ଦୁଃଖ, ତାପ ବା ଶୀତ ଅନୁଭବ ହେବ ନାହିଁ।” ଏପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇ ତାଙ୍କ ଗୁରୁଙ୍କ ଚିନ୍ତା କରିଲେ। ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଧର୍ମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦୂତକୁ ଦେଖିବାର ଅନୁମତି ମିଳିଲା। ଋଷିପୁତ୍ର କହିଲେ, “ଏହି ଦୂତମାନେ ଦୃତ ଗତିରେ ଦୌଡି ଧରି ମାରିଥାନ୍ତି। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୂତମାନେ ଶକ୍ତିରେ ବାନ୍ଧି, ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଦଗ୍ଧ କରିଥାନ୍ତି। ବାଁଶ ଶଳା ଦ୍ୱାରା ମାରିଥାନ୍ତି, ତଥା ଏହାଠାରୁ ଭୟଙ୍କର ଆଘାତ ଦେଇଥାନ୍ତି। ତେଉଁମାନେ ଭୟଙ୍କର ବିଳାପ କରିଥାନ୍ତି, କିନ୍ତୁ କୌଣସି ଉଦ୍ଧାରକ ମିଳୁନାହିଁ। କିଛି ମନ୍ଦବୃତ୍ତି ଲୋକ ଅଗ୍ନିର ଇନ୍ଧନ ଭାବେ ରନ୍ଧାଯାଉଛନ୍ତି ଓ ଦଗ୍ଧ କରାଯାଉଛନ୍ତି। ଦୁଷ୍ଟ ଚରିତ୍ର ବ୍ୟକ୍ତି ତାଙ୍କ କର୍ମର ଫଳରେ ଏଠି ଏଠି ଖସିଯାଉଛନ୍ତି। କିଛି ଲୋକ ଯନ୍ତ୍ରରେ ରଖି ତିଳ ଭଳି ଚେପି ଦିଆଯାଉଛନ୍ତି। ତାପରେ ଭୟଙ୍କର ବୈତରଣୀ ନଦୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ ତଳକୁ ବହିଥାଏ। ତାପରେ ଅନ୍ୟମାନେ ଖୁଣ୍ଡରେ ଲଟକାଯାଉଛନ୍ତି, ଦୂତମାନେ ତାଙ୍କ ପାଦ ଧରି କିଛି କରିଥାନ୍ତି। ଏଠାରେ ତାଜା ରକ୍ତରେ ତାଙ୍କୁ ଫେନ ଓ ଦଳିରେ ଡୁବାଯାଉଛନ୍ତି। ଏହି ଦୁଃଖ ନଦୀକୁ ତିଆଁ ହେବାକୁ ଅସମର୍ଥ, ଉଠାଯାଉଛନ୍ତି, ଭଙ୍ଗିଯାଉଛନ୍ତି, ଅସହାୟ ଅବସ୍ଥାରେ ରହିଯାଉଛନ୍ତି। ଏହିପରି ଉଦ୍ଦାଳକ ଋଷିଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯମଲୋକର ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ତାଙ୍କ ଗୁରୁଙ୍କ ଉପଦେଶକୁ ସ୍ମରଣ କରିଲେ, ଏବଂ ଧର୍ମ ଦେବତାଙ୍କ ଦୂତମାନେଙ୍କ କର୍ମ ଦେଖି ଅନୁଭବ କଲେ।