ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କଥା ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଦୁଃଖିତ ବ୍ୟକ୍ତି ସଦା ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଓ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହି ବିବର୍ଣ୍ନ ଚକ୍ରରେ ମୃତ୍ୟୁର ଉପଚାରକର୍ମ ଏବଂ ତାଙ୍କର ବିବର୍ଣ୍ନ ଅଟେଣ୍ଡେଣ୍ଟମାନେ ଦେଖିବା ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା। ଏବେ, ସଂସାର ଚକ୍ରର ଯଥାର୍ଥ ଯନ୍ତ୍ରଣାର ବିବର୍ଣ୍ନ ଅନୁବାଦ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି। ଏଠାରେ ଯମ ମୋତେ ଏକ ଦଣ୍ଡାରୁ ଦେଖିବାର ଅବସର ଦେଲେ। ସଠିକ୍ ବିଧିରେ ମୋର ପୂଜା କରିଲେ, ଏବଂ ପୂଜା ପରେ ଖୁସି ହୋଇ କହିଲେ, “ମାନ୍ୟତା ଆସନରେ ବସ।” ଯମଙ୍କର ମୁହଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ସତତା ଭୟଭୀତ କରୁଥିଲା; ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ରକ୍ତିମ ଥିଲା ଓ ସେ ବାରମ୍ବାର କଥା କହୁଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଭୟଙ୍କର ଚେହେରା ଦେଖି ମୋ ମନରେ ଭାବାବେଗ ଆସିଲା। ତୁରନ୍ତ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ପାଇଁ ଏକ ଷ୍ଟୋତ୍ର ପାଠ କରିଲି, ଯାହା ସମସ୍ତ ଦୋଷ ନଷ୍ଟ କରେ। ସେ ଷ୍ଟୋତ୍ର ଦୀର୍ଘାୟୁ ଦେଉଥିଲା ଓ ତ୍ୱରିତ ଭାବେ କାଳର ପ୍ରଭାବ ଦୂର କରେ। ମୁଁ ଏଠାରେ ଏହି ଷ୍ଟୋତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲି। ଉଦ୍ଦାଳକଙ୍କ ପୁତ୍ର କହିଲେ: “ଏହି ଚତୁର୍ଭୁଜୀ ଆଦିପିତୃ ଦେବତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଆପଣ କାଳ, କର୍ମର ଜ୍ଞାତା, ତଥ୍ୟର କଥାକାହିଁ, ନିଶ୍ଚଳ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ। ଆପଣ କାର୍ମିକ କ୍ରିୟା କରାନ୍ତି, ଭୂତ, ଭବିଷ୍ୟତ ଓ ବର୍ତ୍ତମାନ ସମସ୍ତର ନାଥ। ଦଣ୍ଡଧାରୀ, ବିକୃତ ଚକ୍ଷୁ, ପାଶଧାରୀ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଆପଣ କଳାବର୍ଣ୍ଣ, ଅଗ୍ରହଣୀୟ, ତେଲ ଆକାରରେ ଅଛନ୍ତି, ନମସ୍କାର। ଦେବତା ଓ ପିତୃଙ୍କ ପାଇଁ ହୋମ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଏକଚକ୍ଷୁ ବା ଅନେକ ଚକ୍ଷୁ ଆକାରେ ଥିବା କାଳ ଓ ମୃତ୍ୟୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। କେବେ ଶିଶୁ, କେବେ ବୃଦ୍ଧ, କେବେ ଭୟଙ୍କର ଆକାରେ ଆପଣ ଦେଖାଯାନ୍ତି, ନମସ୍କାର। ଦେବତା, ଆପଣ ସାକ୍ଷାତ୍ ଦେଖାଯାନ୍ତି; ଆପଣ ବିନା କିଛି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏନାହିଁ। ସମସ୍ତ ଷ୍ଟୋତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଆପଣଙ୍କର ଷ୍ଟୋତ୍ର ସର୍ବୋଚ୍ଚ; ଆପଣ ବାହାରେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦେଖାଯାଏନାହିଁ। ଏହି ଦେବୀମାନେ, ଯେଉଁଠି ନିଜ ପତିଠିରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ତି, ଯଥାପି ଦୁଃଖରେ ଅଛନ୍ତି, ତଥାପି ତପସ୍ୟାରେ ଅଟୁଟ ରହନ୍ତି। ଏହିପରି, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଆପଣ ଧର୍ମର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଧାରକ। ତାପରେ, ବୈଶମ୍ପାୟନ କହିଲେ: ତାହାପରେ ଧର୍ମ ଉଦ୍ଦାଳକଙ୍କ ପୁତ୍ରରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ। ଯମ କହିଲେ: “ସତ୍ୟ କହ; ଆପଣ ପାଇଁ କଣ କରିବି?” “ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚୟନ କର, ମୁଁ ତୁମେ ଚାହିଁଥିବା ଯେଉଁଠି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବି, ଦ୍ୱିଜ।" ଉଦ୍ଦାଳକଙ୍କ ପୁତ୍ର କହିଲେ: “ଯଦି ଆପଣ ବାସ୍ତବରେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥିବା, ମହାରାଜ, ସମସ୍ତ ଜୀବର ମଙ୍ଗଳରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ତି, ତେବେ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କର ରାଜ୍ୟର ଯଥାର୍ଥ ଦେଖିବାକୁ ଚାହେଁ। ଆପଣ ମୋତେ ସମସ୍ତ ଦେଖାନ୍ତୁ, ଯଦି ଆପଣ ମୋ ପାଇଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇପାରନ୍ତି। ଏହି ବିଶ୍ୱର ଉପକାରୀ ଆପଣ ମୋତେ ତାହା ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତୁ।” ଏପରି ଉପସ୍ଥାପନା ପରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯମ ଦ୍ୱାରପାଳକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଲେ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୀର୍ଘବାହୁ ଯମ ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସତ୍ୟ କଥା କହିବାକୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ। ତାପରେ, ଯମଙ୍କ ଦୂତ ମୋତେ ତୁରନ୍ତ ନେଇଗଲେ ଏବଂ ସମସ୍ତ କିଛି ଦେଖାଇଲେ। ମୋତେ ଦେଖି, ସେ ଉଠିଲେ ଓ ଭାବନା କଲେ। ମୋ ସହ କଥା କହି, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଯମ ତାଙ୍କ ଉପଚାରକମାନେକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଲେ। ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ କହିଲେ: “ତାଙ୍କର ଉପଚାରକମାନେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ତି, ଅପରାଜେୟ, ସଦା ନିୟମରେ ଅଟୁଟ। ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୋ ଆଜ୍ଞାନୁସାରେ, ପିତୃଲୋକକୁ ଯିବେ। ସେ କ୍ଷୁଦ୍ର ଯନ୍ତ୍ରଣା, ତାପ ଓ ଶୀତର ଦୁଃଖ ଅନୁଭବ କରିବେନାହିଁ।” ଏପରି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇ, ତାଙ୍କ ଗୁରୁଙ୍କର ଚିନ୍ତା ଉପରେ ଚିନ୍ତନ କଲେ। ତାଙ୍କ ଇଛାଅନୁସାରେ, ଧର୍ମର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଉପଚାରକକୁ ଦେଖିପାରିବେ। ଉଦ୍ଦାଳକଙ୍କ ପୁତ୍ର କହିଲେ: “ସେମାନେ ତ୍ୱରିତ ଭାବେ ଦୌଡ଼ି, ଧରି ଏବଂ ପିଟିଥିଲେ।