ଏଠାରେ ଧର୍ମର ପାଳନକାରୀ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ପ୍ରବେଶଦ୍ୱାର ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା। ଏଠି ନିର୍ମାଣ ହୋଇଥିଲା ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଉତ୍ତମ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରବେଶ କରିପାରିବେ। ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଏକ ଭୟଙ୍କର କାଉଁ ଲୋହାର ଦ୍ୱାର ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଦିଆଯାଇଛି। ସୂର୍ୟପୁତ୍ର ଏହି ଦ୍ୱାର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରବେଶର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଥିଲେ। ଏହି ଦ୍ୱାର ଦ୍ୱାରା ପାପୀମାନେ ଓ ହତ୍ୟାକାରୀମାନେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ। ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଏକ ଦ୍ୱାର ଥିଲା, ଯାହା ଚାରିପାଖରୁ ଦେଖିବାକୁ ଅତି କଷ୍ଟକର। ଏହି ଦ୍ୱାର ଦ୍ୱାରା ଅପକର୍ମ କାରୀମାନେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ, ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥା ଯମ ନିଜେ କରିଥିଲେ। ଏଠି ଏକ ଦିବ୍ୟ ସଭାଗୃହ ଥିଲା, ସମସ୍ତ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନରେ ନିର୍ମିତ, ଯାହା ବୈବସ୍ବତ ଦ୍ୱାରା ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲା। ଯେଉଁମାନେ କ୍ରୋଧକୁ ଜିତିଛନ୍ତି, ଲୋଭରୁ ମୁକ୍ତ, ଅସଙ୍ଗ ଓ ତପସ୍ୟାରେ ନିରତ, ସେମାନେ ଏହି ସଭାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ଏହି ସଭା ନିର୍ବଳ ଓ ପାପୀ, ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଜୀବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଥିଲା। ଯେପରି କାର୍ଯ୍ୟ ଏପରି ଫଳ, ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ ଅନୁସାରେ ଫଳ ମିଳେ। ସମସ୍ତଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଏଠି ନିର୍ଣ୍ଣୟ ହୁଏ। ସେମାନେ ଭଲ ଭାବରେ ଶାସିତ ହୋଇ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବିଚାର କରନ୍ତି। ଏଠି ଅତ୍ରି, ରୌଦ୍ରାଳକି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଆପସ୍ତମ୍ବ, ଶଂଖ, ଲିଖିତ, ଅଙ୍ଗିରା, ଭୃଗୁ ଓ ଯମ ସମେତ ଏହି ବିଚାର କରନ୍ତି। ଯମ ତପସ୍ୟାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଲୋକରେ କଣ୍ଠା ଓ ବାହୁମୁଦ୍ରାରେ ଅଳଙ୍କୃତ ଥିଲେ। ସେ ତେଜ ଓ ବାଣୀରେ ଦୁର୍ଦ୍ଦଶ୍ୟ ଥିଲେ। ତାଙ୍କ ସହିତ ଦିବ୍ୟ ଋଷିମାନେ ଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରହ୍ମ ଉପଦେଶକ ଓ ବେଦର ଅର୍ଥ ଜ୍ଞାନୀ, ସତ୍ୟ ଓ ଧର୍ମରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ। ସେମାନେ ବ୍ୟାକରଣ, ତର୍କ, ଓ ସାମଗାନର ଜ୍ଞାନରେ ଶୋଭିତ ଥିଲେ। ମୁଁ ଏଠି ଋଷିମାନେ ଓ ପିତୃମାନେ ଦେଖିଥିଲି। ଯମଙ୍କ ସହିତ ଏକ କଳାବର୍ଣ୍ଣ, ବଡ଼ ଜହ୍ୱା ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଦେଖିଥିଲି, ତାଙ୍କ ବାମ ହାତରେ ଏକ ଦଣ୍ଡ ଧରିଥିଲେ, ସେ ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲେ। ଧର୍ମରାଜ ତାଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ଉପଦେଶ ଦେଉଥିଲେ। ଏଠି ଅନ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଲୋକମାନେ ନିଜ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିରତ ଥିଲେ। ଏଠି ଏକ ନାରୀ, ଯମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ, ଦିବ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧ ତେଲ ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷିକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ। ଏହା ପରେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ କହିଥିଲେ, ଏଠିଠାରେ ଆଉ କୌଣସି ପ୍ରବେଶ ଉପାୟ ନାହିଁ। ଏଠି ଅସୁର, ଦେବତା ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯୋଗୀମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ଏହି ନାରୀଙ୍କ ଅଙ୍ଗରୁ ଦୁଃଖ ଜନିତ ରୋଗ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା, ଯେଉଁମାନେ ଶକ୍ତି ଓ ପୁରୁଷ ତ୍ୱରେ ଶୋଭିତ, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ପୀଡ଼ା ଦେଇଥିଲେ। ସେ ଅତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତେଜସ୍ୱୀ, ବୃଦ୍ଧି ଓ ମୃତ୍ୟୁରୁ ମୁକ୍ତ ଥିଲେ। ଏଠି ଗାୟକ, ହସିବାକୁ ଅନୁପ୍ରେରଣ କରୁଥିବା ଲୋକ, ଦିବ୍ୟ ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ ଏବଂ ତେଜରେ ଦୀପ୍ତ ଥିଲେ। ଅନ୍ୟଏଠି ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଚାଦର ପିଟା ଆସନ ଥିଲା। ଏଠି ଅନେକ ପୁରୁଷ ଓ ଭୟଙ୍କର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଲା। ଏଠି ଅନେକ ନାରୀ, କାମ ଓ କ୍ରୋଧରେ ବ୍ୟସ୍ତ, ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ରୂପରେ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କର ଉଚ୍ଚ ଶବ୍ଦ ଚାରିପାଖରେ ପ୍ରତିଧ୍ୱନି କରୁଥିଲା। ଏଠି ଭୂତ, ପିଶାଚ ଓ ମାଂସ ଭକ୍ଷକ ଦେମନମାନେ ଥିଲେ। କିଛି ଏକ ହାତ, କିଛି ଦୁଇ, କିଛି ତିନି ଓ କିଛି ଅନେକ ହାତ ଥିଲେ।