ଏଠାରେ, ଏହି ଜଳରେ ଅନେକ ଆକର୍ଷଣୀୟ ନାରୀମାନେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସୁନ୍ଦର କଟିବନ୍ଧ, ଅଭୂତପୂର୍ବ ଅଳଙ୍କାର ପିନ୍ଧି, ଚାହିଲେ ଯେକୌଣସି ରୂପ ଧାରଣ କରିପାରନ୍ତି। ସେହି ନାରୀମାନେ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟଜନମାନଙ୍କ ସହିତ ନଦୀରେ ଜଳକ୍ରୀଡ଼ା କରୁଛନ୍ତି, ଆନନ୍ଦରେ ମଗ୍ନ ହୋଇ ଖେଳୁଛନ୍ତି। ତାଙ୍କର ଅଳଙ୍କାରର ଝିଙ୍କାର ଏବଂ ଜଳ ସଙ୍ଗୀତର ଧ୍ୱନି ଚାରିପାଖରେ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ ହୁଏ। ଏହି ଶୁଭ ନଦୀ, ସମସ୍ତ ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ସବୁଠାରୁ ଆନନ୍ଦଦାୟିନୀ, 'ୱୈୱସ୍ୱତୀ' ନାମରେ ପରିଚିତ। ଏହାର ଜଳ ଯେପରି ଆକର୍ଷଣୀୟ, ଏହି ନଦୀ ମଧୁର ଓ ଦିବ୍ୟ ଜଳରେ ସଦା ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଛି। ଏଠାରେ ରଥାଙ୍ଗ ନାମକ ସୁନ୍ଦର ପଦ୍ମ ଫୁଲ ଫୁଲିଥାଏ, ଯାହାର ସୁନା ରଙ୍ଗର ମଧ୍ୟଭାଗ ଗଳିଥିବା ସୁନା ପରି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଚମକେ। ଏହି ନଦୀର ଜଳ ପବିତ୍ର, ସୁଗନ୍ଧିତ, ମଧୁର ଏବଂ ସ୍ବଚ୍ଛ, ଯାହା ପ୍ରକୃତରେ ଅମୃତ ସମାନ। ଏଠାରେ ସୁନ୍ଦରୀ ନାରୀମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ମତ୍ତ ହୋଇ ନିଜ ଚମତ୍କାର ରୂପରେ ଖେଳୁଛନ୍ତି। ଏହି ନଦୀକୁ ଦେବତା, ତପସ୍ବୀ ଏବଂ ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରିଥାନ୍ତି। ଅନେକ ପୁରୁଷ ଏଠିରେ ଜଳାଞ୍ଜଳି ଦେଇଛନ୍ତି, ଏହି ନଦୀର ନିଜସ୍ୱ ରୂପ ଏହାର ସାର୍ଥକତାରୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ। ନାରୀମାନେ ସଦା ସଙ୍ଗୀତ ଏବଂ ବାଦ୍ୟୟନ୍ତ୍ର ସହ ଏଠିରେ ଗୀତ ଗାଆନ୍ତି, ତାଙ୍କର ମନୋହର ରୂପ ଓ ସ୍ୱର ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଉଦ୍ୟାନରେ ସେମାନେ କେବେ ଥକିନାହାନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ଖୁସିରେ ମଗ୍ନ ହୁଅନ୍ତି। କେବେ କେବେ ମଧୁର ସୁଗନ୍ଧ ରାଜପଥ ଓ ମହଲର ବାଟିକାକୁ ପୂରଣ କରେ। ଅନ୍ୟଠାରେ କିଛି ନାରୀ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟଜନଙ୍କ ସହ ସୁନା ମଞ୍ଚରେ ଖେଳୁଥିବା ଦେଖାଯାଏ। ଏହି ଆନନ୍ଦର ବିସ୍ତୃତି କେବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିହେବ ନାହିଁ, ଅନେକ ଦିନ ଲାଗିଥିଲେ ମଧ୍ୟ। ଏହିପରି ଅଦ୍ଭୁତ ନଗର ଅନ୍ତର୍ଗତ, ଏଉଁ ବର୍ଣ୍ଣନା ଥିଲା 'ସଂସାର ଚକ୍ରରେ ଧର୍ମରାଜାଙ୍କ ନଗରର ବର୍ଣ୍ଣନା' ନାମକ ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ। ଏବେ ଋଷିପୁତ୍ର କହିଲେ: ସେହି ନଗରଟି ଏକ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ପ୍ରାଚୀରରେ ଘେରାଯାଇଥିଲା, ଶତଶଃ ମହଲ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଏମିତି ଦେଖାଯାଉଥିଲା ଯେପରି ଆକାଶକୁ ଖୋଦି ତିଆରି କରାଯାଇଛି, ଏହାର ତେଜସ୍ୱିତା ସହିତ। ସେଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ବାଦ୍ୟୟନ୍ତ୍ରର ଧ୍ୱନି ଭରିଥିଲା, ଅଗ୍ନିର ମାଳା ଦ୍ୱାରା ଚାରିପାଖରୁ ଆବୃତ। ଏଠିରେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରବେଶଦ୍ୱାର ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିଲା। ମାନବମାନେ ଯେଉଁମାନେ ସଦ୍କର୍ମ କରିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏଠି ଏକ ବିଶେଷ ପ୍ରବେଶପଥ ଥିଲା। ଏଠିରେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଏକ ଭୟାନକ ଲୋହାର ଦ୍ୱାର ଥିଲା, ଯାହାକୁ ସୂର୍ୟପୁତ୍ର ବିଶେଷ ଉଦ୍ୟେଶ୍ୟରେ ତିଆରି କରିଥିଲେ। ଏହି ଦ୍ୱାର ଦ୍ୱାରା ପାପୀମାନେ ଏବଂ ହତ୍ୟାକାରୀମାନେ ନଗରକୁ ଆସନ୍ତି। ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଅନ୍ୟ ଏକ ଦୁର୍ଦ୍ଦର୍ଶ୍ୟ ଦ୍ୱାର ଥିଲା, ଯାହାକୁ ଯମ ନିଜେ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ପାଇଁ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ। ସେଠାରେ ଏକ ଦିବ୍ୟ ସଭା ଅଛି, ଯାହା ସମସ୍ତ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନରେ ତିଆରି, ଯାହାକୁ ବୈୱସ୍ୱତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନାନୁସାରେ ବିନ୍ୟାସ କରାଯାଇଛି। ଏହି ସଭାରେ ସେମାନେ ବସନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ କ୍ରୋଧକୁ ଜୟ କରିଛନ୍ତି, ଲୋଭରୁ ମୁକ୍ତ, ବିରକ୍ତ ଏବଂ ତପସ୍ୟାରେ ନିଷ୍ଠ। ଏହି ସଭା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ, ସଦ୍ଜନ ଓ ଦୁର୍ଜନ ଉଭୟଙ୍କ ପାଇଁ ଅଟୁଟ। ଯେପରି କର୍ମ, ସେପରି ଫଳ, ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ବିଚାର ହୁଏ। ସମସ୍ତଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଏଠି ସଭାରେ ନିର୍ଣୟ ନିଆଯାଏ। ଏହି ସଭାରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶାସିତ ଭାବରେ ମହାନ ମନ୍ତ୍ରଣା ହୁଏ। ଏଠି ଅଛନ୍ତି ଅତ୍ରି, ରୌଦ୍ରାଳକି, ପ୍ରବଳ ଆପସ୍ତମ୍ବ, ଶଂଖ, ଲିଖିତ, ଅଙ୍ଗିରା ଏବଂ ଭୃଗୁ। ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଯମଙ୍କ ସହ ଉଚିତ ବିଚାର କରନ୍ତି। ଯମ, ମହାତପସ୍ବୀ, କଣ୍ଠାଭୂଷଣ ଓ ବାହୁଭୂଷଣ ପିନ୍ଧି, ଏତେ ତେଜସ୍ୱୀ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଦୁର୍ଲଭ। ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଦିବ୍ୟ ଋଷିମାନେ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରହ୍ମତତ୍ତ୍ୱର ଉପଦେଶକ, ବେଦର ଅର୍ଥ ଜ୍ଞାନୀ, ସତ୍ୟ ଓ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠାବାନ। ଏଭଳି ଅସୀମ ଶୋଭା ଓ ଧର୍ମର ନିୟମ ଅନୁସାରେ ପାଳିତ ହୁଏ ଧର୍ମରାଜାଙ୍କ ନଗର।