ଏପରି ଭାବେ, ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଏ ଯେ, ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କରନ୍ତି, ବା ବିଶ୍ୱାସ ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମହାପାପୀ। ଯେଉଁମାନେ କନ୍ୟାମାନୋଙ୍କୁ ଅପବିତ୍ର କରନ୍ତି, ବା ଦୁଷ୍ଟତାରେ ଲିନ୍ନ ପୁରୁଷମାନେ, ଏହିମାନେ ମଧ୍ୟ ପାପ କରନ୍ତି। ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ପୂଜା କରୁଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବା ଦ୍ୱିଜମାନେ ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ଜାତିର ଲଜ୍ଜା ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦୁଷ୍କର୍ମରେ ଶାମିଳ। ମଦ୍ୟପାନ କରୁଥିବା, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କରୁଥିବା, ବା ଦ୍ୱିଜମାନେ ଯେଉଁମାନେ ବୀର ହତ୍ୟା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ପାପରେ ଗଣ୍ୟ। ଯେଉଁମାନେ ମାତା, ପିତା କିମ୍ବା ଧର୍ମପତ୍ନୀଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି, ବା ଘର, ଜମି ଚୋରି କରନ୍ତି, ବା ସେତୁ ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଅନ୍ୟାୟରେ ଶାମିଳ। ଅପବିତ୍ର, ଦୟାହୀନ, ପାପୀ, ହିଂସକ, ବା ନିଜ ପ୍ରତିଞ୍ଜା ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ, ଜମି ସମ୍ପର୍କରେ ମିଥ୍ୟା କହୁଥିବା, ବା ବେଦକୁ ଉପାର୍ଜନ ଉପାୟ ଭାବେ ନେଉଥିବା ଦ୍ୱିଜମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦୁଷ୍କର୍ମରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ। ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ପାପୀଙ୍କ ସହ ସଂଗ କରନ୍ତି, ବା ଅତି ଦ୍ୱେଷ ପାଳନ କରନ୍ତି, ଅନ୍ୟଙ୍କ ଧନ ଚୋରି କରନ୍ତି, ବା ରାଜାକୁ ହତ୍ୟା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ପାପରେ ଗଣ୍ୟ। ଯେଉଁମାନେ ବୃତ୍ତି ତ୍ୟାଗ କରିଛନ୍ତି, ଚିହ୍ନ ପିନ୍ଧିକି ମଧ୍ୟ ଦୁଷ୍କର୍ମ କରନ୍ତି, ଦେବାଳୟ, ଯଜ୍ଞସ୍ଥଳ ବା ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ବିକ୍ରୟ କରନ୍ତି, ମିଥ୍ୟା ନଖ ବା କେଶ ଧରିଛନ୍ତି, ଅଜ୍ଞାନରେ ବ୍ରତ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରନ୍ତି, ବା ନିଜ ଶ୍ରେଣୀରୁ ବାହାରି ଦିଆଯାଇଛନ୍ତି, ଝଗଡ଼ାଳୁ, ତର୍କବାଦୀ, କଠୋର ଓ ନିମ୍ନ ଜନମାନେ—ଏହି ସମସ୍ତ ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀମାନେ ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଏହାକୁ ଶୁଣ, ହେ ପବିତ୍ରମାନେ। ମୁଁ ଏହି ସ୍ଥାନମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଏବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି, ଶୁଣ, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏପରି ମହାର୍ଷିଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ତପସ୍ୱୀମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ନଚିକେତାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ତୁମେ ଯେପରି ଦେଖିଛ, ସେପରି ସମସ୍ତ କଥା କହ, ହେ ଜ୍ଞାନୀ। ସେଇ ସମୟର ସ୍ୱରୂପ କ’ଣ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଘଟେ? ସେ ଏହାକୁ କିପରି ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତି? ବ୍ରହ୍ମାଲୋକରେ ସେ କିପରି ସ୍ୱାମୀ? ସେଠି ଦେହର କେବଳ ନାଶ ହୁଏନାହିଁ, ହେ ତପସ୍ୱୀମାନେ। ପୁନିପୁନି ସେଠି ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯିବାକୁ ପଡେ। ଯେଉଁମାନେ ଦାନ ଓ ବେଦାଦି ଆଚରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ଯାଆନ୍ତିନାହିଁ। ଏହି ରୌରବ ଏବଂ କୂଟଶାଲ୍ମଳୀ କ’ଣ? ସେଠି କ’ଣ କରାଯାଏ, କ’ଣ ଆଚରଣ ହୁଏ? ଏହି ପାପରେ ଲିନ୍ନ ଲୋକମାନେ କେବେ ଦୃଢ଼ତା ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତିନାହିଁ। ଯଥାପି ବୁଝିବା ଉଚିତ, ତଥାପି ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧର୍ମ ବୁଝି ପାରନ୍ତିନାହିଁ। ପରମତ୍ତ୍ୱକୁ ନ ଜାଣି, କାହାର ମାୟାରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି? ଏହା ଆମକୁ କହ, ହେ ପ୍ରିୟ, କାରଣ ତୁମେ ଏହାକୁ ସାକ୍ଷାତ୍ ଦେଖିଛ। ଏପରି ଭାବରେ, ବରାହ ପୁରାଣର ପୂଜ୍ୟ “ସଂସାର ଚକ୍ରରେ ଯମ ଲୋକରେ ପାପମାନଙ୍କ ବର୍ଣ୍ଣନା” ନାମକ ଏକ ଶତ ପଞ୍ଚନବେଁ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା। ଏବେ ଧର୍ମରାଜାଙ୍କ ନଗରର ବର୍ଣ୍ଣନା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ସେଇ ପବିତ୍ର ମନବଳୀ ଋଷିମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ନଚିକେତା କହିଲେ—ଏହି ନଗରର ପ୍ରସ୍ଥ ହଜାର ଯୋଜନା ଓ ଲମ୍ବ ଦୁଇ ହଜାର ଯୋଜନା। ଏହି ଯମରାଜଙ୍କ ନଗର ଦୁଇଗୁଣି ଚୌହଦିରେ ଘେରାଯାଇଛି। ଏଠାରେ ବିଶାଳ ମହଳ ଓ ରାଜମନ୍ଦିର ରହିଛି, ଉଚ୍ଚ ମିନାର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ। କୈଳାସ ପର୍ବତ ଶିଖର ସଦୃଶ ଆକୃତିର ଘର ଏଠି ରହିଛି। ଏଠାରେ ଅନେକ ସୁନ୍ଦର ଝିଲି, ପଦ୍ମସର, ହ୍ରଦ ଓ ଝିଲିକି ରହିଛି। ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀମାନେ ଏଠି ଭରିଥିବା ସହ, ହାତୀ ଓ ଘୋଡ଼ାର ଚଳାଚଳ ଦ୍ୱାରା ଏହି ସ୍ଥାନ ଚଞ୍ଚଳ। ଏହି ରାଜାଙ୍କ ଉତ୍ତମ ନଗର ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ଣ୍ଣ। କେଉଁଠି ଲୋକମାନେ ଗୀତ ଗାଉଛନ୍ତି, ହସୁଛନ୍ତି, କେଉଁଠି ଦୁଃଖରେ ଭାଗ ହେଉଛନ୍ତି। କେଉଁଠି ନୃତ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି, କେଉଁଠି ଦଣ୍ଡିତ ହୋଇ ଦଣ୍ଡରେ ରହିଛନ୍ତି। ଏଭଳି ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ନଗରର ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅନେକ ପାପମାନଙ୍କ ଗତି ସଂସାର ଚକ୍ରରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଇଛି।