ଏହି କଥା କେବଳ ପାଠ କରିବାରେ ମାତ୍ର ନ ହୋଇ, ଶୁଣିବାରେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ପବିତ୍ର କରେ ଓ ମଙ୍ଗଳ ଆନେ । ଏକ ସମୟର କଥା—ହେ ରାଜନ୍, ଏକ ଅତି ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଋଷି ଥିଲେ । ସେ ଋଷିଙ୍କ ଏକ ପୁଅ ଥିଲେ, ଯିଏ ଅତ୍ୟନ୍ତ ତେଜସ୍ବୀ, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଯୋଗରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଥିଲେ । କିଛି ଦିନ ପରେ, କିଛି କ୍ଷୁଦ୍ର କ୍ଷୋଭ ଦ୍ୱାରା, ସେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ପୁଅଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ପିତା କ୍ରୁଧ୍ଧ ହୋଇ ଶାପ ଦେଇଥିଲେ । ଏହି ଶାପ ଶୁଣି, ତେଜସ୍ବୀ ପୁଅ ଶାନ୍ତ ଭାବେ ସମ୍ମତି ଦେଇଥିଲେ । ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ସେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇ, ପୁନି ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ କହିଲେ—"ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ତାଙ୍କର କଥା କଦାଚିତ୍ ମିଥ୍ୟା ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପୁନି ଫେରିଆସିବି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।" "ପିତାଜୀ, ଯିଏ ମିଥ୍ୟା ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିଥାଏ, ସେଠାରେ ଆପଣ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବେ । କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଯିଏ ମିଥ୍ୟା କଥା କହିଛି, ସେ ନ ତ କିଛି କରିପାରିବି, ନ ତ କିଛି ଶୁଣିପାରିବି ।" ପିତା କହିଲେ, "ପୁଅ, ମୁଁ ତ ସତ୍ୟବାଦୀ ନୁହେଁ, ଏବଂ ଧର୍ମ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରିବାକୁ ସହିପାରିବି ନାହିଁ । ଯିଏ ଧର୍ମକୁ ଜାଣିଛି, ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ, ନିତ୍ୟ କ୍ଷମାଶୀଳ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହ କରିଛି, ସେଇ ସତ୍ୟଧର୍ମର ଅନୁସରଣ କରେ ।" "ମୁଁ ତୁମକୁ ଅନୁରୋଧ କରିଛି, ପୁଅ, ସେଠାକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଯଦି କିଛି ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଭାବେ ରାଜା ବୈବସ୍ବତ ଶେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଯାନ୍ତି, ତେବେ ମୁଁ ନଶ୍ଟ ହେଇଯିବି—ଏହିପରି ଆମ ବଂଶର ସେତୁ ଭାଙ୍ଗିଯିବ । ଯେଉଁ ସ୍ଥାନକୁ 'ପୁଦିତ' ନାମରେ ନରକ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଲୋକେ ଏହାକୁ ଦୁଃଖର ନରକ ଭାବରେ ଜାଣନ୍ତି ।" "ଯାହାଙ୍କ ପୁଅ ନାହିଁ, ସେଠାରେ ସମସ୍ତ କିଛି ନିରର୍ଥକ ହୋଇଯାଏ । ଏକ ଶୂଦ୍ର ଯଦି ସେବା କରେ, କିମ୍ବା ଏକ ବୈଶ୍ୟ ଚାଷ କରେ, କିମ୍ବା କେହି ଭାରି ତପସ୍ୟା କରେ, କିମ୍ବା ଅପୂର୍ବ ଦାନ ଦେଇଥାଏ—ସମସ୍ତଙ୍କର ଜନ୍ମ ପୁଅ ଦ୍ୱାରା ହୁଏ, ତଥା ପୌତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପିତାମହ ଉଦ୍ଧାର ପାଆନ୍ତି ।" "ମୁଁ ତୁମକୁ ଛାଡ଼ିବି ନାହିଁ, ମୋ ବଂଶକୁ ବଢ଼ାଇବା ପୁଅ ।" ଏପରି କଥା ହେବା ପରେ, ବୈଶମ୍ପାୟନ କହିଛନ୍ତି—ସେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ପୁଅ ଆନନ୍ଦିତ ଓ ସୁସ୍ଥ ଶରୀରରେ ପୁନଃ ଦୃଢ଼ ହେଲେ । ସେ ପୁଅ କହିଲେ, "ମୁଁ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖିଛି । ଏବେ ମୁଁ ପୁନି ଏଠାକୁ ଫେରିଛି, ମୃତ୍ୟୁର କୌଣସି ଭୟ ମୋତେ ନାହିଁ ।" "ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ପିତା, ସତ୍ୟରେ ଅଟୁଟ ରୁହନ୍ତୁ, ସତ୍ୟକୁ ପାଳନ କରନ୍ତୁ । ସୂର୍ଯ୍ୟ ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ବାୟୁ ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ବହେ । ସମୁଦ୍ର ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କ ସୀମା ଚାଲିଯାଏ ନାହିଁ ।" "ଯଜ୍ଞ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସଫଳ ହୁଏ, ଓ ସମ୍ମାନ ପାଏ, ଏହି ସମସ୍ତ ସତ୍ୟ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ । ଗାୟତ୍ରୀ ଓ ସାମ ମଧ୍ୟ ସତ୍ୟ ଉପରେ ଆଧାରିତ, ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ ସତ୍ୟ ଉପରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ।" "ମୁଁ ଶୁଣିଛି, ସମସ୍ତ କିଛି ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଲାଭ ହୁଏ, ହେ ପିତା । ଏକଥିରେ ଏକଦା ଦେବତାଙ୍କ ଦେବ ରୁଦ୍ର ବେଦମୂଳ ଅଙ୍କୁ ଧାରଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମା ଦୀକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।" "ପୁରାତନ ସମୟରେ, ସମସ୍ତ ଲୋକ ଓ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରଳୟକାଳରେ ଲୟ ହେବାବେଳେ, ବିରୋଚନଙ୍କ ପୁଅ ପାତାଳରେ ରହି ସତ୍ୟକୁ ଧାରଣ କରିଥିଲେ ଓ ବନ୍ଧିତ ହୋଇଥିଲେ । ବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତ ମଧ୍ୟ ସତ୍ୟରେ ଅଟୁଟ ରହି, ବଢ଼ିବା ସତ୍ୟ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଅଧିକ ବଢ଼ିଲେ ନାହିଁ ।" "ଗୃହସ୍ଥ ଧର୍ମ ଦେଖାଯାଏ, ଅରଣ୍ୟବାସୀମାନେ ଶୋଭିତ । ହଜାର ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ ଓ ସତ୍ୟକୁ ଏକ ତାଲାରେ ରଖିଲେ, ସତ୍ୟ ଭାରି ।" "ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଧର୍ମ ରକ୍ଷିତ, ଧର୍ମ ଯିଏ ରକ୍ଷା କରେ, ସେ ଧର୍ମ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରେ ।" ଏପରି କହି, ଆନନ୍ଦିତ ଓ ଦୃଢ଼ ଶରୀରରେ, ଏହି ତେଜସ୍ବୀ, ସତ୍ୟବାଦୀ, ଅକପଟ ଋଷିପୁଅ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ ।