ଏଠି, ପିତୃକୃତ୍ୟ ପାଇଁ କୌଣସି ବୈଧ ନିଶ୍ଚୟ କିମ୍ବା ସଂକଳ୍ପ ଆବଶ୍ୟକ ନୁହେଁ; ମଧୁର ମୁଖରେ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରିବା ଦରକାର। ଏହି ସମୟରେ, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତି ଅପମାର୍ଜନ କ୍ଷେତ୍ରରେ ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରିବା ଉଚିତ। ପରେ, ଉତ୍ତରୀୟ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଆସନ ଦେଇ, ପିଣ୍ଡ ନିର୍ଣୟ କରିବା ଉଚିତ। ପିତାଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ତିନି ପିଢି ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ପିଣ୍ଡ ଦେବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏହି କ୍ରମରେ, ନିଜକୁ ସଂଯମ ରଖି, ଅକ୍ଷୟ ଦାନ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ହାତରେ ଦେବା ଉଚିତ। ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ତିନିଟି ପିଣ୍ଡ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ରହିଥାଏ, ଦାତା ଜଳ ସ୍ପର୍ଶ କରିଶୁଧ୍ଧ ହୋଇ, ପ୍ରଶାନ୍ତି ଜଳ ଦେବା ଉଚିତ। ଏହି ଜଳକୁ ବୈଷ୍ଣବୀ, କାଶ୍ୟପୀ ଓ ଅକ୍ଷୟା ନାମରେ ଜଣାଯାଏ। ତୃତୀୟ ଜଳ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କ୍ରମରେ ଦେବା ଆବଶ୍ୟକ, ଏହିପରି ଏହି କ୍ରିୟା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ। ଏଭଳି ଦାନ ଦ୍ୱାରା ପିତୃମାନେ ଓ ଦେବତାମାନେ ତୃପ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି—ଏହି ବିଷୟରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜ୍ଞାନରେ ପ୍ରବୀଣ, ତାଙ୍କୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦେବା ଉଚିତ। ଯଦି ଦ୍ୱିଜ ମନ୍ତ୍ର ବା ନିୟମ ବିହୀନ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ଅଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପାତ୍ର ଉଠାନ୍ତି, ତେବେ ଏହା ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ହୁଏ ନାହିଁ। ଏହିପରି, ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳି, ମୁଁ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଅତ୍ୟୁତ୍ତମ କ୍ରିୟା ବିବରଣା କଲି। ବର୍ତ୍ତମାନ, ହେ ପୃଥିବୀ, ତୁମେ ଆଉ କଣ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛ? ଏଭଳି, ‘ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ପିତୃକୃତ୍ୟ ନିର୍ଣୟ’ ନାମକ ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା। ଏବେ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି ମଧୁପର୍କର ଉତ୍ପତ୍ତି, ଦାନ ଓ ମିଶ୍ରଣ ବିଷୟରେ। ଧର୍ମଗ୍ରନ୍ଥ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଣୟ ହୋଇଥିବା ଅନେକ ଧର୍ମ ଶୁଣି ପରେ, ପୃଥିବୀ କହିଲେ: “ମୁଁ ବହୁତ ଓ ଅନେକଥର ଶୁଣିଛି, ତଥାପି ମୋର ମନ ତୃପ୍ତି ହୁଏନାହିଁ। ମୋର ଉପକାର ପାଇଁ ଆପଣ ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ କହିବା ଉଚିତ। କ’ଣ କ’ଣ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେବା ଦରକାର ଏବଂ କାହାକୁ ଦେବା ଉଚିତ, ସେଥିରେ ଆଲୋକପାତ କରନ୍ତୁ।” ତା’ପରେ, ବରାହ ଦେବୀ ତାଙ୍କ ରୂପରେ ପୃଥିବୀଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ। ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ: “ମଧୁପର୍କର ଉତ୍ପତ୍ତି, ଦାନ ଓ ଯାହା ଦ୍ୱାରା କିଛି କ୍ଷୟ ହୁଏ, ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା ମୁଁ କହିବି। ବ୍ରହ୍ମା, ରୁଦ୍ର ଓ ମୁଁ ଏହି ବିଶ୍ୱର ସଂହାର କରିଥାଉ। ତା’ପରେ, ମୋ ଦକ୍ଷିଣ ଅଂଶରୁ ଜଣେ ପୁରୁଷ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ, ହେ ପୃଥିବୀ। ସେଠି, ମୋ ଦେହରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ବ୍ରହ୍ମା ମୋତେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: ‘ହେ ଦେବ, ଏହି ଦ୍ରବ୍ୟ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଓ ହଲକା, ଏହା ଆପଣଙ୍କୁ ଉପଯୁକ୍ତ ନୁହେଁ।’ ଏହିପରି, ସେ ମୋ ଦେହରୁ ଜନ୍ମ ନେଇ, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ବ୍ୟସ୍ତ ହେଲେ। ଏଠି, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୁଁ ଏହି ନିର୍ଣୟ କରିଛି, ଏବଂ ଏହିପରି ରୁଦ୍ର ପାଇଁ ମଧ୍ୟ। ମଧୁପର୍କର ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ସ୍ୱୟଂଭୂ ତତ୍ତ୍ୱ ଏଠି ନିଶ୍ଚିତ। ମଧୁପର୍କ ସହ କ’ଣ କରିବା ଉଚିତ, ଏହି କଥା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ କହନ୍ତୁ। ମଧୁପର୍କ ଦେବାର କାରଣ, ଏହା ଦାନ ଓ ମିଶ୍ରଣ ସମ୍ପର୍କରେ ମଧ୍ୟ କହନ୍ତୁ। ଏହି ମଧୁପର୍କ ଦାନ କରି, ବ୍ୟକ୍ତି ପରମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ, ଯେଉଁଠାରେ ପହଞ୍ଚିଲେ ଆଉ କେବେ ଦୁଃଖ ନଥାଏ। ଏହି ଦାନ କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ମୋର ଦିବ୍ୟ ମାର୍ଗକୁ ଲୋକମାନେ ପ୍ରାପ୍ତି କରନ୍ତି। ମଧୁପର୍କ ଗ୍ରହଣ କରି, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରିବା ଉଚିତ: ‘ଓଁ, ଏହି ମଧୁପର୍କ ଆପଣଙ୍କ ଦେହର ସାର, ଏହା ସଂସାର ମୁକ୍ତିକୁ ଦେଇଥାଏ।’ ଏବେ ଆଉ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା କହିବି, ଶୁଣ, ହେ ପୃଥିବୀ। ଏହିପରି, ମଧୁ, ଦହି ଓ ଘୃତ ସମ ମାପରେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ତିନିଟିକୁ ଏକସାଥି ମିଳାଇ, ମୋ ପ୍ରତି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। ଏଭଳି, ‘ମଧୁପର୍କର ଉତ୍ପତ୍ତି, ଦାନ ଓ ମିଶ୍ରଣ’ ନାମକ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା। ଏବେ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି, ଏହି ମଧୁପର୍କର ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ଦାନ ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଶାନ୍ତିର ବିବରଣା।