ମାଧବୀଙ୍କୁ ଭଗବାନ୍ କହିଲେ, “ଦ୍ୱିଜମାନେ ଯେତେବେଳେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ସେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କେବଳ ମୋର ମାୟାର ଶକ୍ତିରେ ସଫଳ ହୁଏ। କିନ୍ତୁ କିଛି ଲୋକ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଅଯୋଗ୍ୟ। ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନପୁଂସକ, ଚିତ୍ରକର, ଧନର ରକ୍ଷକଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରୁଥିବା ଲୋକ, ନୃତ୍ୟକାର, ଗାୟକ, ଓ ଯେଉଁମାନେ ନାଟକ ଦେଖାଇ ଜୀବିକା ଚଲାନ୍ତି, ରାଜାଙ୍କୁ ସେବା କରୁଥିବା, ବ୍ୟବସାୟୀ, କ୍ରୟ-ବିକ୍ରୟ କରୁଥିବା ଲୋକ, ଯେଉଁମାନେ ବିଧିବିଧାନ ବିନା କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ଶୂଦ୍ରଙ୍କ କାମ କରି ଜୀବନ ଚଲାନ୍ତି, ଦିକ୍ଷିତ, ପିଠିରେ ଶୁଅର ଉଠାଇଥିବା, ଦ୍ୱିଜ ହୋଇ ମୁଣ୍ଡା କାମ କରୁଥିବା, ଚୋର, ଲେଖକ, ଭୃତ୍ୟ ପୁରୋହିତ, ନାଟକ ମଞ୍ଚର କାର୍ଯ୍ୟକର୍ତ୍ତା, ସମସ୍ତ ଶ୍ରମିକ, ବିଭିନ୍ନ ପଦାର୍ଥ ବିକ୍ରେତା, ଦୂର ଦେଶ ଯାଇ କାମ କରୁଥିବା, ଏମାନେ ଯେପରି ଶ୍ରାଦ୍ଧର ସମୟରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି, ତାହାକୁ ପ୍ରଜ୍ଞାନ ଲୋକମାନେ ରାଜସ ମନ୍ଦିରେ ପରିଗଣନ୍ତି। ମାଧବୀ, ଏମାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏମାନଙ୍କର ପିତୃଗଣ ଛଅ ମାସ ଧରି ଭୟଙ୍କର ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରନ୍ତି। ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବାବେଳେ ଅଗ୍ନିକୁ ହବି ଦେଇ, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦୃଷ୍ଟିପାତ କରିବା ଉଚିତ୍। ସୁଗନ୍ଧ, ଫୁଲ, ଧୂପ, ଅର୍ଘ୍ୟ ଓ ତିଳମିଶ୍ରିତ ପାଣି ଦେବା ଉଚିତ୍। ଏହି ଶତ୍ୟକଥା ଆଉ ଏକଥା ଶୁଣ, ମାଧବୀ। ଯେଉଁମାନେ ପିତୃତର୍ପଣର ଭୋଗ ଖାନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବାଯୋଗ୍ୟ ନୁହନ୍ତି। ଦ୍ୱିଜମାନେ ଯେଉଁମାନେ ପିତୃଭୋଗ ଭୋଜନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବାଯୋଗ୍ୟ। କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ କୃତ୍ରିମତାରେ ଭୋଜନ ଶେଷ କରି ଅବଶିଷ୍ଟ ରଖିଦିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ମାଘ ମାସର ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ଘିଅ ମିଶାଇ ଚାଉଳ ପକାଇ ଦେବା ଉଚିତ୍। ଆତ୍ମଶୁଦ୍ଧି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଏକ ଗୋଧୂଳି ଗାଈ ଓ ତାର ବଛିଆ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ସ୍ନାନ କରି ଦେହକୁ ମାଟି ଲଗାଇ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ୍। ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ବିବାହିତ ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ ଭୋଜନ କରାଇ ତାଙ୍କୁ ବିଦାୟ କରିବା ଉଚିତ୍। ଯେ ମୂର୍ଖ ଅମାବାସ୍ୟା ଦିନରେ ଦାନ୍ତ ମାଜେ, ଏବଂ ରାତି ସେଶେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେବା ପରେ ମୁଣ୍ଡା ଓ ନଖ କାଟିବା ଉଚିତ୍। ସେଠାରେ ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ସୁପକ୍କା ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ୍। ଅତିଥିମାନେକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରି, ପାଦ ପରିଷ୍କାର ପାଇଁ ପବିତ୍ର ପାଣି ଦେବା ଉଚିତ୍। ବସିବା ସ୍ଥାନ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରି, ପରେ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ୍। ଧୂପ, ଦୀପ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ତିଳମିଶ୍ରିତ ପାଣି ଦେବା ଉଚିତ୍। ଅଗ୍ନିରେ ଭସ୍ମରେ ଏକ ବୃତ୍ତ ଅଙ୍କନ କରି, ଅତିଥିମାନେର ଦୋଷ ଦୂର କରିବା ଉଚିତ୍। ଏଠିରେ କୌଣସି ସଂକଳ୍ପ ଦରକାର ନାହିଁ; ପିତୃମାନେକୁ ସମ୍ବୋଧନ କରିବା ଉଚିତ୍। ପ୍ରଜ୍ଞାନ ଲୋକମାନେ ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମା ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବା ଉଚିତ୍। ଉପରି ବସ୍ତ୍ର ଓ ଆସନ ଦେଇ ପିଣ୍ଡ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବା ଉଚିତ୍। ପିତା ଆଦି ତିନି ପିଢି ପିତୃମାନେକୁ ପିଣ୍ଡ ଦେବା ଉଚିତ୍। ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରଖି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ହାତରେ ଅକ୍ଷୟ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ୍। ଯେଉଁଯେଉଁ ବେଳେ ଏହି ତିନିଟି ପିଣ୍ଡ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ରହେ, ସେତେବେଳେ ଜଳ ଛୁଇଁ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ପ୍ରଶାନ୍ତି ଜଳ ଦେବା ଉଚିତ୍। ଏହି ଜଳକୁ ବୈଷ୍ଣବୀ, କାଶ୍ୟପୀ ଓ ଅକ୍ଷୟା ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ତୃତୀୟ ଜଳ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଦେବା ଉଚିତ୍—ଏହିପରି ନିୟମ ଘୋଷିତ। ଏପରି ଦାନ ଦ୍ୱାରା ପିତୃମାନେ ଓ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି—ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।