ସେଠାରେ, ଖାଦ୍ୟ ଏପରି ମିଳିଲା ନାହିଁ ଯାହା ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ଲାଭ ହେବ। ଏହି କଥାଗୁଡିକ ଶୁଣି, ମେଧାତିଥି ତାଙ୍କ ଘରକୁ ଗଲେ। ପରେ, ମେଧାତିଥି କହିଲେ: “କୁଣ୍ଡ ଓ ଗୋଳକ ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କର।” ଏହି ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରିତ ହେବା ସହିତ, ଚନ୍ଦ୍ରଶର୍ମା ଯଜ୍ଞପୁରୋହିତ ନିଜେ, ସଦ୍ଗୁଣୀ, ଧୈର୍ୟଶୀଳ, ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିବା, ଉତ୍ତମ ଆଚରଣ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ଏବଂ ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଆଣିଲେ। ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ ହେବା ପରେ, ସେ ଅତି ଶ୍ରଦ୍ଧାର ସହ ଦାଣ୍ଡ ଚାଲା (ପିଣ୍ଡ) ଦେଲେ। ରାଜା ଏହା ଦେଖି ବହୁତ ଖୁସି ହେଲେ, କାରଣ ସମସ୍ତେ ଆନନ୍ଦିତ, ପୁଷ୍ଟିମାନ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେଖାଗଲେ। ସେମାନେ, ନମ୍ରତାର ସହିତ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ କହିଲେ: “ଏବେ ଆମ ପାଇଁ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ କଲ୍ୟାଣ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପାଦନ କର।” ପରେ ଜଣାଗଲା, ଦୁଇଜଣ ଉପରେ ଯେଉଁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ତାହା ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଫଳହୀନ ବୋଲି ବିବେଚନା କରିଛନ୍ତି। ଏହି ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରି, ନିୟମାନୁସାରେ ଗାଁମାନେ ଖାଦ୍ୟ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ଏହି ଦାନ ଅନାର୍ହ, ନାସ୍ତିକ, ଶିକ୍ଷକଙ୍କୁ ବିରୋଧ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏପରି କହି, ସମସ୍ତ ପୂର୍ବଜମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ, ଓ ସୁନ୍ଦରୀ, ମେଧାତିଥି ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ପୂର୍ବଜମାନେ ଯେଉଁ ଆଦେଶ ଦେଇଥିଲେ, ସେ ସବୁ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ଏହିପରି ଦୟାଳୁ ମନେ ଦୁଃଖ, ବିପଦରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି—ଏହାର କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏହିପରି, ଓ ଭୂମି, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ। ନିମି ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବେ, ଓ ଭୂମି। ଏପରି ଭାବରେ, ଦିବ୍ୟ ଗ୍ରନ୍ଥ ହୋଇଥିବା ବରାହ ପୁରାଣର ଏକ ଶତ ଏଠି ଏଠି ଅଠଉନବେଁ ଅଧ୍ୟାୟ, “ପିଣ୍ଡ ନିବେଶର ଉତ୍ପତ୍ତି” ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା। ଏବେ ଆରମ୍ଭ ହେଲା ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ପୂର୍ବଜ କାର୍ଯ୍ୟର ନିର୍ଣ୍ଣୟ ବିଷୟ: ଦେବତା, ମାନବ, ପଶୁ, ଅପରିଚିତ ପୂର୍ବଜ, ଓ ନରକରେ ଥିବାମାନେ। ଏହି ସଂସାର ଏକ ସ୍ୱପ୍ନ ସମାନ, ଏବଂ ନିଜର କର୍ମ, ଭଲ କିମ୍ବା ଖରାପ, ଏହାକୁ ଗଢିଥାଏ। ଓ ଦେବ, କେଉଁ ପୂର୍ବଜମାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଭୋଗ କରନ୍ତି? ମାସ ମାସରେ ପିଣ୍ଡ ଦାନ କାହିଁକି କିପରି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରିବା ଉଚିତ? ମୁଁ ଏହି ନିର୍ଣ୍ଣୟ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ, ମୋର ଅତି ଉତ୍ସୁକ୍ତା ଅଛି। ଏପରି ପ୍ରଶ୍ନ ହେବା ପରେ, ଶ୍ରୀବରାହ ମୃଗ ଆକାରରେ ଭୂମିଦେବୀଙ୍କୁ କହିଲେ: “ଭଲ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛ, ଓ ଭୂମି, ଉତ୍ତମ ରୂପରେ ତ୍ୱମେ ସମସ୍ତ ଧର୍ମରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ। ମୁଁ ତୁମେ ଯେଉଁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛ, ଏହା କହିବି। ପିତା, ପିତାମହ, ଏବଂ ପ୍ରପିତାମହ—ତାଙ୍କୁ ଜାଣି, ତାରା ଯୋଗ ଓ ପୂର୍ବଜ ପକ୍ଷରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଚିନ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଯେଉଁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହାକୁ ସଠିକ୍ ଭାବେ କରନ୍ତି। କିଛି ଦ୍ୱିଜମାନେ ବ୍ରହ୍ମୟଜ୍ଞ କରନ୍ତି, ଏବଂ କିଛି ଭୂତୟଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ନିଜ ଜୀବନ ଚାଲାନ୍ତି। ପିତୃୟଜ୍ଞ ବିଷୟରେ ମୋ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ଶୁଣ, ଓ ଦେବୀ। ସମସ୍ତେ ମୋ ମଧ୍ୟରେ ବସିଛନ୍ତି—ଏହି ମୁଁ ତୁମକୁ ସତ୍ୟ କହୁଛି। ମୁଁ ଉତ୍ତର ଅଗ୍ନି ଓ ଦକ୍ଷିଣ ଅଗ୍ନି ଭାବରେ ବସିଛି। ମୁଁ ଶୁଧ୍ଧିକାରୀ ଏବଂ ଅଗ୍ନି ଭାବରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ। ବୈଶ୍ୱଦେବ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଏକ ନିତ୍ୟବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, ଶୁଧ୍ଧ ନିୟୁକ୍ତ କରିବା ଉଚିତ। ସେ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଏହିମାନେ ଖାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ଦିବ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ। ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ, ନିଜ ଘରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ଧୈର୍ୟଶୀଳ, ନିଜ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରଖିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି। ସେ ବେଦ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ, ନିୟମରେ ନିଷ୍ଠା, ପବିତ୍ର ସ୍ନାନରେ ଶୁଧ୍ଧ, ଓ ସଠିକ୍ ଭୋଜନ ଖାଏ। ଅଗ୍ନି ଓ ଦିବ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ପ୍ରଥମେ ଅର୍ପଣ କରି, ଓ ସୁନ୍ଦରୀ, ସେ ଚାରି ଶ୍ରେଣୀରେ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଦିବ୍ୟ ବରାହ ପୁରାଣର ଉତ୍ତମ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ପୂର୍ବଜ କାର୍ଯ୍ୟର ନିର୍ଣ୍ଣୟ ବିଷୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।