ଏପରି କଥା କହି, ଅତ୍ରିଙ୍କ ବଂଶଜ ମହାର୍ଷି ପିତୃକର୍ମ ପାଇଁ ନିଶ୍ଚୟ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଲେ । ତାପରେ ଦେବର୍ଷି ନାରଦ କହିଲେ, “ତୁମେ ଚାରିବର୍ଣ୍ଣ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଧର୍ମ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରିଛ । ପିତୃକର୍ମ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ମାସରେ ଏବଂ ପ୍ରତିଦିନ ମଧ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ । ଏହି କର୍ମ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବିଧିତ, ଶୂଦ୍ରମାନେ ମନ୍ତ୍ର ବିନା ଏହି କର୍ମ କରନ୍ତି । ସେମାନେ ନିତ୍ୟ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ଏହାକୁ ନୈମିଶ୍ରାଦ୍ଧ ବୋଲି କୁହାଯାଏ । ଏପରି କଥା କହି, ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାରଦ ମହାର୍ଷି ଏହିପରି ଉପଦେଶ ଦେଲେ । ଏହିପରି ଭାବେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଉଦ୍ଭବ ଓ ନିୟତି ଉପରେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଗଲା, ମାଧବୀ । ଏପରି ଭାବେ ‘ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ପିଣ୍ଡ ଉଦ୍ଭବ’ ନାମକ ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ ଶ୍ରୀବରାହ ପୁରାଣରେ ସମାପ୍ତ ହେଲା । ଏବେ ପିଣ୍ଡ ଉତ୍ପତ୍ତି ବିଷୟରେ ଅନ୍ୟ ଅନ୍ଶ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି । ଶ୍ରାଦ୍ଧ କିପରି କରାଯାଏ, ଶୁଚି ଓ ଅଶୁଚି ସମସ୍ତ ନିୟମ ସହିତ ଶୁଣାଯାଇଛି । ଏହି ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଆଜି ମୋ ମନରେ ଏକ ସନ୍ଦେହ ଉଦ୍ଭବିଛି, ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ଏହା ବିଷୟରେ ମୋତେ ବିସ୍ତୃତ କହନ୍ତୁ । ଯେଉଁମାନେ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଅଂଶ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହା ଭୋଜନ କରିବା ପରେ କେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ଦେବତା ଏହି ଦାୟିତ୍ୱରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି? ମୁଁ ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ମମତା ଓ ନାରୀସ୍ଵଭାବରୁ ପଚାରୁଛି, ହେ ଜନାର୍ଦନ । ତାପରେ ପ୍ରଭୁ ବରାହ ଆକୃତି ଧାରଣ କରି ଭୂଦେବୀକୁ କହିଲେ, “ହେ ସୁନ୍ଦରୀ ପୃଥିବୀ, ତୁମେ ଭଲ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛ । ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି କିପରି ଦ୍ୱିଜମାନେ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି । ଦେହ ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ । ପ୍ରଭାତ ସନ୍ଧ୍ୟା କରି ଅଗ୍ନିକୁ ହୋମ ଦେଇ, ପୂର୍ବଦିଗକୁ ବହୁଥିବା ନଦୀରେ ବିଧିମତ ବ୍ୟବହାରରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ । ଉଦୁମ୍ବର କାଠର ପାତ୍ରରେ ଶାନ୍ତିଜଳ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି, ଅଗ୍ନି ଆଦି ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ଅଂଶ ଅନୁଯାୟୀ ତୃପ୍ତ କରିବା ଉଚିତ । ସେ ସମୟରେ ଏକ ଗାଈ ଦାନ କରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୁଣ୍ୟମୟ, ଏହା ପାପ ନାଶ କରେ । ଯଦି କୌଣସି ମୃତ ଦେହର ଉଦରେ ପିତୃ ଭୋଗ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ଦିଆଯାଏ, ସେ ରାକ୍ଷସ ଦେହ ପାଇଁ ଏବଂ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ । ମାଧବୀ, ଗାଈ, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା ଓ ଧନ ଦାନ କରିବା ଏବଂ ସମୁଦ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦାନ ବିଶେଷ ପୁଣ୍ୟଦାୟକ । ଯିଏ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରେ, ବିଦ୍ୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ, ନିତ୍ୟ ବେଦାଧ୍ୟୟନରେ ନିରତ, ସେ ଅନ୍ୟମାନେ ଓ ନିଜକୁ ମୁକ୍ତ କରେ । ଏହିପରି କ୍ଷମାଶୀଳ, ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞ, ଅହିଂସାରତ ଓ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ; ସେମାନେ ମୁକ୍ତିଦାୟକ । ଯଦି ଅପାତ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦାନ ଦିଆଯାଏ, ସେ ଏକ କୂଏଁ କିମ୍ବା ଗଡ଼ିଆଘର ପରି ଦାନକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ଅଧୋଗତିକୁ ନେଉଛି । ଏପରି ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦେଖି ପିତୃମାନେ ନିରାଶ ହୋଇ ତୃତିୟ ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି । ତେଣୁ, ହେ ପ୍ରଭା, ଅପାତ୍ରକୁ କଦାପି ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଏହି ସମୟରେ ଅବନ୍ତି ଦେଶରେ ଏକ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାଜା ଥିଲେ । ସେଠାରେ ଚନ୍ଦ୍ରଶର୍ମା ନାମକ ଏକ ପ୍ରଶସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରାଜପୁରୋହିତ ଥିଲେ । ସେଇ ରାଜା ପ୍ରତିଦିନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଗାଈ ଦାନ କରୁଥିଲେ । ଏହିପରି ଅନେକ ସମୟ ଗତିବା ପରେ, ରାଜାଙ୍କ ପୁତ୍ର ମେଧାତିଥି ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କଲେ । ଯେତେବେଳେ ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଆସିଲେ, ମେଧାତିଥି ଅଶୁଚି ଦ୍ୱାରା ବିପର୍ଯ୍ୟସ୍ତ ହେଲେ । ଏହାସତ୍ତ୍ୱେ ସେ ନିୟମାନୁସାରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କଲେ ଓ ପିଣ୍ଡ ଯଥାବିଧି ଦିଲେ । ସେଠାରେ ସେଇ ସମୟରେ ଗୋଳକ ନାମକ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ ।