ଏଠି, ପିତୃକର୍ମର ବିଧି ଅନୁସାରେ ଅବଶିଷ୍ଟ ଭୋଜନ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ, ଏହା କୌଣସି ନିନ୍ଦାର କାରଣ ନୁହେଁ । ଯେତେବେଳେ ପୁନଃଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ନିୟମ ଅନୁସାରେ କ୍ରିୟା କରାଯାଏ, ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ଜଳ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ ଅର୍ପଣ କରିବା ଦରକାର । ଏଥିରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଦେବୀ ପୃଥିବୀଙ୍କୁ, ସମସ୍ତ ଜଗତଙ୍କ ମାତାଙ୍କୁ, ଏବଂ ମହାପର୍ବତଧାରିଣୀକୁ ନମସ୍କାର ଜଣାଇବା ଉଚିତ । ଏପରି ଭାବେ ଏହି ନିବାପ ଅର୍ପଣ ତୁମ ଭକ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କରାଯାଏ । ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଗୋଡ଼ ଗୁଡ଼ିକୁ ମୋଡ଼ି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ଏକ ଶୟ୍ୟା, ତେଲ ଓ ଚୂଡ଼ି ଦାନ କରିବା ଉଚିତ । କିଛି ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏଠାରେ ବିଶ୍ରାମ କରି, ସେ ପୁନଃ ନିବାପ ଅର୍ପଣ ସ୍ଥଳକୁ ଯାଆନ୍ତି । ଉଦୁମ୍ବର କାଠର ପାତ୍ରରେ କଳା ତିଳ ଦେଇ ଜଳ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଦରକାର । ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ଏହି ଜଳ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନାଶ କରିଦେଇଥାଏ । ଏହା ପରେ, ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ, ଜନ୍ମେ ଦ୍ୱିଜାତିକୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ । ଏପରି ଭାବରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କଠାରେ ଯାଇ, କିମ୍ବା ନିଜ ଘରକୁ ଫେରି, ପିତୃଗଣଙ୍କ ଅଂଶରେ, ପିପିଲିକା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଅଛନ୍ତି ସେଉଁଠାରେ ଭାଗ ଦିଆଯିବା ଦରକାର । ସମସ୍ତେ ଭୋଜନ କରିଥିବା ପରେ, ଗରିବ ଓ ଅସହାୟମାନେ ତୃପ୍ତ ହେଲେ, ଯେଉଁ ଭୋଜନ ଦିଆଯାଏ ତାହା ଅକ୍ଷୟ ହୋଇଯାଏ । ପ୍ରତ୍ୟେକ ଚାରି ବର୍ଣ୍ଣରେ ଧର୍ମ ଓ ଶୁଚିତା ରଖିବା ପାଇଁ ରୀମ୍ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପଦ୍ଧତି ଅନୁସରିତ ହୁଏ । ବିଶେଷକରି ପିତୃକର୍ମରେ ଧର୍ମ ନେଇ ନିଶ୍ଚୟ କରି, ଏହି ବିଷୟକୁ ମୁଁ ସଂକ୍ଷେପ ଓ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ନାରଦଙ୍କୁ ବି ଜଣାଇଛି । ଏହି ସମୟରୁ ପିତୃୟଜ୍ଞ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଚଳିତ ହେବ । ଶିବ, ବ୍ରହ୍ମା କିମ୍ବା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି ବିଷୟରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ରହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ । ତୃତୀୟ, ସପ୍ତମ ଓ ନବମ ମାସରେ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ । ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରି, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଶାନ୍ତ ଚିତ୍ତରେ, ସମସ୍ତ ଚାରି ବର୍ଣ୍ଣ ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ରସହିତ ନିବେଦନ କରିବା ଦରକାର । ପିତୃକର୍ମ ଶେଷ ହେଲେ ବା ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ପିତାମହ, ବୌହୁ, ପତ୍ନୀ, ଆତ୍ମୀୟ ଓ ସମ୍ବନ୍ଧୀମାନେ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି । ଏଠାରେ, କିଛି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପାଇଁ ସେ ନିଜେ କାନ୍ଦି, ପଛେ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇ ଚାଲିଯାନ୍ତି । ଏଠି, କିଏ କାହାର ମାଆ, କିଏ କାହାର ବାପା, କିଏ କାହାର ପତ୍ନୀ, କିଏ କାହାର ପୁଆ? ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ପିତୃକର୍ମ ସ୍ନେହପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କରିବା ଉଚିତ । ଏହି ସଂସାରରେ କିଏ କାହାର? ଆମେ କିଏ, ଆଉ କିଏ ଆମର? କିନ୍ତୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ପିତୃତ୍ୱ ର ସମ୍ପର୍କ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ । ଏଭଳି ଭାବେ ପିତା, ପିତାମହ, ଏବଂ ପ୍ରପିତାମହଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ । ଏପରି ଉପଦେଶ ଦେଇ, ଏହି ଅତ୍ରିବଂଶଜ ସ୍ରାଦ୍ଧ ନିଶ୍ଚୟ କଥା ଖୋଲିବାକୁ ଜଣାଇଲେ । ତାପରେ ନାରଦ କହିଲେ: "ତୁମେ ସମସ୍ତ ଚାରି ବର୍ଣ୍ଣ ପାଇଁ ଧର୍ମ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରିଛ । ପିତୃଯଜ୍ଞ ଶବ୍ଦ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ପ୍ରତି ମାସ ଓ ପ୍ରତି ଦିନ କରିବା ଉଚିତ । ଏହା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ କରନ୍ତି, ଶୂଦ୍ରମାନେ ମନ୍ତ୍ର ବିନା । ସେମାନେ ସଦା ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ଏହିକୁ ନୈମିଶ୍ରାଦ୍ଧ ବୋଲାଯାଏ ।" ଏପରି ଭାବରେ, ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ ନାରଦ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷି, ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଓ ମୂଳ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ବିଷୟରେ ମାଧବୀଙ୍କୁ କହିଦେଲେ । ଏହିପରି ଭାବେ, ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣର ଏକଶଏଅଠାଉଁ ଅଧ୍ୟାୟ, "ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ପିଣ୍ଡ ବିଧିର ଉଦ୍ଭବ" ନାମକ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା । ଏବେ ପିଣ୍ଡ ଶ୍ରାଦ୍ଧର ମୂଳ ଉପରେ ଅନ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି । ଏଠାରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କିପରି କରାଯାଏ, ଶୁଚିତା ଓ ଅଶୁଚିତା ସମସ୍ତ ନିୟମ କଥା ଶୁଣାଯାଇଛି । ଏହି ଅବସରରେ ମୋ ମନରେ ଏକ ସନ୍ଦେହ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି, ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ଏହା ଖୋଲିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ।