ଏକ ପରମ ପବିତ୍ର ଶ୍ରାଦ୍ଧ କ୍ରିୟାର ବିଧି ଅନୁସାରେ, ପ୍ରଥମେ ଉପଯୁକ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଧୂପ ଓ ଦୀପ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ତାପରେ, ଚଳିଗଲା ପିତୃଙ୍କର ନାମ ଓ ଗୋତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରାଯିବା ଦରକାର: "ତୁମେ ଏହି ଜଗତକୁ ଛାଡି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ଥାନକୁ ଗଲା।" ପରେ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦେଇ, ତଳେ ଲିଖିତ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତୁଳସୀ, ଫୁଲ, ଧୂପ, ଦୀପ ଓ ଶୁଭ ଶୁଭ ଧୂପ ଦିଆଯିବା ଚାଲିଥାଏ। ଏହା ପରେ, ସମସ୍ତ ପୋଷାକ ଓ ଅଳଙ୍କାର ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରାଯିବା ଦରକାର। ଏହି ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁ ପିତୃଙ୍କର ଉପଭୋଗ ପାଇଁ ଅର୍ପିତ ହୁଏ। ଶୂଦ୍ରମାନେ ପାଇଁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର ବିନା କରାଯିବା ଉଚିତ। ପୂର୍ଣ୍ଣ କ୍ରିୟା ସମାପ୍ତ ହେଲାପରେ, ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପାକା ଖାଦ୍ୟ ଦିଆଯିବା ଦରକାର। ପ୍ରଥମେ, ଏହି ଖାଦ୍ୟ ପିତୃଙ୍କୁ ଅର୍ପିତ କରିବା ଉଚିତ, ତାଙ୍କ ପୂର୍ବରୁ ଅନ୍ୟ କେହି ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଏହି ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଅର୍ପଣରେ ଦେବତ୍ୱ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣତ୍ୱ ଦିଆଯିବା ରହିଛି। ଏହା ପିତୃସ୍ଥାନରେ, ଉପଯୁକ୍ତ ବିଧି ଓ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଦିଆଯିବା ଦରକାର। ହାତ ଶୁଧ୍ଧ କରି, ନିର୍ଦିଷ୍ଟ ଶୁଧ୍ଧି କ୍ରିୟା କରିବା ପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟରୁ ପିତୃଙ୍କ ପାଇଁ ଅନୁଷ୍ଠାନର ଲକ୍ଷ୍ୟରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ଅଂଶ ଦିଆଯିବା ଦରକାର। ଯେଉଁଠି ଏହି ଅଂଶ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପାଇଁ ହୋଇଥାଏ। ଯିଏ ଏହି ଦାନକୁ ବାଧା ଦେଇଥାଏ, ସେ ଗୁରୁ ହତ୍ୟାର ଫଳ ଭୋଗ କରିଥାଏ। ଏପରି କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ଧର୍ମ ନଷ୍ଟ ହୁଏ ଓ ପିତୃଙ୍କ ତୃପ୍ତି ନ ହୁଏ। ଯଦି କେହି ପିତୃଙ୍କ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ଆତ୍ମୀୟ ଓ ବନ୍ଧୁମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦେଇଥାଏ, ସେ ମିଥ୍ୟା ଭାବରେ ଠିଆ ହୁଏ, ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ତୃପ୍ତି ପାଇ ନାହିଁ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ଖାଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ତୃପ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ବୋଲି ଜାଣି, ମାଧବୀ, ତାଙ୍କ ଚାଲିଯିବାକୁ ଦେଖି, ଶେଷ ଖାଦ୍ୟ ଫେଙ୍ଗିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଏଠାରେ, ଶେଷ ଖାଦ୍ୟ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ, ଏହା ପ୍ରତି ଅପବାଦ ନ ହେବା ପାଇଁ। ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇ, ନିୟମିତ ବିଧିରେ କ୍ରିୟା କରି, ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ଜଳ ମନ୍ତ୍ର ସହ ଅର୍ପିତ କରିବା ଦରକାର; ଭକ୍ତି ସହିତ ସ୍ଥିତ ହୋଇ ପ୍ରଶଂସା କରିବା ଉଚିତ। "ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର ଭୂମିକୁ, ଜଗତର ମା, ବଡ଼ ପାହାଡ଼ ବୋକାଇଥିବା ଭୂମିକୁ।" ଏଭଳି, ଏହି ନିବାପ ଅର୍ପଣ ଦ୍ୱାରା, ତୁମ ଭକ୍ତ ଦ୍ୱାରା, ହେ ଶୋଭାବତୀ, ଭୂମିକୁ ଗୁଡ଼ିଏ ହୋଇ, ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଏକ ଶୟନ, ଉଙ୍ଗା, ଓ କଙ୍ଗଣ ଦିଆଯିବା ଦରକାର। ସେଠି ଏକ ସମୟ ବିଶ୍ରାମ କରି, ନିବାପ ଅର୍ପଣ ସ୍ଥାନକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ଉଦୁମ୍ବର ଲକ୍ଷ୍ୟର ପାତ୍ରରେ, କଳା ତିଳ ସହିତ ଜଳ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଦରକାର। ଏହି ଜଳ, ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ କରେ। ଏହିପରେ, ପିତୃଙ୍କୁ ଏଭଳି ବିଦାୟ ଦେଇ, ଦ୍ୱିଜାତିକୁ ଦାନ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ଏପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ନିକଟକୁ, ନିଜ ଘରକୁ ଯିବା ସମୟରେ—ପିତୃଙ୍କ ଅଂଶ, ପିପିଲିକା ଓ ଅନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦିଆଯିବା ଦରକାର। ଯେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ଖାଇ ହେବେ, ଦରିଦ୍ର ଓ ଅସହାୟ ତୃପ୍ତ ହେବେ, ତୁମେ ଦେଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ, ହେ ଶୋଭାବତୀ, ଅବିନାଶୀ ହୁଏ। ପାତ୍ରର କଣ୍ଠ ଓ ଏପରି ବିଭିନ୍ନ ଉପାୟ ଦ୍ୱାରା, ଚାରି ଶ୍ରେଣୀରେ ଶୁଧ୍ଧି ରହିଥାଏ। ଏହିପରି ଧର୍ମ ପାଇଁ ନିଶ୍ଚୟ କରି, ବିଶେଷ କରି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କ୍ରିୟାକୁ ନିମିତ୍ତ କରି, ମୁଁ ଏହି ବିଧିକୁ ସାର୍ଗଭୀତ ଭାବରେ ନାରଦଙ୍କୁ ଓ ତୁମେଠାରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଛି। ଏହି ଦିନରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ଜନମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପିତୃଯଜ୍ଞ ଅବସ୍ଥିତ ରହିବ। ଶିବ, ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁର ଲୋକ ଲାଭ ପାଇଁ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ରହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଦାନ ତୃତୀୟ, ସପ୍ତମ ଓ ନବମ ମାସରେ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ।