ମାଧବୀ, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟି ତୁମ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ। ଯଦି ତୁମ ଅଂଶ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଯାଏ, ଏହି ସଂସାର ଧ୍ୱଂସ ହୁଏ। ଏହି ଅବଶିଷ୍ଟ ଦ୍ୱାରା ଲୋକେ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ପଡ଼ନ୍ତି, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ। ଯେତେବେଳେ ଦାନ କରାଯିବ, ସେଥିରେ ନାମ ଓ କୁଳ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହେବା ଦରକାର। ଯେଉଁମାନେ ସେଠି ଭାଗ ନେଉନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ଅନ୍ୟ କୁଳକୁ ଦେବାଉଚିତ୍ତ ନୁହେଁ। ଏପରି ଦାନ କଲେ, ପିତୃଲୋକକୁ ଗତ ହୋଇଥିବା ପ୍ରେତମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି। ଏହା ପରେ, ଦାତା ମହାନଦୀକୁ ଗିଁ ଜାଇ, ଜଳ ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ କରିବା ଦରକାର, ଏବଂ ତାଙ୍କ ପୋଶାକ ପିନ୍ଧି ଶୁଦ୍ଧ ହେବା ଦରକାର। ଏପରି ଶୁଦ୍ଧି ପରେ, ସେ ଶୀଘ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଆଣିବେ। ପରେ, ମାଧବୀ, ସେ ସମ୍ମାନ ଓ ପୋଷଣ ସହିତ ଦ୍ୱିଜମାନେଙ୍କୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଓ ପାଦ୍ୟ ଦେବେ। ଏଠାରେ ମନ୍ତ୍ର ହେଉଛି: "ଏହି ଆସନ ତୁମକୁ ଦିଆଯାଉଛି; ଦୟାକରି ବିଶ୍ରାମ କର, ହେ ଦ୍ୱିଜ।" ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଆସନ ଦେଇ ବସାଇ, ପୁନି ଛତା ଦେଇ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଦରକାର। ଦେବ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, ସିଦ୍ଧମଣ୍ଡଳୀ, ଏବଂ ମହାସୁରମାନେ, ପିତୃମାନେଙ୍କ ଉପକାର ପାଇଁ, ଏହି ଦ୍ୱିଜମାନେଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରିବା ଉଚିତ। ଦ୍ୱିଜମାନେଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଛତା ଦେବା ଉଚିତ। ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅସୁର, ସିଦ୍ଧ, ରାକ୍ଷସ ଓ ମାଂସଖାଦୀ ପ୍ରାଣୀମାନେ, ଯେତେବେଳେ ଦାତା ଲଜ୍ଜିତ ହୁଅନ୍ତି, ତେବେ ଅସୁର ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ହସନ୍ତି। ପୁରୁଣା ସମସ୍ତ ଦେବ, ଋଷି ଓ ପିତୃମାନେଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁମାନେ ପିତୃଲୋକକୁ ଗତି କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହା ଦେଖନ୍ତି। ତାପରେ, ଏକ ଭୟଙ୍କର ଦିନ ଓ ରାତିରେ, ଆଗୁନ ତୁଳ୍ୟ ଖାକର ବର୍ଷା, ଘନ ଅନ୍ଧାର, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ଓ ଅପାରଗମ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ। ସେ ଏକା ଏହି ଅସହ୍ୟ ପଥରେ ଗତି କରେ। ଏହି ଭୟାନକ ଦିନ ଓ ରାତିରେ, ମାଧବୀ, ସେ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ଆଗୁଆ କରେ। ପୃଥିବୀ ଜଳନ୍ତା ବାଲୁକା ଓ କାଁଟାରେ ଢାକି ରହିଛି। ଏହା ପରେ, ଉଚିତ ମନ୍ତ୍ର ସହ ଧୂପ ଓ ଦୀପ ଦେବା ଦରକାର। ପରେ, ନାମ ଓ କୁଳ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଦରକାର। ଏଠିରେ ମନ୍ତ୍ର ହେଉଛି: "ତୁମେ ଏହି ସଂସାର ଛାଡ଼ି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅବସ୍ଥାକୁ ପହଞ୍ଚିଛ।" ସୁଗନ୍ଧ ମନ୍ତ୍ର: "ସମସ୍ତ ସୁଗନ୍ଧ, ସମସ୍ତ ପୁଷ୍ପ, ଧୂପ ଓ ଦୀପ ତୁମ ପାଇଁ।" ଏପରି, ସମସ୍ତ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଭୂଷଣ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ। ଏପରି ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁ, ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ଉପଭୋଗ ପାଇଁ ଦିଆଯିବା ଦରକାର। ଶୂଦ୍ରମାନେ ପାଇଁ ଏହି କ୍ରିୟା ମନ୍ତ୍ର ବିନା କରାଯିବ। ସମସ୍ତ କ୍ରିୟା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପକା ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ ଭୋଜନ କରାଯିବ। ପ୍ରଥମେ, ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ଉପହାର ଦିଆଯିବ; ଏହାକୁ ଆଗରୁ କେହି ଛୁଅନ୍ତୁ ନାହିଁ। ପିଣ୍ଡଦାନ ଦ୍ୱାରା ଦେବତ୍ୱ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣତ୍ୱ ଦିଆଯାଏ। ଏହା ପିତୃମାନେଙ୍କ ପୃଷ୍ଠିରେ, ଉଚିତ ବିଧି ଓ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଦିଆଯିବା ଦରକାର। ପୁନଃ ହାତ ଧୋଇ ଶୁଦ୍ଧି କରି, ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପରିଶୁଧି କ୍ରମ କରିବା ଦରକାର। ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯାହା ଭୋଜନ କରୁଛନ୍ତି, ତାହାରୁ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ସଦା ଅଂଶ ଦେବା ଉଚିତ। ଯେଉଁ ଲୋକ ପାଇଁ କ୍ରିୟା କରାଯାଉଛି, ସେଥିପାଇଁ ଏଠିରେ ଅଂଶ ଦେବା ଅବଶ୍ୟକ। ଯିଏ ଏହି ଦାନକୁ ବାଧା ଦେଇଥାଏ, ସେ ଗୁରୁ ହତ୍ୟାର ଫଳ ପାଏ। ଏପରି କଲେ ଧର୍ମ ନଷ୍ଟ ହୁଏ ଓ ପିତୃମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଯଦି କେହି ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ଉପହାର କୁଟୁମ୍ବ ଓ ବନ୍ଧୁମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବଣ୍ଟନ କରନ୍ତି, ସେ ମିଥ୍ୟା ଭାବେ ଦଣ୍ଡିତ ହୁଅନ୍ତି ଓ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ଲାଭ କରନ୍ତି ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ, ମାଧବୀ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ପକା ଭୋଜନରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଉଛନ୍ତି ବୋଲି ଜାଣିଲେ, ତାଙ୍କ ଛାଡ଼ା ଅବଶିଷ୍ଟକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।