ମାଧବୀ, ଚାରିଟି ଵର୍ଣ୍ଣର ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଏକୋଦ୍ଦିଷ୍ଟ କ୍ରିୟା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ। ଏହି କ୍ରିୟା ଆରମ୍ଭ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ନିଜେ ନିସ୍ପତ୍ତି ହୋଇ ଗୋଟିଏ ଶୁଧ୍ଧ ସ୍ନାନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ପରେ, ଚିତାକୁ ଆତ୍ମାଗତ କରି ପିତୃମାନେ ସହିତ ଚିରାନ୍ତନ ଦେହତ୍ୟାଗୀକୁ ଏକତ୍ର କରିବା ହୁଏ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଅଶୁଧ୍ଧ ଦ୍ରବ୍ୟ ଏକତ୍ର କରିବା ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶାନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। ପତିତ ଏବଂ ଶୂଦ୍ରମାନେଙ୍କୁ ସେବା କରିବା, ମୂତ୍ୟୁପ୍ରାପ୍ତ ଜନଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା, ଏବଂ ଯାହା ପାଇଁ ଏହି କ୍ରିୟା କରାଯାଉଛି ସେ ନାମ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ, ନିମନ୍ତ୍ରିତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଖକୁ ନମ୍ରତା ଏବଂ ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ ଯିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏହି କ୍ରିୟା ମାଧ୍ୟମରେ, ମୃତ୍ୟୁଙ୍କ ଆଦେଶାନୁସାରେ ଜୀବ ଶ୍ୱର୍ଗ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ ହେବା ପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଘରକୁ ଯିବା ଦରକାର। ଏଠାରେ, ଚିରାନ୍ତନ ଦେହତ୍ୟାଗୀଙ୍କ ଉପକାର ପାଇଁ ପାଦ ମସାଜ କରିବା ଉଚିତ। ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେଉଁଠି ରହେ, ସେ ଦେହତ୍ୟାଗୀଙ୍କ ଉପଭୋଗ ଦେଖିବାକୁ ପାଉଛି। ରାତି ଶେଷ ହେବା ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେବା ପରେ, ଶେଷ ଅଂଶକୁ ଏକ ଶୁଧ୍ଧ ସ୍ଥାନକୁ ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ ନେଇଯିବା ଦରକାର। ଏଠାରେ, ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟର ଶେଷ ଅଂଶ ଚଉଷଠି ଗୁଣ ଭାଗରେ ଭାଗ କରିବା ଉଚିତ। ହାତୀର ଛାୟା, ନଦୀପାର, ବା ଗଛ ତଳରେ ମଧ୍ୟ ଏହି କ୍ରିୟା କରାଯାଇପାରିବ। ଏହି ଭୂମି ଚିକେନ, କୁକୁର, ବା ଶୁଆଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦେଖି ଯିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଚିକେନ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ବା ଚଣ୍ଡାଳ ପୃଥିବୀରେ ରହିଥିବା ସ୍ଥାନ ଏହି କ୍ରିୟାରେ ଏଡ଼ାଇବା ଦରକାର, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ଏହି ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକୁ ବିଦ୍ୟା କରନ୍ତି। ସାପ, ଭୂତ, ଯଜ୍ଞ, ଏବଂ ଚଳ-ଅଚଳ ଯାହା କିଛି ତାହାକୁ ଏହି କ୍ରିୟାରେ ଧାରଣ କରିବା ଦରକାର। ମଧୁର ନିତମ୍ବା ମାଧବୀ, ମୁଁ ଏହି ଜଗତକୁ ରକ୍ଷା କରିବି, ଯାହା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ବିସ୍ତୃତ। ପୃଥିବୀ, ଏହି କ୍ରିୟା ପରେ ତୁମେ ତୁମର ଭୂମିରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଦରକାର। ଏହି ଜଗତ ତୁମେ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ; ଯଦି ଏହି ଅଂଶ ତୁମର ଅବଶେଷ ହେବା ପରେ ନଷ୍ଟ ହୁଏ। ଏହି ଅବଶେଷ ଦ୍ୱାରା ଲୋକ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ପତିତ ହୁଏ। ନାମ ଏବଂ ଗୋତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ ନିବେଦନ କରିବା ପରେ, ଅନ୍ୟ ଗୋତ୍ରକୁ ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ ଯେଉଁଠାରେ ସେ ଅଂଶ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ଏହି ଦାନ ମାଧ୍ୟମରେ, ପିତୃଲୋକକୁ ଗତ ଲୋକମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି। ପରେ, ବଡ଼ ନଦୀକୁ ଯାଇ ଜଳରେ ପୋଷାକ ସହିତ ସ୍ନାନ କରିବା ଦରକାର। ଏପରେ ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଆଣିବା ଉଚିତ। ଏହା ପରେ ଅର୍ଘ୍ୟ ଏବଂ ପାଦ୍ୟ ସାହସ ଏବଂ ପୋଷଣ ସହିତ ଦେବା ଦରକାର, ମାଧବୀ। ମନ୍ତ୍ର ଏହିପରି: "ଏହି ଆସନ ତୁମକୁ ଦିଆଯାଇଛି; ଦ୍ୱିଜ, ବିଶ୍ରାମ କର।" ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଆସନରେ ବସାଇ ଏକ ଛତା ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ। ଦେବ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, ସିଦ୍ଧମାନେ ଏବଂ ମହା ଅସୁରମାନେ—ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେହତ୍ୟାଗୀଙ୍କ ଉପକାର ପାଇଁ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଧାରଣ କରିବା ଦରକାର। ଦ୍ୱିଜଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଏକ ଛତା ଦେବା ଉଚିତ। ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅସୁର, ସିଦ୍ଧ, ରାକ୍ଷସ ଏବଂ ମାଂସଖାଦୀ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ—ସେ ଲଜ୍ଜିତ ହେଉଥିବା ବେଳେ ଅସୁର ଏବଂ ରାକ୍ଷସମାନେ ହସନ୍ତି। ପିତୃଲୋକକୁ ଗତ ଲୋକମାନେ, ପୁରାତନ ଦେବତା ଏବଂ ଋଷିମାନେ— ତାପରେ, ଏକ ଦୁଃସାହସିକ ଦିନ ଏବଂ ରାତିରେ ଭୟଙ୍କର ଭସ୍ମର ବୃଷ୍ଟି, ଗାଢ଼ ଅନ୍ଧାର, ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ଦେଖିବାକୁ ଭୟଙ୍କର ଦୃଶ୍ୟ ହୁଏ। ସେଉଁଠି, ଏକା ଏକା ହୋଇ, ସେ ଏହି ଅସହ୍ୟ ପଥରେ ଯାତ୍ରା କରେ। ଏହି ଦୁଃସାହସିକ ଦିନ ଏବଂ ରାତିରେ, ମାଧବୀ, ସେ ଦେହତ୍ୟାଗୀଙ୍କୁ ନେଇ ଯାଇଥାଏ। ଏହି ଭୂମି ଜ୍ୱଳନଶୀଳ ଭାଳୁ ଏବଂ କଣ୍ଟାରେ ଭରି ରହିଥାଏ।