ପିତା, ତାଙ୍କ ପୁଅଙ୍କୁ ଶାଶ୍ୱତ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ କଥା ଦେଇ ଆଶ୍ୱସ୍ତ କଲେ। ସେ କହିଲେ, “ଏହି ପିତୃ କାର୍ଯ୍ୟ, ନିଜେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ହୋଇଛି, ଏହା ଦାୟିତ୍ୱ ଭାବେ ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ। ସ୍ୱୟମ୍ଭୂ, ନିଜେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ବ୍ରହ୍ମା, ପ୍ରଥମେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିଥିଲେ। ଏହି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଓ ପିତୃଗଣଙ୍କ ପାଇଁ ଉଚିତ କାର୍ଯ୍ୟ ଏପରି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ହୋଇଛି। ମୋର କୃପାରେ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ବୁଝିବା ଶକ୍ତି ଦେଉଛି। ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଅବଶ୍ୟକ। ଯେଉଁଠି ଜନ୍ମ ହେଉଛି, ସେଠି ମୃତ୍ୟୁ ନିଶ୍ଚିତ; ଯେଉଁଠି ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଛି, ସେଠି punarjanma ନିଶ୍ଚିତ। ଶରୀରରୁ ସତ୍ତ୍ୱ, ରଜସ୍, ତମସ୍—ଏହି ତିନି ପ୍ରକୃତି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ତମସ୍ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭାବିତ ଲୋକ ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସତ୍ତ୍ୱ ନୁହେଁ ବୁଝିପାରିବେ ନାହିଁ। ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ, ସତ୍ତ୍ୱ ଗୁଣରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ହୋଇ, ମୋକ୍ଷ ପଥରେ ଅଗ୍ରସର ହୁଅନ୍ତି। ତମସ୍ ଗୁଣରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଲୋକ ନିର୍ଦୟ, ଭୟଭୀତ, ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଆସକ୍ତ, ହିଂସାପ୍ରବୃତ୍ତି ଓ ଲଜ୍ଜାହୀନ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ଲୋକଙ୍କୁ ତମସ୍ ଭାବେ ଜାଣ; କିଛି କହିଲେ ତାଙ୍କୁ ବୁଝିପାରିବେ ନାହିଁ। ସେମାନେ ଭାଷାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମନରେ ଅସ୍ଥିର, ସବୁବେଳେ ସନ୍ଦେହପୂର୍ଣ୍ଣ। ଯିଏ ଧୈର୍ୟଶୀଳ, ନିୟମିତ, ଶୁଦ୍ଧ ଆତ୍ମା ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାଶୀଳ, ସେ ସତ୍ତ୍ୱ ଗୁଣରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ। ଏପରି ବିଚାର କରି, ଦୁଃଖକୁ ଅନୁଭବ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଲଜ୍ଜା, ଧୈର୍ୟ, ଧର୍ମ, ଶ୍ରୀ, କୀର୍ତ୍ତି, ସ୍ମୃତି ଓ ବୁଦ୍ଧି—ଏହି ସମସ୍ତ ଗୁଣ ଦୁଃଖରେ ଅଭିଭୂତ ଲୋକଙ୍କୁ ଛାଡି ଯାଏ। ଆସକ୍ତି ଶକ୍ତିରେ ମୁହିଯାଇ, ସେ ହିଂସା ଓ ମିଥ୍ୟା କାର୍ଯ୍ୟ କରେ। ଆସକ୍ତିକୁ ଦମନ କରି, ମନକୁ ଧର୍ମରେ ଲଗାଇବା ଉଚିତ। ମୁଁ ଏବେ ସ୍ୱୟମ୍ଭୂଙ୍କ କଥା ଅନୁସାରେ ଚାରି ଜାତିର କାର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟରେ କହିବି। କୁଶ ଘାସର ଶୟନରେ ଶୟାନ ହୋଇ, ସେ କୌଣସି ଦିଗକୁ ଦେଖେ ନାହିଁ। ପ୍ରେମରେ, ଦ୍ୱିଜ ଗଣ, ଭୂ-ଦେବଗଣଙ୍କୁ ପାଠ କରାଯିବା ଉଚିତ। ପରଲୋକ ଶ୍ରେୟସ୍ ପାଇଁ ଗୋଦାନ ବିଶେଷ ଗୁଣଗାନ କରାଯାଏ। ଏହି ଦାନ ଦେଇ, ଶୀଘ୍ର ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ତାପରେ, ଦିବ୍ୟ ଶବ୍ଦ ଡାହାଣ କାନରେ ଶୁଣାଯିବା ଉଚିତ। ମୋର ଦିଆ ପଥରେ ଚାଲି, ତାଙ୍କୁ ଭୟାନକ ଦୁଃଖରେ ଦେଖି, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ସାଂସାରିକ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ଦିଆଯିବା ଉଚିତ: “ଓଁ, ଏହି ଶୁଦ୍ଧ ମଧୁପର୍କ, ସାଂସାରିକ ବନ୍ଧନ ନାଶ କରୁଥିବା, ଅମୃତ ସମାନ, ମୋଠାରୁ ଗ୍ରହଣ କର।” ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମଧୁପର୍କ ଅର୍ପଣ କରାଯିବା ଉଚିତ। ଏପରି ଭାବରେ ଯେତେବେଳେ ପ୍ରାଣ ବିଦାୟ ହୁଏ, ସେ ପୁନଃ ସାଂସାରିକ ଜନ୍ମ ନେଇନାହିଁ। ବଡ଼ ଗଛକୁ ଯାଇ, ବିଭିନ୍ନ ସୁଗନ୍ଧି ଦ୍ରବ୍ୟ ଚୟନ କରିବା ଉଚିତ। ସେ ପାଇଁ ଅବିନାଶୀ ତେଜ ଦେଇଥିବା ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ଚିତ୍ତାୟନ କରିବା ଉଚିତ। ପବିତ୍ର ଜଳ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେଇ, ତାଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଉଚିତ। କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର, ଗଙ୍ଗା, ଯମୁନା—ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ଗଣ୍ଡକୀ, ଭଦ୍ରା, ଶରୟୁ—ଶକ୍ତି ଦେଇଥିବା; ଏବଂ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ, ଚାରି ମହାସାଗର। ଏହି ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ଉପରେ, ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ଦକ୍ଷିଣ ଟିପ୍ ରଖି, ଉପରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ଦିବ୍ୟ ଅଗ୍ନିମୁଖ ଦେବଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ଅଗ୍ନି ହାତରେ ଧରିବା ଉଚିତ। ଜଣେ ଜାଣି ବା ଅଜାଣି, ଏହି କଠିନ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ, ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମରେ ଯୁକ୍ତ, ଲୋଭ ଓ ମୋହରେ ଆବୃତ, ଏଭଳି ଅବସ୍ଥା ଅନୁଭବ କରେ।