ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମହାମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଧର୍ମ ଜ୍ଞାନରେ ଅଗ୍ରଗାମୀ ମୁନିଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ସ୍ନେହ, ମିତ୍ରତା ଓ ପ୍ରେମରେ ଆଧାରିତ ହୋଇ, ମୁଁ ସତ୍ୟ କଥା କହିବି—ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏହାକୁ ଶୁଣିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତୁ। ପୁଅ ପ୍ରତି ମୋର ଅତ୍ୟଧିକ ସ୍ନେହରୁ, ମୁଁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲି, ଏବଂ ଦର୍ଭା ଗ୍ରାସ ଛାଡ଼ି ଭୂମିରେ ପିଣ୍ଡ ଦାନ କରିଥିଲି। ଶୋକର ଦ୍ରଢ଼ତାରେ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ମୋର ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିଲା; ଏବଂ ଏହି ଅବସ୍ଥାରେ, ମୋର ବୁଦ୍ଧି, ସ୍ମୃତି ଓ ନିଶ୍ଚୟ ସବୁ ଅନ୍ଧକାର ମୂଢ଼ତାରେ ହରାଇଯାଇଥିଲା। ମୁଁ ଦେଖୁଛି, ଏହି ଦୁର୍ଜୟ ଶାପରୁ ଭୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉଛି, କିନ୍ତୁ ବିପ୍ରମୁଖ୍ୟ ଦ୍ୱିଜଜନ, ତୁମେ ଭୟ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ—ତୁମର ପିତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ନିଅ। ଏଠାରେ କୌଣସି ଅଧର୍ମ ଦେଖି ପାରିବି ନାହିଁ; ନିଶ୍ଚୟ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଧର୍ମ ଅଟୁଟ ଅଛି। ତିନି ଭାବରେ—କାର୍ଯ୍ୟ, ଚିନ୍ତା ଓ ଉଚ୍ଚାରଣରେ—ସେ ପିତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିଲେ। ଏପରେ, ଧ୍ୟାନ କରି, ତିନି ଶୀଘ୍ର ତପସ୍ଵୀଙ୍କୁ ସମ୍ନିଧାନ କଲେ। ସେ ପୁଅକୁ ଶୁଭ ଓ ଅବିନାଶୀ ବାଣୀରେ ଶାନ୍ତି ଦେଲେ। ଏହି ପିତୃକାର୍ଯ୍ୟ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିଜର ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁସାରେ ଉପଦେଶିତ ଦିନିକି ନିୟମ ଅଟୁଟ ଅଛି। ଶ୍ରାଦ୍ଧ ପ୍ରଥମେ ସ୍ୱୟଂଭୂ, ସ୍ୱୟଂ ଜନ୍ମା, କରିଥିଲେ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏହି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କ୍ରିୟା ଓ ପିତୃକାର୍ଯ୍ୟର ପଦ୍ଧତି ଏଭଳି ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇଯାଇଛି। ମୋର କୃପାରେ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ବୁଦ୍ଧି ଦେଉଛି। ଧର୍ମରାଜାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ନିଶ୍ଚୟ ଏହି ପଥରେ ଯିବା ଦରକାର। ଯେଉଁଠି ଜନ୍ମ ହୋଇଛି, ଶେଷରେ ମୃତ୍ୟୁ ନିଶ୍ଚିତ; ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଜନ୍ମ ଅଟୁଟ ଅଛି। ସତ୍ତ୍ୱ, ରଜସ୍ ଓ ତମସ୍—ଏହି ତିନି ଶରୀରରୁ ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ। ତମସ୍ ଅଧିକାରୀ, ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟର ଦୁଷ୍ଟିରୁ, ସତ୍ତ୍ୱ ଜ୍ଞାନକୁ ବୁଝି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ, ସତ୍ତ୍ୱ ଗୁଣରେ ଅଧିକ, ମୋକ୍ଷ ପଥରେ ଆଗେଇ ଯାନ୍ତି। ତମସ୍ ଅଧିକାରୀ କ୍ରୂର, ଭୟଜନକ, ଦୁଷ୍ଟ ଆଚାରରେ ଲିପ୍ତ, ହିଂସାପରାୟଣ ଓ ଲଜ୍ଜାହୀନ। ସେ ତମସ୍ ଗୁଣରେ ଅଧିକ; ତାଙ୍କୁ କଥା ଦେଲେ, ବୁଝି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ସେ ବାଣୀରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମନରେ ଅସ୍ଥିର, ସଦା ସନ୍ଦେହାଳୁ। ଯେ ଧୈର୍ଯ୍ୟଶୀଳ, ନିୟମିତ, ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାସମ୍ପନ୍ନ, ସେ ସତ୍ତ୍ୱ ଗୁଣରେ ଅଧିକ। ଏପରି ଚିନ୍ତା କରି, ତୁମେ ଶୋକକୁ ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଲଜ୍ଜା, ଧୈର୍ଯ୍ୟ, ଧର୍ମ, ଶ୍ରୀ, କୀର୍ତ୍ତି, ସ୍ମୃତି ଓ ବୁଦ୍ଧି—ଏହି ସମସ୍ତ ଗୁଣ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଗୁଣ, ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ଶୋକରେ ଭାଗ୍ନ, ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଦିଅନ୍ତି। ଆସକ୍ତିର ଶକ୍ତିରେ ମୂଢ଼, ସେ ହିଂସା ଓ ମିଥ୍ୟା କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥାଏ। ସମସ୍ତ ଆସକ୍ତିକୁ ରୋକି, ମନକୁ ଧର୍ମରେ ନିବେଶ କରିବା ଉଚିତ୍। ମୁଁ ଏବେ ଚାରି ଵର୍ଣ୍ଣର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କଥା କହିବି, ଯେଉଁଠି ସ୍ୱୟଂଭୂ ଉପଦେଶ ଦେଇଛନ୍ତି। କୁଶ ଶୟନରେ ଶୋଇ, ସେ କୌଣସି ଦିଗକୁ ଦେଖୁନ୍ତି ନାହିଁ। ଭାବିରେ, ଦ୍ୱିଜଜନ ଓ ଭୂଦେବମାନେ ପାଠ କରିବାକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅନ୍ତୁ। ପରଲୋକ ଉପକାର ପାଇଁ, ଗୋ ଦାନ ବିଶେଷ ପ୍ରଶଂସିତ। ଏହି ଦାନ ଦ୍ୱାରା, ମନୁଷ୍ୟ ଶୀଘ୍ର ପାପମୁକ୍ତ ହୁଏ। ଏପରେ, ଡାହାଣ କଣରେ ଦିବ୍ୟ ଶବ୍ଦ ଶୁଣାଇବା ଉଚିତ୍। ମୋର ପଥ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା, ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ଅତି ଦୁଃଖିତ ଦେଖି, ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ ସମସ୍ତ ସାଂସାରିକ ବନ୍ଧନର ମୁକ୍ତି ହେବା ଚାହିଁ। ମନ୍ତ୍ର: "ଓଁ, ମୋଠୁ ଏହି ପବିତ୍ର ମଧୁପାର୍କ ଗ୍ରହଣ କର, ସାଂସାରିକ ମୁକ୍ତି ଦେଉଥିବା ଅମୃତ ସମାନ।" ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ ମଧୁପାର୍କ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏଭଳି, ଜୀବନ ବାୟୁ ଏପରି ନିଃସ୍ତାରିତ ହେଲେ, ସେ ପୁନଃ ସାଂସାରିକ ଜନ୍ମରେ ଫେରି ଆସନ୍ତି ନାହିଁ।