ଗୌରୀ ତାଙ୍କ ଦୃଢ଼ ସ୍ୱରରେ କହିଲେ, "ପ୍ରଧାନତ୍ୱ ମୋରେ ଅଛି।" ଏହି କଥା କହି, ଶୁଭ ଗୌରୀ ଶାନ୍ତ ଭାବରେ ସେଠାରୁ ବିଦାୟ ନେଲେ। ଗୌରୀ ବିନା ମଧ୍ୟ ସେଠି ଥିବା କ୍ଷେତ୍ରଟି କିଛି ଅନ୍ୟତମ ଶକ୍ତି, ଯାହାକୁ ବାଣୀଦେବୀମାନେ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ, ସେହିପରି ଅବସ୍ଥିତ ରହିଲା। ଏହି ସମୟରେ ଗଣପତି, ଯିଏ ଆକାଶ ନାମରେ ଖ୍ୟାତ, ସେ କହିଲେ, "ମୋ ବିନା ଶରୀରର କିଛି ଅଂଶ ଦୂରେ ରହିପାରେ ନାହିଁ।" ଏହି କଥା କହି ସେ ମଧ୍ୟ କିଛି ସମୟ ପରେ ଶରୀରକୁ ଛାଡ଼ି ଚାଲିଗଲେ। ଗଣପତି ବିନା ମଧ୍ୟ ଶରୀରଟି ଭାଙ୍ଗିଗଲା ନାହିଁ; ଆକାଶ ତତ୍ତ୍ୱ ନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହା ଅଖଣ୍ଡ ରହିଲା। ଏହି ଅବସ୍ଥା ଦେଖି, ଶରୀରର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ତତ୍ତ୍ୱମାନେ କହିଲେ, "ଆମେ ନଥିଲେ ଶରୀର ଟିକିପାରିବ ନାହିଁ।" ଏହି କଥା କହି ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଶରୀର ଛାଡ଼ିଦେଲେ। ତଥାପି, ସେମାନେ ଚାଲିଯିବା ପରେ ମଧ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରଟି ପୁରୁଷ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ ହେଉଥିଲା। ସେହିପରି ଦେଖି, ସ୍କନ୍ଦ, ଯିଏ ଅହଂକାର ଭାବେ ଜଣାଶୁଣା, କହିଲେ, "ମୋ ବିନା ଶରୀର ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବା ଅସମ୍ଭବ।" ଏହିପରି କହି, ସେ ମଧ୍ୟ ଶରୀରକୁ ବିଦାୟ ଦେଇ ଅଲଗା ହେଲେ। ସ୍କନ୍ଦ ଚାଲିଯିବା ପରେ ଶରୀରଟି ମୁକ୍ତ ଭାବରେ ରହିଲା। ଏହା ଦେଖି, ଭାନୁ, ଯିଏ ଆଦିତ୍ୟ ଭାବେ ଖ୍ୟାତ, କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ ଏବଂ କହିଲେ, "ମୋ ବିନା ଏହି କ୍ଷେତ୍ର ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟ ରହିପାରିବ ନାହିଁ।" ଏହିପରି କହି ସେ ମଧ୍ୟ ଚାଲିଯିଲେ, କିନ୍ତୁ ଶରୀର ତଥାପି ଅପରିବର୍ତ୍ତିତ ରହିଲା। ପଛରୁ କାମ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ମାତୃଗଣ ଭାବରେ ଜଣାଶୁଣା, ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ ଏବଂ କହିଲେ, "ମୋ ବିନା ଶରୀର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ନାହିଁ।" ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଚାଲିଯିଲେ, ତଥାପି ଶରୀର ଭାଙ୍ଗିଲା ନାହିଁ। ଏବେ ମାୟା, ଯିଏ ଦୁର୍ଗା ଭାବେ ଖ୍ୟାତ, କ୍ରୋଧରେ କହିଲେ, "ମୋ ବିନା ଏହି ଶରୀର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ନାହିଁ।" ଏହି କଥା କହି ସେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ତାପରେ ଦିଗମାନେ ଆସି ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, "ଆମେ ନଥିଲେ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ହେବ ନାହିଁ।" ଚାରି ଦିଗ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଆସି ଚାଲିଗଲେ। ଏହା ପରେ ଧନପତି, ଯିଏ ବାୟୁ ଭାବେ ଖ୍ୟାତ, କହିଲେ, "ମୁଁ ଚାଲିଗଲେ ଶରୀରର କୌଣସି ଅସ୍ତିତ୍ୱ ରହିବ ନାହିଁ।" ଏହିପରି କହି ସେ ମୁଣ୍ଡୁରୁ ଅନ୍ତର୍ଧାନ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ ବିଷ୍ଣୁ, ଯିଏ ମନ ଭାବେ ଅଛନ୍ତି, କହିଲେ, "ମୋ ବିନା ଏହି ଶରୀର ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟ ଟିକିପାରିବ ନାହିଁ।" ସେ ମଧ୍ୟ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ଏହିପରି ଧର୍ମ କହିଲେ, "ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଛି। ଏବେ ମୁଁ ଚାଲିଯିବା ପରେ ଏହି ଶରୀର କିପରି ରହିବ?" ସେ ମଧ୍ୟ ଚାଲିଯିଲେ, କିନ୍ତୁ ଶରୀର ତଥାପି ଅକ୍ଷୁଣ୍ଣ ରହିଲା। ପଛରୁ ମହାଦେବ, ଅବ୍ୟକ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ନାୟକ, କହିଲେ, "ମୋ ନାମ ମହତ ଯାହା, ମୋ ବିନା ଶରୀର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ରଖିପାରିବ ନାହିଁ।" ସେ ମଧ୍ୟ ଚାଲିଯିଲେ, ତଥାପି ଶରୀର ଭାଙ୍ଗିଲା ନାହିଁ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ପିତାମାତାମାନେ କହିଲେ, "ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମେ ଏଠାରେ ଅଛୁ, ଏହି ଶରୀର ଆମ ପ୍ରଭାବରେ ଅଳ୍ପ ଅଳ୍ପ କରି କ୍ଷୟ ହେଉଛି।" ଏହିପରି କହି ସେମାନେ ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରି ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ଏହିପରି ଅନେକ ଦେବତାମାନେ ଦେହର ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଅଂଶ ଭାବେ ଅଛନ୍ତି—ଅଗ୍ନି ହେଉଛନ୍ତି ପ୍ରାଣ, ଅପାନ ତଳସ୍ଥ ସ୍ୱାସ, ଆକାଶ ଓ ପଞ୍ଚତତ୍ତ୍ୱ, ଶରୀର ଏବଂ ଅହଂକାର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, କାମ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଇଚ୍ଛା, କାଠ, ବାୟୁ, ବିଷ୍ଣୁ, ଧର୍ମ, ଶମ୍ଭୁ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟବିଷୟ ଓ ଅନେକ ତତ୍ତ୍ୱ। ଏହି ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଶରୀରକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ, ତଥାପି ଶରୀରଟି ସୋମ, ଅର୍ଥାତ୍ ଚନ୍ଦ୍ର ରୂପୀ ପୁରୁଷଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୁରକ୍ଷିତ ରହିଲା। ଏହିପରି, ସୋମ ଯେଉଁଠି ସୋଳ ଅଂଶ ନେଇ ଅବ୍ୟୟ ତତ୍ତ୍ୱରେ ନିବେଶିତ ହେଲେ, ପୂର୍ବବତ୍ ଶରୀର ଗୁଣଧର୍ମ ସହିତ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା ଓ ଚଳିତ ହେଲା। ଶରୀର ଆଗରୁ ଯେପରି ଥିଲା, ସେହିପରି ଦେଖି, ଦେହର ସମସ୍ତ ଅଧିପତି ଦେବତାମାନେ ନିର୍ଲିପ୍ତ ଅବସ୍ଥା ଗ୍ରହଣ କଲେ। ତାପରେ ସମସ୍ତେ ସେହି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ କଲେ। ସେମାନେ କହିଲେ, "ପ୍ରଭୁ, ଆପଣି ଅଗ୍ନି, ପ୍ରାଣ, ଅପାନ, ସରସ୍ୱତୀ, ଆକାଶ, କୁବେର, ଶରୀର ତତ୍ତ୍ୱ; ଆପଣି ଅହଂକାର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଷ୍ଟଦେବ, ମାୟା, ପୃଥିବୀ, ଦୁର୍ଗା, ଦିଗ, ବାୟୁପତି; ଆପଣି ବିଷ୍ଣୁ, ଧର୍ମ, ବିଜୟୀ, ଅଜୟ; ଅକ୍ଷୟ ତତ୍ତ୍ୱର ଅର୍ଥରେ ପରମ ପ୍ରଭୁ।" "ଆମେ ଚାଲିଯିବା ପରେ ଏହି ଶରୀର କିପରି ରହିବ? ଏହି ଶରୀର ଆମେ ତ୍ୟାଗ କରିଛୁ। ପ୍ରଭୁ, ଆପଣି ଏହି ପରମ ଅବସ୍ଥାକୁ ସୁରକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି; ଆମେ ଏଠାରେ ଅନ୍ଧୁଳା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କାରଣ ଆପଣି ନିଜେ ଏହାକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଛନ୍ତି।" ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା ଶୁଣି, ଦେବତା ଖୁସି ହେଲେ ଏବଂ କହିଲେ, "ଲୀଳା ପାଇଁ ତୁମମାନେ ମୋ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛ। ତୁମେ ମୋ ଠାରୁ ଅଲଗା ହେବା କୌଣସି ସମ୍ଭାବନା ନାହିଁ। ତଥାପି, ଏବେ ମୁଁ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ଦୁଇ ରୂପ ଦେଉଛି।" "ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ବ୍ୟବହାରରେ ତୁମେ ନିରାକାର ରୁପରେ ରୁହ; ଦେବଲୋକରେ ଆକାର ସହିତ ରୁହ। ସମୟ ଶେଷରେ ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଲୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିବ।" "ମୋ ଦ୍ୱାରା ଏବେଠାରେ ଶରୀର ଆଉ କଦାପି ତିଆରି ହେବ ନାହିଁ; ଏବଂ ଏବେ ମୁଁ ତୁମ ରୂପ ପାଇଁ ନାମ ଦେଉଛି।" "ଅଗ୍ନି ବୈଶ୍ୱାନର ଭାବେ ଜଣାଯିବେ; ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀ ପ୍ରାଣ ଓ ଅପାନ ଭାବେ ଅଛନ୍ତି; ଗୌରୀ ଓ ହିମବନ୍ତ ପୁତ୍ରୀ ଏହି ଭାବରେ ଅଛନ୍ତି।" "ପୃଥିବୀ ଆଦି ଏହି ଗୋଷ୍ଠୀ ଗଜବକ୍ତ୍ର ଭାବେ ହେବେ; ଶରୀର ତତ୍ତ୍ୱମାନେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରାଣୀ ଭାବେ ହେବେ; ଅହଂକାର ସ୍କନ୍ଦ, କାର୍ତ୍ତିକେୟ ଭାବେ ଜଣାଯିବେ।" "ଭାନୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ରୂପେ ଆକାର ଓ ନିରାକାର ଭାବରେ ଦୃଷ୍ଟି ହେବେ; କାମ ଆଦି ମାତୃମଣ୍ଡଳ ଆବାର ହେବେ।" "ମାୟା ତିଆରି ଏହି ଶରୀର ଦୂର୍ଗ ଭାବେ ଅବସ୍ଥିତ ରହିବ; ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଶେଷରେ ଏହା ରହିବ। ଦଶ ତରୁଣୀ ଏବଂ ଏହି ରୂପମାନେ ବରୁଣଙ୍କ ଅଂଶ।" "ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ବାୟୁ, ଧନପତି, ସଂହାର ଶେଷରେ ଅବସ୍ଥିତ ରହିବେ। ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ମନ, ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁ ଭାବେ ଅଛନ୍ତି, ସେ ନିଶ୍ଚିତ।