ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ, ଭଗବାନ୍ ଶ୍ରୀବରାହ କହିଛନ୍ତି—ଏହି ପୂଜା ପ୍ରକ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା କେବଳ ପୂଜକଙ୍କ ପିତୃ ଓ ମାତୃ ଦୁଇଁ ପକ୍ଷର ଉଦ୍ଧାର ହୁଏ। ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ମୋର ରୌପ୍ୟମୟ ମୂର୍ତ୍ତି ପ୍ରତିଷ୍ଠା ବିଷୟରେ କହିବି। ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ନିୟମ ଦେଇଥିଲି, ବ୍ରଂଜ ପ୍ରତିମା ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଅଧ୍ୟାୟ ଏଠାରେ ସମାପ୍ତ ହେଲା। ବର୍ତ୍ତମାନ ମୁଁ ରୌପ୍ୟମୟ ମୂର୍ତ୍ତି ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପ୍ରକ୍ରିୟା କଥା ଆରମ୍ଭ କରୁଛି। ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ—ଯେଉଁ ମୂର୍ତ୍ତି ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଏକତ୍ରିତ, ଦୋଷରହିତ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୁଭ ଓ ସୁନ୍ଦର, ଚାନ୍ଦ୍ରମା ପରି ଚମକ ଥିବା, ନିର୍ମଳ ଓ ଶୁଭ ତାଲ ଥିବା ଏମିତି ଏକ ମୂର୍ତ୍ତି ତିଆରି କରି, ଭକ୍ତିଭାବରେ ମୋର ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଶୁଭ ଷ୍ଟୁତି ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ସହିତ ଘରକୁ ଆଣିବା ଉଚିତ। ଏଠାରେ ଏକ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ: "ଓଁ। ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ଯିଏ ସମସ୍ତ ଅର୍ପଣ, ପୂଜା ଓ ସମ୍ମାନ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ—ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଯିଏ ପୂଜ୍ୟ, ସୂର୍ୟୋଦୟ ସମୟରେ ଯିଏ ଯଜ୍ଞପତି ଭାବେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ମୋର ପୂଜା ହେଉଛି ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର।" ଏହିପରି ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ସ୍ନାନ କରି ଭଲ ଭାବେ ସଜାଇ, ମନ୍ତ୍ର "ମଣ୍ଡ" ଓ "ଯିଏ ଆଦି ମଧ୍ୟ ଓ ଶେଷ ରୂପ" ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପୂଜକ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ନାନ କରି, ଶୁଭ ଭୂଷା ଧାରଣ କରି, ଏହାକୁ ପୂର୍ବ ଦିଗ ଦେଖାଇ ରଖିବା ଉଚିତ। ଯେତେବେଳେ ମିଳନ ନକ୍ଷତ୍ର ଓ କର୍କଟ ଲଗ୍ନ ଥାଏ, ସେଉଁଠି ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ମନ୍ତ୍ରପୂର୍ବକ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ଉଚିତ। ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ସମସ୍ତ ଔଷଧୀ ଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ଆମ୍ବ ଶାଖା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ କରି, ଗୁରୁଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ଏହାକୁ ଶିତଳ, ମନୋହର ଓ ପ୍ରସନ୍ନ ରଖିବା ଚାହିଁ। ପୁନି ଏକ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ—"ଯିଏ ସମସ୍ତ ଲୋକର ଏକମାତ୍ର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ନିରୀକ୍ଷକ, ଯାହାର ରୂପ ସମସ୍ତ ରୂପର ରୂପ।" ଯେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ଦିଗ ଶୁଭ ଥାଏ, "ଅନନ୍ତକୁ ନମସ୍କାର" ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଏହି ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଦ୍ୱାର ପାଖକୁ ନେଇଯିବା ଉଚିତ। ଏପରେ, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ସ୍ଥାପନ କରି, ଅଭିଷେକ କରି, ଠିକ୍ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅନୁଯାୟୀ ରଖିବା ଦରକାର। ଏଠାରେ ଏକ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ—"ଗଙ୍ଗା ଓ ଅନ୍ୟ ନଦୀ, ସମୁଦ୍ର ଓ ତାହାଠାରୁ ଏହି ଜଳ ନିଆଯାଇଛି।" ଏହି ରିତି ଅନୁଯାୟୀ ସ୍ନାନ କରାଇ, ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଘରକୁ ଆଣିବା ଉଚିତ। ପୁନି ଏକ ମନ୍ତ୍ର—"ଯିଏ ବେଦ ଦ୍ୱାରା ଜ୍ଞାତ, ବେଦବିଦ୍ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ଯିଏ ଯଜ୍ଞର ସ୍ୱରୂପ, ଯିଏ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଦାତା।" ଏହାପରେ ଧନ, ରୌପ୍ୟ, ସୁନା ଦ୍ୱାରା "ଅନନ୍ତକୁ ନମସ୍କାର" କହି, ପୂର୍ବରୁ କଥିତ ବିଧି ଅନୁଯାୟୀ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ମୋତେ ନୀଳବର୍ଣ୍ଣ ବସ୍ତ୍ର ଓ ମୋ ପ୍ରିୟ ଆଭୂଷଣ ଦେଇ ଦାନ କରି, "ନାରାୟଣକୁ ନମସ୍କାର" କହି, ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ କାମନା କରିବା ଉଚିତ। ଏଠି ଏକ ମନ୍ତ୍ର ଅଛି—"ଯିଏ ଚନ୍ଦ୍ରକିରଣ ସମ୍, ଶଂଖ ଓ ଯାସ୍ମିନ ରଙ୍ଗର, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପର।" ଏହି ଅଦ୍ୱିତୀୟ ରୂପ, ଅନନ୍ତ, ଅମୃତ, ସଂହାରକ, କାରଣ, ସହଜରେ ଲାଭ୍ୟ, କଠିନ ଲାଭ୍ୟ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ—ଏପରି ଭାବେ ଭକ୍ତିଭାବରେ ପ୍ରାପଣା ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏଠି ଏକ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର—"ନାରାୟଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।" ପୁନି କହିବା ଉଚିତ—"ହେ ପ୍ରଭୁ, ହେ ଅନନ୍ତ, ହେ ପରମପୁରୁଷ, ଏହି ପ୍ରାପଣା ଗ୍ରହଣ କର।" ସମସ୍ତ ଜଗତ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଶାନ୍ତିପାଠ କରିବା ଉଚିତ। ରାତି, ଦୁଇ ସନ୍ଧ୍ୟା, ତାରା, ଗ୍ରହ, ଦିଗ୍ବଳୟ—ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଅଚଳ, ଚଳ, ଅନ୍ୟ ସହ ଚଳ, ଆକାଶଚାରୀ, ତୀବ୍ରଗତି, ପଦ୍ମପ୍ରଭା, ଉଦୟ—ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଯେଉଁଠି ଭକ୍ତମାନେ ବାସୁଦେବ ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ, ଏଠି ପ୍ରକାର ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏଠି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଭୋଜନ ଦେଇବା ଓ ଗୁରୁଙ୍କୁ ମନ୍ତ୍ରପୂର୍ବକ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ହାତ ଜୋଡି ନିଜ ଜନମାନେ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦାନ, ସମ୍ମାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପଚାର କରି, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଭୋଜନ ଶେଷରେ ଯେ ଜଳ ବିନ୍ଦୁ ପଡ଼େ, ଯିଏ ଜ୍ଞାନୀ ଏହି ଭାବେ ପୂଜା କରେ, ଏହି କ୍ରମ ଅନୁଯାୟୀ ମୋର ରୌପ୍ୟମୟ ପ୍ରତିମା ପ୍ରତିଷ୍ଠା ସଫଳ ହୁଏ। ଯେପରି ରୌପ୍ୟ ପ୍ରତିମା ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ଉଚିତ, ସେପରି ସୁନାର ପ୍ରତିମାରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ନିୟମ ଲାଗୁ ହୁଏ। କାଠ, ପଥର ଓ ଅନ୍ୟ ପ୍ରତିମା ପୂଜା ଫଳ ଯେପରି, ତେଣୁ ବ୍ରଂଜ ଓ ରୌପ୍ୟ ପ୍ରତିମାରେ ମଧ୍ୟ ସେଇ ଫଳ ମିଳେ। ହେ ସୁନ୍ଦରେ, ଏହି ପୂଜା ଦ୍ୱାରା ଏକେଇଶି ହଜାର ପରିବାରର ଉଦ୍ଧାର ହୁଏ। ହେ ପୃଥିବୀ, ତୁମେ ଯେପରି ପ୍ରଶ୍ନ କଲ, ମୁଁ ସେପରି ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ବିଧି ତୁମକୁ କହିଦେଲି।