ଏକ ସମୟର କଥା, ଦେବତାଙ୍କର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଏକ ଭକ୍ତ ନମ୍ରତାରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଲେ—“ହେ ଦେବଗଣଙ୍କର ନାୟକ, ଆପଣଙ୍କର କୃପାରେ ମୋର ପରିବାରର ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶାନ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ।” ଏହାପରେ, ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ, ଗୁରୁ ଏବଂ ଭଗବାନଙ୍କ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ବିଧିବତ୍ ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ୍ ବୋଲି କହାଯାଇଛି। ବିଶେଷତଃ, ଗୁରୁଙ୍କୁ ବସ୍ତ୍ର, ଭୂଷଣ ଏବଂ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ ସମ୍ମାନ କରିବା ଦରକାର। ଯେଉଁଜଣଙ୍କୁ ଗୁରୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନାହାନ୍ତି, ସେ ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟତାରୁ ବହୁତ ଦୂରେ ଅଛନ୍ତି। ଗୁରୁଙ୍କର କୃପାରେ ଏକ ବ୍ୟକ୍ତିର ପରିବାର ଏକାଏକି ଉନତିଶ ଏବଂ ସତେଇ ପୂର୍ବଜମାନେ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି। ଏହିପରି ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ମୁଁ ତୁମକୁ ମୂର୍ତ୍ତି ପୂଜାର ବିଧି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କହିବି; ଏତେ ହଜାର ହଜାର ବର୍ଷ ମୋ ଲୋକରେ ଏହି ପୂଜାର ଫଳ ମିଳିଥାଏ। ଏହିପରେ, ଶ୍ରୀମଦ୍ ବରାହ ପୁରାଣର ଏକ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା—‘ତାମ୍ର ମୂର୍ତ୍ତି ପ୍ରତିଷ୍ଠା’ ନାମରେ। ଏବେ ଆସିଲା କଂସ୍ୟ (ବ୍ରୋଞ୍ଜ) ମୂର୍ତ୍ତି ପ୍ରତିଷ୍ଠାର ବିଧି। ଏକ ସୁନ୍ଦର ଏବଂ ଭଲ ଭାବରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ କଂସ୍ୟ ମୂର୍ତ୍ତି ତିଆରି କରି, ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଏହାକୁ ମୋର ମନ୍ଦିରରେ ଆଣିବା ଉଚିତ୍। ଏହାପରେ ଅର୍ଘ୍ୟ ନେଇ, ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରିବାକୁ ଦେବା। ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ କୁହାଯାଏ—“ତୁମେ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞରେ ପୂଜିତ ଏବଂ ଧ୍ୟାନିତ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ରକ୍ଷକ, ଏହି ବିଶ୍ୱର ଇଚ୍ଛାର ଅଧିପତି, ମହାତ୍ମା।” ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ରଖିବା ଦରକାର। ଏହାପରେ, ଗୋମାତାଙ୍କର ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚାରିଟି ପାଣି ଘଡ଼ା ତିଆରି କରି, ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ମୋ ପୂଜା ପାଇଁ ଏହାକୁ ସଜାଇବା ଉଚିତ୍। ‘ନମୋ ନାରାୟଣ’ ଭାବରେ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେବା ଦରକାର। ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ କୁହାଯାଇଛି—“ତୁମେ ସମସ୍ତ କାଳର ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ, ତୁମେ ବଦଳ, ଅବଦଳ, ଅବ୍ୟକ୍ତ, ବ୍ୟକ୍ତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶୁଭ, ଶୁଦ୍ଧ ଇଚ୍ଛା, ନଶ୍ୱର ଓ ଅନଶ୍ୱର, ଦୃଢ଼ ଆକାର ଓ ନିରାକାର—ପରମ ପୁରୁଷ ଅପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।” ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଅତିତ ହେଲେ, ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ, ମୋର ନିୟମ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ମଧୁର ଫଳ ନେଇ, ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବେ। ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ କୁହାଯାଏ—“ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯମ, କୁବେର, ଜଳର ନାୟକ, ସୋମ ଓ ବୃହସ୍ପତି।” ଏହିପରି, ଚିକିତ୍ସା ଔଷଧ, ଜଳ, ପୃଥିବୀ, ଓ ବାୟୁ ରଥର ସହିତ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରିତି କରିବା ଉଚିତ୍। ଏକାନ୍ତରେ, ପୂର୍ବରୁ ପୂତିତ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ସ୍ନାନ କରିବା ଦରକାର। ଅଙ୍ଗସ୍ଥ ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରିବା ଉଚିତ୍—“ସମସ୍ତ ହ୍ରଦ, ସମସ୍ତ ସାଗର, ନଦୀ, ତୀର୍ଥ ଓ ପବିତ୍ର ପୋଖରୀମାନେ।” ଏହିପରି ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ମୋତେ ସ୍ନାନ କରି, ମୋର ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ ଚନ୍ଦନ, ଧୂପ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପଚାର ଦେବା ଦରକାର। ଏହାପରେ, ବସ୍ତ୍ର ଆଣି, ଏହାକୁ ମୋ ପାଖରେ ରଖିବା ଉଚିତ୍। ଏହି ମନ୍ତ୍ର କହିବା—“ହେ ଦେବତାଙ୍କର ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ସୂକ୍ଷ୍ମ, ମୃଦୁ ଓ ଆରାମଦାୟୀ ବସ୍ତ୍ର ମୁଁ ଗ୍ରହଣ କରିଛି।” ବେଦ ଏବଂ ଉପବେଦ—ଋଗ୍, ଯଜୁର୍, ସାମ, ଅଥର୍ବ ବେଦକୁ ଏହିପରି ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦେଇ—“ବଂଶକୁ ନମସ୍କାର”—ପ୍ରାପଣ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଦେବା ଦରକାର। ପ୍ରାପଣକ ଦେଇ, ପରେ ଆଚମନ ପାଇଁ ଜଳ ଦେବା ଉଚିତ୍। ଏହିପରି, ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନ, ବ୍ରହ୍ମ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଗ୍ରହ, ନଦୀ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ସାଗରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ତନ୍ତୁ ବିଧିରେ—“ଦୈର୍ଘ୍ୟ, ନିୟମ, ଇଚ୍ଛା-ନିୟମ, ବାମ, ଓଁ, ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କୁ ନମସ୍କାର”—ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଶୁଦ୍ଧ ଭକ୍ତମାନେ ପାଇଁ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପୂଜିତ ହେଲେ, ଚିରା (ଖିର) ଓ ଏହିପରି ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ ତାଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଯିବା ଦରକାର। ଏହାପରେ, ମୋ ପାଇଁ ଶିଖା ଦେଇ ପୂଜା କରିବେ; ଏହିପରି ମୁଁ ପୂଜିତ ହେଉଛି। ମୁଁ ଅଙ୍ଗୁଠି, ବସ୍ତ୍ର, ଦାନ, ସମ୍ମାନ ଓ ଏହିପରି ଉପଚାର ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହେଉଛି। ହେ ଦେବୀ, ଏହିପରି ମୁଁ ପୂଜିତ ହେଉଛି; ଏହି ସତ୍ୟ ଅଟୁଟ୍। ଯେଉଁଜଣ ଏହି ନିୟମ ଅନୁସରଣ କରିନାହାନ୍ତି, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନଶ୍ଟ କରିଦେବି। ଯେଉଁଜଣ ଏହି ଉପାସନା କରନ୍ତି, ସେ ମୋର ଲୋକରେ ହଜାର ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି ବସିବେ। ଏହିପରି ଦିବ୍ୟ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଏବଂ ନିୟମ ଅନୁସରେ ପୂଜା କରିଲେ, ଦେବତାଙ୍କର କୃପା ଓ ଶାନ୍ତି ସମସ୍ତ ପରିବାର ପାଇଁ ଅବଶ୍ୟ ମିଳିଥାଏ।