ଏକ ପବିତ୍ର ଅବସରରେ, ଭକ୍ତ ଜଣେ ଶୁଭ୍ର ଗନ୍ଧ ମିଶାଯାଇଥିବା ପାଣି ନେଇ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ। ସେ, ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଏହିପରି କହିଲେ: "ଓଁ, ସମସ୍ତ ଉତ୍ତମ ଗୁଣର ଧାମ, ପ୍ରଭୁ, ମାୟା ଶକ୍ତିର ନାୟକ, ଯୋଗଶକ୍ତି ଧାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।" ପୁନି, ଭକ୍ତ ଏହିପରି ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ: "ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ଅଗ୍ନି ଓ ବାୟୁ ସମ, ପବିତ୍ରତାର ଉତ୍ସ, ଆଲୋକ ଦାତା, ଶ୍ୱାସ ଓ ସ୍ୱଇଚ୍ଛାରେ ବିଦ୍ୟମାନ, ହେ ପରମ ପୁରୁଷ, ଓଁ।" ଏପରି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଦ୍ରୁତ ହେଇ ଦେଉଳର ଦ୍ୱାରପାଖରେ ଯାଇ, ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଘରକୁ ଆଣିଲେ। ତା’ପରେ, ଭକ୍ତ ଧୂପ, ଫୁଲ ଓ ଦୀପ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କରିବା ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ। ସ୍ଥାପନ ମନ୍ତ୍ର ଏପରି: "ଓଁ, ହେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଜ୍ଞାନ ଓ ଆନନ୍ଦର ମୂର୍ତ୍ତି, ତିନି ଲୋକର ନାଥ, ଏଠାକୁ ଆସ, ପରମ ପୁରୁଷ, ଏଠାରେ ରୁହି, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର।" ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ସମୟରେ ଏକ ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ଧରିଥିଲେ। ପୁନି, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଲେ: "ଓଁ, ଆପଣ ପବିତ୍ର, ଆତ୍ମା, ପୁରାତନ ପୁରୁଷ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ସାର, ଦେବମଣ୍ଡଳର ନାଥ।" ଏହାପରେ, ଭକ୍ତ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ବସ୍ତ୍ର ଦେଇ ଅଲଙ୍କୃତ କଲେ। ପରେ, ଚନ୍ଦନ, ଧୂପ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପଚାର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ଶୃଙ୍ଗାର କଲେ। ତା’ପରେ ମଧୁର ଭୋଗ ନୈବେଦ୍ୟ ରଖି, ଶାନ୍ତି ମନ୍ତ୍ର ପଢିଲେ। ଏହିପରି ଆଶୀର୍ବାଦ କଲେ: "ରାଜାମାନେ, ସମସ୍ତ ଭୂମି ଓ ଲୋକମାନେ ନିମନ୍ତେ ଶାନ୍ତି ହେଉ।" ଏବଂ, "ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ନାଥ, ଆପଣଙ୍କ କୃପାରେ ମୋର ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଶାନ୍ତି ହେଉ।" ଏହା ପରେ, ନିୟମାନୁସାରେ ଗୁରୁ ଓ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ବିଶେଷକରି, ଗୁରୁଙ୍କୁ ବସ୍ତ୍ର, ଅଳଙ୍କାର ଓ ଭୋଜନ ଦେଇ ସମ୍ମାନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଯାହାଙ୍କୁ ଗୁରୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ସେ ଏହି ଫଳରୁ ବଞ୍ଚିତ ରହନ୍ତି। ଯିଏ ଏହିପରି ପୂଜା କରେ, ସେ ତାଙ୍କର ପରିବାରର ୯ ଓ ୨୭ ପିଢିକୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇପାରନ୍ତି। ଏହିପରି ଭାବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ମୂର୍ତ୍ତି ପୂଜାର ବିଧି କହିଲି; ଏହି ପୂଜା ଯେଉଁଠି କରାଯାଏ, ସେଠାରେ ହଜାର ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୂଜିତ ହେଉଛି। ଏହିପରି ମହିମାଶାଳୀ ବରାହ ପୁରାଣର "ତାମ୍ରମୂର୍ତ୍ତି ସ୍ଥାପନ" ନାମକ ୧୮୪ତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଏଠି ସମାପ୍ତ ହେଲା। ଏବେ, କଂସ୍ୟ ମୂର୍ତ୍ତି ସ୍ଥାପନ ବିଷୟରେ କଥା ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି। ଏକ ଭଲ ଭାବରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଓ ନିୟମାନୁସାରେ ସ୍ଥାପିତ କଂସ୍ୟ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ, ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ନକ୍ଷତ୍ର ଦିନରେ, ମୋ ଦେଉଳକୁ ଆଣିବା ଉଚିତ। ନିୟମାନୁସାରେ ଅର୍ଘ୍ୟ ନେଇ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କର: "ତୁମେ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞରେ ପୂଜିତ ଓ ଧ୍ୟାନ କରାଯାଉଥିବା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ରକ୍ଷକ, ମହାତ୍ମା।" ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇ, ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ରଖିବା ଉଚିତ। ଏହାପରେ, ଗୋମୟର ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ଭରା ଚାରିଟି ଘଟ ନେଇ, ପୂର୍ବ ଶିକ୍ଷାନୁସାରେ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ସେ ଘଟମାନେ ମୋର ସ୍ନାନ ପାଇଁ ସଜାଇବା ଉଚିତ। "ନାରାୟଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର" କହି ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବା ଉଚିତ: "ତୁମେ ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭ ଓ ବ୍ରହ୍ମାର ଆୟୁଷ୍ୟର ଶେଷ, ସମସ୍ତ କାଳଚକ୍ରର ଆଧାର।" ତୁମେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଓ ଅପରିବର୍ତ୍ତନ, ଅବ୍ୟକ୍ତ ଓ ବ୍ୟକ୍ତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶୁଭ, ଶୁଦ୍ଧ ଇଚ୍ଛା, ନଶ୍ୱର ଓ ଅନଶ୍ୱର, ଧୃଢ଼ତାର ଆକାର ଓ ନିରାକାର; ହେ ପରମ ପୁରୁଷ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଏହିପରି ଶାସ୍ତ୍ରାନୁସାରେ, ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଅନୁଯାୟୀ, ସମସ୍ତ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ଓ ଶୁଭ୍ର ଫଳ ନେଇ ପୂର୍ବ ଉଲ୍ଲେଖିତ ବିଧିରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କର: "ଓଁ—ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯମ, କୁବେର, ଜଳର ନାଥ, ସୋମ ଓ ବୃହସ୍ପତି।" ଏପରି, ସମସ୍ତ ଔଷଧୀ, ଜଳ, ବାୟୁ, ପୃଥିବୀ ଓ ବାୟୁ ରଥୀ ଅଟୁଟ ରହନ୍ତୁ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କ୍ରିୟା କରି, ଏକାନ୍ତରେ ପୂର୍ବରୁ ପବିତ୍ର କରାଯାଇଥିବା ପାଣି ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ସ୍ନାନ କରାଯାଉ। ଅଂଗ ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବା ଉଚିତ: "ସମସ୍ତ ହ୍ରଦ, ସମୁଦ୍ର, ନଦୀ, ତୀର୍ଥ ଓ ପବିତ୍ର ପୋଖରୀ।" ଏହିପରି ନିୟମାନୁସାରେ ମୋତେ ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଉଚିତ। ଏହାପରେ, ନିଜ ଶକ୍ତି ଓ ସମ୍ଭାବନା ଅନୁଯାୟୀ, ଚନ୍ଦନ, ଧୂପ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପଚାର ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି, ଆଣିଥିବା ବସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ମୋ ପାଖରେ ରଖିବା ଦରକାର। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କର: "ହେ ଦେବମଣ୍ଡଳର ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ସୁକ୍ଷ୍ମ, ସୁମୃଦୁ ଓ ସୁଖଦାୟକ ବସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି।" ଏଭଳି ନିୟମ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ, ତାମ୍ର ଓ କଂସ୍ୟ ମୂର୍ତ୍ତି ସ୍ଥାପନ ଓ ପୂଜାର ଅଦ୍ଭୁତ ପବିତ୍ର କ୍ରମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ।