ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଉଛି, ତାମ୍ବା, କଞ୍ଚା, ଚାଁଦି, ସୁନା କିମ୍ବା ତୀନ୍ର ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଯେପରିକି ମୂର୍ତ୍ତି ସ୍ଥାପନା ଓ ଉପାସନା କରାଯାଏ, ସେପରି ମୋର ଆଲତାରରେ ମଧ୍ୟ ନିବେଦିତ ଦ୍ରବ୍ୟ ସ୍ୱୀକାର କରି ଆଉ ଏକ ବିଶେଷ ପୂଜା ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅଛି। ଗୃହସ୍ଥ ଜନ, ଯଦି ଆଶା ଓ କାମନା ସହିତ ମୋତେ ପୂଜିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ତେଣୁ ସେ ତାଙ୍କର ଗୃହସ୍ଥ ଜୀବନ ଧ୍ୟାନରେ ରଖି ମୋର ଉପାସନା କରିପାରନ୍ତି। ଏହିପରି ଉପାସନା ମାଧ୍ୟମରେ, ହେ ଧରିତ୍ରୀ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୁଁ ଏହିପରି ରୂପରେ ସ୍ଥିତ ଅଛି—ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଯେ କୌଣସି ଭକ୍ତ, ମୋର ନିୟମ ଓ ମନ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଉଚିତ ଫଳ ଦେଉଛି, ମୋର ଅନ୍ତଃକରଣ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଏ। ମୋର ଭକ୍ତ, ଯେଉଁଠି ଅବିଚଳ ଭାବେ ସଦା କାର୍ଯ୍ୟରତ ଓ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ସେ ମୋତେ ଏକ ଦଳି ଜଳ ଅର୍ପଣ କରିଲେ ମଧ୍ୟ, ମୁଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରେ। ଯେଉଁଠି ଭକ୍ତ ଶାନ୍ତ ଓ ନିର୍ବିକାର ମନେ ମୋର ଚିନ୍ତନ କରେ, ସେ ଏହି ଗୁପ୍ତ ଓ ସଂରକ୍ଷିତ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଜାଣିପାରେ। ଏହି ଗୁପ୍ତ ଉପାସନା ପ୍ରକ୍ରିୟା ତୁମକୁ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ବିବେଚିତ କରାଯାଇଛି। ଯେଉଁଦିନ ଏହି ଶ୍ରବଣ ହୁଏ, ସେହି ଦିନ ଉଚିତ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଏହାର ସଂସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ। ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ଓ ସୁଗନ୍ଧି ଦ୍ରବ୍ୟ ଜଳ ସହିତ ମିଶାଇବା ଉଚିତ। ଏହି ସମୟରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ: “ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଯାହାଙ୍କର କୃପାରେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଅବସ୍ଥିତ, କାରଣର କାରଣ, ତୀବ୍ର ଶକ୍ତି, ଦୀପ୍ତିମାନ, ମହାପୁରୁଷ—ପୁନଃପୁନି ନମସ୍କାର।” ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଓ ଏକାଗ୍ର ମନେ ଚାରିଟି ପାତ୍ର ନେଇ ମୋତେ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ। ପୁଣି ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କର: “ଓଁ। ବରୁଣ, ସମୁଦ୍ର ଅଂଶକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ଯଥାବିଧି ପୂଜିତ ହୋଇ, ଆତ୍ମା ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଏ; ଅଗ୍ନି, ପୃଥିବୀ ଓ ସମସ୍ତ ଜଳ—ଯାହାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସବୁ କିଛି ଅସ୍ତିତ୍ୱ ରଖେ—ମୁଁ ନମନ କରେ।” ଏହିପରି, ନିୟମ ଅନୁସାରେ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ସ୍ନାନ କରାଇ ପରେ, ଭକ୍ତି ଭାବରେ ମୋର ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ତା’ପରେ ଅଗୁରୁ, କପୂର ଓ କେଶର ଦ୍ୱାରା ଧୂପ ଦେବା ଉଚିତ। ଉଚିତ ଭାବେ ଧୂପ ଦେଇ, ପିତାମ୍ବର ପ୍ରଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କର: “ପିତାମ୍ବରରେ ସଦା ପ୍ରସନ୍ନ, ସେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ, ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଏ।” ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଉଚିତ ଭାବେ ବସ୍ତ୍ର ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ପୂର୍ବରୁ ଭଳି ଏକ ଦାନପାତ୍ର ଦେବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କର: “ଦେବତା, ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଶାନ୍ତି ହେଉ। ପର୍ଜନ୍ୟ ଦେବ ଵର୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ପୃଥିବୀ ଶସ୍ୟ-ଶ୍ୟାମଳ ହେଉ।” ପରେ, ଭଗବାନଙ୍କ ଭକ୍ତମାନେ ପୂଜିତ ହେବେ, ତା’ପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପୂଜିତ ହେବେ। ଏହାପରେ ନିର୍ମଳ ଭାବେ ଉଚିତ ଶବ୍ଦ କହି, ନିୟମ ଅନୁସାରେ ବିଦାୟ କ୍ରମ କରିବା ଉଚିତ। ତାଙ୍କୁ ଉପଯୁକ୍ତ ଭାବରେ ବସ୍ତ୍ର, ଆଭୂଷଣ ଓ ସଜାଉଥିବା ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେଇ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ଯିଏ ଗୁରୁଙ୍କୁ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରେ, ରାଜା ଯେପରି ଦୁର୍ଲଭ ଭାବରେ ଗ୍ରାମ ଦାନ କରେ, ତେଣୁ ମୋର ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ଅନୁସାରେ ଯିଏ ଏହି ନିୟମ ଅନୁସାରେ ମୋତେ ସ୍ଥାପନ କରେ, ସେ ପୂଜା ସମୟରେ ମୋର ପଥରେ ଜଳବିନ୍ଦୁ ପଡ଼େ। ଏପରି, ହେ ଧରିତ୍ରୀ, ମାଟିର ମୂର୍ତ୍ତି ସ୍ଥାପନାର ନିୟମ ତୁମକୁ ବିବେଚିତ କରାଯାଇଛି। ଏହିଭଳି 'ମୃତିକା-ପୂଜା-ସ୍ଥାପନା' ନାମକ ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା। ଏବେ ତାମ୍ବାରେ ପୂଜା ସ୍ଥାପନା ବିଷୟରେ କହାଯାଉଛି। ତାମ୍ବାରେ ସୁନ୍ଦର ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ମୂର୍ତ୍ତି ତିଆରି କରି, ଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ଉତ୍ତର ମୁଖରେ ଏହାକୁ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ। ସମସ୍ତ ସୁଗନ୍ଧ ଓ ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ଜଳ ସହିତ ମିଶାଇବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ: “ଯିଏ ସାରତତ୍ତ୍ୱ, ତୁମେ ତାମ୍ବାରେ ଚକ୍ଷୁ ଭାବେ ବସିଥାଅ।” ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମୂର୍ତ୍ତି ସ୍ଥାପନ କରିବା ପରେ, ରାତି ଶେଷ ହେଉଅ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସେଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ବେଦ ପାଠ କରିବେ।